Lucas 10
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Uərisɨg e natimnati mɨn əha, Iərmənɨg təmɨtəpɨn rəkɨs səpɨnte-tu nətəmimi nəuvein mɨn rəhan, kəni mahli=pən ilah keiu-keiu kotaupən lan məhuvən e taun mɨn, mɨne ikɨn mɨn nəuvein mɨn iətəm Iesu təpanuərisɨg muvən ikɨn.
1 E, depois disso, designou o Senhor ainda outros setenta e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Kəni təməni=pən kəm lah məmə, “!Oteruh-to! Nauəniən tepət əpəha e nasumiən tɨnɨməhtə, mətəu noluək mɨn təkəku əmə kəutəulək lan. Otətapuəh o iətəmi asoli rəha nasumiən məmə otahli=pa noluək mɨn tepət məmə okəhuvən motəulək e nasumiən rəhan.
2 E dizia-lhes: Grande
3 Əhuvən, mətəu onəkotəkeikei motəhrun məmə iəu iətahli=pən itəmah nautəhuvən təhmen e sipsip əlkələh mɨn məutaliuək mautəhuvən e nəlugɨn kuri rarpɨn mɨn.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Kəni onəsotosiən kətɨm əkəku rəha məni, mɨne kətɨm, mɨne put, kəni məsotəmeigiən e suaru məutəghati kəm nətəmimi.
4 E não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Nimə nak o nəkəhuvən ikɨn, nəkotaupən motəni pətɨgəm məmə, ‘!Pəh nəməlinuiən otətatɨg ikɨn!’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz
6 Nəmə iətəmi rəha nəməlinuiən əha ikɨn, kəni rəhatəmah nəfakiən otuva mol nɨpəhriəniən lan, kəni nəməlinuiən otətatɨg ohni. Mətəu nəmə iətəmimi kəti tol lanəha tɨkə, kəni nəua nəfakiən rəhatəmah otɨtəlɨg=pa mɨn o təmah.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Kəni onəkotatɨg əmə e nimə kətiəh, sotapɨliən e nimə pɨsɨn pɨsɨn mɨn. Kəni nauəniən nak okotəfɨnə kəm təmah, nəkotun. Kəni nəmnɨmiən nak okotəfɨnə, nəkotəmnɨm. Mətəu-inu nəmə suah kəti tatol uək, kəni təhruahru məmə in otos nətəouiən lan.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Nian itəmah nəkəhuvən e taun kəti, nəmə nɨkilah tagiən o təmah, kəni nəkotun nauəniən nak kotəfɨnə kəm təmah,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei do que vos puserem diante.
9 kəni itəmah onəkotəkeikei motol vi nətəmi kəutohmɨs məutatɨg ikɨn, kəni motəni=pən kəm lah məmə, ‘Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn tətuva iuəkɨr o təmah.’
9 E curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: É chegado a vós o Reino de Deus.
10 Mətəu nəmə nəkəhuvən e taun kəti, kəni nətəmimi nɨkilah təsagiəniən o təmah, kəni əhuvən məutaliuək e suaru asoli mɨn, kəni motəni məmə,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘Nɨməulul rəha nɨftəni e nəhlkɨtɨmah, iəkotohrapɨspɨs rəkɨs, inu in nəmtətiən tətəgətun məmə nəmotol təsəhmeniən, kəni Uhgɨn təpəh itəmah. Mətəu onəkotəkeikei motəhrun məmə Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn tɨnatuva iuəkɨr rəkɨs.’
11 Até o pó que da vossa cidade se nos pegou sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto:
12 Kəni iətəni pəhriən kəm təmah məmə, Uhgɨn otəfən nalpɨniən asoli kəm lah tapirəkɨs nalpɨniən rəha taun əha Sotəm aupən.
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “!Itəmah nətəm Korasin, kəsi, nahməiən asoli otuva o təmah! !Itəmah nətəm Petsaitə, kəsi, nahməiən asoli otuva o təmah! Mətəu-inu iəmol pau nati apɨspɨs tepət e taun mil rəhatəmah mətəu itəmah nəsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhatəmah! Kəni nəmə iəmol natimnati mɨn əha əpəha Taea mɨne Saedon aupən, ko nətəmimi əha ikɨn əha kəmotəuhlin rəhalah nətəlɨgiən e noliən tərah mɨn, kəni ilah məhuvən e napən əuas mɨn məhuvən məutəharəg e nəhmtahu e nɨgəm məutəgətun məmə kautətəu tərah agɨn o noliən tərah mɨn rəhalah.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco de pano grosseiro e cinza, se teriam arrependido.
14 Mətəu e nian əha iətəm Uhgɨn otol nalpɨniən kəm nətəmimi, nalpɨniən rəhatəmah in otəskasɨk, mapirəkɨs nalpɨniən rəha nətəm Taea mɨne Saedon u aupən.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no Dia do Juízo do que para vós.
15 ?Kəni itəmah nətəm Kapeniəm, nɨkitəmah təhti məmə Uhgɨn otəfəri=pən itəmah əha ima nɨsiaiən əpəha e negəu e neai? !Kəpə! Mətəu Uhgɨn otəhlman e təmah nəkoteiuaiu ləhtəni agɨn, ima naulɨsiən.”
