Marcos 3
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARC
1 E Sapat kit mɨn, Iesu təmɨtəlɨg-pən mɨn əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən kən məplan suah kit nelmɨn təmɨmɨs, təsəg-ətuatɨp-inən.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Nian Iesu təmuwɨn imə, kən netəmim kəmotolkeike məmə okotən iərəkɨn Lou lan, kən motalkəlɨk wɨr ron məmə okotehm-tu məmə otol-wɨr suah un e Sapat, o kəp.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Kən Iesu təmən-ipən kəm suah un məmə, “Ətul muwa u aupən,” kən tətul muwɨn əpəh aupən.
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Kən Iesu təməhai ilat məmə, “?Rəhatat Lou təmə kotɨtun nolən naka e Sapat? ?Təmə təwɨr məmə okotol nat wɨr, o nat tərat? ?Təwɨr məmə okotosmegəh netəmim, o təwɨr məmə okotohamnu netəmim?” Məto kotəpnapɨn əm.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Kən Iesu təmasɨpən məplan ilat, kən neməha tol, kən nɨkin tahmə olat məto-inu rəhalat-kapə tiəkɨs pɨk. Kən mən-ipən kəm suah un məmə, “Əg-ətuatɨp-in-tu nelməm.” Kən suah apon təməg-ətuatɨp-in nelmɨn, əmun nelmɨn təwɨr.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Kən Farisi mɨn apon kəmotiet motaiu ətuatɨp əm motuwɨn motəplan rəhalat tɨkɨmɨr mɨn e pati rəha Herot, motol əm kitiəh moteam-in suatɨp məmə okotɨləs Iesu motohamnu.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Iesu ne rəhan mɨn netəmim kəmotiet moteiuaiu motuwɨn əpəh e nəhau Lek Kalili. Nɨmanin netəmim kəmotuarisɨg-in ilat. Netəm mɨn un neen kəmotɨsɨ-pən e latuənu rəhalat e nɨtən Kalili,
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 neen kotɨsɨ-pən əpəh e latuənu əlkələh mɨn ne Jerusalem rəha nɨtən əpəh Jutia. Neen mɨn kəmotɨsɨ-pis e nəwtain məsɨn əpəh nɨtən Itumia ne e nəwtain nəhau Jotan entənɨpən-pən matuwɨn. Neen mɨn kəmotɨsɨ-pəhap əpəh ikɨn mɨn e taon mil un Taea ne Saeton. Netəm mɨn un kɨnotəto rəkɨs natɨmnat mɨn un Iesu tatol ilat, kən kotuwa məmə okotəplan.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Kən nɨmanin netəmim kəmotuwa pɨk, kən Iesu təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə okotol-əpen-əpenə e pot kit məmə otuwɨn məpələh lan, məmə nɨmanin netəmim okəsotəhg-əhg pɨkən in.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Məto-inu tɨnol-wɨr rəkɨs netəmim tepət, kən netəm mɨn u kotɨmɨs əh kotəhg-əhg ilat mɨn məmə okotuwa iuəhkɨr motek Iesu.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Kən nian netəmim itəm narmɨn rat mɨn kotatɨg elat kəmotəplan Iesu, koteiuaiu aupən-in motorin ilat motagət əfəməh məmə, “!Ik Netɨ Uhgɨn!”
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Məto Iesu təmən-iəhau əskasɨk narmɨn rat mɨn un məmə okəsotən-iarəpən in kəm netəmim.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Kən Iesu ne kəmotuwɨn əpəh e noanu nɨtot mɨn, kən tətaun-in netəmim neen məmə okotuwa ron.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Nian kəmotuwɨn, kən təmɨtəpun rəkɨs ilat tuelef kən mos-ipər ilat məmə aposol mɨn. In təmən mɨn məmə netəm mɨn əh, ilat əh okotaliwək ilat min, kən in otahləpis ilat kotuwɨn motən-iarəp namnusən təwɨr kəm netəmim əpəh ikɨn mɨn,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 kən okotos mɨn nepətən ne nəsanənən o nəhg-iarəpən narmɨn rat mɨn e netəmim.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Netəm mɨn u ilat u təmɨtəpun ilat, ilat u, Saimon u Iesu təməhun-pən mɨn nərgɨn kit mɨn məmə Pita,
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 ne Jemes ne pian Jon netɨ Sepeti mil u Iesu təmos-ipən mɨn nərgɨlau təhan məmə, “Poanejes,” nɨpətɨ nəghatən əh təmə netɨ kaluəluə mil, məto-inu neməha tatol ueiuəhai ilau,
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 ne Antru, Filip, Patolomiu, Matiu, Tomas, Jemes u netɨ Alfeas, Tateas, Saimon u kətaun-in məmə Selot,ne Jutas Iskariot u təmegəhan-in-pən Iesu e nelmɨ tɨkɨmɨr mɨn. Netəm mɨn əh ilat əh tuelef, Iesu təmos-ipər ilat.
