João 1
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Aupən agɨn, e nətuəuiniən nian, Nəghatiən tɨnatɨg rəkɨs. Nəghatiən u təmətatɨg ilau Tatə Uhgɨn, kəni Nəghatiən u, in mɨn, in Uhgɨn.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 E nəukətɨ nian, in təmətatɨg rəkɨs ilau Uhgɨn,
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 kəni Uhgɨn təmol natimnati rəfin e Nəghatiən u, kəni natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol, nati kəti tɨkə mɨne məmə Nəghatiən u təsoliən.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Inu, in Nəukətɨ Nəmiəgəhiən, kəni Nəmiəgəhiən u, in Nəhagəhagiən rəha nətəmimi rəfin.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Nəhagəhagiən əha, tətasiəgəpɨn napinəpuiən, kəni napinəpuiən ko təsapirəkɨsiən.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Iətəmimi kəti iətəm Uhgɨn təmahli=pa təmuva, nərgɨn u Jon Bəptais.
6 Houve um homem enviado por Deus cujo nome era João.
7 Təmuva mətəhtul pətɨgəm məmə otanus pətɨgəm Nəhagəhagiən əha kəm nətəmimi, pəh ilah rəfin kotəni nɨpəhriəniən lan.
7 Este veio como testemunha para que testificasse a respeito da luz, a fim de todos virem a crer por intermédio dele.
8 Səniəmə Jon Bəptais in Nəhagəhagiən əha, mətəu in təmuva əmə məmə otəhtul pətɨgəm məni pətɨgəm Nəhagəhagiən əha kəm nətəmimi rəfin.
8 Ele não era a luz, mas veio para que testificasse da luz,
9 Nəghatiən əha təmətuva e nəhue nɨftəni, kəni in Nəhagəhagiən pəhriən, iətəm in tətasiəgəpɨn nətəmimi rəfin.
9 a saber, a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina a todo homem.
10 Nati əpnapɨn məmə Uhgɨn təmol nɨftəni u e Nəghatiən əha, kəni Nəghatiən u təmətatɨg e nəhue nɨftəni u, mətəu nətəmimi rəha nəhue nɨftəni u kəsotəniən nɨpəhriəniən məmə in pəh.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por intermédio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Təmuva iman ikɨn, mətəu nətəmiman mɨn kəutəuhlin=pən nəmtahlah kəm in, məsotolkeikeiən.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Mətəu nətəmimi nəuvein kəmotos in, kəni ilah rəfin nətəm kəmotos in, nɨkilah tagiən ohni, kəni motəhatətə e nərgɨn, kəni in təməfən nepətiən kəm lah məmə kotəhrun nuvaiən nenətɨ Uhgɨn mɨn.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome;
13 Nenətɨ Uhgɨn mɨn əha, ilah kəsotairiən e noliən u iəpəou mɨn kəutair lan, kəni məsəniən mɨn məmə e nətəlɨgiən rəha iətəmimi, təhmen e tatə kəti iətəm tolkeikei in otos iəpəou. Mətəu ilah kəutair vi mɨn e Uhgɨn, e rəhan əmə nəsanəniən.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Nəghatiən əha, in təmuva iətəmimi, mətatɨg kitah min u nətəmimi rəha nəhue nɨftəni. Kəni itɨmah iəmoteruh rəhan nepətiən, kəni nəsanəniən asoli mɨne nəhagəhagiən rəhan e nəhmtɨtɨmah. Inu, in nəsanəniən asoli mɨne nəhagəhagiən rəha Nəuan Kətiəh Əmə, iətəm in təmsɨpən e Tatə Uhgɨn. In təriauəh e nəuvɨriən iətəm tətətuati lan kəm tah, kəni məriauəh mɨn e nɨpəhriəniən.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Jon təmatəhtul pətɨgəm mətəni əfəməh məmə, “Iətəmi u inu iətəm iəu iəmətəni məmə, ‘Iətəmi kəti tətuərisɨg lak, mətəu in ilɨs tapirəkɨs iəu, mətəu-inu, nian iəməsair əhanəhiən, in təmətatɨg itulɨn rəkɨs.’”