15 E tu, Cafarnaum, serás levantada até ao céu? Até ao inferno serás abatida.
16 Kəni Iesu təməni=pən kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “Nətəmimi u kəutətəlɨg e təmah, kəutətəlɨg lak. Kəni nətəmimi mɨn u kəutəuhlin=pən nəmtahlah e təmah, kautəuhlin=pa nəmtahlah kəm iəu, kəni məutəuhlin=pən nəhmtɨlah kəm suah u iətəm təmahli=pa iəu.”
16 Quem vos ouve a vós a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita rejeita aquele que me enviou.
17 Kəni nətəmimi mɨn rəha Iesu ilah səpɨnte-tu kəmohtəlɨg=pa mɨn, kəni nɨkilah təmagiən məutəni kəm Iesu məmə, “!Iərmənɨg, nati əpnapɨn narmɨn tərah mɨn, mətəu nian itɨmah iəkotəghati e nərgəm, kəni ilah kautol nəuiatɨmah!”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Kəni Iesu təməni=pən kəm lah məmə, “Iəu iəmeh Setən təmsɨpəri ilɨs e neai meiuaiu təhmen=pən e noraipiən.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Otətəlɨg-to. Iəu inəfɨnə rəkɨs nəsanəniən kəm təmah, u itəmah nəkotəhrun nevɨg-ərainiən sɨneik mɨn mɨne skopion mɨn. Kəni nəsanəniən u iətəfɨnə kəm təmah, in tapirəkɨs nəsanəniən rəha tɨkɨmɨr rəhatah, Setən. Kəni ko nati kəti təsərəkɨniən itəmah.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes, e escorpiões, e toda a força do Inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Inu nɨpəhriəniən. Mətəu onəsotagiəniən məmə narmɨn tərah mɨn kautol nəuiatəmah, mətəu onəkotagiən əmə mətəu-inu Uhgɨn tɨnətei rəkɨs nərgɨtəmah əpəha e negəu e neai.”
20 Mas não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos, antes, por estar o vosso nome escrito nos céus.
21 Kəni e nian əha, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmol nɨki Iesu tətagiən pɨk, kəni in təməfaki məni məmə, “Tatə Uhgɨn, ik Iərmənɨg rəha natimnati rəfin ilɨs e neai mɨne ləhtəni e nəhue nɨftəni. Iətəni-vivi ik mətəu-inu nəməhluaig e nɨpətɨ natimnati mɨn u e nəhmtɨ nətəmimi nətəm koteinatɨg motəhrun vivi nati. Kəni nəmol əpu kəm nətəmimi nətəm kotəhmen=pən əmə e kəlkələh mɨn məmə okotəhrun vivi. Əuəh, Tatə, inu nati kəti iətəm ik nəkolkeikei.”
21 Naquela mesma hora, se alegrou Jesus no Espírito Santo e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste essas
22 Kəni Iesu təkeikei mətəghati kəm lah məmə, “Rəhak Tatə təmegəhan=pa rəkɨs natimnati rəfin e nəhlmək. Kəni iətəmi kəti tɨkə iətəm təhrun vivi iəu u Nətɨ Uhgɨn, məmə iəu pəh əhruahru. Mətəu Tatə Uhgɨn əmə təhrun. Kəni iətəmi kəti tɨkə iətəm təhrun vivi Uhgɨn, mətəu iəu pɨsɨn əmə u Nətɨ Uhgɨn, iəkəhrun, mɨne nətəmimi nətəm iəu iəmɨtəpɨn məmə iəkol pətɨgəm Tatə Uhgɨn kəm lah.”
22 Tudo por meu Pai me foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Kəni Iesu təmeirair məghati əmə kəm rəhan mɨn nətəmimi məmə, “!Onəkotatɨg e nəuvɨriən pəhriən mətəu-inu itəmah nauteh e nəhmtɨtəmah natimnati mɨn u!
23 E, voltando-se para os discípulos, disse- lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que veem o que vós vedes,
24 Iətəni kəm təmah məmə, iəni mɨn tepət aupən, mɨne kig mɨn tepət, kəmotolkeikei pɨk məmə okoteh natimnati mɨn u itəmah nauteruh, mətəu kəməsoteruhiən. Kəni ilah kəmotolkeikei məmə okotətəu natimnati mɨn u itəmah nautətəu, mətəu kəməsotətəuiən.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes e não o viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Kəni e nian əha, ieinatɨg kəti rəha Lou təməhtul meiuə əmə e nətapuəhiən kəti kəm Iesu məmə oteh-to məmə Iesu in teinatɨg pəhriən uə kəpə. In təməni məmə, “?Iəgətun, oiəkəhro lanu mos nəmiəgəhiən itulɨn?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “?Lou rəha Mosɨs tətəni məmə nak? ?Nian ik nətafin, nɨpətɨn tətəni nak kəm ik?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Kəni suah u təməni=pən məmə, “Onəkəkeikei molkeikei Iərmənɨg rəham Uhgɨn e nɨkim rəfin, mɨne nəmiəgəhiən rəfin rəham, mɨne nəsanəniən rəfin rəham, mɨne nətəlɨgiən rəfin rəham, kəni molkeikei mɨn ik mɨn nəuvein məmə natolkeikei aru ik mɨne.”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “In əhruahru ko. Okəmə natol lanəha, kəni ik onəkos nəmiəgəhiən itulɨn.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso e viverás.