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 — ausente —
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Uarisɨg, təmɨtəlɨg-pən mɨn latuənu, kən nɨmanin netəmim kəmotuwa mɨn ron, kən Iesu ne rəhan mɨn netəmim kɨnotəruru namegən ne nagwənən ne.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Nian rəhan mama ne kəmotəto nəghatən u katən e Iesu, kən motuwa məmə okotit-irəkɨs o netəmim, məto-inu netəmim neen koatən məmə Iesu nɨtalməl.
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Iəgətun mɨn neen rəha Lou kəmotɨsɨ-pən əpəh Jerusalem motuwa kən motəmə Pielsepul, u in etəm-iasol rəha narmɨn rat mɨn, in tətatɨg e Iesu, kən motəmə in tatos-ipən nəsanənən kəm Iesu məmə otəhg-iarəp narmɨn rat mɨn e netəmim.
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Kən Iesu təmaun-in ilat kotuwa iuəhkɨr ron kən tatuəh nimaa nəghatən kəm ilat, məmə, “?Nɨkitəmat tatəht məmə okol Setan təhg-iarəp atɨp Setan? !Kəp!
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Okəmə netəmim e kantri kit koatoor ilat mɨn, kən okotərəkɨn rəhalat kantri, kən nərəmərəən rəhan otɨsas mɨkə.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Kən tahmen-pən əm, e latuənu kit, okəmə netəmim lan koatoor ilat mɨn, kən okotərəkɨn agɨn-əh latuənu u.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Kən okəmə Setan tatəhg-iarəp narmɨn rat mɨn rəhan e netəmim, kən tatol atɨp əm tɨkɨmɨr kəm in. ?Kən otahro nulan, rəhan nərəmərəən otətul? Wək rəhan otɨsas mɨkə.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 “Kən okol iakləh kit təsuwɨn əpnapɨnən imə e rəha etəm kəgin kit ikɨn, mətakləh-in natɨmnat rəhan, məto otəkəike məlis e nol, mələhəu u, kən panuwɨn makləh-in rəhan natɨmnat.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 “Ekatən pahrien kəm itəmat məmə təfagə rat rafin rəha netəmim, ne nəghatən rat mɨn itəm ilat koatən, Uhgɨn tɨtun nos-irəkɨsən.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 Məto etəm tatən rat Narmɨn Rəha Uhgɨn, okol Uhgɨn təsos-irəkɨsən rəhan təfagə rat. Təfagə rat un otətatɨg kitiəh lan mətatɨg, okol təsɨkəən.”
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Iesu təmən nəhlan məto-inu kəmotaupən motən məmə narmɨn rat kit tətatɨg lan.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Kən e nian əh, mama rəha Iesu ne pian mɨn kəmotuwa, kən moatətul əm əpəh ihluə kən motahl-ipən nəghatən o Iesu məmə tuwa-tu mehm ilat.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Kən nɨmanin netəmim kəmotəpələh kan keko-in Iesu, kən kən-ipən kəm Iesu məmə, “Ei, mama rəham ne piam mɨn əpəh ihluə, kotolkeike məmə okotehm-tu ik.”
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Pah u rəhak mama ne piak mɨn?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Kən masɨpən məplan rafin ilat kən məmə, “Otasɨpən-tu. Itəmat u piak mɨn ne rəhak mama ətuatɨp mɨn.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Netəm mɨn u koatol nəwia Uhgɨn, ilat u piak mɨn, ne rəhak kaka mɨn, ne rəhak mama.”
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.