Marcos 7
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Kən Farisi mɨn ne iəgətun neen rəha Lou, kəmotɨsɨ-pən əpəh Jerusalem, motuwa moatəpələh ilat Iesu.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Kən kəmotəplan məmə netəmim mɨn rəha Iesu kəmotagwən kən məsotaikuas wɨrən e nelmɨlat e nolən rəha Farisi mɨn.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Farisi mɨn, ne netəm Isrel tepət, kəmoatətəu-pən ətuatɨp kastom rəha tɨpɨlat nuwəh mɨn. Okəmə kəsotaikuas wɨrən e nelmɨlat un, kən kəsotagwənən.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Kən nian koatɨsɨ-pən e maket moatuwa, məsotagwənən pitən, motaupən kaikuas e nelmɨlat kən panotagwən. Kən moatətəu-pən natɨmnat tepət mɨn nəhlan itəm kəmotos o tɨpɨlat nuwəh mɨn. Kən kastom ətuatɨp əh-ikɨn rəha naikuasən e sospən, ne panɨkɨn, ne pesɨn u kəmol e iaen.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Kən inu Farisi mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou kotətapəh o Iesu məmə, “?Tahro rəham mɨn netəmim kəsotətəu-pənən kastom rəha tɨpɨtat nuwəh mɨn? ?Tahro kəsotaupənən motaikuas pitən e nelmɨlat u panotagwən?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Məto Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Aupən Aesea təmən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn kən məht ətuatɨp itəmat lan u rəhatəmat nənən təwɨr, məto nɨkitəmat tamkɨmɨk. In təmən məmə,
6 Jesus respondeu:
7 — ausente —
7 E em vão me adoram,
8 Kən Iesu təmən mɨn kəm ilat məmə, “Itəmat nakotapəs Lou rəha Uhgɨn moatətəu-pən əm kastom rəha etəmim.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Nakotausit pɨk o nolən apon rəhatəmat məmə nakotapəs Lou rəha Uhgɨn kən motətəu-pən atɨp əm kastom rəhatəmat.
9 E disse-lhes ainda:
10 Moses təmən məmə, ‘Onakɨsiai-in rəham tata ne mama. Okəmə suah kit tatəghat rat e rəhan tata ne mama, okəike kohamnu.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Məto itəmat nakotən məmə, suah kit okəmə tapəs nasituən e rəhan tata ne mama kən mən-ipən kəm ilau məmə, ‘Rəhak u nat u ekəmə ekasitu etəlau lan, məto emələhəu əm məmə rəha Uhgɨn. Kən nat katos-ipən kəm Uhgɨn okol kəsol mɨnən nat kit lan.’
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Kən motatɨg moatən-iəhau mɨn o nasituən e rəhan tata ne mama.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Məto e nolən əh, nakotəgətun netəmim e rəhatəmat kastom motol nəghatən rəha Uhgɨn tatol əm nat əpnapɨn lan. Kən natɨmnat mɨn tepət mɨn nəhlan itəmat nəkoatol.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Kən Iesu təmaun-in nɨmanin netəmim məmə okotuwa iuəhkɨr ron kən məmə, “Otətəlɨg-in wɨr-tu io məmə nəkotɨtun.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Nat etəmim tatərge təsolən etəmim tamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn, məto nat tatiet e nɨki etəmim tatol etəmim tamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn.”
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 — ausente —
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Nian Iesu təmiet e nɨmanin netəmim un kən muwɨn əpəh imə, kən rəhan mɨn netəmim kotətapəh o nɨpətɨ nəghatən mɨn un kəm in.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə naka itəmat mɨn rəhatəmat-kapə tɨkə. Onəkotəkəike motɨtun məmə natɨmnat itəm etəmim tatərge in tahmen əm e nat ihluə təsolən etəmim tərat e nɨganəmtɨ Uhgɨn.
18 Jesus lhes disse:
19 Məto-inu tərge kən təsuwɨnən e nɨkin, məto tatuwɨn e tɨpəin u, kən matiet mɨn.” (E nəghatən əh Iesu təmən-iarəp məmə nagwənən rafin katun təwɨr e nɨganəmtɨ Uhgɨn.)
