Atos 16
Whitesands NT (TNP_WBT) vs ARIB
1 Kəni Pol təmaliuək mɨn muvən əpəha Terpe mɨne Listra. Kəni ikɨn əha, iətəmimi kəti əha ikɨn rəha Iesu, nərgɨn u Timoti. Mamə rəhan in pətan Isrel in tatəhatətə e Iesu, mətəu rəhan tatə in iətəm Kris.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Piatah mɨn u kəutəhatətə e Iesu əpəha Listra mɨne Ikoniəm kəmotəni məmə Timoti in iətəmi təuvɨr kəti.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Kəni Pol tolkeikei məmə otit ilau min. Kəni təməhgi=pən in mətəu-inu təməsolkeikeiən məmə nətəm Isrel mɨn əha ikɨn mɨn əha, nɨkilah otəhti rah mətəu-inu ilah rəfin kotəhrun məmə tatə rəha Timoti in iətəm Kris.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kəni nian ilahal kəmhluvən e taun mɨn, məhləni pətɨgəm kəm nətəmimi rəha Uhgɨn nəghatiən rəha aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn iətəm kəmotələhu əpəha Jerusɨləm. Kəni məhləgətun ilah məmə okotəkeikei məutohtəu=pən nəghatiən mɨn əha.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kəni e noliən əha, niməfaki mɨn kəmotəskasɨk e rəhalah nəhatətəiən, kəni nian rəfin nətəmimi tatepət kəməutəhatətə e Iesu məutəhuva e niməfaki.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Kəni ilahal kəmhluvən=pən əpəha Fritiə mɨne Kəlesiə ikɨn, mətəu-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməsegəhaniən e lahal məmə okɨhluvən=pən Esiə məhləni pətɨgəm nəghatiən əha ikɨn əha.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Nian kəmhluva iuəkɨr e ikɨn Misiə mɨne ikɨn Pitiniə, məhlolkeikei məmə okɨhluvən Pitiniə. Mətəu Narmɨn rəha Iesu təsegəhaniən məmə okɨhluvən.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kəni kəmhlaliuək mɨhluvən=pən Misiə ikɨn, kəni mɨhleiuaiu=pa e taun əha Troas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Kəni lapɨn lan, Pol təmeruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. Təmeruh məmə iətəm Masetoniə kəti tətəhtul mətətapuəh əskasɨk ohni məmə, “Pale, onəkuva Masetoniə masiru e tɨmah.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Nian Pol tɨneruh rəkɨs əmə nati əha, kəni inautol əpenə-penə məmə iəkəhuvən Masetoniə, mətəu-inu inotəhrun məmə Uhgɨn tətauɨn e tɨmah məmə oiəkotəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Iesu kəm nətəmimi əha ikɨn.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Kəni iəmotos negəu kəti mohiet əpəha Troas motaiu əhruahru əmə o nɨtəni Samotres. Kəni kəməni lauɨg lan iəməhuvən məhuvari e taun Neapolɨs.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Kəni iəmohiet ikɨnu motaliuək əmə məhuvən əpəha e taun əha Fɨlɨpai, u tətəməhli aupən e nɨtəni asoli Masetoniə. Nətəmi ikɨn əha, nətəm Rom əhruahru. Kəni iəmotatɨg nəuvetɨn əha ikɨn.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Kəni e Sapət, nian rəha nəfakiən, iəmohiet e taun əha kəni məhuvən əpəha ləuahtəni e nəhu kəti iətəm nɨkitɨmah təməhti məmə nətəmimi okəhuva ikɨn məutəfaki. Kəni iəməhuvən motəharəg məutəghati itɨmah nɨpətan u ilah kəmotaupən məhuva məutəharəg.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Kəni pətan Tuatirə kəti əha ikɨn tətətəlɨg e tɨmah, nərgɨn u Litia. In pətan kəti tatol napən u nəugɨ naris, kəni nian rəfin napən əha nəhmtɨn tiəkɨs pɨk. Pətan əha in Ianihluə kəti mətəu in tatɨtəu=pən nəfakiən rəha nətəm Isrel, kəni Iərmənɨg təmol nɨkin tɨmətmətɨg məmə otəni nɨpəhriəniən e nəghatiən iətəm Pol tətəni.