29 Mətəu suah kəha, in tolkeikei əmə məmə otəgətun rəhan noliən məmə in iətəmi əhruahru, kəni in təmətapuəh o Iesu məmə, “?Mətəu nɨpəh mɨn ilah iəu mɨn nəuvein?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Suah kəti təmsɨpən Jerusɨləm kəni maliuək meiuaiu matuvən əpəha Jeriko. Kəni e suaru, nakləh mɨn nəuvein kəmotaskəlɨm motəmki rəkɨs rəhan napən, kəni motoh motələhu tɨmɨseiah mətəməhli e suaru, kəni motagɨm motəpəh.Iətəmi təuvɨr kəti rəha Səmeriə|alt="Good Samaritan" src="Luk10.30_GoodSamaritanT.tif" size="col" loc="Luk 10:30" copy="Thompson" ref="Luk 10:25-36"
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram e, espancando-o, se retiraram, deixando-
31 “Kəni əmeiko təuvɨr agɨn, pris kəti tatɨtəu mɨn suaru əha mətuva, mətəu nian in təmeruh suah kəha, in təmaliuək mos nɨkalɨ suaru matuvən.
31 E, ocasionalmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Kəni Lifait kəti tɨtəu mɨn suaru kətiəh muva, mətəu nian in təmeruh suah kəha in tətəməhli, təmol əmə nati kətiəh mɨn maliuək mos nɨkalɨ suaru.
32 E, de igual modo, também um levita, chegando àquele lugar e vendo-
33 Mətəu iətəm Səmeriə kəti, iətəm kautol tɨkɨmɨr ilah nətəm Isrel, in mɨn tatɨtəu suaru əha mətuva, kəni meruh suah kəha tətəməhli. Nian təmeruh, nɨkin təmahmə ohni,
33 Mas um samaritano que ia de viagem chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão.
34 kəni in təmaliuək muvən ohni, mafəl rəhan nɨməgɨm e oiel mɨne wain, kəni məuveg vivi ilah. Kəni mɨləfəri suah u maharu-pəri e rəhan togki, kəni mələs mian əpəha e hotel kəni mateh vivi.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, aplicando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele;
35 Kəni kəməni lauɨg lan, in təmos məni muvən məfən kəm iətəmi rəha hotel, kəni məni=pən kəm in məmə, ‘Onateh vivi suah u, kəni nəmə nəkəraki e rəham kəti məni lan, kəni nian iəu iəkɨtəlɨg=pa mɨn, kəni nəkəni=pa, kəni iəu iəpanalpɨn.’”
35 E, partindo ao outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-
36 Kəni nian Iesu təmol naunun e nəghatiən u, kəni mətapuəh o ieinatɨg e Lou məmə, “?E rəham nətəlɨgiən, suah milahal əha, nəkəhrun məmə ilahal pəh təmol təuvɨr kəm suah kəha kəmoh, təhmen məmə in in kəti?”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Kəni ieinatɨg e Lou təməni=pən məmə, “Iətəmimi iətəmi in təmolkeikei pɨk suah kəha.” Kəni Iesu təməni=pən kəm in məmə, “Intəh. Ik uvən mol mɨn təhmen=pən əmə məmə inu suah kəha təmol.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai e faze da mesma maneira.
38 Nian Iesu mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəməutaliuək e suaru, kəni kəmohiet=pən lahuənu kəti. Kəni pətan kəti, nərgɨn u Matə, in təmos Iesu e nɨkin agiən muvən əpəha e rəhan nimə.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Pətan əha, pian kəti əha ikɨn, nərgɨn u Meri. Kəni Meri təmuva məharəg iuəkɨr e nəhlkɨ Iərmənɨg mətətəlɨg e nəgətuniən mɨn rəhan.
39 E tinha esta uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Mətəu Matə, rəhan nətəlɨgiən tatuvən pɨk o noliən nauəniən, kəni uək tɨnatoh in. Kəni təmuvən o Iesu məni=pən kəm in məmə, “?Iərmənɨg, təhro? ?Nɨkim təhti məmə təhruahru əmə, uə kəpə, məmə pətan u piak təsasiruiən lak mɨne o noliən uək u, kəni iəu pɨsɨn əmə iatol? Ahli=pa məmə otuva masiru lak.”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços e, aproximando-se, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Mətəu Iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə, “Ei, Matə. Sətəlɨg pɨkiən e natimnati mɨn tepət lanko.
41 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas
42 Mətəu nati kətiəh əmə in nati agɨn, kəni Meri in tɨnɨtəpɨn rəkɨs nati u iətəm in təuvɨr tapirəkɨs, kəni ko iəu iəsos rəkɨsiən nati əha ohni.”
42 mas uma só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.