Marcos 14
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Nian kəiu əm əh-ikɨn kəpanol lafet mil lan rəha Nuhagego-inən ne Pret u is Tɨkə Lan. Kən pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou kəmoteam-in suatɨp o Iesu məmə okotɨləs anion motohamnu.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Kən kotəmə okəsotolən e nian rəha lafet məto-inu kətah nɨmanin netəmim okotəmou okəmə kotɨtun məmə kəmotohamnu Iesu.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Kən Iesu təmətatɨg əpəh Petani ima Saimon u leprosi təmatol aupən. Nian təmətagwən, kən pətan kit təmos senta kit təmər e pətəl u kəmol e kəpiel itəm nəmtɨn tiəkɨs, katən məmə alapasta. Senta u, nəmiəwɨn təwɨr, kən nəmtɨn tiəkɨs, kəmol e nokɨ nato, nɨg kit. Kən pətan əh təməht-irəkɨs, mau rəhn-kapə Iesu e senta əh.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Kən netəmim neen kəmotəpələh əh-ikɨn, neməha təmol ilat, kən moatən-ipən kəm ilat mɨn məmə, “?Tahro matərəkɨn senta?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 !Okol tapol-salɨm-in tapos məni asol tahmen e tri-hanrɨt tenarius,mɨtun nos-ipənən kəm ian-rat mɨn!” Kən moatəhai moatəhai.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Məto Iesu təmə, “!Otapəs-ta! ?Nakotəhai o naka? In təmol nat wɨr kəm io.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Nian mɨn rafin itəmat ian-rat mɨn nəkotatɨg, kən okəmə nakotolkeike, nəkotɨtun nol-wɨrən kəm ilat, məto io ekɨsatɨgən nian rafin kitat min itəmat.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Pətan u təmol nat u in tɨtun. Təmau nɨpətɨk məmə otol əpen-əpenə o nian okəpanɨtənɨm io.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ekatən pahrien kəm itəmat məmə, ikɨn mɨn rafin okəpanamnus-iarəp Namnusən Təwɨr, kən kəpanamnus mɨn nat u pətan u təmol məmə okəsaluinən.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Kən Jutas Iskariot in e netəm tuelef rəha Iesu, təmuwɨn mehm pris asol mɨn məmə otegəhan-in-pən Iesu kəm ilat.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Nian kəmotəto rəhan nəghatən, kən kəmotagien ron, motəmə okəpanotos-ipən məni kit kəm in. Kən Jutas təmatəsahgin əm nian wɨr məmə otuwa kən otegəhan-in Iesu lan kəm ilat.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Nian tɨnuwa o nolən lafet rəha Pret U Is Tɨkə Lan, kən kɨnatətuoun nolən lafet, kən nolən rəhalat katoh netɨ sipsip o lafet rəha Nuhagego-inən. E nian əh, netəmim mɨn rəha Iesu kəmotuwa ron motəmə, “?Nakolkeike məmə ekotuwɨn hiə motol əpen-əpenə ikɨn məmə onəkol lafet ikɨn rəha Nuhagego-inən?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Kən Iesu təmahl-ipən rəhan kəiu etəmim mil məmə, “Onakian əh taon muəplan suah kit tatəhun pətəl asol kit təmətu-pən nəhau lan, kən nakuətəu-pən.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Əpəh e nimə itəm tatuwɨn-pən ikɨn, kən nakuətapəh o etəm-iasol rəha nimə un məmə, ‘?Iəgətun təmə noan u in hiə məmə itɨmat in ne rəhan mɨn netəmim ekotagwən ikɨn e lafet rəha Nuhagego-inən?’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Kən in otəgətun noan asol u in ilɨs agɨn kɨnəməlɨn wɨr rəkɨs natɨmnat ikɨn. Onakian əm mioal nɨgɨtat ikɨn nagwənən.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Kən kəmian taon muəplan natɨmnat tahmen-pən əm məmə inu Iesu təmən mihin ne. Kən ilau kəmioal əpen-əpenə e nagwənən ikɨn rəha lafet rəha Nuhagego-inən.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Tɨnehnaipən, Iesu ne rəhan netəm tuelef kəmotuwa,
