Mateus 17
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Nian sikis tɨnuwa mɨnuwɨn rəkɨs, Iesu tit Pita, ne Jemes, ne Jon u pia Jemes, mit iləhal motuwɨn əpəh ilɨs e nɨtot əfəməh, ilat pɨsɨn əm.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Kən ikɨn əh, nɨpətɨ Iesu təməuhlin muwa mol pɨsɨn. Rəhn-kapə təmasiə məhag-əhag tahmen e mɨtgar, kən rəhan natɨmnat tɨnuwa məruən məhag-əhag.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Roiu agɨn, Moses ne Elaija kəmiaet-arəpa mətəhaləghat iləhal Iesu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Kən Pita təmən-ipən kəm Iesu məmə, “Iərəmərə. Təwɨr məmə itɨməhal eməhaluwa ikɨn-u. Okəmə nakolkeike, ekiləkɨn makeen kɨsɨl u ikɨn-u, rəham kit, kən rəha Moses kit, kən rəha Elaija kit.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Nian Pita təmatəghat əh, mal napuə itəm təhag-əhag təmuwa malpin ilat, kən kəmotəto nəwia suah kit təmiet e mal napuə matən məmə, “Inu nətɨk itəm iakolkeike pɨk. Nɨkik tagien pɨk ron. !Əhalətəlɨg-in in!”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Nian suah miləhal əh kəməhaləto nəghatən əh, kəməhalɨsɨ-pər məhalɨtənɨm-pən rəhaləhal-kapə e nəptən məhaləgɨn pɨk.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Məto Iesu təmuwa mek iləhal matən məmə, “Əhalətul. Əsəhaləgɨnən.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Nian kəməhlasɨpər, məsəhaləplanən suah kit, məto Iesu pɨsɨn əm.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Nian kəmoteiuaiu-pa e nɨtot, Iesu təmən kəm iləhal məmə, “Əsəhalənən kəm etəmim kit nat naka itəm nəməhaləplan mətoarus-pən Nətɨ Etəmim otəmegəh mɨn e nɨmɨsən.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Kən kəməhalən-ipən məmə, “?Məto tahro iəgətun mɨn rəha Lou koatən məmə Elaija otəkəike maupən muwa mɨn?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Nɨpahrienən məmə Elaija otəkəike maupən muwa məmə otol-wɨr mɨn natɨmnat rafin.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Məto ekən-ipɨnə kəm itəməhal məmə, Elaija tɨnuwa rəkɨs, məto netəmim kəsotɨtunən in, kən motol tərat lan. E nolən ahmen mɨn əm, Nətɨ Etəmim otəto nahməən e nelmɨlat.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Kən rəhan netəmim kɨnotɨtun məmə tatəghat-in Jon Baptais kəm ilat.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Nian kɨnotiet-pa o nɨmanin netəmim, suah kit tuwa mɨsin nulɨn aupən-in Iesu,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 kən məmə, “Iərəmərə, asəkitun nətɨk. Tətaut, kən matəto pɨk nahməən lan. Nian tepət tatiet-pən e nɨgəm, matiet-pən ləhau e nəhau.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Emɨləs muwɨn o rəham netəmim, məto kotəruru nol-wɨrən.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Ei, itəmat netəm roiu nəsotahatətəən, kən nɨnotuwɨn isəu o suatɨp rəha Uhgɨn. ?Onəghan nəpanotɨtun? ?Oekətatɨg kitat min itəmat mətoarus nian naka? Otɨləs suakəku motuwa kəm io.”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Kən Iesu təməghat əskasɨk kəm narmɨn rat, kən tiet e suakəku, kən roiu agɨn suakəku təməwɨr.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Kən rəhan netəmim kəmotuwa kətul pɨsɨn ilat Iesu, kən motətapəh ron məmə, “?Tahro itɨmat ekotəruru nəhg-iarəpən narmɨn rat?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Məto-inu rəhatəmat nahatətəən təkəku əm, təsahmenən. Məto iakatən pahrien kəm itəmat məmə, okəmə rəhatəmat nahatətəən əh-ikɨn, nat əpnapɨn tahmen e nɨkuti mastat u nətɨn agɨn, kən nəkotɨtun nən-ipənən kəm nɨtot u məmə, ‘Otiet u ikɨn-u, muwɨn ikɨn əh,’ kən nɨtot otiet, kən nat kit tɨkə itəm itəmat nəkotəruru nolən.”
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Nian kəmotuwa kitiəh əpəh Kalili, Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Io Nətɨ Etəmim, suah kit otegəhan-in-pən io e nelmɨ tɨkɨmɨr mɨn.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Netəmim okotohamnu io, kən uarisɨg e nian kɨsɨl, Uhgɨn otosmegəh mɨn io e nɨmɨsən.” Kən rəhan netəmim kəmotəto tərat pɨk agɨn o nəghatən əh.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Nian Iesu ne rəhan netəmim kəmotuwa Kapaneam, netəmim rəha nosən məni rəha takɨs rəha Nimə Rəha Uhgɨn, kəmotuwa o Pita motən məmə, “?Tahro? ?Rəham iəgətun tatətou takɨs u, o kəp?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Kən Pita təmən-ipən məmə, “Əwəh, tatətou.” Nian Pita təmuwɨn e nɨpəgnoa nimə, kən Iesu təmaupən məghat matən kəm in məmə, “?Saimon, nɨkim təht mə naka? ?Kig mɨn rəha nətueintən koatos takɨs o pah, koatos o rəhalat mɨn netəmim, o netəm pɨsɨn mɨn?”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Pita təmən-ipən məmə, “Koatos o netəm pɨsɨn mɨn.” Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Kən tol nəhlan, netəm rəha kig kəsotətouən.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Məto kitat kəsotolkeikeən məmə kotol ilat kotəto tərat otat. Kən tol nəhlan, təwɨr məmə ik onəkuwɨn əpəh ləhau e lek, mərakin rəham nɨpien o niuwən nəm. Nəm itəm nakaupən miuw, nakəhap nɨpəgnoan, kən onəkəplan məni silfa kit tahmen-in nətouən takɨs. Os muwɨn mos-ipən kəm ilat o nətouən rəhalau takɨs.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.