Lucas 1
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 — ausente —
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Kəni iəu iəmɨtəu vivi nəghatiən mɨn əha məmə iəkəhrun əhruahru mə təmətuəuin əhro, kəni iəu rəhak nətəlɨgiən məmə təuvɨr iəu mɨn iəkətei rəkɨs əhruahru natimnati ərəfin mɨn əha məmə onəkafin. Iətətei əhruahru natimnati mɨn u nəukətɨ nəniən mɨne natimnati iətəm kautəhuərisɨg.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Iəkolkeikei məmə iəkəni natimnati mɨn əha kəm ik məmə nəkəhrun əhruahru məmə nəniən iətəm kəməni rəkɨs kəm ik, in nɨpəhriəniən.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 E nian rəha suah kəti, nərgɨn u Herot Asoli, kig rəha Jutiə, e nian əha pris kəti nərgɨn u Səkaraea. In kəti mɨn e pris mɨn u kətəni nərgɨ lah məmə, Pris mɨn rəha Apia. Aupən rəkɨs, suah u Apia tatsɨpən e pris u Eron. Rəhan pətauəhli nərgɨn u Ilesəpet, kəni in mɨn tatsɨpən e pris u Eron.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Kəni ilau kuəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, nian rəfin kətuɨtəu=pən vivi noliən rəha Lou rəhan mɨne nəghatiən mɨn rəhan, kəni məsuərəkɨniən kəti.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nati əpnapɨn kuəhruahru, mətəu ilau nətɨlau tɨkə. Ilesəpet, in təseməkiən mətəuarus mɨnəpətauəhli kəni ilau pəti kɨnuauəhli.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Kəni nian tɨnuva əhruahru, məmə pris mɨn rəha Apia okəhuvən e Nimə Rəha Uhgɨn motol rəhalah natimnati mɨn. Kəni Səkaraea, in mɨn təmuvən mə tol pɨsəpɨs rəha Uhgɨn.|alt="priest at incense altar" src="lb00263b.tif" size="col" loc="Luk 1:8" copy="BFBS (Bass)" ref="Luk 1:8-10"
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 E noliən rəha pris mɨn, ilah kəmotatu e kəpiel əkəku mɨn mə otəgətun pəh mə otol nati e Nimə Rəha Uhgɨn məmə otuvan nati pien-pien tuvən kəm Uhgɨn. E nian ilah kəmotol lanəha in təməgətun Səkaraea.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Kəni e nian in təmuvən imə mətuvan nati pien-pien, nətəmimi tepət kəmautəhtul ihluə mautəfaki.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Kəni agelo kəti rəha Uhgɨn təmietɨgəm=pən ohni mətəhtul əha e nəven maru ikɨn, əha kətuvan nati pien-pien ikɨn.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Kəni nian Səkaraea təmeruh, kəni narmɨn təmiuvɨg mətərəmrumɨn mɨnəruru əfəməh nati, kəni nəgɨniən təməriauəh e nɨkin.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Mətəu agelo təməni=pən kəm in məmə, “Səkaraea, səgɨniən, mətəu rəueiu Uhgɨn tɨnətəu rəham nəfakiən. Kəni rəham pətauəhli Ilesəpet otos nətɨn kəti iərman. Kəni onəkəkeikei mauɨn e nərgɨn məmə Jon.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Kəni onəkətəu təuvɨr magiən mɨn, kəni nətəmimi tepət okotagiən o nairiən rəhan,
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 mətəu-inu in otuva iətəmi asoli e nəhmtɨ Iərmənɨg. Kəni in otəsəmnɨm agɨniən wain mɨne nəmnɨmiən əskasɨk mɨn. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn otəriauəh lan, nian otətatɨg əhanəh e nərfɨ rəhan mamə, matuvən əmə lanəha nian rəfin.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Kəni in otiuvi=pa nətəm Isrel tepət okohtəlɨg=pa o Iərmənɨg, Uhgɨn rəhalah.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 “Uərisɨg Iərmənɨg otuva, mətəu in otaupən muva mətan e narmɨn mɨne e nəsanəniən təhmen e Elaijə məmə in otəuhlin nətəlɨgiən rəha tatə mɨn kohtəlɨg=pən mɨn o rəhalah kəlkələh mɨn, kəni in otəuhlin mɨn nətəm kəutəhti nəuia Uhgɨn okotos mɨn neinatɨgiən rəha nətəmi kotəhruahru. E noliən əha, in otol əpenə-penə o nəmiəgəhiən rəha nətəmimi o nuvaiən rəha Iərmənɨg.