Atos 13
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 E niməfaki əpəha Antiok, iəni mɨn əha ikɨn mɨne nəgətun mɨn. Ilah u Panəpəs mɨne Sɨmion u kətəni məmə iətəmi apɨn, mɨne Lusiəs iətəm Saerin, mɨne Manaen u təmepət ilau Herot Antipas u təmətarmənɨg e Kaləli aupən, mɨne Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 E nian kəti ilah kəmotəpəh nauəniən kəni məutəfaki=pən kəm Iərmənɨg, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni=pən kəm lah məmə, “Iəkolkeikei məmə rəueiu əha onəkotəfəri Panəpəs mɨne Sol məmə ilau okuol uək u iətəm iəmauɨn e lau ohni.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Kəni nian kəmotəpəh rəkɨs nauəniən məutəfaki, kəni motələhu=pən nəhlmɨlah e rəhn-kapə lau məmə okotəfəri ilau, kəni motahli=pən ilau məmə okian muol uək.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmahli=pən ilau məmə okuol uək u, kəni ilau kəmian əpəha e taun Selusiə, kəni ikɨn əha kəmian e negəu kəti mian əpəha e nɨtəni kəti Saiprəs. Naliuəkiən in aupən rəha Pol|alt="Paul's 1st journey" src="Paul1 TNP.tif" size="span" loc="Act 13:1-14:28" copy="SIL" ref="Uək 13:1–14:28"
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Nian kəmiaiet=pən e taun Saləmis, kəmian e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel mətuəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn. Kəni Jon Mak tatɨtəu=pən ilau mətasiru e lau.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Kəni kəmlaliuək əmə mɨhlɨtəlau agɨn e nɨtəni u mətəuarus mɨlietɨgəm=pən e taun Pafos. Ikɨn əha kəmleruh nəuanɨləuɨs kəti rəha Isrel iətəm tatol nati apɨspɨs e nəsanəniən rəha iərmɨs mɨn, kəni in iəni eiuə, nərgɨn u Elimas u nərgɨn kəti mɨn Patisas.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Suah u tətaliuək nian tepət ilau Setias Polas u kəpmən asoli rəha nətəm Saiprəs. Setias Polas in teinatɨg, rəhan nətəlɨgiən təuvɨr. Kəni in təmahli=pən nəghatiən məmə Panəpəs mɨne Sol okiəuva mueruh in, mətəu-inu tolkeikei məmə otətəu nəghatiən rəha Uhgɨn.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Mətəu suah u Elimas təmətəni rah ilau. (Nɨpətɨ nərgɨn təni məmə iətəmi tatol nati apɨspɨs e nəsanəniən rəha iərmɨs mɨn). Kəni mətalkut məmə otəuhlin nətəlɨgiən rəha Setias Polas məmə otəsəniən nɨpəhriəniən e Iesu.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Kəni Sol u kətauɨn lan mɨn məmə Pol, Narmɨn Rəha Uhgɨn təməriauəh e nɨkin, kəni təməsal=pən əhruahru o Elimas kəni məni məmə,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “!Ei! Ik nətɨ Setən. Ik tɨkɨmɨr rəha natimnati ərəfin iətəm kotəhruahru. Ik nəkəriauəh əmə e neiuəiən mɨne nərahiən. ?Onəhgɨn nəmanəpəh nəni rahiən suaru pəhriən rəha Iərmənɨg iətəm nətəuhlin?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Rəueiu əha Iərmənɨg otol nalpɨniən kəti kəm ik məmə nəhmtəm otəpɨs, onəseruhiən nəhagəhagiən kəti mɨne o nian nəuvein.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Nian kəpmən Setias Polas təmeruh nati əha, təni nɨpəhriəniən e Iesu mətəu-inu təmauɨt magiən o nəgətuniən rəha suah mil e Iərmənɨg.