Lucas 2
Whitesands NT (TNP_WBT) vs VC
1 E nian mɨn əha uərisɨg Iesu tair, suah kəti iətəm Rom, nərgɨn u Sisə Okastas, in iətəmi asoli təmətarmənɨg e nɨtənimtəni mɨn rəfin rəha Rom. In təmələhu lou kəti məmə okafin rəfin nətəmimi iətəm kəutatɨg rəfin əha ikɨn.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Inu nafiniən nətəmimi kəmaupən kol, kəni Kuarinias in kəpmən rəha Sɨriə.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 E nian əha, nətəmimi rəfin okotəkeikei mohtəlɨg=pən imalah mɨn ikɨn kəmotair ikɨn məmə okafin ilah, kəni kətei rəkɨs nərgɨlah e nauəuə rəha kəpmən.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Kəni Josɨp mɨne Meri kəmiaiet e nɨtəni Kaləli e taun kəti, nərgɨn u Nasərɨt, mian əpəha nɨtəni Jutiə e taun kəti, nərgɨn u Petlehem, ima Kig Tefɨt aupən. Ilau kəmian ikɨn əha mətəu-inu Josɨp in mipɨ Tefɨt tərah.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Ilau Meri kətian məmə okos nərgɨlau. Kɨnəni rəkɨs mə Meri otɨtəu=pən Josɨp, kəni Meri in namki-amki rəkɨs e iəpəou.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Nian ilau əpəha Petlehem, nimə tɨkə məmə okuapɨli ikɨn, kəni kətuapɨli e nimə rəha natimiəgəh mɨn. Kəni nian rəha Meri tɨnuva məmə otemək e nətɨn.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Kəni iəpəou iətəm in təmaupən mair, in iərman. Kəni in təuveg e napən, mələhu=pən e bokɨs kəti iətəm kətələhu=pən manvehli u natimiəgəh mɨn kəutauən=pən ikɨn.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Kəni e nɨkalɨ Petlehem, nətəmimi rəha sipsip mɨn kəməutəsal o rəhalah mɨn sipsip mɨn lapɨn.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Kəni agelo kəti rəha Iərmənɨg təmietɨgəm=pən o lah, kəni nəhagəhagiən asoli rəha Iərmənɨg təmasiəgəpɨn ilah, kəni kəmotəgɨn pɨk.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Mətəu agelo təni=pən kəm lah məmə, “Sotəgɨniən, mətəu-inu iəu iətuva məmə iəkəfɨnə nəniən təuvɨr kəti iətəm otol nɨki nətəmimi kotagiən pɨk, kəni nəniən u in rəha nətəmimi ərəfin.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Əpəha e taun rəha Kig Tefɨt, suakəku kəti təmair=pa u rəueiu. In Iosmiəgəh, kəni in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni aupən məmə otahli=pa o təmah, kəni in Iərmənɨg.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Inu nəmtətiən rəhatəmah: onəkoteruh suakəku kəməuveg e napən, kəni kələhu=pən e bokɨs kətaugɨn=pən nati miəgəh mɨn ikɨn.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Kəni rəueiu agɨn, nagelo mɨn tepət kəmohietɨgəm=pa məutəhtul ilah min, məutəni-vivi Uhgɨn, məutəni məmə,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 — ausente —
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Nian nagelo mɨn kɨnotəpəh nətəmimi rəha sipsip mɨn mɨnotohtəlɨg=pən e negəu e neai, kəni nətəmimi rəha sipsip mɨn kəmotəni kəm lah mɨn məmə, “Pəh kəhuvən Petlehem moteh-to nati u Iərmənɨg təməni=pa kəm tah.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Kəmotəhrəmlin uəhai əmə məhuvən moteh Meri mɨne Josɨp mɨne suakəku iətəm kəmələhu=pən e bokɨs iətəm kətaugɨn=pən nati miəgəh mɨn ikɨn.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Nian kəməhuvən rəkɨs moteh suakəku u, kəni kəmotanus nəghatiən e suakəku u iətəm kəmotos o agelo.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu nəghatiən əha rəha nətəmimi rəha sipsip mɨn, ilah kəmotauɨt, narmɨlah təmiuvɨg pɨk.