Mateus 22
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Kəni Iesu təməni mɨn nəghatiən əuhlin kəti mɨn məmə,
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kig kəti iətəm təmol əpenə-penə e nauəniən asoli o marɨt rəha nətɨn.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kəni mahli=pən rəhan noluək mɨn məmə okəhuvən o nətəmimi mɨn u nətəm təmahli=pən rəkɨs nəghatiən o lah məmə okəhuva o nauəniən rəha marɨt. Mətəu kotəni məmə ko kəsəhuvaiən.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 “Kəni tahli=pən rəhan noluək nəuvein mɨn, məni=pən kəm lah məmə, ‘Əhuvən motəni=pən kəm nətəmimi mɨn u nətəm iəmahli=pən rəkɨs nəghatiən o lah məmə, inol əpenə-penə rəkɨs e rəhak nauəniən. Rəhak kau mɨn mɨne nətɨ kau mɨn u kotasisi vivi, iəmoh rəkɨs ilah, kəni natimnati rəfin tɨnəhmen. Əhuva e nauəniən rəha marɨt.’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 “Mətəu kəsotətəlɨgiən e noluək mɨn, kəni motaiu atiti, kəti tatuvən e rəhan nasumiən, kəti tatuvən e rəhan bɨsnɨs.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Kəni nəuvein kotaskəlɨm noluək mɨn rəhan, motol tərah e lah, kəni motohamu ilah.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Kəni kig, niəməha təmol pɨk. Kəni tahli=pən rəhan soldiə mɨn kəhuvən, kəni motohamu nətəmimi mɨn u nətəm kəmotohamu rəhan noluək mɨn, kəni motasiəpən e rəhalah taun asoli.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 “Kəni məni=pən kəm rəhan noluək mɨn məmə, ‘Kɨnol əpenə-penə rəkɨs e nauəniən rəha marɨt, mətəu nətəmimi mɨn u iəmahli=pən rəkɨs nəghatiən o lah, noliən rəhalah təsəhmeniən məmə okəhuva.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Tol lanəha, əhuvən əpəha e suaru asoli mɨn kəni motəni=pən kəm nətəmimi əpnapɨn rəfin nətəm nəkoteruh məmə okəhuva e nauəniən rəha marɨt.’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Kəni noluək mɨn kəməhuvən əpəha e suaru asoli mɨn, kəmotuhapumɨn nətəmimi rəfin u kəmoteruh ilah, nətəmimi nətəm kotəuvɨr mɨne nətəmimi mɨn u nətəm kotərah, kəni ikɨn kətauən ikɨn təməriauəh e nətəmimi.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “Mətəu nian kig təmuva meruh nətəmimi, təmeruh mɨn iətəmimi kəti əha ikɨn iətəm təsuvəniən e napən rəha marɨt.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Kəni kig təməni=pən məmə, ‘?Iəu kəti, nəməhro? ?Nəmuva imə mətəu nəməsuvəniən e napən rəha marɨt?’ Kəni suah u tɨnəruru nuhalpɨniən nəghatiən rəhan.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “Kəni kig təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, ‘Otəlis-ərain nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn, kəni motəraki pətɨgəm əpəha e napinəpuiən ikɨn kətasək ikɨn, kəni katɨgət-ərain nəhluvtəmi ikɨn.’”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Tol lanəha mətəu-inu nətəmimi tepət, kətahli=pən nəghatiən o lah, mətəu nəuan nəuvein əmə nətəm katɨtəpɨn ilah.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Kəni Farəsi mɨn kəmohiet məhuvən motol nəghatiən ekəu-ekəu mɨn məmə otiuvi=pən Iesu o nəniən nəghatiən kəti iətəm təsəhruahruiən.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Kəni kotahli=pən rəhalah nətəmimi kəhuvən o Iesu ilah nətəmimi rəha pati rəha Herot. Kəni motəni=pən məmə, “Iəgətun. Iəkotəhrun məmə ik iətəmi əhruahru, kəni mətəgətun pəhriən suaru əhruahru rəha Uhgɨn. Nəsoliən məmə nətəlɨgiən rəha nətəmimi okotiuvi rəkɨs rəham nətəlɨgiən, mətəu-inu natol təhmen-əhmen əmə kəm nətəmimi rəfin, nəmə in iətəmi asoli uə iətəmi əpnapɨn əmə.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Kəni əni-to kəm tɨmah rəham nətəlɨgiən e nati u. ?Təhruahru məmə okətəou=pən takɨs kəm Kig Sisə, uə kəpə?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Mətəu Iesu tɨnəhrun rəhalah nətəlɨgiən tərah mɨn, kəni təməni=pən kəm lah məmə, “!Itəmah kəuɨt kəsuə mɨn! ?Təhro nəutalkut məmə nəkotol kekəu-ekəu ohni iəu?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Otəgətun-to məni iətəm katətəou takɨs lan.” Kəni kotos məni məhuva kəm in,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 kəni təməni=pən kəm lah məmə, “?Narmɨ pəh u, kəni nərgɨ pəh u e məni u?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Kəni kəmotəni=pən məmə, “Kig Sisə.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, narmɨlah təmiuvɨg. Kəni kəmotəpəh Iesu motagɨm.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 E nian əha inəha, Satusi mɨn kəməhuva o Iesu. Ilah kəutəni məmə nətəmimi okəsotəmiəgəh mɨniən e nɨmɨsiən. Kəni kotəni=pən kəm Iesu məmə,