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Kəni kəmol bəptais lan mɨne rəhan mɨn, mɨne rəhan mɨn noluək mɨn. Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə, “Pale, onəkəhuva imak ikɨn kotatɨg nəuvetɨn mətəu-inu itəmah nɨnotəhrun rəkɨs məmə iəu iətəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg.” Kəni in təmətəkeikei kəm tɨmah, kəni iəkəhuvən iman ikɨn.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Kəni nian kəti, nian iəməhuvən ikɨn kətəfaki ikɨn, kəni pətəkəku kəti təmeruh itɨmah e suaru. In ioluək rəha nətəmimi nəuvein nətəm kəmotos nəhmtɨn. Pətan əha narmɨn tərah kəti tatɨg lan iətəm in tatol tətəni pətɨgəm natimnati iətəm otəpanuva. Kəni rəhan nətəmi asoli mɨn kəmotos məni tepət e pətan əha mətəu-inu nətəmimi kəutətəou ilah məmə ilah okotətəu rəhan nəghatiən.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Kəni in təmatuərisɨg e tɨmah Pol, kəni mətəni əfəməh məmə, “Nətəmi mɨn u, nətəmimi rəha Uhgɨn u ilɨs, ilɨs pɨk. Kəutəni=pɨnə kəm təmah suaru rəha Uhgɨn məmə in otosmiəgəh nətəmimi lan.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Təmatol lanəha e tɨmah nian tepət, mətəuarus nian kəti Pol tɨnətəu tərah o nati əha mɨnəpəou lan. Kəni in təmeirair magət e narmɨn tərah əpəha məmə, “!E nərgɨ Iesu Krɨsto iətəni=pɨnə kəm ik məmə onəkiet rəkɨs e pətəkəku u!” Kəni rəueiu agɨn mɨn, narmɨn tərah əpəha təmiet e pətəkəku əha.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Kəni nian rəhan nətəmi asoli nətəm kəutarmənɨg lan kɨnotəhrun məmə narmɨn tərah tɨniet rəkɨs lan, kəni rəhalah nətəlɨgiən o nosiən məni lan, in təmiet e lah, kəni kəmotətəu tərah. Kəni kəmotaskəlɨm Pol mɨne Sailəs motələs ilau məhuvən əpəha e taun əha kautol makɨt ikɨn,
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 məmə okuəhtul e nəhmtɨ nətəm Rom, nətəmi rəha kot. Kəni ilah kəmotəni məmə, “Suah mil u ilau iətəm Isrel. Ilau katuol nati tərah tepət, matuol nətəmimi kəutan məhli pɨk u imatah ikɨn.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Ilau kətuəni məmə kitah okotəkeikei motohtəu=pən suaru pɨsɨn mɨn. Mətəu suaru mɨn əha kəsotohtəu-pəniən lou rəhatah. Kitah nətəm Rom. !Ko kitah kəsotoliən lanəha!”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Kəni nətəm ikɨn əha kəməhuva moteruh ilau mɨnəutəni rah ilau. Kəni suah mil u rəha kot kəmuəni=pən kəm soldiə mɨn məmə okotəpeg rəhalau napən motalis ilau e nəuanɨgi.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Kəni kəmotalis ilau motau tepət, kəni uərisɨg motləfən ilau e kaləpus. Kəni motəni=pən kəm iətəm tateh kaləpus məmə otateh vivi ilau məmə okəsiaietiən muagɨm.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nian iətəmi rəha neruhiən kaləpus təmətəu nəghatiən əha, təmələs ilau muvən e nəuan kəti əpəha imə agɨn, kəni mətu=pən nɨgi e nəhlkɨlau təhmen e hankap.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Kəni e nəlugɨ nian lapɨn, Pol mɨne Sailəs kətuəfaki, kəni ilau mətuani nəpuən mɨn rəha nəni-viviən Uhgɨn. Kəni nətəmimi mɨn e kaləpus kəməutətəlɨg e lau.