Romanos 3
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 Kəm-naka suah kit otən məmə, “?Okəmə nɨpətɨ nəhg-ipənən suah kit, in sənəmə nat kit rəha nɨpətɨn, kən tahro nakoatən məmə nəhg-ipənən in nat wɨr kit? ?Kən o nat naka in nat wɨr kit məmə suah kit in etəm Isrel?”
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 !Kən io ekən məmə okəmə suah kit in etəm Isrel, in nat wɨr agɨn e nolən mɨn rafin! Nat tətaupən, Uhgɨn təmələhəu-pən e nelmɨlat, nəghatən ətuatɨp rəhan.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 In nɨpahrienən məmə ilat neen kəsotolən nəghatən itəm ilat kəmotən məmə okotol. Məto nolən rəhalat təsolən məmə Uhgɨn otəsolən rəhan nəghatən.
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 !Kəp! Nat əpnapɨn netəmim rafin e nətueintən koateiuə, məto Uhgɨn təseiuəən. Tahmen əm e Naoa Rəha Uhgɨn tatəghat-in Uhgɨn matən min-nulan məmə,
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Məto kəm-naka suah kit otən e nətəlɨgən rəha etəmim əm məmə, “Kitat koatol nolən itəm təsətuatɨpən. Məto nolən rat rəhatat tatəgətun məmə Uhgɨn tatol tətuatɨp nian rafin. ?Kən okəmə nolən rat rəhatat tatɨləs-ipər nərgɨ Uhgɨn, məto in otol nalpɨnən kəm kitat o naka? Rəhan nolən təsətuatɨpən.”
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 !Ei, kəp, nətəlɨgən əh in neiueiuəən! ?Okəmə nətəlɨgən əh in nɨpahrienən, kən Uhgɨn otahro min-nulan makil muəh mələhəu nəghatən rəha netəmim e nətueintən?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Kən kəm-naka suah kit otən məmə, “?Okəmə ekeiuə, kən rəhak neiuəən otəgətun məmə Uhgɨn tatən əm nɨpahrienən, kən netəmim koatənwiwi in ron, kən tahro nulan Uhgɨn otakil muəh mələhəu nəghatən rəhak məmə emol təfagə rat?”
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Məto io ekatən məmə, okəmə kotətəu-pən nətəlɨgən alməl mɨn nəhlan, netəmim kotɨtun nənən məmə, “Pəs kotol nolən rat mɨn məmə rəhatat nolən rat mɨn okotoe-in nəwɨrən.” Məto nəghatən u tərat. Nɨpahrienən, netəmim neen koatən rat nərgək moateiuə məmə io iatəghat matətəu-pən nətəlɨgən alməl mɨn nəhlan. Uhgɨn otakil muəh mələhəu nəghatən rəhalat, kən nəghatən əh in tətuatɨp əm.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 ?Kən tahro? ?Kitat okotən naka əh-roiu? ?Nɨkitəmat təht məmə Uhgɨn otol təwɨr kəm netəm Isrel maprəkɨs-in Iaihluə mɨn? !Kəp! Emən rəkɨs məmə nəsanənən rəha təfagə rat tatərəmərə e netəmim rafin, netəm Isrel ne Iaihluə mɨn.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Inu tahmen e Naoa Rəha Uhgɨn itəm tatən məmə,
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 — ausente —
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 — ausente —
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 — ausente —
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 — ausente —
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 — ausente —
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 — ausente —
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 — ausente —
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 — ausente —
