Mateus 13
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 E nian əmə kəha, Iesu təmiet e nimə muvən mətəharəg əpəha iuəkɨr e nɨkalɨ nəhu Lek Kaləli.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Mətəu-inu nətəmimi tepət kəməhuva motəhtul tɨtəlau lan, kəni in təmuvən e bot kəti u tətəhtul iuəkɨr əmə o nɨpəkɨl, kəni mətəharəg. Kəni nətəmimi kəmautəhtul ipari.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Kəni in təməni=pən natimnati mɨn tepət kəm lah e nəghatiən əuhlin mɨn.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Kəni nian təmətearəgrəg nɨkɨtɨ wit rəhan, nəuvein kəmotəmei=pən e suaru, kəni mənɨg mɨn kəməhuva motun rəfin ilah.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmohmərəgrəg=pən e nɨftəni iətəm kəpiel iuəkɨr əmə. Kəmoteviə uəhai əmə mətəu-inu nɨftəni nəuan nəuvetɨn əmə.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Nian mɨtɨgar təri, kəni məhgi ilah kotaukei-aukei mətəu-inu nokɨlah təseiuaiu pɨkiən.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein kəmotəmei=pən e nɨki nɨləuɨs u tol nihlɨn, kəni nian nɨkɨtɨ wit mɨn koteviə mətəu nɨləuɨs tətatu-atu ilah kəni kohmɨs.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Kəni nɨkɨtɨ wit nəuvein mɨn kəmotəmei=pən e nɨftəni iətəm təuvɨr, kəni kəmotəuə e nəualah. Nəuvein nəualah tate, nəuvein nəualah sikɨste, nəuvein nəualah uan-hanrɨt.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kəni nətəmimi rəha Iesu kəməhuva motətapuəh ohni məmə, “?Təhro nətəghati kəm nətəmimi e nəghatiən əuhlin mɨn?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iətəni lanəha mətəu-inu itəmah u, Uhgɨn təmerəh e suaru o təmah məmə itəmah onəkotəhrun nəghatiən oneuən mɨn rəha Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Mətəu ilah, Uhgɨn təməserəhiən e suaru lanu o lah.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Tol lanəha mətəu-inu, iətəmi u iətəm rəhan əha ikɨn nəhruniən, Uhgɨn otəfən mɨn nəhruniən kəm in, kəni rəhan nəhruniən in otepət pɨk. Mətəu iətəmi u iətəm rəhan nəhruniən tɨkə, Uhgɨn otos rəkɨs rəfin rəhan nəhruniən iətəm nɨkin təhti məmə in tatos.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Iətəghati e nəghatiən əuhlin kəm lah mətəu-inu ilah kautafu pau mətəu kəsotəhruniən, kəni ilah kautətəu pau mətəu kəsotəhrun viviən.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Nəmiəgəhiən rəhalah tatol nəghatiən rəha iəni Aiseə tətuva matol nɨpəhriəniən lan. In təməni məmə,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 In tol lanəha mətəu-inu nɨkilah tɨniəkɨs rəkɨs.
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Mətəu itəmah u, Uhgɨn təməfɨnə rəhan nəuvɨriən kəm təmah, kəni nian nəkoteruh, motəhrun, kəni nian nəkotətəu motəhrun.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nɨpəhriəniən iətəni kəm təmah məmə, iəni mɨn tepət mɨne nətəm kotəhruahru mɨn tepət kəmotolkeikei pɨk məmə okoteruh nati nak iətəm nauteruh, mətəu kəməsoteruhiən. Kəni motolkeikei pɨk məmə okotətəu nati nak iətəm nautətəu, mətəu kəməsotətəuiən.”
