Romanos 13
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Pəh kitah rəfin okotəkeikei motatɨg ahgəl kəpmən, mətəu-inu nepətiən o narmənɨgiən rəfin tatsɨpən e Uhgɨn, kəni kəpmən mɨn rəfin iətəm kəutatɨg, Uhgɨn pɨsɨn əmə tətəfəri ilah.
1 Cada qual seja submisso às autoridades constituídas, porque não há autoridade que não venha de Deus; as que existem foram instituídas por Deus.
2 Kəni tol lanəha, nəmə iətəmi kəti təhti nəuia kəpmən, in tətəhti nəuia nati iətəm Uhgɨn təmələhu, kəni nətəmimi nətəm kautol lanəha, kəutiuvi=pa nalpɨniən o lah.
2 Assim, aquele que resiste à autoridade, opõe-se à ordem estabelecida por Deus; e os que a ela se opõem, atraem sobre si a condenação.
3 Tol lanəha mətəu-inu kəpmən iətəm Uhgɨn təmələhu təsoliən nətəmimi nətəm kautol noliən təuvɨr kotəgɨn, mətəu tatol əmə o nətəm kautol noliən tərah. Nəmə nəsotolkeikeiən məmə nəkotəgɨn e nətəmi asoli mɨn rəha kəpmən, nəkotəkeikei motol noliən təuvɨr mɨn, kəni ilah okotəfəri itəmah ohni.
3 Em verdade, as autoridades inspiram temor, não porém a quem pratica o bem, e sim a quem faz o mal! Queres não ter o que temer a autoridade? Faze o bem e terás o seu louvor.
4 Sotaluiən məmə ilah noluək mɨn rəha Uhgɨn nətəm uək rəhalah məmə ilah okotos nəuvɨriən məhuva o təmah. Mətəu nəmə nəkotol tərah, nəkotəkeikei motəgɨn, mətəu-inu ilah kautos nəsanəniən o noliən nalpɨniən. Ilah noluək mɨn rəha Uhgɨn nətəm otol niəməha mɨne nalpɨniən rəha Uhgɨn kəm nətəm kautol tərah.
4 Porque ela é instrumento de Deus para teu bem. Mas, se fizeres o mal, teme, porque não é sem razão que leva a espada: é ministro de Deus, para fazer justiça e para exercer a ira contra aquele que pratica o mal.
5 Tol lanəha, kitah rəfin okotəkeikei motatɨg ahgəl kəpmən, mətəu-inu kitah kəsotolkeikeiən məmə kotos nalpɨniən. Kəni kitah kotəhrun əmə məmə in noliən əhruahru.
5 Portanto, é necessário submeter-se, não somente por temor do castigo, mas também por dever de consciência.
6 Kəni o nati kətiəh mɨn, otətəou=pən takɨs kəm kəpmən, mətəu-inu nətəmi asoli rəha kəpmən, ilah noluək rəha Uhgɨn, kəni inu uək rəhalah.
6 É também por essa razão que pagais os impostos, pois os magistrados são ministros de Deus, quando exercem pontualmente esse ofício.
7 Otəfən kəm nətəmimi rəfin, natimnati iətəm təhruahru məmə onəkotəfən. Nəmə takɨs pɨsɨn pɨsɨn mɨn, nəkotəkeikei motətəou ilah. Nəmə nɨsiaiən, otɨsiai ilah. Nəmə iətəmi tatos narmənɨgiən, kəni otatɨg ahgəl.
7 Pagai a cada um o que lhe compete: o imposto, a quem deveis o imposto; o tributo, a quem deveis o tributo; o temor e o respeito, a quem deveis o temor e o respeito.
8 Nəkotəkeikei motətəou rəhatəmah kauɨn mɨn. Mətəu kauɨn kətiəh əmə tətəkeikei mətatɨg o təmah, inu kauɨn rəha nolkeikeiən iətəm tatuvən kəm təmah mɨn. Kəni nəkotəkeikei mautətəou nian rəfin, naunun tɨkə, mətəu-inu iətəm tolkeikei in kəti, in tatol pəhriən natimnati rəfin iətəm Lou tətəni.
8 A ninguém fiqueis devendo coisa alguma, a não ser o amor recíproco; porque aquele que ama o seu próximo cumpriu toda a lei.
9 Lou tətəni məmə, “Sotakləhiən e pətan,” “Sohamuiən itəmi,” “Sotakləhiən,” “Nɨkim təsuvəniən e natimnati rəha iətəmi kəti,” kəni lou nəuvein mɨn əha ikɨn. Mətəu nəghatiən kətiəh əmə in nəukətɨlah rəfin, in tətəni məmə, “Olkeikei ik kəti təhmen əmə məmə natolkeikei aru ik.”
9 Pois os preceitos: Não cometerás adultério, não matarás, não furtarás, não cobiçarás, e ainda outros mandamentos que existam, eles se resumem nestas palavras: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
10 Nəmə iətəmi kəti tatolkeikei in kəti, ko təsoliən nərahiən kəm in. Kəni tol lanəha, iətəmimi iətəm tatolkeikei nətəmimi, in tatol nɨpətɨ Lou rəfin.
10 A caridade não pratica o mal contra o próximo. Portanto, a caridade é o pleno cumprimento da lei.
11 Nəkotəkeikei motol lanəha mətəu-inu itəmah nəkotəhrun vivi nian kəutatɨg lanu rəueiu. Nian tɨnətuva məmə nəkotəkeikei motair məsotapɨliən, mətəu-inu nosmiəgəhiən rəhatah nian rəfin tɨnətuva iuəkɨr, mapirəkɨs nian kitah kɨnotəhatətə.
11 Isso é tanto mais importante porque sabeis em que tempo vivemos. Já é hora de despertardes do sono. A salvação está mais perto do que quando abraçamos a fé.
12 Napinəpuiən otəsuvəhiən tɨkə, kəni nəhagəhagiən otəsuvəhiən tuva. Kəni tol lanəha, pəh kotəpəh noliən rəha napinəpuiən, kəni motəluagɨn o noliən təuvɨr mɨn rəha nəhagəhagiən təhmen=pən e soldiə kəti iətəm tətaskəlɨm vivi rəhan nau rəha nəluagɨniən.
12 A noite vai adiantada, e o dia vem chegando. Despojemo-nos das obras das trevas e vistamo-nos das armas da luz.
13 Pəh kitah kotol noliən təuvɨr mɨn, təhmen e nətəmimi nətəm kəutaliuək e nəhagəhagiən kəni nətəmimi okoteruh. Okəsotoliən lafet tərah mɨn, məsotapɨsiən, məsotit əpnapɨniən itəmah mɨn, kəni məsotoliən noliən alməli mɨn, məsotorgəhuiən, məsotetetiən itah mɨn.
13 Comportemo-nos honestamente, como em pleno dia: nada de orgias, nada de bebedeira; nada de desonestidades nem dissoluções; nada de contendas, nada de ciúmes.
14 Mətəu otegəhan əmə məmə Iərmənɨg Iesu otarmənɨg e nəmiəgəhiən rəhatəmah, kəni sotətəlɨgiən e suaru mɨn o noliən təfagə tərah mɨn iətəm nətəlɨgiən tərah rəhatəmah tolkeikei.
14 Ao contrário, revesti-vos do Senhor Jesus Cristo e não façais caso da carne nem lhe satisfaçais aos apetites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.