Romanos 8
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 Kən nəukətɨ nəghatən rafin mɨn əh tol min-nulan, məmə Uhgɨn tatən məmə kitat kotətuatɨp e nɨganəmtɨn məto-inu kotahatətə e nat itəm Kristo təmol otat. Kən tol nəhlan, Uhgɨn kol təsuəhən, kən məsələhəuən nəghatən məsolən nalpɨnən kit rəha netəm mɨn u kəmotuwa kitiəh ilat Kristo Iesu,
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 məto-inu nəsanənən rəha Narmɨn, itəm tatos-ipa nəmegəhən wi kəm kitat e Kristo Iesu, in təmɨkɨs kitat e nəsanənən rəha təfagə rat ne nɨmɨsən.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Lou təruru nɨkɨsən nəhlan kitat, mol kitat kotətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn məto-inu, nətəlɨgən rat rəha etəmim tatol win e nolən itəm Lou tolkeike. !Məto nat itəm Lou təruru nolən, Uhgɨn təmol! Inu, təmahl-ipa Nətɨn ətuatɨp kən təmuwa etəmim mahmen e kitat. Kən Uhgɨn təmakil muəh mələhəu nəghatən mol nalpɨnən o təfagə rat itəm kitat netəmim rafin koatol. In təmol nəhlan nian təmol Netɨn təmuwa sakrifais o təfagə rat mɨn rafin rəhatat.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Uhgɨn təmol nəhlan məmə, nəghatən ətuatɨp mɨn rəha Lou okotuwa motol nɨpahrienən e nəmegəhən rəhatat itəm kəsotətəu-pənən suatɨp rəha nətəlɨgən rat rəha etəmim, məto koatətəu-pən suatɨp itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tatəgətun kəm kitat.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Netəmim itəm koatətəu-pən nətəlɨgən rat rəha etəmim, nətəlɨgən rəhalat tatuwɨn əm o nat itəm nətəlɨgən rat rəhalat tolkeike. Məto netəmim itəm koatətəu-pən nolən itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeike, nətəlɨgən rəhalat tatuwɨn əm o nat itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeike.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Okəmə nətəlɨgən rat rəha etəmim in tatərəmərə lan, kən suah əh tatətəu-pən əm suatɨp rəha nɨmɨsən. Məto okəmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tatərəmərə e rəhan nətəlɨgən, kən suah əh tatətəu-pən suatɨp rəha nəmegəhən ne nəməlinuən.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Tol nəhlan məto-inu, nətəlɨgən rat rəha etəmim, tatol tɨkɨmɨr ilau Uhgɨn, məto-inu təsətəu-pənən lou mɨn rəha Uhgɨn, kən in təruru agɨn nətəu-pənən.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Netəmim itəm koatətəu-pən nətəlɨgən rat rəha etəmim, okol kəsotolən nɨki Uhgɨn tagien.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Məto itəmat nəsotətəu-pənən nətəlɨgən rat rəha etəmim. Okəmə in nɨpahrienən məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg etəmat, kən noatətəu-pən nolən itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tolkeike. Etəmim itəm Narmɨn Rəha Kristo təsatɨgən lan, in sənəmə etəmim rəha Kristo.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Məto Kristo tətatɨg etəmat. Kən nat əpnapɨn nɨpətɨtəmat otəkəike mɨmɨs o təfagə rat, məto narmɨtəmat tatəmegəh məto-inu itəmat nəkotətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg etəmat, inu Narmɨn Rəha Uhgɨn u itəm təmol Kristo Iesu təmegəh mɨn e nɨmɨsən. Nɨpahrienən, nɨpətɨtəmat otɨmɨs nian kit. Məto e Narmɨn Rəhan, Uhgɨn otos-ipən mɨn nəmegəhən e nɨpətɨtəmat.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Piak mɨn ne wɨnɨk mɨn. O natɨmnat mɨn əh, kitat kotəkəike katɨg kətəu-pən nat itəm Uhgɨn tolkeike, məto kəsotatɨgən kətəu-pən nat itəm nətəlɨgən rat rəha etəmim tolkeike məmə otol,