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Kitat kotɨtun məmə natɨmnat rafin itəm Lou tatən, in rəha netəm itəm Uhgɨn təmos-ipən Lou kəm ilat. Tol nəhlan məmə suah kit tɨkə tɨtun nuhalpɨnən nəghatən itəm Uhgɨn otən. Kən netəmim rafin e nətueintən otəkəike motətul aupən e nɨganəmtɨ Uhgɨn məmə in otakil muəh mələhəu nəghatən rəhalat.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Tol nəhlan, etəmim tɨkə agɨn itəm Uhgɨn otən-iarəp məmə in tətuatɨp e nɨganəmtɨn məto-inu in təmətəu-pən Lou. Kəp, məto e Lou, kitat rafin kotɨtun məmə kitat nol təfagə rat.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Məto roiu, Uhgɨn tɨnol-arəp rəkɨs rəhan suatɨp məmə netəmim okotuwa kətuatɨp e nɨganəmtɨn. Suatɨp əh sənəmə inu okotətəu-pən Lou. Məto nəghatən mɨn e Lou, ne nəghatən rəha ien mɨn aupən, koatəghat-in suatɨp pɨsɨn əh.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 Uhgɨn tatol suah kit tatətuatɨp e nɨganəmtɨn nian tətahatətə e Iesu Kristo. Kən Uhgɨn otol kəm netəmim rafin itəm koatahatətə lan. Netəmim rafin kotahmen-ahmen əm,
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 məto-inu netəmim rafin kəmotol təfagə rat kən motəmkakiəh e suatɨp rəha nətuatɨpən rəha Uhgɨn itəm təwɨr məhag-əhag,
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 kən e nəwɨrən rəhan, Uhgɨn tatən əm məmə ilat rafin itəm koatahatətə lan, ilat kotətuatɨp əm e nɨganəmtɨn, motuwa netəmim rəhan, tahmen e nalpəkauən rəhan. Ilat kəsotətouən nat kit məmə okotuwa nəhlan, məto Kristo Iesu təmətou suatɨp rəhalat, mɨkɨs ilat o təfagə rat mɨn rəhalat e nɨmɨsən rəhan.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 Uhgɨn təmahl-ipa Kristo məmə in sakrifais itəm təmos nalpɨnən ne neməha rəhan o təfagə rat mɨn, nian nɨtan təmaiu. Kən Uhgɨn tətafəl təfagə rat mɨn rəha netəmim nian netəmim kotahatətə məmə Kristo təmɨmɨs olat. Uhgɨn təmol suatɨp əh məmə otəgətun məmə rəhan nolən in tətuatɨp agɨn-əh, məto-inu e nətəlɨgən rəhan itəm kaifəməh, in təsolən nalpɨnən o təfagə rat mɨn itəm netəmim kəmotol aupən.
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 Təmol nəhlan məmə otəgətun roiu məmə nolən rəhan in tətuatɨp. In təməsaluin əmən təfagə rat mɨn, məto təmahl-ipa Iesu məmə in otos nalpɨnən o təfagə rat mɨn. Kən Uhgɨn atɨp əm tatən məmə netəmim itəm kotahatətə e Iesu, ilat okotətuatɨp e nɨganəmtɨn.
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 ?Tol nəhlan, etəmim kit tɨtun nəghat ausitən o nat kit itəm təmol, məmə in tətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn, o kəp? Kəp, nat tɨkə. ?Kən etəmim təruru nəghat ausitən o naka? Məto-inu etəmim kit tɨkə itəm tɨtun nətəu-pənən Lou məmə tatuwa mətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Uhgɨn tatol etəmim tətuatɨp e nɨganəmtɨn e nahatətəən əm rəhan.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Tol nəhlan məto-inu kitat kotaskəlɨm əskasɨk nətəlɨgən məmə etəmim tatətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn e rəhan nahatətəən, məto sənəmə e nətəu-pənən Lou.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Uhgɨn, in sənəmə Uhgɨn rəha netəm Isrel əm. In Uhgɨn mɨn rəha Iaihluə mɨn,
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 məto-inu Uhgɨn kitiəh əm, itəm in otol netəmim kotətuatɨp e nɨganəmtɨn e suatɨp kitiəh əm, nahatətəən rəhalat. Tahmen-ahmen əm o netəm Isrel ne Iaihluə mɨn.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 ?Tahro əh-roiu e Lou əh? ?Nahatətəən əh tatol Lou əh in nat əpnapɨn? !Kəp! Məto nian koatahatətə əm e Uhgɨn, kən e nolən əh, koatətəu-pən ətuatɨp suatɨp pahrien rəha Lou.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.