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Mətəu Meri təmatos əmə e nɨkin natimnati rəfin mɨn u, kəni mətətəlɨg lan nian mɨn.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Kəni nətəmimi rəha sipsip mɨn kəmohtəlɨg, məutəfəri nərgɨ Uhgɨn məutəni-vivi in o natimnati rəfin iətəm kəmotətəu kəni moteh, təhmen=pən əmə e nati u agelo təməni=pən kəm lah.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Nian suakəku təmair mɨnos nian eit, kəni kəhgi=pən tɨtəu=pən Lou rəhalah, kəni kauɨn e nərgɨn məmə Iesu, nərgɨn u iətəm agelo təməni=pən kəm Meri aupən rəkɨs, nian in təməsəpəh əhanəhiən məuɨg lan.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Kəni tɨnuva əhruahru e nian rəha Josɨp mɨne Meri məmə okuələs suakəku u mian əpəha Jerusɨləm məmə okuəfən kəm Iərmənɨg. Kəni ilau kəmian.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Inu tatɨtəu=pən əhruahru Lou rəha Iərmənɨg u tətəni məmə, “Suakəku iərman mɨn u kəmaupən kələs ilah, okəkeikei kətəfən ilah kəm Uhgɨn məmə rəhan.”
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Kəni ilau kəmian Jerusɨləm o nati kəti mɨn, məmə ilau okuos mak keiu uə iəuein keiu, kəni miohamu mətuəfən kəm Uhgɨn o nafəliən namɨkmɨkiən rəha Meri, tatɨtəu=pən əmə Lou rəha Iərmənɨg u Mosɨs təmətei.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Kəni inu iətəmimi kəti əha Jerusɨləm nərgɨn u Sɨmion. Rəhan nəmiəgəhiən təhruahru, kəni nian rəfin tatɨtəu=pən nəghatiən rəha Uhgɨn. Kəni in tətəhtahnin nuvaiən rəha Krɨsto iətəm otuva mosmiəgəh mol nəunəhmtɨlah nətəm Isrel. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh e nɨkin.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnəni rəkɨs kəm in məmə otəsɨmɨsiən mətəuarus in oteh Krɨsto iətəm Iərmənɨg təməni mə otahli=pa.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Narmɨn Rəha Uhgɨn təməuhlin nɨkin məmə in otuvən e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni Josɨp mɨne Meri kəmuələs suakəku u Iesu mian e nimə Rəha Uhgɨn məmə ilau okuol natimnati rəfin iətəm Lou tətəni.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Kəni Sɨmion təmeruh Iesu, kəni in təmələs=pa e nərfɨn, kəni mətəni-vivi Uhgɨn, mətəni=pən məmə,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 — ausente —
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 — ausente —
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 — ausente —
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Kəni tatə mɨne mamə rəha suakəku u, narmɨlau təmiuvɨg o nəghatiən mɨn əha Sɨmion təməni lan.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Kəni Sɨmion təməfaki məmə nəuvɨriən rəha Uhgɨn otuvən o lau. Kəni in təməni kəm Meri u mamə rəha suakəku məmə, “Onakateh, Uhgɨn təməni rəkɨs məmə suakəku u otol məmə nətəmimi tepət əpəha Isrel okoteiuaiu motorin, kəni tepət mɨn okotəri. Kəni in otuva nəmtətiən kəti nətəmimi tepət okotəghati rah lan məmə,
