Marcos 2
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Nian neen kɨnotuwa rəkɨs mɨnotuwɨn, Iesu təmɨtəlɨg-pən mɨn əpəh Kapaneam, kən nəghatən təmaiu muwɨn kəm netəmim mɨn məmə Iesu əpəh rəhan nimə.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Kən netəmim tepət kəmotuwa motər wɨr əpəh imə, ne ihluə ne, kən rum tɨkə o etəmim kit mɨn. Kən Iesu tatən-iarəp rəhan nəghatən kəm ilat.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Kən suah kuwɨt kəmotalis pialat kit motuwa o Iesu itəm nɨpətɨn məsɨn təmɨmɨs mətapɨl-pər e rəhan nɨmɨtiwɨn.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Nian kəmotuwa, məto netəmim kɨnotər əpəh imə, kən okol kotəruru nuwɨnən kehm Iesu. Kən kotɨləs motuwɨn əpəh ilɨs e nimə motos-irəkɨs nəhgɨ nimə məsɨn ətuatɨp əm əh Iesu tatətul ikɨn imə,kən motəhlman-əhlman suah un tatite e nɨmɨtiwɨn rəhan muwɨn iuəhkɨr əm o Iesu.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Nian Iesu təməplan nahatətəən rəhalat, kən tən-ipən kəm etəm tatɨmɨs un məmə, “Nətɨk, enos-irəkɨs rəkɨs nolən rat rəham.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Məto iəgətun mɨn neen rəha Lou kotəpələh əpəh imə, kən nɨkilat təməht məmə,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “?Tahro suah u tatən rat Uhgɨn? Nəghatən əh tərat. Uhgɨn əm tɨtun nos-irəkɨsən nolən rat rəha etəmim. !Pah mɨn tɨtun nos-irəkɨsən!”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Kən roiu agɨn-əh, Iesu tɨləs rəhalat nətəlɨgən, kən məmə, “?Tahro nɨkitəmat tatəht pɨk natɨmnat min-nulan?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 ?Itəm pəhruən tɨmetɨg, itəm u məmə ekən-ipən kəm suah əh məmə, ‘Enos-irəkɨs rəkɨs rəham nolən rat,’ o itəm u tɨmətɨg məmə, ‘Ətul, mɨləs rəham nɨmɨtiwɨn matuwɨn’?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Məto ekol nat kit məmə onəkotɨtun məmə io Netɨ Etəmim, iatos nepətən ikɨn-u e nətueintən o nos-irəkɨsən nolən rat rəha netəmim.” Kən məghat kəm suah əh məmə,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Iatən-ipɨnə kəm ik məmə, ətul, mɨləs rəham nɨmɨtiwɨn matuwɨn imam ikɨn.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Kən əmun suah apon təmətul, mɨləs rəhan nɨmɨtiwɨn, maliwək matuwɨn, kən ilat rafin kəmotəplan, motaut, narmɨlat təmiwɨg ron kən motənwiwi Uhgɨn motəmə, “Ekəsotehmən əh nat kit tol min-nulan ne, nian kit.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Iesu təmuwɨn mɨn mətaliwək əpəh e nɨkalkal nəhau Lek Kalili, kən nɨmanin netəmim kəmotuwa ron, kən tatəgətun ilat.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Kən təmaliwək matuwɨn kən məplan Lifae netɨ Alfeas, in etəmim rəha nosən məni rəha takɨs, tatəpələh imə matol rəhan wək. Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Ətəu-pa io, muwa rəhak etəmim.” Kən əmun tətul muarisɨg-in.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Kən nian kit, Iesu təmuwɨn mətagwən əpəh ima Lifae ikɨn ilat netəmim rəha nosən məni rəha takɨs, ne netəm nol təfagə rat neen. Kotagwən əm kitiəh ilat Iesu ne rəhan mɨn netəmim məto-inu netəmim tepət kotol təfagə rat nəhlan kotuarisɨg-in Iesu.