Marcos 9
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARC
1 Kən Iesu təmən məmə, “Ekatən pahrien kəm itəmat məmə, itəmat neen u nəkoatətul u ikɨn-u roiu, okol kəsotɨmɨsən mətoahgin kotəplan nərəmərəən rəha Uhgɨn otuwa e nəsanənən asol.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Kən nian sikis kɨnotuwa mɨnotuwɨn rəkɨs, kən Iesu tit Pita, Jemes, ne Jon, kən iləhal pɨsɨn əm kəhaluarisɨg-in motuwɨn əpəh e nɨtot əfəməh kit, kən ilat pɨsɨn əm əh-ikɨn. Kən kəməhaləplan nɨpətɨ Iesu təmol pɨsɨn.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Rəhan napən təmuwa məruən matɨpɨt-ɨpɨt, okol suah kit təsaikuasən e nɨməhan kit təruən min-nəhlan.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Kən suah miləhal apon kəməhaləplan Elaija ne Moses kəmiaet-arəpa mətəhaləghat iləhal Iesu.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Kən Pita təmən-ipən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, təwɨr məmə ekəhaluwa ikɨn-u. Pəs məhalol makeen kɨsɨl, rəham kit, rəha Moses kit, kən rəha Elaija kit.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pita tɨnatəghat əpnapɨn əm məto-inu kɨnəhaləgɨn pɨk matəhlasiəp.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Kən napuə təmuwa malpin ilat, kən kəmotəto nəwia suah kit təmɨsɨ-pən əpəh e napuə məmə, “Inu netɨk keike u ekolkeike pɨk. Onakəhaləkəike məhalətəlɨg-in in.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kən roiu agɨn-əh mɨn, kəməhaleirair, məto kɨnəsəhaləplanən suah mil un, məto kəməhaləplan əm Iesu tatətul ilat min iləhal.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Nian kəmoateiuaiu e nɨtot un kan əpəh ləhau, kən Iesu təmən-iəhau əskasɨk iləhal məmə, “Natɨmnat un nəməhalehm əpəh ilis e nɨtot, onəsəhalənən kəm suah kit məhalətoarus-pən io Netɨ Etəmim oekəmegəh mɨn e nɨmɨsən.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Kən iləhal kəməhalɨsiai-in nəghatən rəha Iesu, məto kəmatəhalən əm kəm iləhal mɨn məmə, “Nəghatən əh təmən məmə otəmegəh mɨn e nɨmɨsən, kəruru məmə nɨpətɨn təmə naka.”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Kən kəməhalətapəh o Iesu məmə, “?Tahro iəgətun mɨn rəha Lou kotəmə Elaija otəkəike maupən muwa?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Kən Iesu təmən-ipən kəm iləhal məmə, “Nɨpahrienən, Elaija otaupən muwa matol-wɨr mɨn natɨmnat rafin. ?Məto tahro Naoa Rəha Uhgɨn təmən məmə io Netɨ Etəmim oepanəto nahməən o natɨmnat tepət, kən netəmim okotəplan io motapəs io?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Məto ekatən pahrien kəm itəməhal məmə Elaija tɨnuwa rəkɨs, kən kəmol nat tərat lan tahmen e Naoa Rəha Uhgɨn təmən məmə okəpanol mihin.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Nian kəmotɨtəlɨg-pa mɨn, motehm netəmim neen mɨn rəha Iesu, məto nɨmanin netəmim kəmotɨtəlau elat, kən iəgətun neen rəha Lou ne netəmim mɨn rəha Iesu kotərgəhəu.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Nian netəmim kəmotəplan Iesu, narmɨlat təmiwɨg pɨk ron, kən motaiu ka məmə okotəghat kəm in.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Kən Iesu təmətapəh olat məmə, “?Naka əpəh nakotərgəhəu ron itəmat netəm mɨn əpəh?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Məto netəm mɨn u kit təmə, “Iəgətun, io emit netɨk muwa ron ik məmə onakol-wɨr, məto-inu narmɨn rat kit tətatɨg lan kən mol təruru nəghatən.