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 motagwən e tepɨl. Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Ekatən pahrien kəm itəmat məmə itəmat kit u ikɨn-u roiu kotagwən kələh kitat min, otegəhan-in-pən io kəm rəhak mɨn tɨkɨmɨr.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Kən rəhan mɨn netəmim nɨkilat təməpou agɨn, kən moatətapəh kitiəh kitiəh ron məmə, “?Ei, Iərəmərə, pah u? ?Io?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat əm kit u netəm tuelef u koateer-pən pɨret e pesɨn kitiəh moatun.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Kən io Netɨ Etəmim oekəike mɨmɨs məmə inu Naoa Rəha Uhgɨn təmən mihin ne, məto kəsi o suah əh kəut kəsuə itəm otegəhan-in-pən io Netɨ Etəmim. !Təməwɨr əm məmə in təməsaiir-pa-mən!”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 E nian kəmoatagwən, Iesu təmos pɨret məfak mən tagkiu ron kəm Uhgɨn, kən məmkas mos-ipən kəm ilat məmə, “Otos, inu nɨpətɨk.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Matɨg mos mɨn kap wain məfak mən tagkiu ron kəm Uhgɨn, mos-ipən kəm ilat, kən ilat rafin kəmotənɨm-pən lan.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “Inu nɨtak itəm tatol məmə nəniəkɨsən rəha nasituən in tatətul matəmegəh. Nɨtak u okəhtəg o netəmim tepət məmə otafəl rəkɨs rəhalat təfagə rat mɨn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ekatən pahrien kəm itəmat məmə oekəsənɨm mɨnən wain u mətoarus-pən oepanənɨm mɨn ikɨn Uhgɨn otərəmərə ikɨn.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Kən motan napuən, uarisɨg kəpanotiet motuwɨn əpəh Nɨtot Rəha Nɨg U Olif.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat rafin un onəpanotagɨm-tənin io məto-inu, Naoa Rəha Uhgɨn tɨnəmən rəkɨs mihin aupən məmə Uhgɨn otəpanoh etəmim rəha nehmən sipsip mɨn, kən sipsip mɨn okotaiu kitiəh kitiəh.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Məto o nian oekəmegəh mɨn, ekaupən-in itəmat muwɨn əpəh Kalili.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Məto Pita təmə, “Nat əpnapɨn ilat rafin okotagɨm-tənin ik, məto io əm un okol ekəsagɨm-təninən ik.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Iatən pahrien kəm ik məmə o lapɨn huə, nian mənɨg otəsɨmnənən əh mau kəiu, kən ik onakən mau kɨsɨl məmə nəkəruru io.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Məto Pita təmən əskasɨk məmə, “Nat əpnapɨn ekəkəike mɨmɨs kilau min ik, okol ekəsənən məmə ekəruru ik.” Kən rəhan rafin netəmim kotən mɨn tahmen e Pita.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Kən lapɨn kəmotuwɨn əpəh kəmahwɨnu ikɨn kit, nərgɨn u Ketsemani, kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Otəpələh u ikɨn-u, pəs ekuwɨn məfak.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Kən mit Pita, Jemes ne Jon motuwɨn, kən nɨkin tɨnatahmə pɨk, kən tɨnəto tərat agɨn.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Kən məmə, “Nɨkik tɨtahmə pɨk, kən iuəhkɨr ekɨmɨs lan. Atəhaləpələh u ikɨn-u matəhalaiir.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Kən muwɨn məsɨn mɨn meiuaiu morin e nɨsɨp matəfak məmə, “Okəmə suatɨp kit mɨn əh-ikɨn, pəs nian əfɨgəm u otəsuwamən ron io.”