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 məto-inu okəmə nəkotatɨg motətəu-pən nat itəm nətəlɨgən rat rəha etəmim tolkeike, nəkotəkəike motɨmɨs. Məto okəmə e Narmɨn Rəha Uhgɨn nakotohamnu nolən rəha etəmim, kən onəkotəmegəh,
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 məto-inu netəmim rafin itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn tatit ilat, ilat nenətɨ Uhgɨn mɨn.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Itəmat nəkotɨtun məmə inu in nɨpahrienən məto-inu, Uhgɨn təmos-ipɨnə Narmɨn Rəhan kəm itəmat, kən Narmɨn təsolən itəmat nakoatəgin mɨn Uhgɨn, tahmen e slef kit tatəgin rəhan etəm-iasol. Kəp, məto Narmɨn Rəhan təmol məmə Uhgɨn təməhl itəmat. Kən Narmɨn tatol məmə kitat kotɨtun nənən kəm Uhgɨn məmə, “!Ik rəhatɨmat tata!”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Kən Narmɨn atɨp Rəha Uhgɨn tatən kəm narmɨtat məmə kitat nenətɨ Uhgɨn mɨn.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Kən məto-inu kitat nenətɨn mɨn, kitat okotos natɨmnat wɨr mɨn itəm Uhgɨn təmələhəu kalɨn məmə rəhatat. Kən kitat Kristo okotos natɨmnat mɨn əh. Kitat kotɨtun məmə inu nɨpahrienən məto-inu kitat koatəto nahməən kitat min, kən kotɨtun məmə Uhgɨn otos-ipən nɨsiaiiən kəm kitat tahmen e itəm otol e Kristo.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Ekɨtun məmə nahməən itəm kotatɨg lan u-roiu, okotəplan məmə ilat nat əpnapɨn əm nian Uhgɨn otol-arəp nepətən əhag-əhag rəhan e nəmegəhən rəhatat.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Nɨpahrienən, natɨmnat rafin itəm Uhgɨn təmol, inu nəptən ne natɨmnat itəm koatəwiə lan, ne neai, ne nat megəh mɨn, ilat koatəsahgin motolkeike pɨk məmə okotəplan nian itəm Uhgɨn otol-arəp məmə nenətɨn mɨn u pah mɨn.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Koatasɨpən nəhlan məto-inu Uhgɨn təmol məmə natɨmnat rafin itəm in təmol, ilat koatatɨg e nelmɨ nəratən, motəruru nolən wək wɨr mɨn itəm rəhalat aupən ikɨn. Ilat kəsotolkeikeən nəhlan, məto in Uhgɨn itəm təmol nəhlan elat. Kən in təmolkeike məmə ilat okotələhəu-pən rəhalat nətəlɨgən əskasɨk lan,
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 məmə in otɨkɨs ilat e nəmnəmɨtən ne nɨmɨsən itəm ilat kotatɨg pahrien lan. Kən in otɨkɨs ilat nəhlan məmə in tɨtun nos-ipənən nepətən əhag-əhag kitiəh əm kəm ilat itəm otos-ipən kəm nenətɨn mɨn.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Kitat kotɨtun məmə aupən agɨn mətoarus-pa əh-roiu, natɨmnat rafin itəm Uhgɨn təmol, koatekɨmɨs tahmen e pətan kit itəm tatəto nahməən məmə otɨləs nətɨn.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Kən sənəmə natɨmnat mɨn əm itəm Uhgɨn təmol, ilat koatekɨmɨs nəhlan. Məto kitat mɨn koatekɨmɨs nəhlan, nat əpnapɨn məmə Uhgɨn təmos-ipa rəkɨs nat wɨr kəm kitat, u Narmɨn Rəhan. Kən Narmɨn in məsɨn rəha natɨmnat wɨr agɨn mɨn itəm Uhgɨn otəpanos-ipa nian kit. Kən roiu koatəsahgin e nian ətuatɨp məmə Uhgɨn otegəhan-in rafin kəm kitat natɨmnat itəm təməhl kitat ron. Kən in otɨkɨs nɨpətɨtat itəm toas, mos-ipa in wi.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Təmətuoun e nian Uhgɨn təmosmegəh kitat, kitat koatələhəu-pən əskasɨk rəhatat nətəlɨgən o natɨmnat mɨn əh. ?Okəmə suah kit təmos nat kit itəm in təmatəsahgin, in otəsahgin mɨn o naka?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Məto koatələhəu-pən rəhatat nətəlɨgən e nat kit itəm kəsotəplanən əh, kən motol rəhatat nətəlɨgən təfəməh moatəsahgin moatətul əskasɨk.