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Itəmah otətəlɨg vivi-to məmə nəkotəhrun nɨpətɨ nəghatiən əuhlin rəha iətəmi u iətəm təmearəgrəg nɨkɨtɨ wit.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Nɨkɨtɨ wit iətəm təməmei e suaru, tətəgətun=pən iətəmimi iətəm tətəu nəghatiən rəha Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, mətəu in təsəhruniən. Kəni Setən tuva mos rəkɨs uəhai əmə nəghatiən əha iətəm təmuvən e nɨkin.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 “Kəni nɨkɨtɨ wit iətəm təməmei=pən e nɨftəni iətəm kəpiel iuəkɨr əmə, tətəgətun=pən iətəmimi iətəm tətətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni mos e nɨkin agiən,
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 mətəu nokɨn təseiuaiu pɨkiən, kəni tətəhtul o nian əkuəkɨr əmə. Nian nəsəsauiən, uə nərahiən tuva e nəmiəgəhiən rəhan o nəghatiən əha, kəni təmei uəhai əmə e rəhan nəhatətəiən.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 “Kəni nɨkɨtɨ wit iətəm təməmei=pən e nɨki nɨləuɨs tol nihlɨn, tətəgətun=pən iətəmimi iətəm tətəu nəghatiən rəha Uhgɨn, mətəu rəhan nətəlɨgiən tatuvən pɨk o natimnati rəha nəhue nɨftəni, kəni in tolkeikei məmə rəhan nautə otepət; kəni nətəlɨgiən mɨn əha kotatu-atu nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni nəghatiən əha təsəuəiən e nəuan.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 “Mətəu nɨkɨtɨ wit iətəm təməmei=pən e nɨftəni təuvɨr, tətəgətun=pən iətəmimi iətəm tətəu nəghatiən rəha Uhgɨn kəni məhrun nɨpətɨn. Kəni e nəmiəgəhiən rəhan, in otəuə e nəuan, nian nəuvein nəuan tate, nian nəuvein nəuan sikɨste, kəni nian nəuvein nəuan uan-hanrɨt.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti mɨn kəm lah mətəni məmə, “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Iətəmimi kəti təmearəgrəg e nɨkɨtɨ wit təuvɨr e rəhan nasumiən.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Mətəu nian in mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəmautapɨli, rəhan kəti tɨkɨmɨr təmuvən məraki e nɨkɨtɨ nɨmanuvehli tərah mɨn e rəhan nasumiən, kəni magɨm.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Kəni nɨkɨtɨ wit təuvɨr mɨne nɨkɨtɨ manuvehli tərah koteviə kəni kotəhmen əhmen əmə. Mətəu wit təmaupən mol nəuan, kəni e nian əha, noluək mɨn kotəhrun neruhiən məmə manuvehli tərah, ilah mɨn əha ikɨn.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 “Kəni noluək mɨn rəha iətəmimi əha, kəməhuva moteruh in, motəni məmə, ‘Iətəmi asoli. ?Nɨkɨtɨ wit mɨn iətəm nəmearəgrəg e rəham nasumiən, ilah nɨkɨtɨ wit təuvɨr mɨn əmə, uə kəpə? ?Mətəu təhro nɨkɨtɨ manuvehli tərah mɨn kɨnotəri?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, ‘Tɨkɨmɨr kəti təmol nati əha.’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 “Mətəu təməni=pən kəm lah məmə, ‘Kəpə. Otəpəh. Nəmə itəmah nəkəhuvən moteuvi rəkɨs manuvehli tərah mɨn, kəni məta nəkoteuvi rəkɨs mɨn wit təuvɨr mɨn.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Pəh kotəri pəti əmə mətəuarus=pən wit tɨməhtə. Kəni iəkəni=pən kəm nətəmimi nətəm okotəulək e wit məmə ilah okotaupən moteuvi rəkɨs manuvehli iətəm tərah motəlis o nəraki-pəniən e nɨgəm. Uərisɨg okotəulək e wit təuvɨr mɨn motəmki məhuvən e nimə rəhak iətəm kətəlɨn nauəniən ikɨn.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin mɨn kəti kəm lah məmə, “Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in otəkeikei mepət təhmɨn, təhmen e nɨkɨtɨ mastət iətəm iətəmimi təmos muvən mərfei e rəhan nasumiən.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Nɨkɨtɨ mastət əha in natiəkəku agɨn, mətəu nian in oteviə, in otuva iahgin təhmen e nɨgi kəti, kəni mənɨg mɨn iətəm kautiuvɨg ilɨs okəhuva motol nimaalah e nəhlmɨn mɨn.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Kəni Iesu təməni nəghatiən əuhlin kəti mɨn məmə, “Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn in otəkeikei mepət təhmɨn, təhmen=pən e is nəuan nəuvetɨn iətəm pətan kəti tətalkin e flauə tepət iətəm kəmol=pən e pesɨn asoli, kəni təhgi flauə rəfin tətasisi matol iahgin.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Natimnati mɨn rəfin əha, Iesu təməghati əuhlin lan kəm nətəmimi. In təmatəgətun əmə nətəmimi e nəghatiən əuhlin.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Noliən əha təmol nəghatiən rəha iəni aupən tətuva matol nɨpəhriəniən lan. Təməni məmə,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Kəni Iesu təmiet rəkɨs e nətəmimi, kəni muvən mɨn e nɨpəgnəua nimə kəti. Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəməhuva ohni motətapuəh məmə, “Əni-to kəm tɨmah nɨpətɨ nəghatiən əuhlin e manuvehli iətəm təməri e nasumiən.