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Kəni Pol mɨne rəhan mɨn nətəmimi kəmohiet Pafos məhuvən e negəu kəti məhuvən əpəha taun Perka e ikɨn Pamfiliə. Ikɨn əha Jon Mak təməpəh ilah mɨtəlɨg=pən Jerusɨləm.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Kəni ilah kəmohiet Perka məhuvən əpəha taun Antiok əha ikɨn Pɨsitiə. Kəni e nian rəha Sapət, kəməhuvən imə e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel məutəharəg.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Nian kəmotətəu nafiniən rəha Lou mɨne Iəni Mɨn, kəni nətəmi asoli rəha nimə əha kəmotahli=pən nəghatiən kəm Pol mɨne Panəpəs motəni məmə, “Piak mɨn. Okəmə itəmah kəti tatos nəghatiən təuvɨr məmə otəni tasiru e nətəmimi, təhtul məni pətɨgəm.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Kəni Pol təməhtul məfəri nəhlmɨn məmə okəsotagətiən kəni məni məmə, “Nətəm Isrel mɨne itəmah Nanihluə mɨn nətəm nəutəfaki=pən kəm Uhgɨn, otətəlɨg-to lak.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Uhgɨn rəha nətəm Isrel u təmɨtəpɨn tɨpɨtah mɨn aupən kəni mol ilah kotepət kəni motəskasɨk nian ilah kəməutatɨg əpəha Ijɨp. Kəni e nəsanəniən asoli rəhan, təmiti pətɨgəm ilah e nɨtəni əha.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Kəni mateh vivi ilah nati əpnapɨn kəmautol noliən tərah mɨn o nu fote nian kəmautan əpəha ikɨn təpiə-məpiə ikɨn.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 In təmol nəuanɨləuɨs mɨn rəha nətəm Isrel kəmotoh kəpmən mɨn rəha nɨtəni səpɨn iətəm kəutatɨg e nɨtəni Kenan, kəni məfən nɨtəni əha rəhalah kəm tɨpɨtah mɨn məmə rəhalah.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Natimnati mɨn əha kəmol nu fo-hanrɨt-fifti tɨnuva mɨnuvən rəkɨs.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Kəni nətəmimi kəmotətapuəh kəm Samuel o kig, kəni Uhgɨn təməfən Sol kəm lah u nətɨ Kis, təmsɨpən e nəuanɨləuɨs rəha Benjəmɨn. Kəni in təmarmənɨg e lah o nu fote.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Kəni nian Uhgɨn təmos rəkɨs Sol, kəni in təmol Tefɨt tuva kig. In təməni pətɨgəm nati kəti təuvɨr lan məmə, ‘Iəmeruh suah kəti Tefɨt nətɨ Jese, in iətəmi əhruahru iətəm nɨkin tatɨtəu=pən rəhak nətəlɨgiən. Kəni in otol natimnati rəfin iətəm iəu iəkolkeikei məmə otol.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Kəni Uhgɨn təmol məmə Iosmiəgəh kəti, inu Iesu, otsɨpən e nəuanɨləuɨs rəha suah u Kig Tefɨt, məmə otosmiəgəh nətəm Isrel təhmen=pən əmə məmə in təməni rəkɨs.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Mətəu uərisɨg Iesu tətuəuin rəhan uək, Jon təmaupən məni pətɨgəm kəm nətəm Isrel məmə okotəkeikei motəlali e rəhalah noliən tərah mɨn kəni kol bəptais e lah.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Nian Jon təmətuva iuəkɨr o noliən naunun e rəhan uək, in təməni məmə, ‘?Nɨkitəmah təhti məmə iəu pəh? Iəu səniəmə iəu u Uhgɨn təməni rəkɨs. !Kəpə! In tətuərisɨg lak iətəm iəu iəsəhmeniən məmə iəkəpeg rəkɨs rəhan put.