Lucas 23
Whitesands NT (TNP_WBT) vs BKJ
1 Kəni nətəmimi rəfin rəha kaunsɨl kəmotəhtul motit Iesu məhuvən kəm Pailət.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Kəni motəni pətɨgəm nɨpəgnəmtɨn mɨn iətəm otoh Iesu məmə, “Iəmoteh məmə suah u tatit rəhatah nətəmimi mɨn, kəni mol ilah kəutalməli, kəni mətəuhlin rəhalah nətəlɨgiən kautol tɨkɨmɨr ilah kəpmən rəha Rom, mətahtɨpəsɨg e tɨmah məmə iəsotətəouiən takɨs tuvən kəm Sisə iətəm tətarmənɨg e nɨtəni u. Kəni in mətəni pətɨgəm məmə in Krɨsto iətəm Uhgɨn təmahli=pa məmə in kig kəti.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Kəni Pailət təmətapuəh ohni məmə, “?Təhro? ?Ik kig rəha nətəm Isrel?” Mətəu Iesu təni=pən kəm in məmə, “Ik nəməni lanko.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Kəni Pailət təməni=pən kəm pris asoli mɨn mɨne nətəmimi rəfin məmə, “Iəsehiən nɨpəgnəmtɨn kəti mɨne, iətəm tətəni məmə suah u təmərəkɨn Lou.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Mətəu ilah kəmotagət əfəməh məutəni məmə, “Kəpə. Mətəu suah u tətan əpnapɨn mətəgətun nətəmimi rəfin ikɨn mɨn əha Jutiə təmətuəuin əpəha Kaləli mətuva mətəuarus=pa u ikɨnu, kəni mol nətəlɨgiən rəha nətəmimi kəutəluei məutalməli.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Kəni nian Pailət təmətəu nəghatiən əha, tətapuəh məmə, “?Təhro? ?Suah u in iətəm Kaləli?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Kəni nian təmətəu məmə Iesu tɨsɨpən Kaləli, ikɨn əha iətəm Herot Antipas tətarmənɨg ikɨn, in təmahli=pən Iesu məmə otuvən meruh Herot, mətəu-inu e nian əha, Herot mɨn in tətatɨg Jerusɨləm.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Kəni nian Herot Antipas təmeruh Iesu, nɨkin təmagiən pɨk, mətəu-inu nuvəh nəuvetɨn in təmolkeikei məmə oteruh. Herot təmətəu əmə nəniən rəhan, kəni in təmolkeikei pɨk məmə teruh otol nati apɨspɨs kəti.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Kəni o natimnati mɨn u, Herot Antipas təmətapuəh lan o nəghatiən mɨn tepət o Iesu, mətəu Iesu təməpnapɨn əmə məsuhalpɨniən rəhan nəghatiən.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Kəni pris asoli mɨn mɨne nəgətun mɨn rəha Lou kəmotəhtul motagət əskasɨk e nɨpəgnəmtɨn mɨn rəhalah mautuh Iesu lan.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Kəni uərisɨg lan, Herot Antipas mɨne rəhan mɨn soldiə kotagət əuvsan e Iesu, kəni məutəuvsan lan. Kəni Herot təməni=pən kəm rəhan mɨn soldiə məmə okəhuvən=pən e napən təuvɨr rəha kig kəm in, kəni motit mɨn məhuvən kəm Pailət.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Aupən ikɨn, Herot Antipas mɨne Pailət kəmatuol tɨkɨmɨr kəm lau mɨn, mətəu e nian əha, ilau kəmiəuva mɨnuolkeikei ilau mɨn.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Kəni Pailət təmauɨn e pris asoli mɨn, mɨne nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, mɨne nətəmimi rəfin, kəni ilah rəfin kəməhuva kətiəh.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Suah u, nəmotos məhuva təhtul e nəhmtək, kəni nəmotəni məmə tətəuhlin nətəlɨgiən rəha nətəmimi rəhatəmah kautol tɨkɨmɨr kəm kəpmən. Mətəu iəmakil rəkɨs rəhan nətəlɨgiən u e nəhmtɨtəmah, kəni məsehiən məmə təmatgəhli lou kəti, kəni nɨpəgnəmtɨn mɨn iətəm nəutəni lan təsoliən nɨpəhriəniən.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Kəni Herot Antipas mɨn, in təmakil meruh məmə noliən rah kəti təsəhkul-pəniən lan. Tol lanəha, in tahli=pa tuva mɨn kəm tah, kəni təhruahru əmə məmə suah u in təməsoliən nati kəti iətəm tərah məmə in otɨmɨs ohni.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Kəni o nati əha inəha, rəhak mɨn soldiə okotalis əmə, kəni uərisɨg kotahli=pən tatuvən.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 — ausente —
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Mətəu ilah rəfin kəmotagət əfəməh məutəni məmə, “!Otɨləfətɨgəm suah u kəni motohamu! !Mətəu ahli pətɨgəm Parəpəs tuva meh itəmah!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 (Suah u Parəpəs, kəmləfən e kaləpus mətəu-inu təməhtul aupən məmki nətəmimi məutəluagɨn mə kotələs iahu kəpmən rəha Rom e taun əha, kəni in təmohamu itəmi.)