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Iətəmimi iətəm təmearəgrəg nɨkɨtɨ wit təuvɨr mɨn e nasumiən, tətəgətun=pən iəu, Nətɨ Iətəmimi.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Kəni nasumiən, tətəgətun=pən nəhue nɨftəni. Kəni nɨkɨtɨ wit təuvɨr mɨn, ilah u kəutəgətun=pən nətəmimi rəha Uhgɨn nətəm tətarmənɨg e lah. Kəni manuvehli tərah mɨn, ilah kəutəgətun=pən nətəmimi rəha Setən.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Kəni tɨkɨmɨr iətəm təmuvən mearəgrəg manuvehli tərah, tətəgətun=pən Setən. Kəni nian okəulək e nasumiən, tətəgətun=pən naunun nian, kəni nətəmimi nətəm kautəulək e nasumiən, kəutəgətun=pən nagelo mɨn.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Okotəmki manuvehli tərah motuvan əhtuv e nɨgəm, noliən əha təhmen e naunun nian.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 “Iəu Nətɨ Iətəmimi, iəkahli=pən nagelo mɨn rəhak okəhuvən ikɨn iətarmənɨg ikɨn, motos rəkɨs natimnati rəfin mɨne nətəmimi rəfin nətəm kautiuvi=pən nətəmimi o noliən təfagə tərah mɨn mɨne nətəmimi rəfin nətəm kautol noliən tərah mɨn.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Ilah okotəraki=pən e lah e nɨgəm asoli, kəni ikɨn əha nətəmimi okotasək kəni mautɨgət-ərain nəhluvlah mɨn ikɨn.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Kəni nətəm kotəhruahru okotasiə təhmen e mɨtɨgar e narmənɨgiən rəha rəhalah Tatə Uhgɨn. Itəmah rəfin matəlgɨtəmah tatɨg, otətəlɨg vivi, kəni motəhrun nəghatiən mɨn u.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Bokɨs məni kəti tətəhluaig e nɨftəni kəti. Kəni iətəmimi kəti təmətan mafu bokɨs məni əha, kəni tatɨg mɨtənɨm mɨn. Nɨkin təmagiən pɨk, kəni təmuvən mol səlɨm e natimnati rəfin rəhan, kəni mos nəhmtɨ nɨftəni əha.”
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Kəni Iesu təməni məmə, “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Iətəmimi kəti tətəsal e natimnati, kəni matol səlɨm mɨn lan. Kəni in tətəsal e kəpiel təuvɨr mɨn nəhmtɨlah tiəkɨs, kətəni məmə perəl.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Nian təmeruh perəl kəti iətəm təuvɨr pɨk agɨn, kəni in təmuvən mol səlɨm e rəhan natimnati mɨn rəfin, kəni muvən mos nəhmtɨ perəl əha, kəni mələs rəhan.” Nəuanati e perəl|alt="Pearl" src="lb00171b.tif" size="col" loc="Mat 13:45-46; Mat 7:6; 1Ti 2:9, Rev 21:21" copy="BFBS (Bass)" ref="Mat 13:45-46; 1Tim 2:9"
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Kəni Iesu təmətəkeikei mətəni məmə, “Nəghatiən əuhlin u tətəgətun=pən Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Nətəmimi kəutəraki=pən e net əpəha itəhi mautos nəmu pɨsɨn pɨsɨn mɨn lan.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Nian net tɨnəriauəh e nəmu, kəni kotiuvi-pari net, kəni motəuəri nəmu mɨn motaipei=pən nəmu təuvɨr mɨn e kətɨm asoli mɨn rəhalah, mətəu okotəraki e nəmu mɨn iətəm kotərah.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Kəni e naunun nian, nagelo mɨn okəhuva motos rəkɨs nətəmimi nətəm kotərah e nətəmimi nətəm kotəhruahru,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 kəni motəraki=pən e nətəmimi kotərah e nɨgəm asoli, kəni ikɨn əha nətəmimi okotasək mautɨgət-ərain nəhluvlah ikɨn.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 “?Itəmah nəkotəhrun natimnati mɨn u, uə kəpə?” Kəni ilah kəmotəni kəm in məmə, “Əuəh.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “Tol lanəha, nəgətun mɨn rəfin rəha Lou iətəm kəməgətun vivi ilah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, kotəhmen e iətəmi asoli rəha nimə iətəm rəhan nautə tepət. Kəni nian kəti in tatos rəkɨs nati vi e rəhan nautə, kəni nian kəti mɨn tatos rəkɨs nati əuas.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Nian Iesu tɨnol naunun nəghatiən e nəghatiən əuhlin mɨn əha, kəni təmiet ikɨn əha,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 muvən iman ikɨn. Kəni təmətəgətun nətəmimi əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən, kəni narmɨlah təmiuvɨg, kəni kotəni məmə, “Suah u təmos iə neinatɨgiən əha mɨne nəsanəniən əha o noliən nati apɨspɨs mɨn?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Suah kəha, kitah kotəhrun vivi in. ?In nətɨ iətəmimi iətəm tatol nimə, uə kəpə? ?Kəni rəhan mamə, in Meri, kəni pian mɨn ilah Jemɨs, mɨne Josɨp, mɨne Saimon, mɨne Jutəs, uə kəpə?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 ?Kəni rəhan kakə mɨn kitah min ilah, uə kəpə? ?Təmos iə nəhruniən o noliən natimnati mɨn əha?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Kəni nɨkilah təsagiəniən ohni kəni motəuhlin nəmtahlah ohni.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Kəni təməsoliən nati apɨspɨs tepət ikɨn əha, mətəu-inu ilah kəsotəhatətəiən lan.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.