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Piak mɨn iətəm nəmotsɨpən e nəuanɨləuɨs rəha Epraham, mɨne itəmah Nanihluə mɨn iətəm nəutəfaki kəm Uhgɨn, otətəlɨg vivi, Uhgɨn təmahli=pa kəm tah nəghatiən u e Iesu məmə in otosmiəgəh itah.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Kəni nətəm kəutatɨg Jerusɨləm, mɨne rəhalah nətəmi asoli mɨn kəməsotəhruniən məmə iətəmi əha inəha Iesu, Uhgɨn təmahli=pa məmə otosmiəgəh ilah. Kəni nati əpnapɨn kəmətafin pətɨgəm kəm lah e Sapət mɨn rəfin nəghatiən rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn iətəm kəməutəni e Iesu, mətəu ilah kəməsotəhruniən. Kəni motol nəghatiən rəha iəni mɨn tuva mol nɨpəhriəniən lan, mətəu-inu ilah kəmotəni məmə okotuhamu Iesu.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Nati əpnapɨn kəməsoteruhiən nati kəti məmə otɨmɨs ohni, mətəu kəmotətapuəh məmə Pailət otuhamu.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 “Nian kəmol rəfin natimnati iətəm Nəghatiən rəha Uhgɨn təməni məmə okol lan, kəni rəhan mɨn nətəmimi kəmotələs iahu e nɨgi kəməluau motos məhuvən mohtənɨm e nɨpəg kəpiel.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Mətəu Uhgɨn təmol in təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Kəni e nian tepət tatiet=pən o rəhan mɨn nətəmimi. Nətəmi mɨn əha, ilah Iesu kəməutan aupən əpəha Kaləli mətəuarus=pa Jerusɨləm. Kəni rəueiu əha nətəmi əha kəutəni pətɨgəm kəm piatah mɨn u nəuanɨləuɨs mɨn rəha Isrel, məmə ilah kəmoteh pəhriən Iesu, kəni in təməmiəgəh pəhriən.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Kəni rəueiu əha, itɨmah iəutəni=pɨnə kəm təmah nanusiən təuvɨr əha, məmə nəniəskasɨkiən iətəm Uhgɨn təmol kəm tɨpɨtah mɨn aupən,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 rəueiu əha, tɨnol rəfin nəghatiən rəhan kəm tah nəuanɨləuɨs mɨn rəhalah nian təmosmiəgəh Iesu e nɨmɨsiən. Təhmen=pən əmə e Nauəuə Rəha Uhgɨn e Nauəuə Rəha Nəpuən Mɨn keiu tətəni məmə,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 “Uhgɨn təməni əskasɨk rəkɨs e rəhan Nauəuə məmə otəpanosmiəgəh Iesu e nɨmɨsiən, kəni ko təsɨmɨsiən, kəni nɨpətɨn otəsəmnəmɨtiən. Tətəni məmə,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 “Kəni e ikɨ pɨsɨn mɨn kəti mɨn e Nauəuə Rəha Uhgɨn, Kig Tefɨt təməni kəm Uhgɨn e Iosmiəgəh məmə,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Nian Tefɨt təmatəmiəgəh, təmol natimnati mɨn iətəm Uhgɨn tolkeikei. Uərisɨg lan tɨmɨs, kəni kəmɨtənɨm ilah tɨpɨn mɨn, kəni nɨpətɨn təməmnəmɨt.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Kəni nəghatiən əha, təməsəghatiən e Tefɨt, mətəu təməghati e Iesu məmə in mɨn təmɨmɨs, mətəu Uhgɨn təmol təmiəgəh mɨn, kəni nɨpətɨn təməsəmnəmɨtiən.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 “Tol lanəha piak mɨn, iəkolkeikei məmə onəkotəhrun məmə rəueiu iətəni=pɨnə kəm təmah məmə e Iesu, Uhgɨn otos rəkɨs noliən tərah mɨn rəhatəmah.
38 — ausente —
39 Kəni itəmah onəkotəkeikei motəhrun məmə e Iesu pɨsɨn əmə, Uhgɨn təhrun nos rəkɨsiən noliən tərah rəha nətəm kəutəhatətə lan. In otɨtɨs ilah e noliən tərah mɨn rəhalah. Mətəu suaru rəha nɨtəu-pəniən Lou rəha Mosɨs təsəhmeniən o nosmiəgəhiən iətəmimi.
