Mateus 17
Whitesands NT (TNP_WBT) vs NVT
1 Nian sikɨs tɨnuva mɨnuvən rəkɨs, Iesu tit Pitə, mɨne Jemɨs, mɨne Jon u pia Jemɨs, mit ilahal məhuvən əpəha ilɨs e nɨtəuət əfəməh, ilah pɨsɨn əmə.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Kəni ikɨn əha, nɨpətɨ Iesu təməuhlin muva mol pɨsɨn. Rəhn-kapə təmasiə məhagəhag təhmen e mɨtɨgar, kəni rəhan napən tɨnuva məruən məhagəhag.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Rəueiu agɨn, Mosɨs mɨne Elaijə kəmiaietɨgəm=pa məhləghati ilahal Iesu.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Kəni Pitə təməni=pən kəm Iesu məmə, “!Iərmənɨg! Təuvɨr məmə itɨmahal u iəmluva u ikɨnu. Nəmə nəkolkeikei, iəkol nɨmauvluvl kəti u ikɨnu, rəham kəti, rəha Mosɨs kəti, kəni rəha Elaijə kəti.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Nian Pitə təmətəghati əhanəh, nəpuə əhagəhag kəti təmuva məuveg ilah, kəni kəmotətəu nəuia iətəmi kəti təmiet e nəpuə mətəni məmə, “Inu nətɨk iətəm iəkolkeikei pɨk. Nɨkik tagiən pɨk ohni. !Nəklətəlɨg lan!”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Nian suah milahal əha kəmhlətəu nəghatiən əha, mɨhləmei=pən mɨhlɨtənɨm=pən rəhn-kapə lahal e nɨftəni məhləgɨn pɨk.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Mətəu Iesu təmuva mek ilahal mətəni məmə, “Ləhtul. Sləgɨniən.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Nian kəmhləsal-pəri, məsleruh mɨniən iətəmi kəti, mətəu Iesu pɨsɨn əmə.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Nian kəmoteiuaiu=pa e nɨtəuət, Iesu təni kəm lahal məmə, “Nəsləniən kəm iətəmimi kəti nati nak iətəm nəmhleruh mətəuarus=pən Nətɨ Iətəmimi otəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Kəni kɨhləni=pən məmə, “?Mətəu təhro nəgətun mɨn rəha Lou kəutəni məmə Elaijə otəkeikei maupən muva mɨn?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Nɨpəhriəniən məmə Elaijə otəkeikei maupən muva məmə otol vivi mɨn natimnati rəfin.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Mətəu iəkəni=pɨnə kəm təmahal məmə, Elaijə tɨnuva rəkɨs, mətəu nətəmimi kəsotəhruniən in, kəni motol tərah lan. E noliən əhmen mɨn əmə, Nətɨ Iətəmimi otətəu nahməiən e nəhlmɨlah.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Kəni rəhan nətəmimi kɨnotəhrun məmə tətəghati e Jon Bəptais kəm lah nian tətəghati e iəni Elaijə.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Nian kɨnohiet=pa o nɨmənin nətəmimi, suah kəti tuva mɨsin nəulɨn aupən e Iesu,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 kəni məni məmə, “Iərmənɨg, asiru e nətɨk. Tətauɨt, kəni mətətəu pɨk nahməiən lan. Nian tepət tətəmei=pən e nɨgəm, mətəmei=pən e nəhu.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Iəmələs muvən o rəham mɨn nətəmimi, mətəu kotəruru nol viviən.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “!Ei! Itəmah nətəmi rəueiu nəsotəhatətəiən, kəni nɨnəhuvən isəu o suaru rəha Uhgɨn. !?Kərmə oiəkatɨg kitah min itəmah mətəuarus=pən nian nak nəmanotəhatətə lak!? !?Kəni kərmə onəhgɨn iəpanəmeig e təmah!? !Otit suakəku ko məhuva kəm iəu!”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Kəni Iesu təməghati əskasɨk kəm narmɨn tərah, kəni tiet e suakəku, kəni rəueiu agɨn suakəku təməuvɨr.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Kəni rəhan nətəmimi kəməhuva motəhtul pɨsɨn ilah Iesu, kəni motətapuəh ohni məmə, “?Təhro itɨmah iəkotəruru nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Mətəu-inu rəhatəmah nəhatətəiən təkəku əmə, təsəhmeniən. Mətəu iətəni pəhriən kəm təmah məmə, nəmə rəhatəmah nəhatətəiən əha ikɨn, nati əpnapɨn təhmen e nɨkɨtɨ mastət u təkəku agɨn, kəni nəkotəhrun nəni-pəniən kəm nɨtəuət u məmə, ‘Iet u e nɨmeim, muvən ikɨn əha,’ kəni nɨtəuət otiet, kəni nati kəti tɨkə iətəm itəmah nəkotəruru noliən.”
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 — ausente —
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Nian kəməhuva kətiəh əpəha Kaləli, Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəu Nətɨ Iətəmimi, suah kəti otegəhan=pən lak e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Nətəmimi okotohamu iəu, kəni uərisɨg e nian kɨsɨl, Uhgɨn otosmiəgəh mɨn iəu e nɨmɨsiən.” Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotətəu tərah pɨk agɨn o nəghatiən əha.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Nian Iesu mɨne rəhan nətəmimi kəməhuva Kapeniəm, nətəmimi rəha nosiən məni rəha takɨs rəha Nimə Rəha Uhgɨn, kəməhuva o Pitə motəni məmə, “?Təhro? ?Rəham iəgətun tatətəou takɨs u, uə kəpə?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Kəni Pitə təməni=pən məmə, “Əuəh, tatətəou.” Nian Pitə təmuvən e nɨpəgnəua nimə, kəni Iesu təmaupən məghati mətəni kəm in məmə “?Saimon, nɨkim təhti məmə nak? ?Kig mɨn rəha nəhue nɨftəni kautos takɨs o pəh, kautos o rəhalah mɨn nətəmimi, uə nətəmimi pɨsɨn mɨn?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Pitə təməni=pən məmə, “Kautos o nətəmimi pɨsɨn mɨn.” Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Kəni tol lanəha, nətəmimi rəha kig kəsotətəouiən.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Mətəu kitah kəsotolkeikeiən məmə kotol ilah kotətəu tərah o tah. Kəni tol lanəha, təuvɨr məmə ik onəkuvən əpəha ləuahtəni e lek, məraki rəham nɨpien o niuviən nəmu. Nəmu iətəm nəkaupən miuvi, məhapu nɨpəgnəuan, kəni meruh məni silfə kəti təhmen o nətəouiən takɨs. Mos muvən məfən kəm lah o nətəouiən rəhalau takɨs.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.