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Iəgətun. Mosɨs təməni kəm tah məmə, nəmə iərman kəti otɨmɨs, kəni məpəh rəhan pətan, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti mɨne, kəni pian otəkeikei mit pətalɨmɨs əha, məmə okuələs nətɨlau kəti ko, kəni suakəku u otos nɨmei rəhan tatə asoli əpəha tɨnɨmɨs rəkɨs.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 “Kəni ikɨn əha imatɨmah ikɨn, nəman ilah səpɨn, u rəhalah tatə kətiəh. Kəni iətəm tepət e lah təmaupən mit pətan kəti, kəni məsuələsiən nətɨlau kəti, kəni mɨmɨs. Kəni pian iətəm tatol keiu lan tit pətalɨmɨs.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Kəni in mɨn təmɨmɨs məsələsiən nətɨn kəti, kəni iətəm tatol kɨsɨl lan mɨne ilah rəfin məhuvən mətəuarus=pən iətəm tatol səpɨn, kəmotol nati kətiəh əmə.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Kəni əmeiko, pətalɨmɨs tɨmɨs.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 ?Tol lanəha, əni-to kəm tɨmah məmə, e nian iətəm Uhgɨn otosmiəgəh nətəmimi lan e nɨmɨsiən, pətan əha in rəha pəh, mətəu-inu ilah rəfin əha səpɨn kəmotol marɨt e pətan əha?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah nəmotəni arəpən rəhatəmah nəghatiən mətəu-inu nəsotəhruniən Nauəuə Rəha Uhgɨn mɨne nəsanəniən rəhan.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Nian Uhgɨn otosmiəgəh nətəmimi e nɨmɨsiən, kəni nətəmimi okəsotoliən marɨt, okotəhmen e nagelo mɨn əpəha e negəu e neai.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 ?Nəmotafin uə kəpə, Nauəuə Rəha Uhgɨn iətəm tətəghati e nian Uhgɨn otosmiəgəh nətəmimi e nɨmɨsiən? Tətəni məmə,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Iəu Uhgɨn rəha Epraham, iəu Uhgɨn rəha Aisək, kəni iəu Uhgɨn rəha Jekəp.’ In səniəmə Uhgɨn rəha nətəm kəmohmɨs, mətəu in Uhgɨn rəha nətəmimi nətəm kəutəmiəgəh, təhmen=pən mɨn e suah milahal, u nati əpnapɨn nɨpətɨlahal təmɨmɨs nuvəh rəkɨs, mətəu narmɨlahal tətatɨg əhanəh u rəueiu.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Nian nɨmənin nətəmimi kəmotətəu nəghatiən əha, narmɨlah təmiuvɨg o nəgətuniən rəhan.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nian Farəsi mɨn kəmotətəu məmə Iesu təmasisɨg e nohlɨ Satusi mɨn e rəhan nəghatiən, kəni Farəsi mɨn kəməhuva kətiəh.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Kəni kəti iətəm təhrun pɨk Lou, təməni=pən nəghatiən kəti kəm Iesu məmə Iesu otəni nəghatiən kəti təsəhruahruiən, məmə
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Iəgətun. ?Lou pəhruvən rəha Uhgɨn u in ilɨs pɨk?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Nəkəkeikei molkeikei Iərmənɨg Uhgɨn rəham e nɨkim rəfin rəham, mɨne nətəlɨgiən rəfin rəham, mɨne nəmiəgəhiən rəfin rəham.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Inu in Lou iətəm tətaupən kəni in ilɨs pɨk.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Kəni Lou iətəm tatol keiu lan, in iuəkɨr təhmen əmə, məmə, ‘Nəkəkeikei molkeikei ik kəti təhmen əmə məmə nəkolkeikei aru ik.’
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Kəni Lou mil u keiu, ilau nəukətɨ Lou rəfin, mɨne nauəuə rəha iəni mɨn rəfin aupən.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Kəni e nian Farəsi mɨn kəutuhapumɨn ilah mɨn, Iesu təməni=pən məmə,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “?Nɨkitəmah təhti məmə nak, e Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa? ?In tatsɨpən e nəuanɨləuɨs rəha pəh?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Mətəu təhro e Tefɨt, iətəm tətəghati e Narmɨn Rəha Uhgɨn, tətauɨn e Krɨsto məmə ‘Iərmənɨg.’ Mətəu-inu tətəni məmə,
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‘Iərmənɨg Uhgɨn təməni=pən kəm rəhak Iərmənɨg məmə,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 ?Kəni nəmə Tefɨt tətauɨn e Krɨsto məmə ‘rəhak Iərmənɨg,’ kəni otəhro məmə Krɨsto in mipɨ Tefɨt tərah?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Kəni iətəmimi kəti təruru nuhalpɨniən nəghatiən rəha Iesu. Kəni e nian əha matuvən, kəmotəgɨn e nətapuəhiən e nəghatiən kəti mɨn.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.