Lucas 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Kəni Iesu təmoriarun rəhan mɨn tueləf nətəmimi, kəni məfən nəsanəniən kəm lah kəni mətegəhan=pən e rəhan nepətiən kəm lah məmə ilah kotəhrun nəhgi pətɨgəmiən narmɨn tərah mɨn, kəni mə ilah okotol vivi nɨmɨsiən mɨn.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Kəni Iesu təmahli pətɨgəm ilah məmə okotəni pətɨgəm Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, kəni məmə okotol vivi nətəmimi iətəm kəutohmɨs.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Nian onəkəhuvən, məsotosiən natimnati nəuvein rəha naliuəkiən rəhatəmah, natimnati iətəm təhmen e kasɨkɨn, uə kətɨm, uə nauəniən, uə məni, kəni məsotosiən napən keiu.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Kəni nian itəmah nəkəhuvən e lahuənu kəti məutatɨg e nimə kəti, nimə u inu onəkotatɨg əmə lan mətəuarus nian itəmah onəkohiet lan.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Kəni ikɨn pəhruvən onəkəhuvən ikɨn, nəmə nətəmimi nɨkilah təsəgɨniən məmə nəkəhuva motatɨg itəmah milah, kəni onəkotohrapɨspɨs rəkɨs nɨməulul e nəhlkɨ təmah kəni mohiet. Inu nəmtətiən kəti tətəgətun məmə nəkotəpəh ilah, kəni nɨki Uhgɨn tərah o lah.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Kəni ilah kəmohiet motaliuək mautəhuvən lahuənu mɨn məutanus pətɨgəm nanusiən təuvɨr, kəni ikɨn mɨn rəfin kautəhuvən ikɨn, məutəfaki kəm nətəmimi tepət, kəni kotəmiəgəh.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Kəni Kig Herot Antipas u in iərmənɨg e nɨtəni Kaləli, in təmətəu nanusiən rəha natimnati mɨn u iətəm Iesu tatol ilah. In təmətəlɨg lan muvən, mətəu tɨnəruru əfəməh mətəu-inu nətəmimi nəuvein kəutəni məmə Jon Bəptais tɨnəmiəgəh mɨn,
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 kəni nətəmimi nəuvein mɨn kəutəni məmə Elaijə tɨnuva mɨn, kəni nətəmimi nəuvein kəutəni məmə in iəni kəti rəha Uhgɨn aupən ikɨn iətəm təməmiəgəh mɨn.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Kəni Herot Antipas təməni məmə, “Jon u, iəu iəməuahtuv rəkɨs rəhn-kapə. ?Mətəu iətəmi pəh u iətətəu rəhan nanusiən?” Kəni in mətəsal e Iesu məmə oteruh.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Kəni aposɨl mɨn rəha Iesu kəmohtəlɨg=pa mɨn ohni, kəni motəni=pən kəm in natimnati rəfin iətəm kəmotol. Kəni in təmit ilah mohiet rəkɨs e nətəmimi, məhuvən əpəha taun pɨsɨn kəti mɨn, nərgɨn u Petsaitə.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Mətəu nian nətəmimi kəmotətəu nanusiən məmə Iesu tɨnuva, kəni kəməhuva mautəhuərisɨg e lah. Kəni Iesu nɨkin təmagiən əmə nian təmeruh ilah, kəni in təməgətun ilah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, kəni mətol vivi nətəmi kautohmɨs kəutəmiəgəh mɨn.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Kəni ləhnaiuv iuəkɨr tapinəpu, nətəmi tueləf rəha Iesu kəməhuva ohni məutəni məmə, “Iərmənɨg. Ahli=pən nətəmimi rəfin kautəhuvən əpəha lahuənu mɨn məmə okotəsal ikɨn kəti o napɨliən kəni motəsal e nauəniən kəti kotun mətəu-inu, ikɨnu nətəmimi kohkə ikɨn, in lɨmɨnan.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Mətəu Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Kəpə, itəmah əmə. Onəkotaugɨn nətəmimi mɨn əha.” Mətəu ilah kəmotəni məmə, “Itɨmah iəutos əmə pɨret faif mɨne nəmu keiu. ?Təhro? ?Nəkolkeikei məmə iəkəhuvən motos nəhmtɨ nauəniən kəti mɨn nɨg nɨmənin nətəmimi mɨn rəfin əha?”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Kəmotəghati lanəha mətəu nətəmimi tepət pɨk u kəməhuva ikɨn əha, nəmə kafin nəman əmə, kəni ilah rəfin faif-tausɨn.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotəuəri ilah mɨn lanəha, kəni nətəmimi rəfin kəmotəharəg.