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Kən məmə, “Məto nat itəm tatiet e nɨki etəmim, in tol etəmim tətamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn.
20 E dizia:
21 Məto-inu nɨki etəmim tatəht natɨmnat tərat tepət, ilat u: nɨpɨtan ne nəman ne, koatit anion ilat mɨn; nakləhən; nohamnuən itəm;
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 nakləh-inən pətan rəha suah pɨsɨn; naumɨsən o natɨmnat; nolən rat mɨn; neiuəən; nolən rəha nit əpnapɨn əmən nɨpɨtan ne nəman; netetən; nənən nɨkal itəm; nausitən; nalmələn.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Nolən rat mɨn əh, ilat əh kotɨsɨ-pən e nɨki netəmim kən motol ilat kotamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Kən Iesu təmiet ikɨn-un kən məsou pəhap muwɨn əpəh Fonisia, ima Iaihluə mɨn e nɨtən rəha Siria, mətatɨg e nimə kit iuəhkɨr o taon u Taea, matəhluaig məsolkeikeən məmə netəmim okotɨtun məmə in tətatɨg əh-ikɨn əh, məto okol təsəhluaigən. Məto pətan kit əh-ikɨn, narmɨn rat tətatɨg e rəhan pətan əkəku. Pətan un təmaiir ikɨn əh, kən in təsəfakən, in Iaihluə. (Netəm Isrel kotəmə Iaihluə mɨn kotahmen e kuri.) Nian təməto natɨmnat wɨr mɨn itəm Iesu tatol ilat, kən tasək muwa mɨsin-pən nulɨn ron məmə otəhg-iarəp narmɨn rat e rəhan pətan əkəku.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 — ausente —
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 — ausente —
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Məto Iesu təmə, “Kəpə. Pəs kaupən kagwən nɨsualkələh. Təsəwɨrən məmə okərakin-pən nagwənən nɨgɨ nɨsualkələh kəm kuri mɨn.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Məto pətan u təmə, “Nɨpahrienən etəm-iasol, məto kuri mɨn koatun əm nɨmɨsmɨsɨ nagwənən nɨgɨ nɨsualkələh itəm kotɨsas-pən e nɨpəg tepɨl.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Kən Iesu təmən-ipən ron məmə, “Məto-inu nəmuhalpɨn wɨr rəhak nəghatən, uwɨn-tu əpəh imam ikɨn məplan narmɨn rat tɨniet rəkɨs e rəham pətan əkəku.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Pətan u təmaiu muwɨn iman latuənu məplan rəhan pətan əkəku tətapɨl-pər wɨr əm e rəhan pet, kən narmɨn rat tɨniet rəkɨs lan.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Kən Iesu təmiet ikɨn-un ima netəm Taea kən muwɨn-pən əpəh Saeton matuwɨn əpəh e nəhau Lek Kalili, məto təmuwɨn-pən əpəh Tekapolis ikɨn.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Kən netəmim kəmotit suah kit matəlgɨn talu kən məruru nəghatən motuwa məmə Iesu otələhəu-pən nelmɨn lan pəs təto təwɨr.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Kən Iesu təmit suah un mian əpəh isəu məsɨn o netəmim, kən mɨləs-ipən noa nelmɨn e matəlgɨn kən magəh nelmɨnmələhəu-pən e namɨ suah un.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Kən masɨpər əpəh e neai, kən mamegahl ron e rəhan nəghatən məmə, “!Efata!” Nɨpətɨn təmə, “!Əwɨr-ta!”
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Kən əmun suah un tɨnatəto nat, kən namɨn tɨnəwɨr mɨnatəghat wɨr.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Kən Iesu təmən-iəhau ilat məmə okəsotənən nat un kəm netəmim. Məto nian Iesu təmatəkəike kəm ilat, kən ilat kəmotəkəike kən-iarəp kəm netəmim.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Kəmotaut pɨk ron motəmə, “Natɨmnat rafin itəm tatol, məto in təwɨr pɨk agɨn. Netəm u matəlgɨlat talu kɨnoatəto nat, ne netəm kotəruru nəghatən kɨnoatəghat.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.