Lucas 17
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni Iesu təməni kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Pəhriən, natimnati mɨn u kautiuvi=pən iətəmi tətəmei=pən e təfagə tərah, okəhuva. !Mətəu nərahiən asoli o iətəmi əha u tətəfən-əfən kəm nətəmimi, uə in suaru rəha nəfən-əfəniən!
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Mətəu nəmə iətəmi kəti tiuvi=pən rəhak kəti iətəmimi u təhmen e suakəku, məmə otol təfagə tərah, kəni suah kəha, Uhgɨn otol nalpɨniən asoli kəm in. Kəni nalpɨniən əha otəskasɨk tapirəkɨs nəmə katu=pən kəpiel kəti e nentəui, kəni kəraki=pən əpəha itəhi lokamnɨm.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Kəni tol lanəha, əutətəu mauteruh vi rəhatəmah nəmiəgəhiən.
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Kəni nati əpnapɨn nəmə in tatol təfagə tərah lam mau səpɨn e nian kətiəh, kəni muva mau səpɨn, kəni məni=pən kəm ik məmə, ‘Kəsi, iəmol təfagə tərah lam. Iatɨtəlɨg e nətəlɨgiən rəhak kəni mətəpəh təfagə tərah,’ kəni ik onəkəkeikei məsalpɨniən malu e rəhan noliən rah mɨn, kəni məsosiən tatɨg e nɨkim.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Kəni aposɨl mɨn kəmotətapuəh o iərmənɨg məmə, “Ol rəhatɨmah nəhatətəiən təskasɨk təhmɨn.”
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Kəni Iərmənɨg təməni məmə, “Nati əpnapɨn nəmə rəhatəmah nəhatətəiən natiəkəku agɨn pau təhmen e nɨpɨspɨsɨ nɨpəkɨl, kəni nəkotəhrun nəniən kəm nɨgi u nokɨn təfəməh məmə, ‘Euvi aru ik, kəni muvən miuvɨg=pən itəhi,’ kəni nɨgi u otol nəuiatəmah.
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 “Otəni-to. ?Nəmə iətəmi kəti rəhan ioluək tətasum, uə in tateh rəhan mɨn sipsip mɨn, nian in tuva lahuənu, nɨkitəmah təhti məmə, iətəmi asoli otəni=pən kəm in məmə, ‘!Ei! Va uəhai məharəg mun nauəniən əha’? !Kəpə!
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 In otəni=pən kəm rəhan ioluək məmə, ‘Uvən mol nəgək nauəniən, kəni ko muvən muvən e rəham napən təuvɨr, kəni məfa nəgək nauəniən mɨne nɨmək nəmnɨmiən. Nian nəkol rəfin rəham uək, ko nəkəhrun nuniən nauəniən kəni mɨne nəmnɨmiən.’
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 ?Kəni nɨkitəmah təhti məmə iətəmi asoli, in otəni-vivi rəhan ioluək o uək asoli rəhan iətəm in otəkeikei mol? !Kəpə!
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Kəni itəmah ko, nəkotəhmen əmə e noluək mɨn rəha Uhgɨn. Nian nəmotol rəkɨs natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təməni məmə onəkotəkeikei motol, onəkotəni məmə, ‘Itɨmah noluək mɨn əmə. Noliən rəhatəmah təsəhmeniən o nəni-viviən. Itɨmah iəmotol əmə uək u itɨmah oiəkotəkeikei mautol.’”
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Nian Iesu təmətaliuək matuvən Jerusɨləm, in təmətaliuək matuvən=pən e nəlugɨ nɨtəni mil u Səmeriə mɨne Kaləli.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Kəni nian in təmiet=pən lahuənu kəti, nətəmimi ten iətəm nɨmɨsiən u leprosi təmol ilah kəməhuva motəhtul isəu nəuvetɨn,
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 kəni motauɨn lan məmə, “!Iesu, Iətəmi asoli, asiru e tɨmah!”
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Kəni nian in təmeh ilah, təni məmə, “Onəkəhuvən o pris məmə in oteh nɨpətɨtəmah.” Kəni nian ilah kəmautaliuək əhanəh e suaru, kəni motəuvɨr, nɨmɨsiən təmɨkə.
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Kəni ilah kəti təmeruh məmə leprosi rəhan tɨnɨkə, kəni in təməlali mɨtəlɨg=pən o Iesu, mətəni əfəməh məmə, “!Iatəni-vivi Uhgɨn! !Iatəni-vivi Uhgɨn!”
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Kəni in təmeiuaiu e nəhlkɨ Iesu mɨsin nəulɨn nɨpənəgɨn tatek nɨftəni, kəni mətəni kəm Iesu məmə nɨkin tətagiən məmə in təmol vivi rəhan nɨmɨsiən. Kəni suah u in iətəm Səmeriə.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Kəni Iesu təməni məmə, “?Iəmol vivi nətəmi ten kəni mos rəkɨs rəhalah nɨmɨsiən, uə kəpə? ?Mətəu nain mɨn, ilah iə?
