Mateus 20
Whitesands NT (TNP_WBT) vs NAA
1 “Tol lanəha mətəu-inu Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn təhmen e nəghatiən əuhlin u. Iətəmi asoli kəti rəha nasumiən təmiet ləplapɨn agɨn məmə otəsal e nətəmimi məmə okəhuva motol uək e rəhan nasumiən.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Kəni in təməni məmə otətəou ilah kətiəh kətiəh uan tənariəse nian kətiəh, kəni mahli=pən ilah kəhuvən e rəhan nasumiən.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 “Iuəkɨr o nain klok ləplapɨn, təmiet muvən e makɨt meruh nətəmimi nəuvein kəutəhtul məsotoliən nati kəti.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, ‘Itəmah mɨn, əhuvən motol uək əpəha e rəhak nasumiən, kəni iəkətəou itəmah e məni iətəm təhruahru.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Kəni kəməhuvən. “Kəni iuəkɨr o tinə, təmiet muvən mol nati kətiəh əmə, kəni mol mɨn e tri klok ləhnaiuv.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Kəni iuəkɨr e faif klok ləhnaiuv, təmiet muvən meruh nətəmimi nəuvein mɨn kautəhtul əpnapɨn əmə. Kəni təməni=pən kəm lah məmə, ‘?Təhro nəutəhtul u ikɨnu nian apiəpiə kəti, məsotoliən nati kəti?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Kəni kotəni=pən məmə, ‘Mətəu-inu iətəmi kəti təsəsaliən e tɨmah məmə iəkotol uək rəhan.’ Kəni təməni=pən kəm lah məmə, ‘Itəmah mɨn əhuvən motol uək e rəhak nasumiən.’ Kəni ilah kəməhuvən.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Nian tɨnəhnaiuv, iətəmi asoli rəha nasumiən təməni=pən kəm rəhan iətəmimi iətəm tətəsal o noluək mɨn məmə, ‘Auɨn e noluək mɨn kəhuva, nəkəfən rəhalah məni. Nəkətuəuin mətəou nətəmimi nətəm kəməhuva uərisɨg muvən mətəuarus nətəmimi kəmotaupən motol uək.’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 “Kəni noluək mɨn nətəm kəməhuva motol uək e faif klok, kəməhuva kəni təmətəou ilah uan tənariəs kətiəh kətiəh.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Tol lanəha, nətəmimi mɨn u nətəm kəmotaupən motol uək, nɨkilah təhti məmə okotos məni tapirəkɨs nətəmi mɨn u kəmotol uək uərisɨg. Mətəu ilah kətiəh kətiəh kəmotos mɨn əmə uan tənariəs.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Nian kəmotos məni, kəni nɨkilah tɨnərah mɨnəutəni nɨkalɨ iətəmi asoli rəha nasumiən, kəni motəni=pən kəm in məmə,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ‘Nətəmimi mɨn u nətəm kəmotol uək uərisɨg, kəmotol uək əmə e auə kətiəh əmə, mətəu ik nəmətəou itɨmah təhmen-əhmen əmə. Mətəu itɨmah iəmotol uək asoli e nərauiə əskasɨk e nian apiəpiə.’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 “Mətəu iətəmi asoli təməni=pən kəm lah məmə, ‘Iəu kəti. Iəsakləhiən kəm ik. ?Nəməni məmə nəkol uək o uan tənariəs, uə kəpə?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Os rəham məni matuvən. Iəkolkeikei məmə iəkətəou iətəmimi u iətəm təmol uək uərisɨg təhmen əmə lam.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Rəhak u məni. ?Iəkəhrun noliən lanəha nati nak iətəm iəkolkeikei, uə kəpə? ?Nətəməki lak mətəu-inu iatol təuvɨr?’”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Kəni nian Iesu təmol naunun e nəghatiən əuhlin, təməni=pən kəm lah məmə, “Tol lanəha, iətəmi tatuərisɨg otaupən, kəni iətəmi tətaupən otuərisɨg.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Kəni nian Iesu təmatuvən Jerusɨləm, təmos rəhan nətəmimi tueləf motəhtul pɨsɨn, kəni təməni=pən kəm lah məmə,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Kautəhuvən əpəha ilɨs Jerusɨləm, kəni iəu Nətɨ Iətəmimi, okegəhan=pən lak kəm pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou. Kəni okotiuvi pətɨgəm iəu məmə iəkɨmɨs,
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 kəni motəfən iəu kəm Nanihluə mɨn məmə okotəuvsan lak, kəni motalis motoh, kəni motətu-pəri iəu e nɨgi kəməluau məmə iəkɨmɨs. Kəni uərisɨg e nian kɨsɨl, kəni Uhgɨn otosmiəgəh mɨn iəu e nɨmɨsiən.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Kəni pətan rəha Səpəti, tos nətɨlau mil muva mɨsin=pən nəulɨn o Iesu, mətətapuəh e nati kəti ohni. (Ilau iətəmimi mil rəha Iesu.)
