Apocalipse 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 !Uərisɨg e natimnati mɨn u, iəməsal=pən əha, kəni mafu doə kəti təmerəh=pən əpəha e neai! Kəni nəuian kətiəh əmə iətəm iəmətəu aupən, inko iətəm in iahgin iahgin təhmen əmə e təui, tɨnatəghati mɨn kəm iəu, kəni tətəni=pa məmə, “Əri-to muva ikɨnu, iəkəgətun ik e natimnati mɨn u, iətəm okəpanol.”
1 Depois destas coisas, olhei, e eis que havia uma porta aberta no céu. E a primeira voz que ouvi, que era como de trombeta ao falar comigo, disse:
2 E nian kətiəh əmə, nəsanəniən rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn təmol kəm iəu, kəni iəkəsal=pən əpəha aupən mafu kig, tətəharəg-pəri e rəhan jeə, mətarmənɨg e negəu e neai.
2 Imediatamente eu me achei no Espírito, e eis que havia um trono armado no céu, e alguém estava sentado no trono.
3 Kəni iətəmi tətəharəg ikɨn əha, iəmeruh in təuvɨr matəlu, mətoraip-oraip, təhmen e kəpiel təuvɨr keiu nərgɨlau ko jaspə mɨne kanilian. Kəni mərai-mərai kəti təmuvən mɨtəlau e jeə rəhan, kəni mərai-mərai əha tətasiə təhagəhag təhmen e kəpiel təuvɨr kəti u, emɨrəl.
3 E esse que estava sentado era semelhante, no aspecto, à pedra de jaspe e ao sardônio, e ao redor do trono havia um arco-íris semelhante, no aspecto, à esmeralda.
4 Kəni mɨtəlau e jeə asoli rəha kig əha, jeə nəuvein mɨn ilah tuenti-fo, kautəhtul, kəni nətəmi asoli mɨn nətəm kəmotəhuitən, ilah tuenti-fo, kəutəharəg-pəri e jeə. Kəməhuvən e napən ruən, kəni motəfəfau e hat mɨn rəha nɨsiaiən, iətəm kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip.
4 Ao redor do trono havia também vinte e quatro tronos, e neles estavam sentados vinte e quatro anciãos, vestidos de branco e com coroas de ouro na cabeça.
5 Kəni ikɨn əha, jeə rəha kig tətatɨg ikɨn, tətoraip, kəni kaluəluə tɨtatɨperəh matiet ikɨn. Aupən e jeə rəha kig, nəuanɨsiə ilah səpɨn kautohuəu. Inəha, narmɨn rəha Uhgɨn ilah səpɨn.
5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões, e, diante do trono, estavam acesas sete tochas de fogo, que são os sete espíritos de Deus.
6 Kəni ikɨn əha aupən e jeə rəha kig, nati kəti mɨn əha ikɨn təhmen e nɨtəhi, mətəu təhmen e kɨlas, iətəm tatəlu, mətoraip-oraip.
6 Diante do trono havia algo como um mar de vidro, semelhante ao cristal. No meio do trono e à volta do trono havia também quatro seres viventes cheios de olhos por diante e por detrás.
7 In aupən, təhmen e laion, kəni iətəm tol keiu lan, təhmen e kau iərman nahgin tepət, kəni iətəm tatol kɨsɨl lan, rəhn-kapə təhmen e iətəmimi, kəni iətəm tatol kuvət lan, təhmen e məlɨkɨm iətəm tatiuvɨg.
7 O primeiro ser vivente era semelhante a um leão, o segundo era semelhante a um novilho, o terceiro tinha o rosto semelhante ao de ser humano e o quarto ser vivente era semelhante à águia quando está voando.
8 Nati mɨn əha iətəm kautəmiəgəh, ilah kuvət, mətəu nɨməlməlɨlah kətiəh kətiəh ilah sikɨs, kəni nəhmtɨlah tɨrəuei əpnapɨn əmə ilah, muvən əpəha e nəve nɨməlməlɨlah ləhtəni ikɨn mɨne. Nian rəfin ilah kəutani nəpuən lapɨn mɨne lənian, məsotəmeigiən, kəutani məmə:
8 E os quatro seres viventes, tendo cada um deles, respectivamente, seis asas, estavam cheios de olhos, ao redor e por dentro. Não tinham descanso, nem de dia nem de noite, proclamando: “Santo, santo, santo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, aquele que era, que é e que há de vir.”
9 Kəni nati mɨn kəha u kəutəmiəgəh, kautəni nɨpəhriəniən e nepətiən rəha Uhgɨn, kəni mautəfən nɨsiaiən kəm in, kəni mautəni tagkiu kəm kig iətəm tətəharəg-pəri e rəhan jeə, mətarmənɨg, mətatɨg itulɨn, naunun tɨkə.
9 Sempre que esses seres viventes davam glória, honra e ações de graças ao que está sentado no trono, ao que vive para todo o sempre,
10 Kəni nian nati mɨn kəha u kəutəmiəgəh kautol lanəha, kəni nətəmi asoli nətəm kəmotəhuitən, ilah tuenti-fo, koteiuaiu mautɨsin nəulɨlah kəm in, iətəm tətəharəg-pəri e rəhan jeə, mətarmənɨg, kəni mautəfaki kəm in iətəm tətatɨg itulɨn, naunun tɨkə. Ilah kəutɨsin nəulɨlah kəm in, kəni nɨpənəgɨlah təou nɨftəni, kəni ilah kautəpeg rəkɨs rəhalah kəfəfau mɨn rəha nɨsiaiən, kəni mautəlɨn aupən e rəhan jeə, kəni mautəni məmə,
10 os vinte e quatro anciãos se prostravam diante daquele que está sentado no trono, adoravam o que vive para todo o sempre e depositavam as suas coroas diante do trono, proclamando:
11 “Rəhatɨmah Iərmənɨg Uhgɨn,
11 “Tu és digno, Senhor e Deus nosso, de receber a glória, a honra e o poder, porque criaste todas as coisas e por tua vontade elas vieram a existir e foram criadas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.