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Kəni Səkaraea təməni=pən kəm agelo məmə, “?Oiəkəhro lanu məhrun məmə nati u otuva mol nɨpəhriəniən lan? Mətəu-inu iəu inauəhli rəkɨs, kəni rəhak pətan mɨn tɨnəpətauəhli.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Kəni agelo təməni=pən kəm in məmə, “Iəu, nərgək u Kapriel, kəni iəu iətəhtul e nəhmtɨ Uhgɨn e nian ərəfin. Kəni in təmahli=pa iəu məmə iəkuva məghati kəm ik, kəni məni=pɨnə nanusiən təuvɨr u.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 !Ətəlɨg-to lak! Naməm otekəu kəni onəsəghatiən mətəuarus=pa nəkeruh nɨpətɨ nəghatiən u, mətəu-inu nəməsəniən nɨpəhriəniən e rəhak nəghatiən. Nati u in otuva mol nɨpəhriəniən lan e nian əhruahru rəhan.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Kəni e nian əha, nətəmimi kəməutəhtahnin Səkaraea, nɨkilah təhti məmə təhro tɨnan tɨnuvəh əha e Nimə Rəha Uhgɨn.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Mətəu nian in təmuva ihluə, mətəu tɨnəruru nəghatiən, kəni ilah kəmotəhrun məmə in təmeruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən əpəha imə. In təməghati əmə e nəhlmɨn kəm lah, məsəghatiən mətəu namɨn təmekəu.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Nian rəhan uək rəha pris e Nimə Rəha Uhgɨn təmol naunun, kəni in təmɨtəlɨg=pən lahuənu.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Kəni təsuvəhiən, rəhan pətauəhli təməpəh məuɨg e iəpəou. Kəni e məuɨg faif, pətauəhli u in təmətəhluaig əmə lahuənu,
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 kəni in təməni məmə, “Inu uək rəha Iərmənɨg. Aupən ikɨn, nətɨk tɨkə kəni iətaulɨs. Mətəu rəueiu u, Uhgɨn tɨnol təuvɨr kəm iəu, kəni nɨkin tagiən məmə iəkələs nətɨk, kəni iəu oiəsaulɨs mɨniən e nəhmtɨ nətəmimi.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Nian Ilesəpet iəpəou tɨnatɨg lan mɨnos məuɨg sikɨs, Uhgɨn təmahli=pən rəhan agelo, nərgɨn u Kapriel, məmə in otuvən e nɨtəni Kaləli e taun kəti nərgɨn u Nasərɨt.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 In təmos nəghatiən kəti matuvən rəha pətan mɨtə kəti iətəm təruru əhanəh iərman, mətəu kɨnəni rəkɨs məmə okitipən mə rəha suah kəti, nərgɨn u Josɨp. In mipɨ Kig Tefɨt tərah. Kəni pətan əha, nərgɨn u Meri.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Kəni agelo təmuvən miet=pən, kəni məni=pən kəm in məmə, “Təuvɨr, Meri. Uhgɨn təmələhu rəhan nəuvɨriən kəm ik, kəni in mətatɨg itəlau min.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Mətəu Meri tɨnəruru əfəməh nəghatiən əha, kəni nɨkin tɨnəhti pɨk məmə nɨpətɨ nəghatiən əha təhro lanu.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Kəni agelo təməni=pən kəm in məmə, “Səgɨniən, Meri, mətəu-inu Uhgɨn təməni rəkɨs məmə in otətuati e rəhan nəuvɨriən kəm ik.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Kəni inəha, ik onəkəpəh məuɨg e nətɨm kəti, kəni onəkələs iərman. Kəni onakauɨn e nərgɨn mə Iesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 In otuva iətəmi asoli kəni in iətəmi keikei, kəni okauɨn lan məmə Nətɨ Uhgɨn Ilɨs Agɨn. Kəni Iərmənɨg Uhgɨn otol in tuva Kig təhmen=pən əmə e tɨpɨn tərah Tefɨt.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Kəni in otarmənɨg e nətəmimi mɨn rəfin nətəm kautsɨpən e Jekəp, kəni rəhan narmənɨgiən otatɨg itulɨn matuvən naunun tɨkə.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Kəni Meri təməni=pən kəm agelo məmə, “?Iəsəhruniən məmə oiəkəhro lanu mələs suakəku kəti nəmə iəsɨtəu-pəniən iərman kəti?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Kəni agelo təməni=pən kəm in məmə, “Narmɨn Rəha Uhgɨn otuva matɨg lam, kəni nəsanəniən rəha Uhgɨn Ilɨs Agɨn otəuveg ik. Kəni in ko, suakəku asim ko onəkələs, okauɨn lan məmə in nətɨ Uhgɨn.