15 João testemunha a respeito dele e exclama: Este é o de quem eu disse: o que vem depois de mim tem, contudo, a primazia, porquanto já existia antes de mim.
16 Kəni in təməriauəh e nəuvɨriən iətəm in tətətuati lan kəm tah, kəni e nəuvɨriən əha rəhan, nian rəfin in tətəfa, mətəfa, mətəfa, kəm tah rəfin.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Tol lanəha mətəu-inu Lou iətəm Uhgɨn təməfa aupən, Mosɨs in suaru ohni, mətəu Iesu Krɨsto in suaru rəha nətuatiən e nəuvɨriən əha mɨne nɨpəhriəniən rəha Uhgɨn kəm tah.
17 Porque a lei foi dada por intermédio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Iətəmi kəti təseruhiən Uhgɨn nian kəti mɨne. Mətəu Nəuan Kətiəh Əmə, in Uhgɨn, iətəm in iuəkɨr o nɨki Tatə Uhgɨn, in təmol əpu Uhgɨn kəm tah kəni kotəhrun.
18 Ninguém jamais viu a Deus; o Deus unigênito, que está no seio do Pai, é quem o revelou.
19 Kəni nətəmimi asoli mɨn rəha nətəm Isrel nətəm kautatɨg Jerusɨləm, kəmotahli=pən pris mɨn nəuvein mɨne Lifait mɨn u, nətəm kəutasiru e pris mɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, məmə okəhuva moteh Jon motətapuəh ohni, məmə, “?Ik iətəmi pəh ko?” Kəutətapuəh mətəu-inu nətəmimi tepət kəmautəni məmə Jon in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Kəni əmeiko, Jon təməhtul pətɨgəm məni pətɨgəm in.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntarem: Quem és tu?
20 Nian ilah kəmotətapuəh ohni, in təməsəhluaigiən, mətəu təməni=pən əhruahru əmə in kəm lah məmə, “Səniəmə iəu Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa.”
20 Ele confessou e não negou; confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Kəni ilah kəmotəni məmə, “?Nəmə səniəmə ik Krɨsto, kəni ik pəh? ?Ik Elaijə?”
21 Então, lhe perguntaram: Quem és, pois? És tu Elias? Ele disse: Não sou. És tu o profeta? Respondeu: Não.
22 Kəni ilah kəmotəni məmə, “?Kəni ik pəh? Ik onəkeikei məni pətɨgəm ik kəm tɨmah, pəh itɨmah iəkəhuvən motəni=pən kəm nətəmimi kəmotahli=pa itɨmah iəkəhuva.”
22 Disseram-lhe, pois: Declara-nos quem és, para que demos resposta àqueles que nos enviaram; que dizes a respeito de ti mesmo?
23 Kəni təni=pən kəm lah məmə, “Iəu u iətəm iəni rəha Uhgɨn Aiseə təməni rəkɨs aupən məmə, ‘Iəu u nəuia iətəmi kəti tətauɨn əfəməh əpəha ikɨn təpiə-məpiə ikɨn, mətəni məmə, otol suaru təhruahru rəha Iərmənɨg.’”
23 Então, ele respondeu: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Nətəmimi nətəm kəmahli=pa ilah, Farəsi mɨn nəuvein əha ikɨn,
24 Ora, os que haviam sido enviados eram de entre os fariseus.
25 kəni ilah kəmotətapuəh o Jon məmə, “?Nəmə səniəmə ik Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, kəni səniəmə ik Elaijə, kəni səniəmə ik iəni iətəm kəmətəni pətɨgəm aupən, kəni təhro natol bəptais e nətəmimi?”
