Lucas 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Narmɨn Rəha Uhgɨn təməriauəh e nəmiəgəhiən rəha Iesu, kəni nian in təmsɨpən e nəhu Jotən, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməghati=pən e nɨki Iesu məmə in otuvən əpəha təpiə-məpiə ikɨn.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Kəni e nian fote, Setən təməfən-əfən kəm Iesu. E nian mɨn rəfin əha, in təsauəniən, kəni e naunun nian mɨn əha, nəumɨs təmus agɨn in.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Kəni Setən təni=pən kəm Iesu məmə, “Okəmə ik Nətɨ Uhgɨn, əni=pən kəm kəpiel u məmə otəuhlin mol pɨret lan.”
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Kəni Iesu təmuhalpɨn nəghatiən rəha Setən məmə, “Kəmətei e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə, ‘Nətəmimi ko kəsotəmiəgəhiən e nauəniən əmə.’”
4 Jesus respondeu:
5 Kəni Setən təmit Iesu mian əpəha e nɨtəuət əfəməh kəti, kəni məgətun uəhai əmə in e nɨtənimtəni mɨn rəfin, mɨne e nəuvɨriən rəhalah,
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 kəni in təməni=pən kəm in məmə, “Iəu o iəkəfɨnə e nəhlməm narmənɨgiən mɨn mɨne nepətiən mɨn rəfin, mɨne nəmemtəhiən rəhalah, mətəu-inu natimnati rəfin tətatɨg e nəhlmək, kəni iəkəhrun negəhan-pəniən kəm iətəmi-pəh iəkolkeikei məmə iəkəfən kəm in.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Mətəu nəmə nəkəfaki=pa kəm iəu, kəni natimnati mɨn rəfin u rəham.”
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Kəni Iesu təni=pən kəm in məmə, “Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni məmə, ‘Onəkotəfaki əmə kəm rəhatəmah Iərmənɨg Uhgɨn, kəni in əmə, onautol əmə rəhan nətəlɨgiən.’”
8 Jesus respondeu:
9 Ilɨs agɨn e nəhue Nɨmə Rəha Uhgɨn|alt="pinnacle of temple" src="lb00249b.tif" size="col" loc="Luk 4:9" copy="BFBS (Bass)" ref="Luk 4:9" Kəni Setən təmit in mian əpəha Jerusɨləm e nəhue nimə əpəha ilɨs agɨn e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni məni=pən kəm in məmə, “Okəmə ik Nətɨ Uhgɨn, iuvɨg-to u ikɨnu,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 mətəu-inu kəmətei e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə, ‘In otahli=pa nagelo mɨn rəhan kəhuva motəsal vivi ohnik,
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 kəni ilah okotos əmə ik ilɨs e nəhlmɨlah məmə onəsoriniən nəhlkəm e kəpiel.’”
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Kəni Iesu təmuhalpɨn nəghatiən rəha Setən məmə, “Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni mɨn məmə, ‘Onəsotoliən nəfən-əfəniən kəm rəhatəmah Iərmənɨg Uhgɨn məmə otol nati kəti, məmə nəkoteruh məmə in tətatɨg itəmah min, uə kəpə.’”