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Kəni iətəni=pɨnə kəm ik məmə ik kəti Ilesəpet tɨnamki-amki rəkɨs e nətɨn kəti iərman, nati əpnapɨn in tɨnəpətauəhli rəkɨs. Kəmətəni lan məmə ko təseməkiən, mətəu rəueiu əha tɨnəpəh rəkɨs məuɨg sikɨs e nətɨn.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Natimnati mɨn u tatɨtəu=pən əmə nəghatiən rəha Uhgɨn məmə, ‘Uhgɨn təhrun noliən natimnati ərəfin, kəni nati kəti təsiəkɨsiən ohni.’”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Kəni Meri təməni=pən məmə, “Əuəh, iəu pətan iol əhruin əmə rəha Iərmənɨg. Pəh in otol lak nati nak iətəm ik nɨnəni rəkɨs.” Kəni agelo təpəh in, kəni mɨtəlɨg.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Uərisɨg lan təsuvəhiən, kəni Meri təmiet iman ikɨn kəni maliuək uəhai mətuvən e taun e nɨtəuət e Jutiə mə otəsal=pən e Ilesəpet,
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 kəni in təmuvən e lahuənu rəha Səkaraea, kəni muvən imə mətəni təuvɨr kəm Ilesəpet.Meri mɨne Ilesəpet|alt="Mary & Elizabeth" src="CN01609c.tif" size="col" loc="Luk 1:39-45" copy="Cook" ref="Luk 1:39-45"
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Kəni nian Ilesəpet təmətəu nəghatiən rəha Meri, suakəku u iətəm tətatɨg e nərfɨn təmauɨt, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməri e nɨki Ilesəpet.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Kəni in təmagət əfəməh məmə, “!Uhgɨn tɨnol təuvɨr ohnik tapirəkɨs nɨpətan ərəfin, kəni in tɨnol təuvɨr mɨn kəm suakəku u onəkələs!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Nɨkik tagiən. Kəni təhro Uhgɨn təmol nati təuvɨr asoli kəm iəu, məmə mamə rəha Iərmənɨg rəhak tuva məsal=pa lak.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Iətəni lanu mətəu e nian iəmətəu rəham nəghatiən, kəni suakəku u e nərfək təmagiən mauɨt.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Uhgɨn otol təuvɨr kəm ik mətəu-inu nəməni nɨpəhriəniən e nəghatiən u Iərmənɨg təməni tɨnuva lam məmə otol nɨpəhriəniən lan.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Kəni Meri təməni məmə,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Kəni nɨkik tətagiən pɨk o Uhgɨn Iosmiəgəh rəhak,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 mətəu-inu iəu pətan iol əhruin əmə u iəu nati əpnapɨn əmə, mətəu nɨkin tətəhti iəu.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 mətəu-inu Uhgɨn u nəsanəniən rəhan in iahgin,
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 In tatolkeikei nətəmimi mɨn u kəutɨsiai in, inu nətəmimi e nəuanɨləuɨs aupən ikɨn mətəuarus=pa nəuanɨləuɨs mɨn nətəm kəutəhuva əhanəh.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 In təmol nati apɨspɨs mɨn e nəsanəniən e nəhlmɨn.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 In tatosiahu narmənɨg mɨn e rəhalah narmənɨgiən,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Nətəmi nəumɨs tatus ilah, in tətaugɨn ilah e nauəniən təuvɨr,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Uhgɨn təmasiru e nəuanɨləuɨs mɨn rəha Isrel u rəhan iol əhruin mɨn,
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Epraham mɨne rəhan mɨn nəuanɨləuɨs,
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Kəni Meri təmatɨg ilau Ilesəpet mətəuarus=pən məuɨg kɨsɨl, kəni in təmɨtəlɨg=pən əpəha iman ikɨn.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Kəni nian əhruahru rəha Ilesəpet tɨnuva məmə otemək lan, kəni təmələs nətɨn iərman.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Kəni nətəmimi nətəm kəutatɨg iuəkɨr ohni mɨne rəhan mɨn nəuanɨləuɨs, kəmotətəu nanusiən əha məmə Iərmənɨg təmol nəuvɨriən asoli kəm in, kəni ilah kəməhuva motol kətiəh ilah min məmə okotagiən pəti.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Nian suakəku əha tɨnos nian eit, ilah kəməhuva məmə okotəhgi=pən. Kəni iuəkɨr kotauɨn e nərgɨn məmə iahuni rəhan tatə Səkaraea,
