Romanos 10
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Piak mɨn mɨne nəuvɨnɨk mɨn. Iəkolkeikei pɨk məmə Uhgɨn otosmiəgəh nətəm Isrel, kəni nian rəfin iətəfaki ohni.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Iəu iətəni pətɨgəm kəm təmah məmə ilah kəutalkut pɨk o noliən natimnati iətəm otol nɨki Uhgɨn tagiən. Mətəu noliən rəhalah təsɨsɨpəniən e nəhruniən iətəm təhruahru.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Ko ilah kəsotohtəu-pəniən suaru rəha Uhgɨn məmə ilah okəhuva motəhruahru e nəhmtɨn, mətəu-inu ilah kotəruru suaru rəhan, kəni motalkut məmə okotohtəu=pən rəhalah aru suaru, suaru rəha nɨtəu-pəniən Lou.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Lou təmalkut pau məmə tol itah kotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, mətəu e suaru u təruru noliən. Mətəu Krɨsto təmol naunun e suaru u. In təmol suaru təuvɨr məmə nətəmimi rəfin nətəm kəutəhatətə əmə lan, ilah rəfin okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Mosɨs təmətei nəghatiən kəti o suaru rəha nɨtəu-pəniən Lou məmə iətəmi kəti tuva məhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. In təməni məmə, “Iətəmimi iətəm tatol natimnati rəfin agɨn iətəm Lou tətəni, in otos nəmiəgəhiən itulɨn.”
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Mətəu suaru rəha nəhatətəiən məmə iətəmi kəti tuva məhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn təpiə əmə, məmə kitah kəsotoliən nati kəti mətəu-inu Krɨsto tɨnol rəkɨs rəfin. Təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “Səniəmə nəkəkeikei muvən e negəu e neai,” məmə onəkəsal e Krɨsto mələs meiuaiu muva məmə otasiru lam.
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 Kəni tətəni mɨn məmə, “Səniəmə nəkəkeikei muvən əpəha ipai ikɨn ima nətəm kəmohmɨs,” məmə nəkəfətɨgəm Krɨsto mol təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Nɨpəhriəniən. Uhgɨn tɨnol rəkɨs natimnati mɨn əha.
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 ?Mətəu, tətəni mɨn nak? Tətəni məmə, “Nəghatiən Rəha Uhgɨn in iuəkɨr əmə ohnik. In əpəha e nohlɨm mɨne nɨkim.” Nəghatiən u in nəghatiən rəha nəhatətəiən iətəm iəutəni pətɨgəm.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Tol lanəha mətəu-inu, nəmə nəkəni pətɨgəm e nohlɨm məmə Iesu in Iərmənɨg, kəni nəmə nəkəhatətə e nɨkim məmə Uhgɨn təmosmiəgəh in e nɨmɨsiən, kəni Uhgɨn otosmiəgəh ik.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Kəni inu nɨpəhriəniən lanəha mətəu Uhgɨn tatol iətəmimi kəti tətəhruahru e nəhmtɨn nian iətəmi əha tətəhatətə pəhriən lan e nɨkin. Kəni Uhgɨn tatosmiəgəh iətəmimi kəti nian in tətəni pətɨgəm e nohlɨn məmə Iesu in Iərmənɨg rəhan.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Təhmen e Nauəuə rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “Nətəmimi rəfin nətəm kəutəhatətə e iətəmi əha, ilah okəsotaulɨsiən nian okotəhtul e nəhmtɨ Uhgɨn.”
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Nəghatiən əha rəha nətəmimi rəfin, nati əpnapɨn nəmə ik iətəm Isrel, uə Ianihluə kəti, mətəu-inu Iərmənɨg kətiəh əmə u tətarmənɨg e nətəmimi rəfin, mətətuati e rəhan nəuvɨriən kəm nətəmimi rəfin nətəm kəutətapuəh ohni.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “Nətəmimi rəfin nətəm kotauɨn e nərgɨ Iərmənɨg məmə otosmiəgəh ilah, in otosmiəgəh ilah.”
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 ?Mətəu nətəmimi okotəhro motauɨn e Iərmənɨg o nosmiəgəhiən ilah, nəmə kəsotəhatətəiən lan? ?Kəni okotəhro motəhatətə lan nəmə kəsotətəuiən nanusiən lan kəti? ?Kəni okotəhro motətəu nanusiən nəmə iətəmi kəti təsəni pətɨgəmiən kəm lah?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 ?Kəni nətəmimi okotəhro motəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr nəmə Uhgɨn təsahli-pəniən ilah? Təhmen e Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəni məmə, “!In nati təuvɨr agɨn nian iətəmi kəti tətuva o nəni pətɨgəmiən nanusiən təuvɨr!”
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Kəni nɨpəhriəniən, nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn kɨnotətəu rəkɨs nanusiən u. Mətəu səniəmə nətəm Isrel rəfin nətəm kəmotos e nɨkilah nanusiən təuvɨr. Təhmen e nəghatiən iətəm Aiseə təmətei məmə, “Iərmənɨg, nətəmimi təkəku əmə kəmotəni nɨpəhriəniən e nəghatiən rəhatɨmah.”
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Kəni tol lanəha, nəhatətəiən tatsɨpən e nati iətəm natətəu, kəni nati iətəm natətəu tatsɨpən e nanusiən iətəm kətəni e Krɨsto.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 ?Mətəu iəkətapuəh mɨn məmə, ilah kəmotətəu uə kəpə? Əuəh, kəmotətəu. Nauəuə rəha Uhgɨn tətəni məmə,
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 ?Kəni iəkətapuəh əmə o nati kəti mɨn məmə, nətəm Isrel kəmotəhrun, uə kəpə? Əuəh, kəmotəhrun. Mosɨs təmaupən məni məmə,
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Kəni uərisɨg Aiseə təsəgɨniən o nəniən məmə,
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Mətəu Aiseə təməni nəghatiən rəha Uhgɨn kəm nətəm Isrel məmə,
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.