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Kəni rəueiu agɨn mɨn, nəmig asoli kəti təməlauəl e nɨftəni kəni mol nimə kaləpus təməlauəl pɨk, kəni doə mɨn e kaləpus kəmoterəh, kəni sen u kəməlis nətəmimi lan kəmohtɨs.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Kəni nian iətəmi rəha nehiən kaləpus təmair, mafu məmə doə mɨn rəha kaləpus kəmoterəh, nɨkin təməhti məmə nətəmi kəutəməhli e kaləpus kɨnotagɨm rəfin. Kəni təmləfəri rəhan nau məmə otagəmu aru in lan.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Mətəu Pol təmagət əfəməh məmə, “!Ei! !Sagəmuiən ik! Itɨmah rəfin əpə ikɨn.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Kəni suah kəha təmauɨn məmə okələs lait kan, kəni in təmaiu muvən imə. Kəni mɨsin=pən nəulɨn əpəha e nəhlkɨ Pol mɨne Sailəs ikɨn mətərəmrumɨn.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Kəni mit ilau mɨhluvən əpəha ihluə kəni mətapuəh o lau məmə, “!Suah mil! ?Oiəkəhro lanu məmə Uhgɨn otosmiəgəh iəu?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Kəni kəmuəni=pən kəm in məmə, “Onəkəkeikei məni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu, ik mɨne rəham mɨn.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Kəni kəmuəni=pən nəghatiən rəha Iərmənɨg kəm in mɨne nətəmimi u kəutatɨg ilah min.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nati əpnapɨn lapɨn agɨn, mətəu suah kəha təmit ilau muvən məueiu mafəl nɨməgɨm mɨn e nɨpətɨ lau iətəm kəmalis ilau ikɨn. Kəni e nian əmə əha kəmuol bəptais lan mɨne rəhan mɨn.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Kəni in təmit Pol mɨne Sailəs muvən iman ikɨn məfən nauəniən kəm lau. Kəni in mɨne rəhan mɨn ərəfin nɨkilah təmagiən məriauəh mətəu-inu kəmotəni nɨpəhriəniən e Uhgɨn.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Nian təmian, iətəmi rəha kot mil əha kuəni=pən kəm soldiə mɨn məmə, “Onəkəhuvən moterəh e suah mil əha kətian.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Kəni suah kəha iətəmi rəha kaləpus təməni=pən kəm Pol məmə, “Iətəmi rəha kot mil kəmuəni məmə okəsuol mɨniən nahməiən kəti kəm təlau, kəni iəkoterəh e təlau nəkətian, kəni iaiet mətian kəni muatɨg mətɨg.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Mətəu Pol təməni=pən kəm soldiə mɨn əha məmə, “?Ei, mətəu təhro əha? Mə itɨmlau iətəm Rom mil.Kəni iətəmi rəha kot mil əha kəməsueruhiən məmə iəmuol nati kəti tərah, mətəu e nəhmtɨ nətəmimi kəmotalis itɨmlau, kəni motləfən itɨmlau e kaləpus. ?Kəni rəueiu kuolkeikei məmə oiəkiaiet oneuən əmə? !Kəpə! Ilau əmə okuəkeikei miəuva u ikɨnu kəni muəfətɨgəm itɨmlau.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Kəni soldiə mɨn əha kəməhuvən motəni=pən kəm iətəmi rəha kot mil əha. Kəni nian kəmuətəu məmə Pol mɨne Sailəs ilau iətəm Rom mil, ilau kəmuəgɨn pɨk.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Kəni kəmian muəni=pən kəm Pol mɨne Sailəs məmə, “!Pale, kəsi! Iəmuol tərah e təlau.” Kəni ko miet ilau mohiet e kaləpus, kəni muəni=pən vivi kəm lau məmə okiaiet e taun əha.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Kəni Pol mɨne Sailəs, ilau kəmiaiet e kaləpus mian e nimə rəha Litia. Kəni mueruh piatah mɨn əha ikɨn əha mɨne nəuvɨnɨtah mɨn rəha niməfaki, kəni muəghati nəuvetɨn kəm lah mətuəfəri nɨkilah. Kəni uərisɨg lan, kiaiet mətian.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.