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 mətəu rəhan mamə təni məmə, “Kəpə. Okauɨn e nərgɨn məmə Jon.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Kəni ilah kəmotəni kəm in məmə, “?Onak? Rəham nərgɨn u Jon tɨkə.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Kəni kəmotəghati e nəhlmɨlah məutətapuəh o Səkaraea mə in otəkeikei məni-to mə okauɨn e nərgɨn mə pəh.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Kəni in təmətapuəh o nati kəti mə otətei rəkɨs nati kəti lan, kəni in təmətei=pən məmə, “Nərgɨn u Jon.” Nian kəmoteh, narmɨlah təmiuvɨg pɨk.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Kəni e nian əmə əha, namɨ Səkaraea tɨnɨmətɨg kəni tɨnəhrun nəghatiən mətəni-vivi Uhgɨn.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Kəni nətəmimi rəfin u kəutatɨg iuəkɨr kəmotəgɨn. Kəni nətəmimi kəmotəni pɨk natimnati mɨn u tɨtəlau-təlau əha ilɨs e nɨtəni Jutiə.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Kəni nətəmimi mɨn ərəfin nətəm kəmotətəu nanusiən əha, kəni məutətəlɨg lan, məutətapuəh məmə, “?Suakəku əha, otuva iətəmi əhro?” Kəməutəni lanəha mətəu-inu kəmoteruh əmə məmə nəsanəniən rəha Iərmənɨg tətatɨg lan.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Kəni Narmɨn rəha Uhgɨn təməri e nɨki Səkaraea, tatə rəha Jon, kəni in təməni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm in. Kəni təməni lanu məmə,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Pəh kotəni-vivi Iərmənɨg, u in Uhgɨn rəha nətəm Isrel,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Uhgɨn u təməfəri iosmiəgəh əsanən iətəm otosmiəgəh kitah.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Kəni in təhmen=pən əmə e nəghatiən iətəm Uhgɨn təməni rəkɨs kəm tah nəghatiən rəha iəni mɨn rəhan aupən.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 In təməni-əskasɨk rəkɨs məmə otosmiəgəh itah o tɨkɨmɨr mɨn rəhatah mɨne nətəmimi rəfin nətəm kəutəməki e tah.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 In tətləfəri iosmiəgəh əha məmə otol nəuvɨriən u in təməni kəm kəha tərah mɨn,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 inu nəniəskasɨkiən iətəm in təməni kəm kəha Epraham.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 In təmləfəri iosmiəgəh əha məmə otosmiəgəh itah,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 kəni kitah okotasim, kəni nəmiəgəhiən rəhatah otəhruahru e nian mɨn rəfin.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 “Kəni ik, nətɨk, okauɨn lam məmə ik iəni rəha Uhgɨn Ilɨs Agɨn,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Ik onəkəni pətɨgəm kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə Uhgɨn otosmiəgəh ilah nian in otafəl rəkɨs rəhalah təfagə tərah mɨn.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 In otol mətəu-inu, in tolkeikei itah matol təuvɨr kəm tah.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 mətasiəgəpɨn itah nətəmimi kəutatɨg e napinəpuiən mɨne əpəha ikɨn nɨmɨsiən tatoh itəmi ikɨn,
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Kəni suakəku təmepət e nɨpətɨn, kəni narmɨn rəhan təsanən. Kəni nian rəfin in tətatɨg əpəha ikɨn təpiə-məpiə ikɨn mətəhtahnin nian rəhan otuva iətəm otətuəuin uək lan kəni nətəm Isrel okoteruh.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.