Mateus 20
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 “Tol nəhlan məto-inu nərəmərəən rəha Uhgɨn tahmen e etəm-iasol kit rəha nasumən. Təmiet laulaugɨn agɨn məmə otegəs-in netəmim okotuwa motol wək e rəhan nasumən.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Kən in təmən məmə otətou ilat kitiəh kitiəh wan tenariuse nian kitiəh, kən mahl-ipən ilat kotuwɨn e rəhan nasumən.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 “Iuəhkɨr nain klok laulaugɨn, təmiet muwɨn e maket məplan netəmim neen koatətul məsotolən nat kit.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, ‘Itəmat mɨn, otuwɨn motol wək əpəh e rəhak nasumən, kən ekətou itəmat e məni itəm tətuatɨp.’
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Kən kəmotuwɨn. “Kən iuəhkɨr o tina, təmiet muwɨn mol nat kitiəh əm, kən mol mɨn e tri klok ehnaipən.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Kən iuəhkɨr e faif klok ehnaipən, təmiet muwɨn məplan netəmim neen mɨn koatətul əpnapɨn əm. Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, ‘?Tahro nəkoatətul ikɨn-u nian apiəpiə kit, məsotolən nat kit?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Kən kotən-ipən məmə, ‘Məto-inu suah kit təsegəs-inən itɨmat məmə ekotol wək rəhan.’ Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, ‘Itəmat mɨn otuwɨn kol wək e rəhak nasumən.’ Kən ilat kəmotuwɨn.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 “Nian tɨnehnaipən, etəm-iasol rəha nasumən təmən-ipən kəm rəhan etəmim itəm tatehm rəhan iolwək mɨn məmə, ‘Aun-in iolwək mɨn kotuwa, nakos-ipən rəhalat məni. Nakətuoun mətou netəm itəm kəmotuwa uarisɨg muwɨn mətoarus netəm kəmotaupən motol wək.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Kən iolwək mɨn itəm kəmotuwa motol wək e faif klok, kəmotuwa kən təmətou ilat wan tenarius kitiəh kitiəh.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Tol nəhlan, netəm mɨn u itəm kəmotaupən kol wək, nɨkilat təht məmə okotos məni taprəkɨs-in itəm mɨn u kəmotol wək uarisɨg. Məto ilat kitiəh kitiəh kəmotos mɨn əm wan tenarius.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Nian kəmotos məni, kən kəmoatəghat-əghat kəm ilat mɨn məmə nɨkilat təsagienən o məni, kən motən-ipən kəm etəm-iasol rəha nasumən məmə,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 ‘Netəm mɨn u itəm kəmotol wək uarisɨg, kəmotol wək əm e aua kitiəh əm, məto ik nəmətou itɨmat min ilat tahmen-ahmen əm. Məto itɨmat emotol wək asol e nərauiə əskasɨk e nian apiəpiə.’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 “Məto etəm-iasol təmən-ipən kəm ilat kit məmə, ‘Io kit. Esakləh-inən ik. ?Nəmən məmə nakol wək o wan tenarius, o kəp?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Os rəham məni matuwɨn. Iakolkeike məmə ekətou etəm u itəm təmol wək uarisɨg tahmen əm lam.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Rəhak u məni. ?Ekɨtun nolən nəhlan nat naka itəm iakolkeike, o kəp? ?Natetəhak olat məto-inu io iakəwɨr olat?’”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Kən nian Iesu təmol namnun nimaa nəghatən, təmən-ipən kəm ilat məmə, “Tol nəhlan, etəm tatuarisɨg otaupən, kən etəm tətaupən otuarisɨg.