Atos 17

Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kəni Pol mɨne Sailəs kəmualiuək mian=pən əha e taun mil əha Amfipolɨs mɨne Apoloniə, miəuva miaiet=pa e taun əha Təsalonaikə. Ikɨn əha, nimə rəha nuhapumɨniən kəti əha ikɨn rəha nətəm Isrel.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Kəni Pol təmol məmə inu tatol nian mɨn, təmuvən əpəha imə e nimə əha. Kəni e Sapət kɨsɨl ilah nətəm Isrel əha ikɨn kəmotol nəghatiən tepət o Nauəuə Rəha Uhgɨn.
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 In tətəni kəm lah məmə, “Nauəuə Rəha Uhgɨn tətəni-vivi agɨn məmə Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, in otəkeikei mɨmɨs, kəni Uhgɨn otosmiəgəh mɨn in e nɨmɨsiən. Iesu u iətəm iətəni kəm təmah, in Krɨsto əha.”
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Ilah nəuvein kəmotəni nɨpəhriəniən e nəghatiən əha, kəni kəmohtəu=pən Pol mɨne Sailəs. Kəni Nanihluə mɨn tepət nətəm kəutəfaki kəm Uhgɨn, mɨne nɨpətan asoli tepət nətəm kotepət e nɨpətan mɨn, kəmohtəu=pən ilau.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Mətəu nətəmi asoli mɨn rəha nətəm Isrel əha ikɨn əha, kɨnəutohtgərah ilau, kəni məhuvən motəmki=pa nətəm kotərah, əpəha e nɨkalɨ suaru mɨn mɨne ikɨn mɨn nəuvein mɨn, kəni mɨnautol nərahiən tepət əpəha e taun əha. Kəni məhuvən e nimə rəha Jeson, mɨnautəhapu doə e nimə, məutəsal e Pol mɨne Sailəs. Kəmotolkeikei məmə okotləfən ilau e nəhlmɨ kaunsɨl əha ikɨn əha.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Nian kəməsotehiən ilau, kəni kotaskəlɨm Jeson mɨne piatah mɨn nəuvein motəmki=pən ilah məmə okotəhtul aupən e nətəmi asoli rəha kaunsɨl. Kəni kəmotagət əfəməh məutəni məmə, “Suah mil əha Pol mɨne Sailəs kətiasuv nəməuiən e ikɨn mɨn rəfin, kəni mɨniəuva e taun rəhatah.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Kəni Jeson təmauɨn e lau kian iman ikɨn, mətəu ilah kəutatgəhli lou rəha Sisə iətəm tətarmənɨg e nɨtəni mɨn. Ilah kəutəni məmə Iərmənɨg kəti mɨn əha ikɨn tətatɨg, nərgɨn u Iesu.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Nian nətəm Isrel kəmotəni nəghatiən əha, mautol nətəmimi mɨne nətəmi asoli mɨn əha nɨkilah tɨnəpiapei pɨk.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Kəni nətəmi asoli mɨn əha kəmotol Jeson mɨne piatah mɨn kəmotəfən məni kəti, məmə in nəniəskasɨkiən kəti məmə okəsotol mɨniən nati əha, kəni motahli=pən ilah kəutəhuvən.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Nian tɨnapinəpu, kəni piatah mɨn ikɨn əha kəmotahli=pən Pol mɨne Sailəs məmə okian e taun əha Perea. Nian kəmiaiet=pa ikɨn əha, kəmian e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Nətəm Isrel əha ikɨn əha nətəlɨgiən rəhalah təuvɨr, mapirəkɨs nətəm Təsalonaikə, mətəu-inu kotolkeikei pɨk məmə okotətəlɨg e nəghatiən rəhalau. Kəni nian rəfin, kəutafin vivi e Nauəuə Rəha Uhgɨn, məutəsal vivi məmə nəghatiən rəhalau təhruahru uə kəpə.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Mətəu-inu e noliən əha, kəni tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu. Kəni nɨpətan asoli mɨn Kris tepət, mɨne nətəm Kris tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Mətəu nian nətəm Isrel əpəha Təsalonaikə kəmotətəu məmə Pol tətəni pətɨgəm mɨn nəghatiən rəha Uhgɨn əpəha Perea, kəni ilah kəməhuva mɨn əpəha ikɨn mɨnəutəhlili nətəm Perea, mɨnautol ilah məmə kotəhrun nohiən ilau.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Kəni nian əmə əha, piatah mɨn kəmotahli=pən mɨn Pol tuvən əpəha itəhi muvən e negəu muvən Atens, məpəh əmə Sailəs mɨne Timoti kətuatɨg əpəha Perea.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Kəni nətəm kəmotit Pol məhuvən Atens, kəni Pol təməni=pən kəm lah məmə okotəni=pən kəm Sailəs mɨne Timoti məmə okuauɨt uəhai əmə mian mueruh mɨn in. Kəni kəmohtəlɨg=pa mɨn Perea.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Nian Pol təmətəhtahnin Sailəs mɨne Timoti əpəha Atens, in təmətəu tərah pɨk mətəu-inu nian tətaliuək mətan ikɨn əha, meruh məmə ikɨn əha təriauəh e narmɨ nati tərah əpnapɨn mɨn.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Mətəu-inu o nati əha, in təmuvən əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel ilah nətəm Isrel, mɨne Nanihluə mɨn nətəm ilah kəutəfaki kəm Uhgɨn, məutəghati pɨk o nati əha mɨne nanusiən təuvɨr. Kəni nian rəfin in tatuvən ikɨn katol makɨt ikɨn mətəghati kəm nətəmi əpnapɨn mɨn əmə.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Kəni nəgətun mɨn nəuvein nətəm Kris, kətəni ilah məmə Epikiuriən mɨne Sɨtoik, ilah mɨn kəutəghati. Ilah nəuvein kəutəni məmə, “?Suah əha təmələs əmə nəghatiən kəti e suaru mətəni, kəmə tətəni nak əpəha?”
