Marcos 8
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 E nian kəti mɨn, nətəmimi tepət kəməhuva mɨn ohni, kəni mətəu nɨglah nauəniən tɨnɨkə. Kəni Iesu təmauɨn e rəhan mɨn nətəmimi kəhuva kəni təni=pən kəm lah məmə,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Nɨkik tɨnahmə pɨk o nətəmimi mɨn əpəha mətəu-inu, kəməhuərisɨg lak mɨnotos rəkɨs nian kɨsɨl, kəni rəueiu əha, nɨglah nauəniən tɨnɨkə.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Nəmə iəkahli=pən ilah kautəhuvən əha rəueiu, kəni sueiuei otoh ilah, kəni nəhmtɨlah otapɨn e suaru, mətəu-inu kəməsotauəniən nuvəh, kəni nəuvein kəmotsɨpən əpəha isəu.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotətapuəh ohni məmə, “?Okos iə pɨret təhmen o naugɨniən ilah? In u ikɨnu nati tɨkə ikɨn, nətəmimi kəsotatɨgiən ikɨn.”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Kəni Iesu təmətapuəh o lah məmə, “?Nautos pɨret kuvəh?” Mətəu kotəni məmə “Səpɨn.”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Kəni təməni=pən kəm nətəmimi məmə okotəharəg, kəni tos pɨret u məfaki məni tagkiu kəm Uhgɨn ohni, kəni məhapu məfən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotəuəri e nətəmimi, kəni ilah kəmotol lanəha.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Kəni kəmotos mɨn nəmu əlkələh nəuvein motəfən kəm Iesu, kəni Iesu təfaki kəm Uhgɨn ohni kəni məfən mɨn kəm lah məmə okotəuəri kəm nətəmimi.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 — ausente —
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Kəni Iesu tahli=pən nətəmimi kautəhuvən imalah mɨn ikɨn. Kəni ilah rəhan mɨn nətəmimi kəməhuvən e bot məhuvən əpəha e nɨtəni Talmanutə.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Kəni Farəsi mɨn nəuvein kəməhuva o Iesu mautorgəhu kəm in motəni=pən kəm in məmə otol-to nəmtətiən asoli kəti pəh kotəhrun məmə in təmsɨpən pəhriən o Uhgɨn, uə kəpə.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Kəni Iesu nɨkin təməpəou, kəni təmeəhagəhli o lah kəni məni məmə, “?Kərmə təhro nətəmimi mɨn u rəueiu mɨne kotəni məmə okotafu-to nəmtətiən kəti? Mətəu iətəni pəhriən kəm təmah məmə ko kəsoliən nəmtətiən kəti kəm təmah.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Kəni məpəh ilah məhuvən e bot məhuvən əpəha e nɨkalɨ nəhu nəven=pən.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Rəhan mɨn nətəmimi kəmotalu e nəmkiən pɨret təhmen mətəu kəmotos əmə kətiəh əmə məhuvən e bot.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Kəni Iesu təməuvahag kəm lah məmə, “Onauteh vivi itəmah o is rəha Farəsi mɨn mɨne is rəha Herot Antipas.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Kəni kəmotəni=pən kəm lah mɨn məmə, “Tətəni lanəha mətəu-inu kəməsotəmkiən pɨret.”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Kəni mətəu Iesu tɨnəhrun rəhalah nətəlɨgiən kəni məni məmə, “?Təhro nəutəni nəghatiən əha məmə nəməsotəmkiən pɨret? ?Təhro itəmah nəsoteruh əhanəhiən kəni məsotəhrun əhanəhiən? !Rəhn-kapə təmah tiəkɨs!
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Nəhmtɨtəmah u ikɨn. ?Təhro nəsotehiən nati? Kəni nɨpəgtəlgɨtəmah u ikɨn. ?Təhro nəsotətəuiən nati? Iəkəhrun məmə nəmə təhro nɨnotalu e natimnati iətəm kɨnəhuva rəkɨs.
