Mateus 15
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən Farisi mɨn neen ne iəgətun mɨn neen rəha Lou kəmotɨsɨ-pən Jerusalem motuwa o Iesu. Kən motətapəh ron məmə,
1 Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:
2 “?Tahro rəham netəmim koatətgəhl kastom rəhatat itəm rəhatat pipi mɨn aupən kəmotəgətun kitat lan? Ilat kotagwən, məto kəsotaupənən motaikuas e nelmɨlat.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Məto tahro itəmat mɨn nakoatətgəhl Lou rəha Uhgɨn o naskəlɨm əskasɨkən kastom rəhatəmat?
3 Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?
4 Iatən nəhlan məto-inu, Uhgɨn təmən məmə, ‘Nəkotəkəike motɨsiai-in rəhatəmat tata ne mama,’ kən təmən mɨn məmə, ‘Etəmim itəm otəghat rat e rəhan tata o mama, okəkəike kohamnu.’
4 Porque Deus ordenou:
5 Məto itəmat nakotən məmə, okəmə suah kit rəhan kit məni əh-ikɨn itəm in tɨtun nasituən e rəhan tata ne mama lan, in tɨtun nənən kəm ilau məmə, ‘Kəsi, emələhəu pɨsɨn məni u məmə rəha Uhgɨn,’
5 Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;
6 kən okol in otəsɨsiai-inən rəhan tata, kən məsos-ipənən məni u kəm in. E nolən əh, itəmat noatol nəghatən rəha Uhgɨn tatol nat əpnapɨn lan, məto-inu itəmat nakotolkeike məmə nakotaskəlɨm kastom rəhatəmat mɨn əm.
6 esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.
7 !Rəhatəmat nənən təwɨr, məto nɨkitəmat tamkɨmɨk! Ien Aesea təməghat-in itəmat ətuatɨp nian təmatən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn itəm tatən məmə,
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 — ausente —
8 Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 — ausente —
9 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
10 Kən Iesu təmaun-in netəmim məmə okotuwa ron, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Otətəlɨg-in-tu, kən motɨtun nat u.
10 E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:
11 Nat naka itəm katun, təsolən etəmim tamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn, məto nat naka itəm tatiet e nohlɨ etəmim, in tatol etəmim tamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn.”
11 não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.
12 Kən rəhan netəmim kotuwa ron moatətapəh məmə, “?Nəkɨtun məmə Farisi mɨn, nɨkilat tərat nian kəmotəto nəghatən əh?”
12 Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?
13 Kən təmən-ipən məmə, “Nɨg mɨn rafin itəm rəhak Tata əpəh e nego e neai təməsəfeən, okew-pər ilat nokɨn.
13 Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Apəs ilat. Ilat koatit netəmim, məto nɨganəmtɨlat təpɨs. Okəmə etəmim itəm nɨganəmtɨn təpɨs tit etəmim kit mɨn itəm nɨganəmtɨn təpɨs, kən ilau kərən okiaiwɨg-pən e noakɨmɨl.”
14 Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.
15 Kən Pita təmən-ipən kəm in məmə, “Ən-tu nɨpətɨ nimaa nəghatən kəm itɨmat.”
15 Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.
16 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Itəmat rəhak netəmim, məto itəmat mɨn nəsotɨtunən əh?
16 Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?
17 ?Nəkotɨtun o kəp məmə, nat naka itəm tatuwɨn e nohlɨ etəmim meiuaiu e nərpɨn, kən miet mɨn e nɨpətɨ etəmim?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?
18 Məto natɨmnat itəm tatɨsɨ-pən e nɨki etəmim kən matiet e nohlɨ etəmim, matol etəmim tətamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn.
18 Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.
19 Tol nəhlan məto-inu, natɨmnat itəm tatɨsɨ-pən e nɨki etəmim kotol nulan: nətəlɨgən tərat mɨn; nohamnuən etəmim; nakləh-inən pətan; nɨpɨtan ne nəman ne, koatit anion ilat mɨn; nakləhən; nəghat eiuəən e netəmim; nən ratən nərgɨ etəmim.
19 Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.
20 Inu natɨmnat itəm tol etəmim tətamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn, məto okəmə suah kit təsaikuasən nelmɨn kən mətagwən, inu təsolən in tamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.
21 Kən Iesu təmiet ikɨn əh, kən muwɨn ikɨn itəm taon kəiu əh, Taea ne Saeton katuəməhl ikɨn.
21 Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.