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Kən nian Iesu təmatuwɨn Jerusalem, təmos rəhan netəmim tuelef motətul pɨsɨn, kən təmən-ipən kəm ilat məmə,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Koatuwɨn əpəh ilɨs Jerusalem, kən io Nətɨ Etəmim, okegəhan-in-pən io kəm pris asol mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou. Kən okotiuw-iarəp io məmə ekɨmɨs,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 kən motɨləs-ipən io kəm Iaihluə mɨn məmə okotəsan lak, kən motalis motoh, kən motətu-pər io e nɨg kəməluau məmə ekɨmɨs. Kən uarisɨg e nian kɨsɨl, kən Uhgɨn otosmegəh mɨn io e nɨmɨsən.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Kən pətan rəha Sepeti, tɨləs nətɨlau mil muwa mɨsin-pən nulɨn o Iesu, matətapəh-in nat kit ron.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “?Nakolkeike naka?” Kən pətan təmən-ipən məmə, “Pəs nakegəhan-in məmə nətɨk mil u, ilau kərən kit otəpələh e nɨkaləm matɨp, kən kit təpələh e nɨkaləm mol, ikɨn mɨn rəha nəsanənən ne nɨsiaiiən, nian natərəmərə lan.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilau məmə, “Nəkuəruru nat itəm natuətapəh ron. ?Tahro? ?Itəmlau, nɨkitəlau təht məmə nəkuahmen məmə kitəhal kəhalətul e nɨgəm rəha nuwigɨ nien itəm io ekəike mətul lan?”Kən kuən-ipən kəm Iesu məmə, “Əwəh, ekiatun.”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilau məmə, “Pahrien, onakuəkəike muənɨm-pən e rəhak kap rəha nətoən nahməən. Məto o nəpələhən e nɨkalɨk matɨp ne mol, sənəmə rəhak məmə ekən. Ikɨn mil əh, ilau rəha netəm mɨn u itəm Uhgɨn təmol əpen-əpenə olat.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Nian netəmim ten mɨn rəha Iesu kəmotəto nəghatən əh, kən neməha təmol pɨk ilat o suah mil ilau pian.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Məto Iesu taun-in ilat kotuwa kitiəh, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Nəkotɨtun rəkɨs nolən rəha netəm-iasol rəha Iaihluə mɨn. Ilat koatol təskasɨk pɨk kəm rəhalat netəmim mɨn. Kən rəhalat kapman mɨn koatol ilat kotəməhl ləhau e nərəmərəən rəhalat.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Məto itəmat, okol nəsotolən nəhlan. Məto okəmə itəmat kit tolkeike məmə otuwa in etəm-iasol kit rəhatəmat, in otəkəike muwa tahmen e iolwək kit rəhatəmat,
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 kən okəmə itəmat kit tolkeike məmə otətul aupən etəmat, in otəkəike muwa slef rəhatəmat.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Nolən əh tahmen əm lak, Nətɨ Etəmim. Eməsuwamən məmə netəmim okotol wək rəhak, məto emuwa məmə ekol wək rəhalat, kən ekos-ipən rəhak nəmegəhən məmə ekɨkɨs ilat e rəhalat nolən rat mɨn.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Nian Iesu ne rəhan mɨn netəmim kəmoatiet e taon Jeriko, nɨmanin netəmim kəmotətəu-pən in.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Kən iganəmtɨn rat mil kəiu katuəpələh e nɨkalɨ suatɨp, kən nian kəmuəto məmə Iesu taliwək e suatɨp matuwa, kən kəmuagət əfəməh muən məmə, “!Iərəmərə, Mipɨ Tefɨt, asəkitun itɨmlau!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Kən məto, nɨmanin netəmim koatən-iəhau ilau, motən-ipən məmə kəsuagət pɨkən, məto ilau kuagət pɨk agɨn mɨn məmə, “!Iərəmərə, Mipɨ Tefɨt, asəkitun itɨmlau!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Kən Iesu tətul maun-in ilau, mən-ipən məmə, “?Nakioalkeike məmə ekol naka kəm itəlau?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Kən kuən-ipən məmə, “Iərəmərə, ekioalkeike məmə ekuəplan nat.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Kən Iesu təmasəkitun ilau, kən mek nɨganəmtɨlau. Kən roiu agɨn, kɨnatuəplan nat, kən matuətəu-pən Iesu.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.