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Kəni Iesu təmos pɨret əha faif mɨne nəmu u keiu, məsal-pəri əpəha e neai, kəni məfaki=pən lan, kəni məmkərɨs məfən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə okotəfən kəm nətəmimi.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Kəni nətəmimi rəfin kəmotauən məhuvən nərfɨlah tasisi. Kəni kotəpəh nɨpɨspɨsɨ nauəniən, kəni nətəmimi rəha Iesu kəmotaipei=pən e kətɨm asoli ilah tueləf kotəri vivi. Pɨret faif mɨne nəmu keiu|alt="Five loaves and two fish" src="hk00155b.tif" size="col" loc="Luk 9:10-17" copy="BFBS (Knowles)" ref="Luk 9:10-17"
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Kəni nian kəti, Iesu mɨne rəhan mɨn əmə nətəmimi kautatɨg, kəni Iesu tətəfaki kəm Uhgɨn. Kəni in təmətapuəh e lah məmə, “?Nətəmimi kəutəni iəu məmə iəu pəh?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Mətəu kotəni məmə, “Nəuvein kəutəni məmə ik Jon Bəptais. Kəni nəuvein kəutəni məmə ik iəni Elaijə. Kəni nəuvein kəutəni məmə ik iəni kəti rəha Uhgɨn u aupən ikɨn iətəm tɨnəmiəgəh mɨn.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Kəni Iesu təmətapuəh e lah məmə, “?Mətəu itəmah nəkotəni məmə iəu pəh?” Kəni Pitə təni məmə, “Ik Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa.”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Mətəu Iesu təməniəhu əskasɨk ilah məmə okəsotəniən nəghatiən mɨn əha kəm nətəmimi.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Kəni in təmatɨg məni mɨn kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Nati kəti otəkeikei muva mol nɨpəhriəniən lan, məmə iəu, Nətɨ Iətəmimi, oiəkətəu nahməiən e natimnati tepət. Kəni nətəmi asoli u nəhlin rəha Isrel, mɨne pris asoli mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou, ilah okotəməki lak, kəni motuhamu iəu, kəni iəkɨmɨs. Mətəu nian tatol kɨsɨl lan, Uhgɨn otol iəkəmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Iətəmi u tolkeikei məmə otuva muərisɨg lak, in otəkeikei məpəh natimnati mɨn nɨkin tolkeikei, kəni mələs rəhan nɨgi kəməluau muərisɨg lak,
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 mətəu-inu nəmə iətəmimi tolkeikei məmə otosmiəgəh rəhan nəmiəgəhiən e nɨftəni u, in otəmkarəpən e rəhan nəmiəgəhiən itulɨn. Mətəu iətəmimi u otɨmɨs o nərgək, kəni in otos nəmiəgəhiən itulɨn.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 ?Nəmə suah kəti otos rəfin natimnati rəha nɨftəni u, kəni mɨmɨs ohni, in otos nati təuvɨr nak?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Okəmə nəkaulɨs o nəniən nərgək mɨne rəhak nəghatiən, kəni Nətɨ Iətəmimi in mɨn otaulɨs mɨn ohnik e nian in otuva e nepətiən əhagəhag mɨne nəsanəniən rəhan, mɨne e nepətiən əhagəhag mɨne nəsanəniən rəha Tatə rəhan mɨne nagelo mɨn asim.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Mətəu iətəni nɨpəhriəniən kəm təmah məmə, itəmah nəuvein u nəutəhtul u ikɨnu, onəkoteruh Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn uərisɨg nəpanohmɨs.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nian Iesu təməghati rəkɨs, iuəkɨr o nəfakiən kətiəh, kəni Iesu təmit Pitə, mɨne Jon, mɨne Jemɨs kəməhuvən əpəha ilɨs e nɨtəuət məmə in otəfaki.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Kəni nian in təmətəfaki, kəni rəhn-kapə təməuhlin muva mol pɨsɨn, kəni napən rəhan təmuva məruən matoraip-oraip.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Kəni əmeiko Mosɨs mɨne Elaijə kəmiaiet=pa muəhtul məhləghati ilahal Iesu,