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Iəgətun rəha Lou neen, ilat u Farisi. Kən neen kəmotəplan məmə Iesu tətagwən əm kitiəh ilat nol təfagə mɨn un, ne netəmim rəha nosən məni rəha takɨs, kən kotətapəh o netəmim rəhan mɨn məmə, “?Tahro Iesu tətagwən əm kitiəh ilat netəm koatol nəhlan?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Kən Iesu təməto rəhalat nəghatən, kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “Netəm mɨn u kəsotɨmɨs-ɨmɨsən kəsotuwɨnən o tokita, məto netəm mɨn u koatɨmɨs-ɨmɨs koatuwɨn ron. Io eməsuwamən o netəm mɨn u kotəmə kɨnotətuatɨp rəkɨs. Məto emuwa o netəm mɨn u kotɨtun əm məmə ilat koatol nolən rat mɨn.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Kən e nian əh, netəmim mɨn rəha Jon Baptais ne Farisi mɨn kəmotapəs nagwənən motətuakəm o nəfakən kəm Uhgɨn. Kən netəmim neen kəmotuwa motən-ipən kəm Iesu məmə, “Əplan-tu, netəmim rəha Jon Baptais ne Farisi mɨn kotətuakəm o nəfakən. ?Məto tahro rəham mɨn kəsotolən mihin?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Nian katol lafet lan rəha etəm tatol marɨt, kən iərman u otol marɨt tətatɨg əh ilat in mɨn neen motol lafet, nɨkitəmat tatəht məmə otətuakəm motapəs nagwənən? !Kəpə! Nian tətatɨg əh ilat min, kən nɨkilat tətagien, motagwən əm.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Məto nian əpəh ikɨn məmə okəpanɨləs-irəkɨs suah əh lan, kən e nian əh in əh, in mɨn neen nɨkilat otahmə ron, kən kəpanotətuakəm motapəs nagwənən.”
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Kən təmatɨg mən mɨn məmə, “Suah kit mɨn okol təsəhl-pənən nɨmɨsmɨsɨ nɨməhan wi kit e nɨməhan oas itəm təmerəh. Okəmə otəhl-pən, kən nɨməhan wi un tɨtun nəhap asolən nɨməhan oas un.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 “Suah kit mɨn okol təsiuw-pənən wain wi kit e nuwigɨ nat oas kit, məto-inu okəmə otiuw-pən wain wi e nuwigɨ nat oas itəm təskasɨk, kən wain otapuəl-apuəl kən nuwigɨ nat oas un otahgig kən məhap, kən wain ne nuwigɨ nat un okuərat. Məto wain wi okiuw-pən əm e nuwigɨ nat wi itəm tɨmətmətɨg.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 E nian kit e Sapat, Iesu ne rəhan mɨn netəmim kəmotaliwək motuwɨn-pən əpəh e nɨki nasumən rəha wit, kən netəmim mɨn rəha Iesu kəmotəhl wit məmə okotun.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Kən Farisi mɨn u kotaskəlɨm əskasɨk Lou rəha Moses kəmotən-ipən kəm Iesu məmə, “!Ei, əplan-tu! E Sapat, kəsəuləkən əh e nasumən ne kəsolən natɨmnat mɨn nəhlan kotərəkɨn Lou. ?Tahro rəham netəmim mɨn kotol nəhlan?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Iesu təmuhalpɨn rəhalat nəghatən məmə, “Okəm-naka itəmat nakəsotafinən əh nat u Tefɨt təmol aupən nian Apiata in pris asol agɨn rəha Uhgɨn. Itəmat nɨnotafin rəkɨs məmə Tefɨt nəumɨs təmus, kən tuwɨn əpəh e Nimə Tapolən rəha Uhgɨn, kən mɨləs pɨret asim u pris mɨn əm koatun, kən in mɨləs muwa motun ilat in mɨn neen.”
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Kən təmatɨg mən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “!Kəməsolən Sapat məmə in nat fɨgəm kəm netəmim, məto kəmol Sapat məmə otasitu elat kotameg!
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Tol nəhlan, io Netɨ Etəmim ekatərəmərə rafin e natɨmnat mɨn, kən matərəmərə mɨn e Sapat.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.