12 Então Jesus respondeu:
13 Nian Setən təmol naunun e nəfən-əfəniən rəhan, in təmagɨm muvən isəu o Iesu mətəhtahnin mə nian təuvɨr kəti mɨn rəhan otəpanuva mɨn.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Kəni Iesu təmɨtəlɨg=pən nɨtəni Kaləli, kəni nəsanəniən rəha Uhgɨn təməriauəh e nəmiəgəhiən rəhan. Kəni nəghatiən ohni təmɨtəlau-təlau e lahuənu mɨn tepət e nɨtəni əha.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Kəni Iesu in təmətəgətun e nimə rəha nuhapumɨniən mɨn, kəni nətəmimi mɨn rəfin kəməutəni-vivi in.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Kəni Iesu təmuvən Nasərɨt, ikɨn əha in təmepət ikɨn aupən. Kəni e nian rəha Sapət, in təmuvən e nimə rəha nuhapumɨniən təhmen əmə mə in tatol nian mɨn. Kəni in təməhtul məmə otafin Nauəuə Rəha Uhgɨn.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Kəni kəməfən nauəuə iətəm kəmaiu-aiu rəha iəni u Aiseə. Kəni in təmuahru=pən e iətəm Aiseə təmətei tətəni lanəha məmə,
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg lak mətəu-inu təmɨtəpɨn iəu məmə iəkəni pətɨgəm nəniən təuvɨr kəm nanrah mɨn. Kəni təmahli=pa iəu məmə iəkuvən məni=pən kəm nətəmi kəutatɨg e kaləpus məmə iəkɨtɨs ilah, kəni mahli pətɨgəm ilah, kəni məni=pən kəm nətəmimi mɨn nəhmtɨlah təpɨs məmə okoteruh nati. Kəni təmahli=pa iəu məmə iəkuvən mɨtɨs nɨki nətəmimi,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 kəni məni pətɨgəm məmə nian tɨnuva rəkɨs məmə Iərmənɨg otəgətun rəhan nəuvɨriən kəni mosmiəgəh nətəmimi.”
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Nian təmafin rəkɨs nauəuə u, kəni maiu-aiu mɨn məfən nauəuə u kəm iətəm tətələhu nauəuə u, kəni mətəharəg məmə otəgətun nətəmimi. Kəni nəhmtɨ nətəmimi rəfin əha imə təməhtul əmə lan.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Kəni in təmətəghati kəm lah mətəni məmə, “Rəueiu u e nian u nəutətəlɨg lan e Nauəuə Rəha Uhgɨn, Uhgɨn tɨnol əpu nəghatiən mɨn əha tɨnuva matol nɨpəhriəniən lan.”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Nətəmimi rəfin kəmotəni-vivi in, kəni narmɨlah təmiuvɨg o nəghatiən təuvɨr mɨn in tətəni, kəni məutəni kəm lah mɨn məmə, “?Nətɨ Josɨp u, uə kəpə?”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəkəhrun məmə onəkotəni=pa nəghatiən əuas u kəm iəu u tətəni məmə, ‘Toktə, ol vivi aru-to nɨpətɨm,’ u nɨpətɨn məmə, ‘Natimnati mɨn əha u kətəni mə nəmol rəkɨs ilah əpəha Kapeniəm, təuvɨr məmə nəkuva mol mɨn ilah u ikɨnu imam ikɨn.’
23 Então Jesus disse:
24 Pəhriən, iəkəni kəm təmah məmə ko nətəmimi kəsotɨsiaiən iəni kəti iətəm tatsɨpən e lah.
24 E continuou:
25 E nian rəha Elaijə, nuhuən təməsəfuviən o nu kɨsɨl mɨne məuɨg sikɨs, nəumɨs təman kəni nauəniən tɨkə. Kəni iətəni pəhriən kəm təmah məmə, e nian əha, pətalɨmɨs mɨn tepət u ikɨnu Isrel,
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 mətəu Uhgɨn təməsahli-pəniən Elaijə məmə otuvən masiru e lah. Kəpə. In təmahli=pən məmə otasiru e pətalɨmɨs kəti əpəha Saedon e taun Sarefat, kəni pətan u in pətan Ianihluə kəti.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Kəni e nian rəha iəni Elisa, nətəmimi tepət kəməutatɨg Isrel u kəmautos nɨmɨsiən u leprosi e nɨpətɨ lah, kəni Elisa təməsol viviən kəti mɨne. Mətəu in təmol vi əmə Neman u iətəm Sɨriə, in iətəm Ianihluə kəti.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Kəni e nian nətəmimi u e nimə rəha nuhapumɨniən kəmotətəu nəghatiən əha niəməha təmol pɨk ilah.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Kəni kəmotəhtul uəhai əmə motaskəlɨm Iesu, motələs mohiet itaun, məhuvən əpəha e kiəkɨs e nɨkalɨ taun məmə kotəraki pətɨgəm lan.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Mətəu Iesu təmaliuək rəkɨs e lah miet e nəlugɨn e lah kəni matuvən.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Kəni Iesu təmeiuaiu muvən əpəha Kapeniəm, taun kəti mɨn rəha Kaləli. Kəni e nian rəha Sapət in təmətəgətun nətəmimi.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Kəni nətəmimi iətəm kəmotətəu rəhan nəghatiən, narmɨlah təmiuvɨg pɨk ohni mətəu-inu rəhan nəghatiən təfɨgəm, nepətiən tatɨg lan.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Kəni in əpəha imə e nimə rəha nuhapumɨniən, kəni suah kəti əha ikɨn iətəm narmɨn tərah kəti tətatɨg lan. Kəni in təmagət əfəməh məmə,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “!Ei, Iesu iətəm Nasərɨt! ?Təhro? ?Nəmuva məmə nəkol nərahiən kəm tɨmah? Inəhrun rəkɨs ik. Ik Iətəmi Asim rəha Uhgɨn!”