17 Então Jesus perguntou:
18 ?Suah u in iapɨspɨs əmə, mətəu in pɨsɨn əmə təmɨtəlɨg=pa mətəni-vivi Uhgɨn?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Kəni Iesu təməni kəm suah u məmə, “Əhtul maliuək matuvən. Rəham nəhatətəiən təmol vivi ik.”
19 E lhe disse:
20 Nian kəti, Farəsi mɨn kəmotətapuəh o Iesu məmə, “?Onəhgɨn Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn otuva?” Kəni in təməni=pən kəm lah məmə, “Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn otəsuvaiən məmə nətəmimi okoteruh e nəhmtɨ lah.
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 Kəni iətəmimi tɨkə mə otəni məmə, ‘Əsal=pa meh, in uəha,’ uə ‘!Əsal=pən meh, in əpəha!’ mətəu-inu Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn tɨnuva rəkɨs mətatɨg e nɨkitəmah.”
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Kəni Iesu təni kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Nian mɨn kəutəhuva iətəm itəmah onəkotolkeikei məmə onəkoteh nian mɨn rəha Nətɨ Iətəmimi, mətəu ko nəsotehiən.
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 Kəni nətəmimi okotəni kəm təmah məmə, ‘!Əsal=pa, in uəha!’ uə ‘!Əsal=pən, in əpəha!’ Mətəu onəsəhuvəniən motohtəu=pən ilah,
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 mətəu-inu e nian iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkuva lan, in otəhmen e noraipiən iətəm tətoraip kəni mətasiəgəpɨn neai e nɨkalɨn kəti mətəuarus=pən nɨkalɨn kəti mɨn, kəni nətəmimi rəfin okoteruh motəhrun.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Mətəu aupən, iəu iəkəkeikei mətəu naməhiən tepət, kəni nətəmi kəutatɨg rəueiu, ilah okotəuhlin nəmtahlah mətəpəh iəu.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 “E nian iəu, Nətɨ Iətəmimi, iəkuva lan, otəhmen=pən əmə e nian rəha Noa aupən, iətəm nətəmimi kəmotol natimnati mɨn məsotəhruniən məmə Uhgɨn otol nati kəti lan məsotol əpenə-penəiən.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 E nian əha, nətəmimi kəməutauən, məutəmnɨm, mautol marɨt, inəha natimnati mɨn rəfin kəmautol e nəmiəgəhiən rəhalah, motətəuarus=pa nian iətəm Noa tɨnuvən e nɨpəgnəua negəu asoli rəhan. Kəni nuhuən təməfuv naruəh asoli təmuva kəni maiu melərmin rəfin nətəmimi iətəm kəməsəhuvəniən e negəu.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 “In təhmen=pən əmə e nian rəha suah kəha Lot. Nətəmimi kəmotauən, məutəmnɨm, məutos nəhmtɨ natimnati mɨn, məutasum, mautuvləkɨn nimə mɨn, inəha natimnati rəfin kəmautol e nəmiəgəhiən rəhalah.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Mətəu e nian iətəm Lot təmiet lan e taun əha Sotəm, kəni nɨgəm mɨne kəpiel mɨn kəmohuəu mautsɨpəri e neai motohamu ilah rəfin əpəha e taun.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 “Kəni otəhmen əmə e nian iəu Nətɨ Iətəmimi oiəkuva mɨn lan kəni, Uhgɨn otol əpu iəu kəm nətəmimi.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 E nian əha, nəmə suah kəti tətəharəg ihluə e rəhan nimə, pəh in tagɨm məsuvən mɨniən imə məmə in otos rəhan natimnati, kəni nəmə suah kəti in əpəha e nasumiən, pəh in otagɨm məsuva mɨniən lahuənu.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 !Onəsotaluiən e pətauəhli rəha Lot!
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 In təmolkeikei məmə otaskəlɨm rəhan nəmiəgəhiən e nəhue nɨftəni u məsɨtəupaiən iəu, in otəsosiən nəmiəgəhiən itulɨn. Mətəu iətəmimi u tətəpəh natimnati rəha nəmiəgəhiən e nəhue nɨftəni u, kəni mətətəu=pa iəu, in otos nəmiəgəhiən itulɨn.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 Iətəni kəm təmah məmə, e nian əha lapɨn, iətəmimi keiu okətuapɨli e pet kətiəh, kəni okos rəkɨs kəti, kəpəh kəti.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 — ausente —
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Kəni rəhan noluək mɨn kəmotəni=pən kəm in məmə, “?Iərmənɨg, onəkuva iə?”
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.