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Kən nian narmɨn rat apon taskəlɨm in, kən moh mɨləs-iəhau morin əpəh e nɨsɨp, kən nahuin noan tiet tahmen əm e sop, kən matəgətain nəluɨn, nɨpətɨn tatɨkɨmkɨm. Kən emətapəh o rəham netəmim məmə okotəhg-iarəp narmɨn rat əpəh lan, məto kotəruru nəhg-iarəpən.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Məto Iesu təmə, “Kəsi, itəmat un netəm roiu ne nakəsotahatətəən lak. Karmə oekatɨg kitat min itəmat mətoarus-pən nian naka nəpanotahatətə lak. Kən karmə onəghan epanameg etəmat. Enəpou-in itəmat. !Otɨləs suakəku un motuwa!”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Kən kəmotɨləs kan o Iesu. Kən narmɨn rat apon təməplan Iesu kən mol suakəku apon taut nɨpətɨn tasiəp-asiəp pɨk, kən miet morin əpəh ləhau e nɨsɨp məsoupəlpəl mətan, kən nahui noan tiet tahmen e sop.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Kən Iesu təmətapəh o rəhan tata məmə, “?Təmol min-nəhlan mɨnos nup kuwəh?” Məto rəhan tata təmə, “Təmətuoun e nian təmatəkəku mətoarus-pa əh-roiu.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Kən nian tepət narmɨn rat əh toh matɨləs-ipən əpəh e nɨgəm ne nəhau məmə otohamnu. Okəmə nəkɨtun nolən, pəs nakasəkitun itɨmlau masitu etɨmlau.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Məto Iesu təmə, “?Naka əh, nəghatən u məmə, ‘Okəmə nəkɨtun nolən’? Uhgɨn tɨtun nolən natɨmnat rafin o etəmim itəm tətahatətə lan.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Kən roiu agɨn, tata rəha suakəku un təmagət əfəməh məmə, “Ekətahatətə lam, məto in əmun rəhak nahatətəən təkəku əm, asitu lak məmə rəhak nahatətəən otər mepət.”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Kən nian Iesu təməplan məmə netəmim neen mɨn kɨnotuwa iuəhkɨr ron, kən tən-ipən əskasɨk kəm narmɨn rat apon məmə, “Ik narmɨn rat itəm natol matəlgɨtəm tətalu kən mol itəm katəruru nəghatən. !Ekatən-ipɨnə ətuatɨp u-roiu məmə onakiet e suakəku un, kən məsuwa mɨnən muwɨn lan!”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Kən narmɨn rat apon təmagət əfəməh mol suakəku apon taut masiəp-asiəp mɨn u iuəhkɨr agɨn tɨmɨs, kən miet lan. Okol nəkəplan məmə tɨnɨmɨs rəkɨs, kən netəmim tepət kotəmə tɨnɨmɨs.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Məto Iesu təmea-pən maskəlɨm nelmɨn miuw-pər, kən tətul.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Iesu təmuwɨn imə, kən ilat pɨsɨn əm rəhan mɨn netəmim koatəpələh, kən kotətapəh ron məmə, “?Karmə tahro ekotəruru nəhg-iarəpən narmɨn rat əpəh?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Məto Iesu təmə, “Nəfakən əm tɨtun nəhg-iarəpən narmɨn rat mɨn əh nəhlan.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Kən Iesu ne rəhan mɨn netəmim kəmotiet ikɨn-un kən motuwɨn-pən əpəh e nɨtən Kalili ikɨn, məto Iesu təsolkeikeən məmə okɨtun məmə in əh-ikɨn əh.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Təmol nəhlan məto-inu tatəgətun rəhan mɨn netəmim. Təmən məmə, “Io Netɨ Etəmim, okegəhan-in-pən io kəm netəmim kotohamnu io ekɨmɨs. Məto oekos nian kɨsɨl u, kən panəmegəh mɨn.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Kən məto rəhan mɨn netəmim kəsotɨtun wɨrən rəhan nəghatən, kən nɨkilat tɨnəgin o nətapəh-inən nɨpətɨ nəghatən rəhan.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Kəmotiet-pa əpəh Kapaneam, kən mɨnoatuwɨn imə kit. Kən Iesu təmatətapəh olat məmə, “?Naka əpəh nəmoatən e suatɨp?