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Mətəu Pailət in təmolkeikei məmə otəhlman e Iesu tatuvən, kəni in təməghati mɨn kəm lah.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Mətəu ilah kəmotagət əfəməh pɨk məmə, “!Ətu-pəri in e nɨgi kəməluau! !Ətu-pəri in e nɨgi kəməluau!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Mətəu Pailət təməghati mɨn kəm lah mɨnau kɨsɨl məmə, “?O nak? ?Suah u in təmol nati tərah nak? Iəu iəseruhiən məmə in təmol nati kəti iətəm təhruahru məmə in otɨmɨs ohni. Mətəu rəhak soldiə mɨn, ilah okotalis əmə, mə kəmanotəhlman lan tatuvən.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Mətəu ilah kəmotəkeikei məutagət əskasɨk, kəni məutagət əfəməh e Pailət məmə otətu-pəri Iesu e nɨgi kəməluau. Kəni məutagət məutagət pɨk, kəni motapirəkɨs Pailət.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Tol lanəha, Pailət təməni məmə Iesu otəkeikei mɨmɨs təhmen=pən məmə ilah kəutəni mɨne.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Kəni in təmol nətəlɨgiən rəhalah, kəni mahli pətɨgəm Parəpəs u in təmətatɨg e kaləpus o nəluagɨniən o kəpmən mɨne mohamu itəmi. Kəni in megəhan=pən e Iesu e nəhlmɨ rəhan mɨn soldiə məmə ilah okotos məhuvən mohtəu nətəlɨgiən rəha nɨmənin nətəmimi.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Kəni nian soldiə mɨn kəmotit Iesu mohiet e taun, kəni motafu iətəm Sairəni kəti, nərgɨn u Saimon. Kəni kəmotaskəlɨm motələhu pəri nɨgi kəməluau rəha Iesu e nəuegɨn məmə otələs, kəni motəni=pən məmə otɨtəu=pən Iesu.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Kəni nɨmənin nətəmimi tepət kəmautaliuək məutuərisɨg e Iesu e suaru, kəni nɨpətan mɨn kəmautəhuərisɨg e lah, məutasək o Iesu kəni məutauɨn lan.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Mətəu Iesu təmeirair məsal=pən meruh ilah, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nɨpətan Jerusɨləm. Sotasəkiən ohniəu, mətəu otasək aru o təmah, mɨne nenətɨtəmah mɨn.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Otətəlɨg-to lak. Nian tərah mɨn otətuva kəni kəmanəni məmə, ‘!Otagiən itəmah nətəm nəsoteməkiən uə nəsotəfəniən nah kəm iəpəou!’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 E nian əha, nətəmimi okotəni=pən kəm nɨtəuət asoli mɨn məmə, ‘Əui, ohmərəgrəg=pa e tɨmah.’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Iətəni lanu mətəu nətəmimi mɨn u kautol nati tərah mɨn u kəm iəu rəueiu e nian u nɨgi tətəmtə əhanəh. ?Kəni otəpanəhro əhanəh nian nɨgi tɨnɨmətu?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Kəni soldiə mɨn kəmotələs suah mil keiu iətəm ilau kəmuatgəhli lou, məmə okuhamu ilahal Iesu.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Kəni kəməhuva ikɨn kəti, nərgɨn u Louipɨl-uipɨl. Ikɨn əha, motətu-pəri Iesu e nɨgi kəməluau. Kəni kəmotətu-pəri iatgəhli lou mil əha ikɨn, kəti e nɨkalɨ Iesu maru, kəni kəti e nɨkalɨn məuɨl.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Kəni Iesu təni məmə “Tatə. Alu e rəhalah noliən tərah mɨn kautol lak, kəni məsalpɨniən, mətəu-inu kəsotəhruniən nati nak ilah kautol.” Kəni kəmotəuəri napən rəhan moturin tais ohni.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Kəni nətəmimi mɨn u kəməutəhtul əha ikɨn, mauteruh natimnati mɨn u, mətəu nətəmi asoli mɨn rəha nətəm Isrel kəutol əuvsan e Iesu məutəni məmə, “!In təmosmiəgəh nətəmimi tepət rəkɨs. Mətəu nəmə in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, kəni in Iətəm Uhgɨn Təməni Rəkɨs, təuvɨr pəh otosmiəgəh aru in!”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Kəni soldiə mɨn, ilah mɨn kəutəghati əuvsan e Iesu, kəni məhuva iuəkɨr ohni məutətapuəh məmə in tolkeikei wain u iətəm tarfu,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 mautəni məmə, “!Nəmə ik kig pəhriən rəha Isrel, osmiəgəh aru-to ik əha rəueiu!”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Kəni nəghatiən kəti əha ikɨn kəmətei kətu-pəri e rəhn-kapə nɨgi kəməluau, tətəni məmə, Inu kig rəha nətəm Isrel