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 nətəmimi okoteruh nətəlɨgiən mɨn e nɨki nətəmimi tepət. “Kəni Meri, nɨkim otɨtəgɨt təhmen e suah kəti təməu nɨkim e nau asɨlə.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Kəni pətauəhli kəti əha ikɨn, nərgɨn u Ana, kəni in iəni kəti. In nətɨ Fanuel, iətəmi kəti in təmsɨpən e Aser aupən ikɨn. Pətauəhli u, rəhan nu tepət. Nian in pətan mɨtə əmə kəti, kəni mɨtəu=pən rəhan iauəhli. Kəni ilau kəmuan o nu səpɨn əmə, kəni rəhan iauəhli tɨmɨs.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Kəni pətan u təmətatɨg əmə lanəha mətəuarus=pa in pətauəhli kəti. Kəni rəueiu mɨnos nu eiti-fo. Nian rəfin in tətatɨg e Nimə Rəha Uhgɨn mətəfaki, inəha ləplapɨn mɨne ləhnaiuv tətətuakəm mətəpəh nauəniən mətəfaki kəm Uhgɨn.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Kəni in təmuva ikɨn əha e nian əhruahru Sɨmion tətəghati e suakəku. Kəni pətauəhli u tətəni-vivi Uhgɨn ohni, kəni mətəghati e suakəku əha kəm nətəmimi rəfin u kəməutəhtahnin məmə Krɨsto in otɨtɨs nətəm Isrel.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Nian Josɨp mɨne Meri, ilau kəmuol natimnati u lou rəha Iərmənɨg tətəni, kəni kəmlɨtəlɨg=pən nɨtəni Kaləli e taun Nasərɨt, imalahal ikɨn.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Kəni suakəku təmepət muva məskasɨk, kəni in teinatɨg vivi, kəni nian rəfin nəuvɨriən rəha Uhgɨn tətəriauəh e rəhan nəmiəgəhiən.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 E nu mɨn rəfin, tatə mɨne mamə rəha Iesu kətian Jerusɨləm məmə okotol lafet rəha Pasova.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Nian Iesu tɨnos nu tueləf, in təmɨtəu=pən ilau mɨhluvən əpəha ilɨs e lafet əha, təhmen=pən əmə e noliən rəha nətəm Isrel.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Nian lafet tɨnol naunun, kəni nətəmimi kɨnotohtəlɨg mautəhuvən imalah mɨn ikɨn, mətəu iətəm aluə Iesu in təməsɨtəu-pəniən rəhan tatə mɨne mamə, in matol əmə əpəha Jerusɨləm, mətəu ilau kuəruru.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Nɨkilau təhti mə in təmuvən ilah nətəmimi mɨn nəuvein motaupən, kəni ilah kəmotaliuək o nian apiəpiə kətiəh. Kəni ilau kɨnətuəsal lan o rəhalau mɨn nətəmimi, mɨne nətəmimi iətəm kuəhrun ilah.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Mətəu nian ilau kəməsueruhiən in, kəni kəmiatəlɨg muəsal lan mian Jerusɨləm.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Kəni e nian kɨsɨl, kəni mueruh e Nimə Rəha Uhgɨn, tətəharəg ilah nəgətun mɨn matətəlɨg e lah, kəni mətətapuəh o lah o natimnati nəuvein.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Kəni nətəmimi rəfin nətəm kəmotətəu nati u, narmɨlah təmiuvɨg pɨk o rəhan nəhruniən mɨne rəhan nuhalpɨniən nəghatiən mɨn.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Kəni nian rəhan tatə mɨne mamə kəmueh, kəni narmɨlau təmiuvɨg pɨk ohni. Kəni rəhan mamə təməni=pən kəm in məmə, “Nətɨk. ?Nəkəhro matol lanu lan e tɨmlau. Itɨmlau rəham tatə nɨkitɨmlau təhti pɨk ik, kəni iətuəsal pɨk lam.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Kəni in təməni=pən kəm lau məmə, “?Nətuəsal lak onak? ?Nəsuəhruniən məmə iəu iəkəkeikei mətuva e nimə rəha rəhak Tatə?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Mətəu ilau kəsuəhruniən nɨpətɨ nəghatiən tətəni kəm lau.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Kəni in təmɨtəu=pən ilau mɨhleiuaiu mɨhluvən əpəha Nasərɨt. Kəni in təmɨsiai ilau matol nəuialau. Mətəu nian rəfin rəhan mamə tətətəlɨg e natimnati rəfin mɨn əha e nɨkin.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Kəni Iesu təmatepət e nɨpətɨn, kəni rəhan nəhruniən tatol iahgin, kəni e nian mɨn rəfin, Uhgɨn mɨne nətəmimi nɨkilah tətagiən ohni.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.