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Kəni nəhagəhagiən asoli kəti təmasiə mɨtəlau e lau, ilahal kəməhləghati e nɨmɨsiən rəha Iesu əpəha Jerusɨləm iətəm otol nəghatiən rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn mə tuva mol nɨpəhriəniən lan.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Mətəu Pitə mɨne suah mil, napɨliən tɨnos rəkɨs ilahal, kəni kəmhlapɨli nəuvetɨn. Mətəu nian kəmhlair, mɨhlafu nəhagəhagiən asoli tɨtəlau e Iesu, kəni kəmhleruh Mosɨs mɨne Elaijə kətuəhtul ilahal Iesu.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Kəni nian suah mil kɨnətuagɨm rəkɨs e Iesu, kəni Pitə təməni=pən kəm Iesu məmə, “Iərmənɨg, təuvɨr məmə itɨmahal iəkluva məhlatɨg u ikɨnu. Pəh iəklol nɨmauvluvl kɨsɨl, rəham kəti, rəha Mosɨs kəti, kəni rəha Elaijə kəti.” Mətəu in təmətəghati əpnapɨn əmə, məsəhruniən məmə nəghatiən nak u in tətəni.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Mətəu nian təmətəghati əhanəh, kəni nəpuə kəti təmuva məuveg ilahal, nian kəmhleruh nəpuə təməuveg ilahal, kəni kəmhləgɨn pɨk.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Kəni ilahal kəhlətəu nəuia suah kəti təmsɨpən e nəpuə, mətəni məmə, “Inu nətɨk iətəm iəu iəmɨtəpɨn. !Əhlətəlɨg vivi lan!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Nian kɨnotətəu rəkɨs nəuia Uhgɨn təməghati, kəni Pitə mɨne Jon mɨne Jemɨs kəmleruh pɨsɨn əmə Iesu. Kəni e nian mɨn əha, kəsləniən natimnati mɨn əha kəm suah kəti mɨn, kəməsləniən natimnati mɨn u iətəm kəmhleruh.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Kəni kəməni lauɨg lan, nian Iesu mɨne rəhan iətəmi milahal kəmotsɨpəri ilɨs e nɨtəuət moteiuaiu=pa, kəni moteh nətəmimi tepət kəməhuva ohni.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Kəni nətəmimi mɨn əha kəti təmauɨn əfəməh e Iesu məmə, “Iəkolkeikei məmə nəkuva masiru e rəhak suakəku iərman, mətəu-inu in nəuan kətiəh əmə.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Nian tepət, narmɨn tərah kəti tətuva lan, kəni mol in tətagət pɨk, kəni mol nɨpətɨn tətərəmrumɨn pɨk, nəhun nəuan ruən tatiet, təhmen e nəuaui nɨtəhi. Narmɨn tərah əha tatorin pɨk in, kəni mətaskəlɨm in, kəni məsəpəhiən nian kəti.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Kəni iəu iəmətapuəh o rəham mɨn nətəmimi məmə okotəhgi pətɨgəm narmɨn tərah u, mətəu ilah kotəruru nəhgi pətɨgəmiən.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u nətəmi rəueiu mɨne, rəhatəmah nəhatətəiən tɨkə. Kəni rəhatəmah nətəlɨgiən təsəhruahruiən. Kərmə oiəkatɨg kitah min itəmah mətəuarus=pən nian nak nəmanotəhatətə lak. Kəni kərmə onəhgɨn iəpanəmeig e təmah. It nətɨm muva u ikɨnu.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Nian suakəku u təmətuva əhanəh o Iesu, kəni narmɨn tərah tətgəpis təmei morin=pən e nɨftəni, mol nɨpətɨn tərəmrumɨn pɨk. Mətəu Iesu təmagət əskasɨk e narmɨn tərah u, kəni məhgi pətɨgəm narmɨn tərah tiet, kəni mol vi suakəku. Kəni məfən suakəku u kəm rəhan tatə.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Kəni ilah rəfin, narmɨlah təmiuvɨg o nəsanəniən asoli rəha Uhgɨn. Mətəu nian nətəmimi narmɨlah təmiuvɨg o natimnati mɨn rəfin u Iesu təmol ilah, kəni in təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə,