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Mətəu Iesu təmagət əskasɨk lan məmə, “!Aaah, sagətiən! !Iet magɨm rəkɨs e suah u!” Kəni narmɨn tərah əha təmol suah u tɨsɨpəri morin e nɨftəni e nəlugɨlah, əmeiko magɨm rəkɨs lan, mətəu təməsərəkɨniən suah u.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Kəni nətəmimi rəfin ikɨn əha narmɨlah təmiuvɨg kəni məutəni=pən kəm lah mɨn məmə, “Ei! ?Nəghatiən nak u? Suah u, təmagət əskasɨk e narmɨn tərah mɨn e nəghatiən rəha nepətiən mɨne nəsanəniən, kəni ilah kəmohiet e nətəmimi.”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Kəni nəniən rəha Iesu təmaiu mɨtəlau e nɨtəni əha.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Iesu təməhtul kəni miet e nimə rəha nuhapumɨniən muvən əpəha e nimə rəha Saimon. E nian əha, uhu Saimon tatɨmɨs matətəpu-ətəpu pɨk, kəni ilah kəmotəni=pən kəm Iesu məmə oteruh.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Kəni Iesu təməhtul=pən iuəkɨr ohni kəni magət əskasɨk e nɨmɨsiən, kəni pətan u təsanən. Əmeiko in təhtul kəni mol nauəniən nɨglah.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Nian mɨtɨgar tɨniuvɨg rəkɨs, nətəmimi kəmotos nətəmimi mɨn rəfin u nətəm kautohmɨs e nɨmɨsiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn məhuva o Iesu. Kəni in təmələhu=pən nəhlmɨn e lah kətiəh kətiəh, kəni ilah rəfin kəmotəsanən.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Kəni iərmɨs mɨn kəmohiet motagɨm e nətəmimi tepət məutagət əfəməh məmə, “!Ik Nətɨ Uhgɨn!” Mətəu Iesu təmagət əskasɨk e lah mahtɨpəsɨg e lah o nəghatiən mətəu-inu ilah kotəhrun məmə in Krɨsto iətəm Uhgɨn təmahli=pa.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Kəni kəməni lauɨg lan, Iesu təmiet əha ikɨn əha muvən əpəha ikɨn kəti iətəm nətəmimi kohkə ikɨn. Mətəu nətəmimi kəmotəsal lan, kəni nian kəmoteruh in, ilah kəməhuva ohni məutalkut məmə okotəniəhu məmə in təsagɨmiən məpəh ilah.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Mətəu in təməni=pən kəm lah məmə, “Kəpə. Iəu iəkəkeikei muvən lahuənu pɨsɨn mɨn nəuvein, məni pətɨgəm nəniən təuvɨr rəha Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, mətəu-inu Uhgɨn təmahli=pa iəu məmə iəkol lanu.”
43 Mas Jesus disse:
44 Kəni in təmatuvən mətan e nɨtəni Jutiə mətəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn e nimə rəha nuhapumɨniən mɨn.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.