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Kən matəfak məmə, “Apa,” (u nɨpətɨn təmə rəhak tata), “ik nəkɨtun nolən natɨmnat mɨn rafin. Awe, os-irəkɨs nahməən mɨn u itəm okəpanotuwa. Məto əsolən rəhak nətəlɨgən, məto ol nat naka itəm ik əm nakolkeike.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Kən mɨtəlɨg-pa məto rəhan etəmim miləhal kɨnəhlapɨl. Kən tən-ipən kəm Pita məmə, “?Saimon, nakatapɨl, o? ?Tahro nəsaiirən-tu aua kitiəh əm?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Kən mən-ipən kəm iləhal məmə, “Onakəhlaiir mətəhaləfak matəhalehm wɨr məmə onakəsəhaluwɨnən e nelmɨ ios-ipən-os-ipən. Nɨkitəməhal tolkeike, məto nɨpətɨtəməhal təpou.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Kən təmapəs mɨn iləhal, mɨtəlɨg-pən mɨn matəfak matən əm nat kitiəh.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kən mɨtəlɨg-pa mɨn, məto kɨnəhlapɨl mɨn, mɨnəhaləruru naiirən, kən mɨnəhaləruru mɨn məmə okəhalən-ipən naka kəm in.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Təmuwɨn mɨn kən mɨtəlɨg-pa mau kɨsɨl, məto kətəhlapɨl, kən təmən-ipən kəm iləhal məmə, “?Nakatəhalapɨl əh mətəhlameg? !Nahmen! Nian tɨnuwa məmə io Netɨ Etəmim okegəhan-in-pən io e nelmɨ netəm nol təfagə rat.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 !Halətul-ta, kotuwɨn! Əhaləplan, etəmim u tategəhan-in-pən io, in tatuwa.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Iesu təmatahghat əh, kən Jutas in e netəm tuelef rəhan mɨn tɨtaupən-in nɨmanin netəmim. Neen kotəmɨk naip rəha nəluagɨnən, ne kəsou-əsou motuwa. Netəm mɨn un, pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəm-iasol rəha netəm Isrel kəmotahl-ipa ilat.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Suah un tategəhan-in Iesu kəm ilat tɨnəmən rəkɨs kəm ilat məmə, “Suah əh oekətuilɨm-pən lan u, nəkotɨtun əm məmə suah əh in əh. !Nakotaskəlɨm motos motuwɨn motaskəlɨm wɨr!”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Kən əmun Jutas təmuwa iuəhkɨr o Iesu, kən mən məmə, “Iəgətun,” kən mətuilɨm-pən lan.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Kən netəm mɨn əh kəmotuwa motaskəlɨm tiəkɨs.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Məto ilat kit rəha Iesu təmatətul iuəhkɨr olat təmew rəhan naip e nəmeen mətatɨp rəkɨs matəlgɨ slef kit lan rəha pris asol agɨn.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Kən Iesu təmə, “?Tahro nakotəmɨk naip asol rəha nəluagɨnən ne kəsou-əsou motuwa məmə onəkotɨləs io? ?Nɨkitəmat təht məmə io emit netəmim muwɨn kotəluagɨn o kapman, o kəm-naka io iohamnu itəm kit?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Nian mɨn rafin kitat min itəmat əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn ekatəgətun netəmim ikɨn. ?Kən nakotahro məsotaskəlɨmən io? Məto nat Naoa Rəha Uhgɨn təmən, otəkəike muwa mol nɨpahrienən lan.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Kən rəhan mɨn rafin netəmim kɨnotapəs in, kən motagɨm-tənin.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Kən etəm aluə kit itəm təməlkəhau-in nɨməhan kit, matuarisɨg-in Iesu, kən netəmim neen kəmotɨləs, kɨləs-arəpən lan,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 kən rəhn nɨməhan tɨkɨs, taiu piəpiə əm magɨm.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Kən tɨtalugɨn əh, kəmotos Iesu motuwɨn əpəh ima pris asol agɨn u katuəfɨmɨn rafin pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəm-iasol rəha netəm Isrel ikɨn.