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “?Nəkolkeikei nak?” Kəni pətan təməni=pən məmə, “Pəh nəkegəhan lan məmə nətɨk mil u, ilau pəti kəti otəharəg e nɨkalɨm maru, kəni kəti təharəg e nɨkalɨm məuɨl, ikɨn ima nəsanəniən mɨne nɨsiaiən, nian onəkarmənɨg lan.”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Nəkuəruru nati iətəm nətuətapuəh ohniəu. ?Təhro? ?Itəlau, nɨkitəlau təhti məmə nəkuəhrun məmə ko nəkuos nahməiən u oiəkos məmə oiəkətəu tərah?”Kəni kuəni=pən kəm Iesu məmə, “Əuəh, iəkuəhrun.”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Kəni Iesu təməni=pən kəm lau məmə, “Pəhriən, onəkuəmnɨm=pən e rəhak kap rəha nətəuiən nahməiən. Mətəu o nəharəgiən e nɨkalɨk maru mɨne məuɨl, səniəmə rəhak məmə iəkəni. Ikɨn mil əha, ilau rəha nətəmimi mɨn u iətəm Uhgɨn təmol əpenə-penə o lah.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Nian nətəmimi ten mɨn rəha Iesu kəmotətəu nəghatiən əha, kəni niəməha təmol pɨk ilah o suah mil ilau pian mətəu ilah mɨn kotolkeikei məmə kəhuva motepət.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Mətəu Iesu təmauɨn e lah kəhuva kətiəh, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nəkotəhrun rəkɨs noliən rəha nətəmi asoli rəha Nanihluə mɨn. Ilah kautol təskasɨk pɨk kəm rəhalah mɨn nətəmimi. Kəni rəhalah kəpmən mɨn kautol ilah kəutəməhli ləhtəni e narmənɨgiən rəhalah.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Mətəu itəmah, ko nəsotoliən lanəha. Mətəu nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə otuva in iətəmi asoli kəti rəhatəmah, in otəkeikei muva məhmen e ioluək kəti rəhatəmah,
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 kəni nəmə itəmah kəti tolkeikei məmə otəhtul aupən e təmah, in otəkeikei muva slef rəhatəmah.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Noliən əha təhmen əmə lak, Nətɨ Iətəmimi. Iəməsuvaiən məmə nətəmimi okotol uək rəhak, mətəu iəmuva məmə iəkol uək rəhalah, kəni iəkəfən rəhak nəmiəgəhiən məmə iəkɨtɨs ilah e rəhalah noliən tərah mɨn.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Nian Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəmohiet e taun Jeriko, nɨmənin nətəmimi kəmohtəu=pən.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Kəni iəmnəu mil keiu kətuəharəg e nɨkalɨ suaru, kəni nian kəmuətəu məmə Iesu tətaliuək e suaru mətuva, kəni kəmuagət əfəməh muəni məmə, “!Iərmənɨg, Mipɨ Kig Tefɨt, asəkəhruin itɨmlau!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Kəni mətəu, nɨmənin nətəmimi kautəniəhu ilau, motəni=pən məmə kəsuagət pɨkiən, mətəu ilau kuagət pɨk agɨn mɨn məmə, “!Iərmənɨg, Mipɨ Tefɨt, asəkəhruin masiru itɨmlau!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Kəni Iesu təhtul mauɨn e lau, məni=pən məmə, “?Nəkuolkeikei məmə iəkol nak kəm təlau?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Kəni kuəni=pən məmə, “Iərmənɨg, iəkuolkeikei məmə iəkueruh nati.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Kəni Iesu təmasəkəhruin ilau, kəni mek nəhmtɨlau. Kəni rəueiu agɨn, kɨnatueruh nati, kəni matuɨtəu=pən Iesu.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.