25 E perguntaram-lhe: Então, por que batizas, se não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Kəni tuhalpɨn mətəni məmə, “Iəu iatol bəptais e nətəmimi e nəhu, mətəu iətəmi kəti u ikɨn e nəlugɨn e təmah, iətəm itəmah nəkotəruru in.
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo com água; mas, no meio de vós, está quem vós não conheceis,
27 Iətəmi u tətuərisɨg lak, mətəu in ilɨs, in tepət mapirəkɨs iəu, kəni iəu ləhtəni lan, kəni iəsəhmen agɨniən məmə iəkol uək əkəku agɨn kəti rəhan.”
27 o qual vem após mim, do qual não sou digno de desatar-lhe as correias das sandálias.
28 Natimnati mɨn u, kəmol əpəha e lahuənu kəti, nərgɨn u Petəni, in tətatɨg əpəha e nɨtəni=pən e nəhu Jotən. Ikɨn əha Jon təmatol bəptais e nətəmimi ikɨn.
28 Estas coisas se passaram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Kəməni lauɨg lan, Jon təmeruh Iesu tətaliuək mətuva, kəni in təni məmə, “!Ei! !Oteruh-to! Suah u inu, in Nətɨ Sipsip rəha Uhgɨn o noliən sakrifais lan o noliən tərah mɨn rəha nətəmimi. Kəni in otəpanos rəkɨs noliən tərah mɨn rəha nɨtənimtəni mɨn.
29 No dia seguinte, viu João a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Iətəmi u inu, iəu iəmətəni kəm təmah məmə, ‘Iətəmi kəti tətuərisɨg lak, mətəu in ilɨs tapirəkɨs iəu, mətəu-inu, nian iəməsair əhanəhiən, in təmətatɨg itulɨn rəkɨs.’
30 É este a favor de quem eu disse: após mim vem um varão que tem a primazia, porque já existia antes de mim.
31 Nian iəu iəmətəghati lan, kəni iəu mɨn iəməruru məmə in iətəmi pəh; mətəu iəmuva matol bəptais e nətəmimi e nəhu məmə iəkol əpu suah u kəm nətəmimi mɨn rəha Isrel.”
31 Eu mesmo não o conhecia, mas, a fim de que ele fosse manifestado a Israel, vim, por isso, batizando com água.
32 — ausente —
32 E João testemunhou, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: Aquele sobre quem vires descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.
34 Iəu əhruahru iəmeruh nati u, kəni iəməhtul pətɨgəm mətəni pətɨgəm məmə, ‘Suah u inu, in Nətɨ Uhgɨn pəhriən.’”
34 Pois eu, de fato, vi e tenho testificado que ele é o Filho de Deus.
35 Kəməni lauɨg lan, Jon tətəhtul əmə əha ləmen kətiəh əmə ilahal rəhan keiu iətəmimi mil.
35 No dia seguinte, estava João outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Kəni nian nəhmtɨ Jon təməhtul e Iesu taliuək mətuva kəni təni məmə, “!Ei! !Oteruh-to! !Suah u inu, in Nətɨ Sipsip rəha Uhgɨn!”
36 e, vendo Jesus passar, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Kəni nian rəhan iətəmimi mil kəmuətəu nəghatiən əha, kəmuəhtul mətiauərisɨg e Iesu.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isto, seguiram Jesus.
38 Kəni Iesu teirair meruh suah mil u kətiatəu=pən in, kəni in təni məmə, “Ei! !Suah mil! ?Nətuəsal lak onak?”
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Que buscais? Disseram-lhe: Rabi (que quer dizer Mestre), onde assistes?
39 Kəni Iesu təməni=pən məmə, “Pəh kɨhluvən nəkueruh-to.” Kəni ilau kəmiauərisɨg lan mɨhluvən kueruh ikɨn in tətatɨg ikɨn. Iuəkɨr mɨtɨgar tiuvɨg ləhnaiuv, ilau kəmətuan ilahal min mətəuarus tapinəpu.