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Kəni iatgəhli lou mil kəti iətəm kətuəhkul-pəri e nɨgi kəluau, in təməghati rah e Iesu, mətəni məmə, “!Ei! ?Ik Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, uə kəpə?”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Mətəu iatgəhli lou əha kəti mɨn təməni=pən kəm in kəti, kəni mahtɨpəsɨg lan məmə, “?Təhro? ?Nəsəgɨniən e Uhgɨn, nati əpnapɨn onəkɨmɨs? Nalpɨniən u rəhatahal in təhmen-əhmen əmə.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Mətəu təməhruahru əmə məmə kilau okiamɨs o rəhalau noliən tərah mɨn iətəm kəmuol. Mətəu suah u, in təsoliən nati kəti tərah kəti mɨne.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Kəni məni=pən kəm Iesu məmə, “Iesu, o nian onəkuva mətol kig lan, kəni nɨkim otətəhti iəu.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nɨpəhriəniən iətəni kəm ik, məmə rəueiu əmə kilau min ik əpəha e negəu e neai.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Kəni iuəkɨr tueləf klok e nərauiə, mɨtɨgar təsasiəiən, kəni napinəpuiən tɨnan rəfin ikɨn əha mətəuarus=pən tri klok ləhnaiuv. Kəni napən iətəm tətəhkul pəsɨg=pən Ikɨn Tasim Agɨn Ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, təməhapu nəuvetɨn keiu.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 — ausente —
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Kəni Iesu təmasək əfəməh məmə, “!Tatə. Iatələhu=pən nəmiəgəhiən rəhak e nəhlməm!” Nian təməni rəkɨs nəghatiən əha, kəni rəhan nehagiən tiet.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Kəni nian iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha rəha nətəm Rom təmeh natimnati mɨn əha, kəni in təməni-vivi Uhgɨn mətəni məmə, “!Nɨpəhriəniən, suah u in təhruahru pəhriən!”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Kəni nətəmimi mɨn u kəməhuva ikɨn əha məmə okoteruh, nian kəmoteruh natimnati mɨn əha, kəməutətəu tərah e nɨkilah kəni məutəhti-əhti mankɨlahalah, kəni mɨnəutəhuvən.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Kəni niəli mɨn rəha Iesu, mɨne nɨpətan iətəm kəmotsɨpən Kaləli motohtəu=pən Iesu məhuva, ilah kəməutəhtul isəu nəuvetɨn kəni məuteruh natimnati mɨn əha.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Kəni iətəm Aramatiə kəti əha ikɨn, nərgɨn u Josɨp. Aramatiə in taun kəti rəha Isrel, kəni suah kəha in iətəmimi kəti rəha kaunsɨl rəha nətəm Isrel. In iətəmi təuvɨr, rəhan nəmiəgəhiən təhruahru, kəni in iətəmi kəti təmətəhtahnin məmə oteruh Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni in təməsegəhaniən e nəghatiən rəha kaunsɨl iətəm kəmotegəhan e Iesu məmə okuh.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Kəni in təmuvən meh Pailət mətapuəh ohni məmə otegəhan e nɨpətɨ Iesu tos.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Kəni Josɨp təmuvən mosiahu nɨpətɨ Iesu e nɨgi kəməluau, mos muva məuveg e napən təuvɨr kəti, nərgɨn u linən. Kəni mos muvən mələhu=pən e nɨpəg kəpiel iətəm kəmətei rəkɨs o noliən suvət ikɨn, mətəu kəsɨtənɨm əhanəhiən suah kəti ikɨn.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Inəha e nian rəha nətəm Isrel iətəm kautol əpenə-penə lan o nian rəha Sapət, kəni iuəkɨr Sapət tətuəuin.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Kəni nɨpətan u kəmotsɨpən Kaləli kəmautuərisɨg e Iesu, kəməutohtəu=pən suah u, kəməhuvən kəni moteruh nɨpəg kəpiel, kəni moteruh noliən iətəm in təmələhu Iesu ikɨn.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Kəni uərisɨg, nɨpətan kəmohtəlɨg=pən lahuənu, kəni mautol əpenə-penə nɨmənati mɨn nəuvein mɨne fomat iətəm nəmiəvɨlah təuvɨr məmə okotol=pən e nɨpətɨ Iesu. Kəni e nian rəha Sapət, ilah kəmotəmeig məutohtəu=pən nəghatiən rəha Lou.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.