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Kən tahmen məmə nolən əh tətasitu etat,Narmɨn Rəha Uhgɨn tətasitu etat e rəhatat nəpouən. Kitat kotəruru məmə naka koatəkəike kəfak ron, məto Narmɨn əm Rəha Uhgɨn tatən rəhatat lan nian kitat koatekɨmɨs e nolən kit itəm nəghatən tɨkə lan.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Kən Uhgɨn itəm in tɨtun nɨki netəmim, in tɨtun naka Narmɨn Rəhan tatən, məto-inu Narmɨn Rəhan tatəfak o iəfak mɨn tətəu-pən nətəlɨgən rəha Uhgɨn.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Kitat kotɨtun məmə, Uhgɨn tatol məmə natɨmnat rafin itəm koatuwa, inəh nat wɨr mɨn ne nat rat mɨn, ilat rafin koatuwa o nasituən etat itəm kotolkeike Uhgɨn, inu kitat netəm itəm in təmaun-in kitat e nalpəkauən rəhan.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Tol nəhlan məto-inu, aupən aupən agɨn, Uhgɨn tɨnɨtun rəkɨs məmə kitat okotahatətə lan. Kən e nian əh, in təmən məmə nolən rəhatat otuwa mahmen e Nətɨn məmə netəmim tepət okotuwa pian mɨn ne wɨnɨn mɨn, kən in təmaupən maiir, kən in ilɨs e kitat rafin.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Kən kitat itəm in təmaupən mən məmə okotuwa rəhan, in təmaun-in kitat. Kən kitat u itəm təmaun-in, in təmol kitat kotətuatɨp e nɨganəmtɨn. Kən kitat u itəm təmol kitat kotətuatɨp, in otɨləs-ipər mos-ipən nɨsiaiiən ne nepətən əhag-əhag rəhan kəm kitat.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 ?Okotən mɨn naka e natɨmnat mɨn əh? Uhgɨn in kitat min, matol natɨmnat rafin məmə ilat natɨmnat wɨr mɨn e nəmegəhən rəhatat, kən nat əpnapɨn əm okəmə pah tatol tɨkɨmɨr kəm kitat.
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 In təməsəgɨnən o Nətɨn ətuatɨp məmə otɨmɨs o kitat rafin, məto in təmegəhan-in əm. Kən okəmə in təmos-ipa Nətɨn kəm kitat, kən in otawte-in natɨmnat rafin kəm kitat.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 ?Pah tɨtun nətu-pa mɨn nəghatən kit məmə kitat kəmotol tərat? Suah kit tɨkə, məto-inu, in Uhgɨn itəm təmol kitat kotətuatɨp e nɨganəmtɨn, kitat itəm in təmɨtəpun.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 ?Kən pah tɨtun nələhəuən nəghatən məmə kitat kotəkəike motos nalpɨnən? Suah kit tɨkə, məto-inu Kristo Iesu təmɨmɨs o kitat, kən nat kit mɨn, Uhgɨn təmosmegəh in e nɨmɨsən. Kən roiu, in tatəpələh e nɨkalɨ Uhgɨn matɨp, ikɨn rəha nɨsiaiiən ne nəsanənən, matəfak kəm Uhgɨn o kitat.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 ?Naka tɨtun nɨləs-irəkɨsən kitat o nolkeikeən rəha Kristo o kitat? ?Nəratən, o nian iəkɨs mɨn, o nəratən itəm netəmim koatol kəm kitat, o nəumɨs, o rəhatat nautə tɨkə, o ikɨn tasɨlə ikɨn, o naəp rəha nəluagɨnən o nohamnuən itəm? Kəp. !Nat kit tɨkə!
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Nəmegəhən rəhatat tahmen əm e itəm Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Nɨpahrienən, e natɨmnat mɨn əh rafin, Kristo itəm tolkeike kitat, tatol məmə kitat koatol win agɨn.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Kən ekɨtun məmə nat kit tɨkə agɨn tɨtun nɨləs-irəkɨsən kitat o nolkeikeən rəha Uhgɨn, inu nɨmɨsən, o nəmegəhən, o nagelo mɨn, o iərmɨs mɨn, o natɨmnat itəm tatuwa əh-roiu, o natɨmnat itəm otəpanuwa, o nəsanənən mɨn rafin,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 o natɨmnat əpəh ilɨs, o natɨmnat ləhau agɨn, o nat kit e natɨmnat rafin itəm Uhgɨn təmol, okol ilat rafin kəsotɨləs-irəkɨsən kitat o nolkeikeən rəha Uhgɨn itəm koatos o Iərəmərə rəhatat Kristo Iesu.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.