22 Kən pətan kit əh-ikɨn, Iaihluə u pətan Kenan, təmuwa ron mətasək əfəməh məmə, “Iərəmərə, Mipɨ Tefɨt, asəkitun io. Narmɨn rat kit təskasɨk təmatɨg e nətɨk pətan matərəkɨn in.”
22 E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Məto Iesu təsən-ipən agɨn-əhən nəghatən kit kəm in. Kən rəhan netəmim kotuwa moatəkəike ron, motən məmə, “Ahl-ipən in isəu, məto-inu tətasək əfəməh matuarisɨg-in kitat.”
23 Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.
24 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kəmahl-ipa əm io o sipsip mɨn rəha noanol rəha Isrel itəm kəmotəlue.”
24 Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Məto pətan əh təmuwa mɨsin nulɨn aupən e Iesu matən məmə, “Iərəmərə, asitu lak.”
25 Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Təsətuatɨpən məmə ekos nagwənən nɨgɨ nɨsualkələh, kən mərakin-pən kəm kuri mɨn.”
26 Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Kən pətan u təmən-ipən məmə, “Əwəh, Iərəmərə. Məto kuri mɨn koatun nɨmɨsmɨsɨ nagwənən itəm təmɨsas e tepɨl rəha iərəmərə mɨn rəhalat.”
27 Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “Ei, pətan. !Rəham nahatətəən in iahgin! Nat naka itəm nakolkeike, otuwa mol nɨpahrienən.” Kən roiu agɨn, netɨn pətan təməwɨr.
28 Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.
29 Kən Iesu təmiet ikɨn əh maliwək e nɨkalɨ Lek Kalili. Kən mər muwɨn əpəh ilɨs e nɨtot kit kən matəpələh.
29 Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.
30 Nɨmanin netəmim kəmotuwa ron, moatəmɨk netəm mɨn u itəm nelkɨlat təməfaiu-əfaiu, ne netəm nɨganəmtɨlat təpɨs, ne netəm nɨpətɨlat məsɨn təmɨmɨs, ne netəm kotəruru nəghatən, ne nɨmɨsən pɨsɨn pɨsɨn mɨn. Kən motəlɨn-pən ilat iuəhkɨr o Iesu, kən təmol-wɨr ilat.
30 E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.
31 Kən nɨmanin netəmim narmɨlat təmiwɨg nian kəmotəplan netəm kotəruru nəghatən kɨnotəghat, ne netəm nɨpətɨlat məsɨn təmɨmɨs kɨnotəwɨr, ne netəm nelkɨlat təməfaiu-əfaiu kɨnotaliwək, ne netəm nɨganəmtɨlat təpɨs kɨnoatəplan nat. Kən moatənwiwi Uhgɨn rəha Isrel.
31 De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.
32 Kən Iesu təmaun-in rəhan netəmim kotuwa ron, təmən-ipən kəm ilat məmə, “Nɨkik tɨnahməh pɨk o netəmim mɨn u. Kitat min ilat o nian kɨsɨl əh-roiu, kən nat tɨkə məmə okotun. Esolkeikeən məmə ekahl-ipən ilat koatuwɨn, nəumɨs tus ilat, mətan, neen kotɨmɨs-eah əpəh e suatɨp.”
32 E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.
33 Kən rəhan netəmim kotən-ipən kəm in məmə, “?Okotos hiə pɨret u ikɨn-u, ikɨn taruən-aruən ikɨn itəm tahmen məmə okotagwən nɨmanin netəmim lan?”
33 Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?
34 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Pɨret kuwəh u nakoatos?” Kən kotən-ipən məmə, “Ekoatos pɨret sepɨn ne nəm əkəku noan məsɨn əm.”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.
35 Kən Iesu təmən-ipən kəm nɨmanin netəmim məmə okotəpələh e nəptən.
35 Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,
36 Kən təmos pɨret ilat sepɨn, ne nəm əlkələh, kən məfak-pən lan, kən məmkas ilat, mos-ipən kəm rəhan netəmim mɨn, kən kotos-ipən kəm netəmim.
36 tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.
37 Kən ilat rafin kəmotun nərpɨlat tasis. Kən netəmim rəha Iesu kotaii-pən nɨmɨsmɨsɨ nagwənən itəm kəmotun kapəs e kətɨm asol ilat sepɨn, kəmotər kər wɨr.
37 Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.
38 Netəmim itəm kəmotun, nəman ilat fo-taosan, məto kəsafinən nɨpɨtan ne nɨsualkələh.
38 Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Kən Iesu tahl-ipən nɨmanin netəmim koatuwɨn, kən in təmətɨpən e bot muwɨn ikɨn Makatan.
39 E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.