39 — ausente —
40 Kəni itəmah onəkotəkeikei məutətəu itəmah məmə nəghatiən rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn otəsuva mɨniən e təmah.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Kəni in tətəni məmə,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Nian Pol mɨne Panəpəs kɨnatiaiet e nimə rəha nuhapumɨniən, nətəmimi kəmotətapuəh o lau məmə, “Əui, onəkiəuva mɨn e Sapət u tətuva, muəni pətɨgəm mɨn nəghatiən əha nəuvein kəm tɨmah.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Kəni nian nətəmimi kəmohiet e nimə, ilah tepət kəmohtəu=pən Pol mɨne Panəpəs. Nətəmi mɨn əha, nəuvein nəuanɨləuɨs mɨn rəha Isrel, kəni nəuvein Nanihluə mɨn kəmotəpəh rəhalah nəhatətəiən kəni məutohtəu=pən noliən mɨn rəha nəfakiən rəha nətəm Isrel.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Kəni e Sapət iətəm tətuva, iuəkɨr nətəmimi rəfin e taun asoli əha kəməhuva məmə okotətəu nəghatiən rəha Uhgɨn.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Kəni nian nətəmi asoli rəha nətəm Isrel u kəsotolkeikeiən Pol kəmoteruh nɨmənin nətəmimi kəməhuva o nəghatiən rəhan, kəni kɨnəutohtgərah in o lah, kəni mɨnotətuəuin məutəni rah Pol mɨne nati nak in tətəni.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Kəni Pol mɨne Panəpəs kəməsuəgɨniən kəmuəni məmə, “Itɨmlau oiəkuəkeikei muəni pətɨgəm nəghatiən u rəha Uhgɨn kəm təmah muaupən, nətəm Isrel mɨn. Kəni itəmah nəmotəpəh nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni nəghatiən aru əmə rəhatəmah tətəgətun məmə itəmah nəsotəhmeniən o nosiən nəmiəgəhiən itulɨn. Kəni rəueiu itɨmlau inətian məmə iəkuəni pətɨgəm nəniən təuvɨr u kəm Nanihluə mɨn mətəu səniəmə nətəm Isrel,
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 kəni inu, inu nəghatiən iətəm Iərmənɨg təməfa rəkɨs kəm tɨmlau məmə iəkuol, in tətəni e Nauəuə Rəha Uhgɨn məmə,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Nian Nanihluə mɨn kəmotətəu nəghatiən əha, nɨkilah təmagiən ohni, kəni mɨnəutəni-əni kəm lah mɨn məmə nəghatiən rəha Iərmənɨg Iesu in təuvɨr pɨk. Kəni nətəmi mɨn Uhgɨn təmɨtəpɨn rəkɨs e lah məmə okotos nəmiəgəhiən iətəm ko təsɨkəiən, ilah kəmotəni nɨpəhriəniən lan.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Kəni nəghatiən rəha Iərmənɨg təmaiu mɨtəlau e nɨtəni rəfin əha iuəkɨr e taun əha.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Mətəu nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəməhuvən moteruh Nanihluə mɨn rəha taun əha, inu nətəmi asoli, mɨne nɨpətan asoli mɨn nətəm kəutəfaki məutohtəu=pən noliən rəha nətəm Isrel. Kəni motiuvi=pa məmə okotol niəməha kəm Pol mɨne Panəpəs. Kəni ilah rəfin kəmotəhgi pətɨgəm ilau əha imalah ikɨn.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Mətəu ilau kəmuohrapɨspɨs nɨftəni e nəhlkɨlau təhmen e nəmtətiən kəti məmə Uhgɨn təməuhlin nəmtahn kəm lah kəni ilau kəmiaiet mian e taun əha Ikoniəm.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Mətəu nətəmi rəha Iesu əpəha Antiok, Narmɨn Rəha Uhgɨn təməriauəh e lah, kəni ilah nɨkilah təmagiən pɨk.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.