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Otos nəghatiən u teiuaiu mamnɨm e nɨkitəmah kəni məsotaluiən lan. Iəu Nətɨ Iətəmimi, suah kəti otegəhan=pən lak e nəhlmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhak.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Mətəu rəhan mɨn nətəmimi kəsotəhruniən nɨpətɨ nəghatiən u mətəu-inu Uhgɨn təməhluaig e nɨpətɨ nəghatiən u məmə ilah okəsotəhruniən, kəni ilah kɨnotəgɨn o nətapuəhiən o nɨpətɨ nəghatiən u o Iesu.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Kəni nətəmimi rəha Iesu kɨnautol nɨkilah mɨn məmə pəh in otepət mapirəkɨs ilah rəfin.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Mətəu Iesu təməhrun rəkɨs nati nɨkilah tətəhti, kəni in təmos suakəku kəti kəni mit muva kəni təhtul e nɨkalɨ lah,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nəmə iətəmi kəti, nɨkin tagiən məmə otos suakəku kəti meruh vivi, kəni in tatol lanəha e nərgək, kəni in təhmen=pən məmə in tatos iəu, mateh vivi iəu. Kəni iətəmi tatos iəu e nɨkin agiən, in tatos Uhgɨn u iətəm təmahli=pa iəu. Nəniən pəhriən u mətəu-inu iətəmi tatosiahu in ləhtəni agɨn, in otuva iətəmi asoli.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Kəni Jon təməni məmə, “Iərmənɨg. Itɨmah iəmoteruh suah kəti tətəhgi pətɨgəm narmɨn tərah mɨn e nərgəm, kəni iəmotəniəhu məmə otəsoliən lanəha mətəu səniəmə in rəhatah kəti iətəmimi.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Mətəu Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Səniəhuiən mətəu-inu, nəmə suah kəti təsoliən tɨkɨmɨr itəmah min, kəni in tolkeikei itəmah.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Kəni tɨnuva iuəkɨr o nian Uhgɨn otos Iesu lan muvən əpəha e negəu e neai, kəni Iesu tɨnolkeikei məmə otəkeikei muvən Jerusɨləm.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Kəni in təmahli=pən nətəmimi nəuvein mə kotos rəhan nəghatiən motaupən məhuvən əpəha lahuənu kəti e nɨtəni Səmeriə məmə okotol əpenə-penə ohni.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Mətəu nətəmi ikɨn əha, kəsotolkeikeiən məmə in otuvən matɨg əha imalah ikɨn, mətəu ilah kotəhrun vivi məmə in tatuvən Jerusɨləm.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Kəni nian rəhan iətəmimi mil, Jemɨs mɨne Jon, ilau kəmueruh nati mɨn u, kəni kəmuəni məmə, “?Iərmənɨg, nəkolkeikei məmə iəkuauɨn e nɨgəm tɨsɨpən əpəha ilɨs e negəu e neai meiuaiu muva mus ilah?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Mətəu Iesu təmeirair mahi ilau.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Kəni ko məhuvən mɨn lahuənu pɨsɨn kəti mɨn.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Kəni e nian Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməutaliuək mautəhuvən e suaru, kəni suah kəti təməni=pən kəm in məmə, “Onəkuvən=pən iə ikɨn, iəkɨtəu=pən ik.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Kuri rarpɨn mɨn, rəhalah nɨpəg tatɨg məmə okotapɨli ikɨn. Kəni mənɨg mɨn, nimaalah tatɨg məmə okotapɨli ikɨn. Mətəu iəu Nətɨ Iətəmimi, nimə rəhak tɨkə o napɨliən.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Kəni Iesu təməni=pən kəm suah kəti mɨn məmə, “Va, kilau min ik, nəkuva ik rəhak iətəmimi.” Mətəu suah u təni=pən məmə, “Iərmənɨg, əui. Oiəkɨtəu=pən ik mətəu pəh iəkuvən pɨpɨm mɨtənɨm rəhak tatə.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Mətəu Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Kəpə, əpəh=pən. Pəh nətəmi kɨnohmɨs rəkɨs e nɨkilah, kohtənɨm aru ilah mɨn. Mətəu ik, uvən məni pətɨgəm Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Kəni kəti mɨn təni məmə, “Iərmənɨg, iəkətəu=pɨnə ik muva iətəmimi rəham, mətəu əui, pəh pɨpɨm iəkɨtəlɨg=pən imak ikɨn mauiəhruin rəhak mɨn nətəmimi.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Mətəu Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Nəmə suah kəti tɨnətuəuin matol uək rəha Uhgɨn, mətəu rəhan nətəlɨgiən tatuvən o natimnati pɨsɨn pɨsɨn mɨn nəuvein, kəni suah u təsəhmen-pəniən məmə Uhgɨn otarmənɨg lan.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.