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Məto kɨnotəruru nuhalpɨnən məto-inu, e suatɨp kəmoatən məmə pah in tepət elat.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Kən Iesu təməht-iəhau məpələh, kən maun-in rəhan netəm tuelef məmə okotuwa-tu ron, kən tən-ipən kəm ilat məmə, “Etəm tolkeike məmə in otepət e netəmim, in oteike meiuaiu elat kən muwa məmə in iolwək əm kit rəhalat.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Kən mɨləs suakəku kit muwɨn məf aupən-in ilat, kən maskəlɨm məmə,
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Kən etəmim itəm tatos e nɨkin agien suakəku tahmen e inu, kən tatol e nərgək, kən tahmen əm məmə tatos io e nɨkin agien. Kən etəmim itəm tatos io e nɨkin agien, kən tahmen əm məmə tatos etəm u itəm təmahl-ipa io.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Kən Jon təmən-ipən kəm Iesu məmə, “Iəgətun emotəplan suah kit tatəhg-iarəp narmɨn rat mɨn e nərgəm, kən emotən-iəhau məto-inu sənəmə kitat kit.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Məto Iesu təmə, “Sotən-iəhauən, məto-inu etəm tatol nat pɨspɨs mɨn e nərgək, okol təsən uəhaiən nəghatən rat lak.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Etəm itəm sənəmə rəhatat tɨkɨmɨr, in tolkeike itat.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ekatən pahrien kəm itəmat məmə, okəmə etəm tətasitu etəmat, məto-inu rəhak u itəmat, suah u otəkəike mos nətouən rəhan, nat əpnapɨn in nat əkəku əm tahmen tatos-ipɨnə nəhau ətəp kəm itəmat nakotənɨm.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Kən Iesu təmatəkəike matən məmə, “Nɨsualkələh mɨn u kotahatətə lak, okəmə suah kit tol kit təme e rəhan nəmegəhən o rəhan nahatətəən, kən suah əh, Uhgɨn otol nalpɨnən asol kəm in. Kən nalpɨnən əh otəskasɨk taprəkɨs okəmə kətu-pən kəpiel kit e nentou, kən kərakin-pən əpəh itəhəi lokamnɨm məmə otamnɨm.
42 E qualquer que escandalizar um
43 “Kən okəmə nelməm tol ik natol təfagə, kən təwɨr məmə nakətatɨp rəkɨs mərakin. Okəmə nelməm kitiəh əm məto onakos nəmegəhən lilɨn, inu təwɨr pɨk maprəkɨs-in məmə nelməm kəiu məto okərakin-pən ik e nɨgəm asol namnun tɨkə.”
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Kən okəmə nelkəm kit tol ik nakatəme e rəham nəmegəhən nakətatɨp rəkɨs. Okəmə nelkəm kitiəh əm məto onakos nəmegəhən lilɨn, inu təwɨr pɨk maprəkɨs-in məmə nelkəm kəiu məto okərakin-pən ik e nɨgəm asol.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Kən okəmə nɨganəmtɨm kit tol ik nakatəme e rəham nəmegəhən, nakɨləs-irəkɨs. Okəmə nɨganəmtɨm kitiəh əm məto onəkuwɨn ikɨn Uhgɨn tatərəmərə ikɨn, inu təwɨr pɨk maprəkɨs-in məmə nɨganəmtɨm kəiu məto okərakin-pən ik e nɨgəm asol.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Kən ikɨn əh, fɨrəl mɨn okotətɨp e nɨpətɨ netəmim ikɨn məsotɨmɨsən, kən nɨgəm tatus ilat kən matuəp əm kɨlpɨn okol kəsohamɨsən nian kit ne.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 “Uhgɨn tateatəgtəg-pən nɨgəm e netəmim tahmen əm e sol kateatəgtəg-pən e nagwənən.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “?Sol təwɨr, məto okəmə otɨsiu roiu, kən kəruru məmə okos-ipən mɨn naka pəs tətehen? Onəkotəkəike motos sol u tahmen e nolkeikeən e rəhatəmat nəmegəhən, kən motatɨg e nəməlinuən nian rafin.”
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.