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 ?Nian iəmos pɨret mɨn əha faif məfən kəm nətəmimi əha faif-tausɨn kotun, kəni uərisɨg nəmotaipei nɨpɨspɨsɨn e kətɨm asoli kuvəh?” Mətəu kotəni məmə, “Tueləf.”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Kəni təmətapuəh mɨn o lah məmə, “?Kəni nian iəmos pɨret əha səpɨn məmə iəkəfən kəm nətəmimi mɨn əpəha fo-tausɨn kotun, kəni uərisɨg nəməhuveipei=pən nɨpɨspɨsɨn e kətɨm asoli kuvəh?” Mətəu kotəni məmə, “səpɨn.”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Kəni təmətapuəh o lah məmə, “?Mətəu itəmah nəkotəruru əhanəh iəu?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Kəni kəməhuvari əpəha ikɨn kəti kətəni məmə Petsaitə, kəni nətəmimi ikɨn kəmotit suah kəti nəhmtɨn tərah məhuva kəni məutəkeikei o Iesu məmə otələhu=pən nəhlmɨn lan.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Kəni Iesu təmos nəhlmɨ suah u mian isəu nəuvetɨn o lahuənu kəni magəh nəhmtɨ suah u kəni mələhu=pən nəhlmɨ mil lan, kəni mətapuəh ohni məmə, “?Nɨnəhrun neruhiən nati uə kəpə?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Mətəu suah u təməsal pəri kəni məni məmə, “Iətafu nətəmimi mətəu kotəhmen əmə e nɨgi mɨn mətəu in əmə u kəutaliuək.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Kəni Iesu təmatɨg mələhu=pən mɨn nəhlmɨn mil e nəhmtɨ suah u, kəni nəhmtɨn tɨnəhrun neruh viviən natimnati mɨnəpəh nəuau-əuauiən.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Kəni Iesu təmahli=pən məmə otatuvən iman ikɨn mətəu təməniəhu məmə otəsuvən-pəniən əha lahuənu əha ikɨn.
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Kəni Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəmohiet motəsəu pahav məhuvən e lahuənu mɨn u iuəkɨr o nati əpəha Sisəriə Fɨlɨpai. Nian kəmautəhuvən e suaru kəni tətapuəh o lah məmə, “?Otəni-to məmə nətəmimi kotəni iəu məmə iəu pəh?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kotəni məmə, “Nətəmimi nəuvein kotəni məmə ik Jon Bəptais. Nəuvein kotəni məmə ik Elaijə. Nəuvein mɨn kotəni məmə ik iəni kəti rəha Uhgɨn aupən.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Kəni təmətapuəh o lah məmə, “?Mətəu itəmah nəkotəni məmə iəu pəh?” Kəni Pitə təni məmə, “!IK u Məsaiə əpələ!”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Kəni Iesu təməniəhu əskasɨk ilah məmə, okəsotəni pətɨgəmiən in kəm iətəmi kəti.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Kəni təmatəgətun ilah kəni mətəni məmə, “Iəu Nətɨ Iətəmimi oiəpanətəu nahməiən o natimnati tepət. Nətəmi asoli rəha nətəm Isrel, mɨne pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou okotəməki lak, kəni motohamu iəu, mətəu oiəkos nian kɨsɨl ko, kəni məpanəmiəgəh mɨn.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Təməni-vivi pau kəm lah, mətəu Pitə təmit Iesu mian əpəha e nɨkalɨ suaru kəni mətəniəhu əskasɨk məmə otəsəghatiən lanəha.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Kəni mətəu Iesu təməsal=pən meruh rəhan mɨn nətəmimi, kəni məni=pən kəm Pitə məmə, “!Ik iərmɨs Setən asoli, agɨm muvən isəu ohniəu! Rəham nətəlɨgiən səniəmə rəha Uhgɨn, mətəu rəha iətəmimi əmə.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Kəni Iesu təmauɨn rəfin e nətəmimi, mɨne rəhan mɨn nətəmimi, məmə okəhuva ohni, kəni məni məmə, “Nəmə iətəmi kəti təni məmə otuərisɨg lak, otəkeikei malu aru lan, kəni mələs rəhan nɨgi kəməluau muərisɨg lak.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Iətəmimi iətəm tolkeikei məmə otosmiəgəh rəhan nəmiəgəhiən e nəhue nɨftəni u, kəni otəmkarəpən e rəhan nəmiəgəhiən itulɨn. Mətəu iətəmi otɨmɨs ohniəu mɨne Nanusiən Təuvɨr rəhak, in otos nəmiəgəhiən itulɨn.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 ?Nəmə iətəmimi kəti tatos rəfin natimnati e nəhue nɨftəni, mətəu uərisɨg lan otɨmɨs kəni təsosiən nəmiəgəhiən itulɨn, in təmol win e nati təuvɨr kəti, uə kəpə? Kəpə.
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Ko iətəmi təsəfəniən nati kəti kəm Uhgɨn məmə Uhgɨn otəfən nəmiəgəhiən itulɨn kəm in.
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 “Nəmə nətəmimi kəutaulɨs e nəni pətɨgəmiən iəu mɨne rəhak nəghatiən kəm nətəmi kəsotəfakiən mautol təfagə tərah, kəni o nian iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkuva lan, iəu mɨn oiəkaulɨs e nəni pətɨgəmiən məmə ilah u rəhak mɨn nətəmimi. O nian əha iəkuva itɨmah nagelo asim mɨn e noraipiən əhagəhag asoli rəha rəhak tatə.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.