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Kəni kəutauɨn=pən e Pol məmə otuva məhtul e nəhmtɨ kaunsɨl rəha nətəm kəutəharəg e nɨtəuət əha Areopakus. Kəni kaunsɨl əha təməni=pən kəm in məmə, “Iəkotolkeikei məmə iəkotəhrun nɨpətɨ nəghatiən vi u iətəm nətəni.
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Nəghatiən mɨn əha nəuvein iəmotətəu məmə tol pɨsɨn agɨn, kəni iəkotolkeikei məmə iəkotəhrun nɨpətɨn.”
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Kəmotəghati lanəha mətəu-inu nətəm Atens mɨne ikɨn pɨsɨn mɨn iətəm kəməhuva Atens, kəmotolkeikei məmə okotəharəg əmə motətəlɨg e nəghatiən vi mɨn əha, kəni motəuhlin vivi nəniən lan.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Kəni Pol təhtul e nəhmtɨ nətəmi rəha kaunsɨl əha məmə, “Nətəm Atens. Iəu ineruh rəkɨs məmə nɨkitəmah tatuvən pɨk o uhgɨn mɨn.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Nian iəu iətaliuək u ikɨnu materuh ikɨn nəutəfaki mɨn ikɨn mɨne narmɨ nati mɨn, kəni meruh nəghatiən kəti iətəm nəmotətei=pən rəkɨs e kəpiel kəti məmə,
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 “Uhgɨn əha inəha təmol nɨftəni u, mɨne natimnati rəfin u kəutatɨg lan, kəni in tətarmənɨg e neai mɨne nɨftəni, in təsatɨgiən e niməfaki mɨn iətəm kitah əmə nətəmimi kəmotol.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Nati kəti təsɨkəiən ohni u kitah nətəmimi kotəhrun noliən məmə kotəfən kəm in. Mətəu in pɨsɨn əmə tətəfa nəmiəgəhiən kəm tah kətiəh kətiəh, mətəfa natimnati mɨn rəfin kəm tah.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Aupən, aupən agɨn, in təmol əmə iətəmi kətiəh əmə, kəni nətəmimi rəfin kəmotsɨpən əmə e suah kəha, kəni in pɨsɨn əmə təmələhu ilah rəfin e ikɨn mɨn, kəni in pɨsɨn əmə təməni nian iətəm ilah okotan lan, mɨne nɨftəni mɨn rəhalah.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Uhgɨn əmə təmol lanəha məmə kitah rəfin okotəkeikei motalkut motəsal məmə okoteh, təhmen e suah kəti iətəm təteapən mətəsal e nati kəti e napinəpuiən, mətəu-inu nɨkin təhti məmə məta tələs nati u in tolkeikei. Mətəu nɨpəhriəniən məmə Uhgɨn əha, səniəmə in isəu o tah.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Nɨpəhriəniən mətəu-inu təhmen e iətəmi kəti təməni aupən məmə, ‘In əmə tatol məmə kitah rəfin kəutəmiəgəh, məutaliuək, mautol natimnati rəfin.’ Kəni məhmen e suah kəti rəhatəmah iətəm təmətei rəkɨs nəpuən kəti məmə, ‘Kitah mɨn, kitah nenətɨn mɨn.’
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 “Mətəu-inu kitah nenətɨ Uhgɨn, ko kitah kəsotəniən məmə in təhmen e natimnati əpnapɨn əmə iətəm nətəmimi kautol ilah e aiən u kol tətoraip-oraip, mɨne sɨlfə, mɨne kəpiel. In səniə məmə nati kəti iətəm suah kəti təhrun noliən e nəhlmɨn uə e rəhan nəhruniən. !Kəpə!
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 “E nian əha aupən nətəmimi kotəruru Uhgɨn, kəni təhmen e iətəm Uhgɨn təmahtɨpəsɨg e nəhmtɨn məmə otəseruhiən noliən tərah mɨn əha. Mətəu rəueiu tətəni kəm tah rəfin e ikɨn mɨn rəfin məmə, ‘Itəmah rəfin onəkotəuhlin itəmah e rəhatəmah mɨn noliən tərah mɨn.’
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 In təməni lanəha, mətəu-inu in təmɨtəpɨn rəkɨs nian in otakil noliən lan rəha nətəmimi rəfin, kəni in otol əmə e suaru iətəm təhruahru. Uhgɨn tɨnɨtəpɨn rəkɨs iətəmimi iətəm otakil noliən mɨn rəha nətəmimi, kəni kɨnotəhrun rəkɨs məmə in pəh, mətəu-inu tɨnol rəkɨs suah kəha təmiəgəh e nɨmɨsiən.”
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Nian ilah kəmotətəu nəghatiən məmə Uhgɨn təmol suah kəti təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, nəuvein kəmotaləh-əmu, mətəu nəuvein kotəni məmə, “Itɨmah iəkotolkeikei məmə iəkotətəu mɨn rəham nəghatiən.”
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Nəghatiən əha tɨnol naunun ikɨn əha, kəni Pol tietɨgəm e kaunsɨl.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Mətəu nətəmimi nəuvein kəməhuvən motəhkul=pən lan, məutəni nɨpəhriəniən e Iesu. Nətəmi əha kəti ikɨn nərgɨn u Taionisiəs, in iətəmi kəti rəha kaunsɨl əha, mɨne pətan kəti mɨn nərgɨn u Tamaris, mɨne nətəmimi nəuvein mɨn.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.