39 Respondeu-lhes: Vinde e vede. Foram, pois, e viram onde Jesus estava morando; e ficaram com ele aquele dia, sendo mais ou menos a hora décima.
40 Suah mil u kəti iətəm təmətəu Jon kəni muərisɨg e Iesu, nərgɨn u Antɨru, pian u Saimon Pitə.
40 Era André, o irmão de Simão Pedro, um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Kəni rəueiu agɨn mɨn, in təmuvən meh pian Saimon, kəni məni=pən kəm in məmə, “!Ei! !Inotafu rəkɨs Məsaiə!” (Nəghatiən u, Məsaiə, nɨpətɨn u məmə, “Krɨsto,” iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa.)
41 Ele achou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: Achamos o Messias (que quer dizer Cristo),
42 Kəni təmit Saimon muva o Iesu.
42 e o levou a Jesus. Olhando Jesus para ele, disse: Tu és Simão, o filho de João; tu serás chamado Cefas (que quer dizer Pedro).
43 Kəməni lauɨg lan mɨn, Iesu nɨkin tɨnəhti məmə otuvən-to Kaləli.
43 No dia imediato, resolveu Jesus partir para a Galileia e encontrou a Filipe, a quem disse: Segue-me.
44 Fɨlɨp u, in iətəm Petsaitə, ima Antɨru mɨne Pitə.
44 Ora, Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Kəni in təmuvən məsal meruh Nətaniəl, kəni təni=pən kəm in məmə, “Itɨmah inoteruh suah əpələ u, aupən Mosɨs təmətei rəkɨs rəhan nəghatiən mɨn iətəm tətəghati lan e nauəuə rəha Lou. Kəni iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən ilah mɨn kəmotətei rəkɨs nəghatiən mɨn iətəm tətəghati lan. In iətəm Nasərɨt, in nətɨ Josɨp, kəni nərgɨn u Iesu.”
45 Filipe encontrou a Natanael e disse-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Mətəu Nətaniəl təni məmə, “!Nati nak! ?Nɨkim təhti məmə nati təuvɨr kəti otsɨpən e Nasərɨt? !Kəpə!”
46 Perguntou-lhe Natanael: De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Respondeu-lhe Filipe: Vem e vê.
47 Nian Iesu təmeruh Nətaniəl tətaliuək mətuva, kəni təni məmə, “!Suah u, in iətəm Isrel pəhriən! !Neiuəiən tɨkə lan!”
47 Jesus viu Natanael aproximar-se e disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 Kəni əmeiko Nətaniəl təmauɨt mətapuəh o Iesu məmə, “?Nəməhra məhrun məmə iəu iətəmi tol lanu?”
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes de Filipe te chamar, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 Kəni Nətaniəl təni məmə, “!Iəgətun! !Ik Nətɨ Uhgɨn! Ik Kig rəha nətəm Isrel!”
49 Então, exclamou Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o Rei de Israel!
50 Iesu təməni=pən kəm in məmə, “?Ik nəməhatətə lak mətəu-inu iəu iəməni əmə məmə iəmeruh rəkɨs ik nian nəmətəharəg=pən əha e nəukətɨ nɨgi fik? Ik onəmaneruh nati asoli mɨn tapirəkɨs inu.”
50 Ao que Jesus lhe respondeu: Porque te disse que te vi debaixo da figueira, crês? Pois maiores coisas do que estas verás.
51 Kəni məni mɨn məmə, “Nɨpəhriəniən agɨn u iətəni=pɨnə kəm təmah məmə, onəpanoteruh negəu e neai otəuag, kəni nagelo mɨn rəha Uhgɨn kəutəri mautəhuvən e neai, kəni məuteiuaiu məutəhuva e Nətɨ Iətəmimi u təhmen e suaru tatɨlpɨn nuvəniən e neai mɨne nəhue nɨftəni.”
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.