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Kən Pita tan təlɨg-təlɨg muarisɨg-in ilat muwɨn əpəh latuənu ima pris asol agɨn ikɨn. Kən təmuwɨn əpəh e iat matəpələh ilat mopael mɨn rəha pris asol agɨn moatəto nɨgəm.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Kən pris asol mɨn ne netəmim rafin rəha kaonsel kəmoategəs-in nɨpəgnəmtɨn mɨn neen e Iesu məmə okotohamnu ron. Məto kəsotehmən kit ne.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Kən netəmim tepət kəmoteiuə e Iesu, məto rəhalat nəghatən tətaiu pɨsɨn-pɨsɨn.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Kən neen kotətul moteiuə lan məmə,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Emotəto təmən məmə otərəkɨn Nimə Rəha Uhgɨn u netəmim əm kəmotol e nelmɨlat, məto e nian tatol kɨsɨl lan, təpaniləkɨn mɨn nɨtain u kəsolən e nelmɨtəm.”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Kəmotən nəhlan məto ilat mɨn, rəhalat nəghatən tətaiu pɨsɨn-pɨsɨn.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Kən pris asol agɨn təmətul aupən-in ilat kən mən-ipən kəm Iesu məmə, “?Tahro nəsəghatən? ?Tahro e nəghatən mɨn əh itəm koatən-iarəp tatɨləs pɨkən ik?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Məto Iesu təpnapɨn əm məsəghatən, kən pris asol agɨn apon təmən-ipən mɨn məmə, “?Tahro? ?Ik Mesaea u Netɨ Etəm katənwiwi?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Kən Iesu təmə, “!Əwəh, io u! Onəpanotehm io Netɨ Etəmim ekatəpələh e rəhn matɨp Uhgɨn u nahgin tepət, kən panotehm mɨn io e napuə e neai ekatuwa.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Kən pris asol agɨn tearəsin rəhan natɨmnat məto-inu nɨkin təmərat o nəghatən rəha Iesu, kən məmə, “Okəsotegəs-in mɨnən suah kit məmə otən mɨn nat kit lan.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 !Nɨnəmotəto rəkɨs tatəghat rat e Uhgɨn! ?Nakotahrətəlɨg? ?Okotahro suah u?” Kən ilat rafin kəmotən məmə otəkəike mɨmɨs.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Kən kəmotol mɨlə e Iesu, kən neen kəmotagəh lan, neen kotəlis nɨganəmtɨn motoh kən motəmə, “!Ei, ik ien rəha Uhgɨn! !Ən-tu məmə pah u təmoh ik!” Kən mopael mɨn rəha pris asol agɨn kəmotem.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Kən Pita təmətan əh əpəh ləhau e iat. Kən slef pətan kit rəha pris asol agɨn təmuwa.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Kən məplan tatəto nɨgəm, kən təmɨsɨlu wɨr məmə, “Ik mɨn itəmlau Iesu etəm Nasaret nəmatuan.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Məto Pita təmən-iamnin, kən məmə, “Iəkəruru nat un nakatən,” kən muwɨn matətul əpəh e ket rəha iat. Kən mənɨg kit təmɨmnən.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Kən pətan un təmehm mɨn ikɨn əh, kən mən-ipən kəm netəm kotətul əh-ikɨn məmə, “Suah u in ilat kit.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Məto Pita təmən-iamnin mɨn. Kən təsuwəhən, netəm kotətul əh-ikɨn kəmotən-ipən mɨn kəm in məmə, “Nɨpahrienən, ik mɨn ilat kit məto-inu ekotɨtun məmə ik etəm Kalili.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Məto tɨnətuoun maun-in nəratən mɨn koatɨsɨ-pən o Uhgɨn moatuwa ron okəmə teiuə. Kən təmos noanawɨl məmə, “!Iəkəruru suah əh nakotəghat-in!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Kən roiu agɨn-əh mɨn mənɨg tɨnɨmnən mɨn, kən nɨkin tɨnəht nəghatən rəha Iesu məmə təmən minu lan məmə, “Mənɨg otəsɨmnənən əh mau kəiu, kən ik onakən mau kɨsɨl məmə nəkəruru io.” Kən Pita tɨnəto tərat kən mətasək.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.