Marcos 12
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs BKJ
1 Kən Iesu təmuəh nimaa nəghatən kit kəm ilat məmə, “Suah kit təmasum-in noa-krep, u nol katol wain e noan. Kən mol fenɨs e kəpiel tuwɨn mɨtəlau in, kən mol ikɨn kit o nolən nəme naliwək-aliwəkən e noa krep məmə nahuin otaiu kən kol wain lan. Kən mol nimə kit itəm in ilɨs məmə etəmim otaiu lan matehm wɨr nasumən o nat megəh mɨn ne netəmim. Kən təmegəhan-in-pən nasumən kəm netəmim məmə okotasum lan, kən motoor noa krep, məsɨn rəhan, məsɨn rəhalat. Kən miet muwɨn o naliwəkən ik pɨsɨn kit.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 “Matuwɨn matuwɨn, kən nian nol u krep təmol noan kən kɨnotəmarəg, etəm-iasol in təmahl-ipa rəhan kit iolwək məmə in otuwɨn mehm netəm koatol wək e rəhan nasumən məmə okotəhl noa krep, kən motoor kos-ipən rəha etəm-iasol neen.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Məto netəm mɨn əh kəmotətul motaht iolwək əh, kən motahl-ipən tɨtəlɨg məsotəmki-pənən noa krep neen ne kəm in.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 “Kən etəm-iasol un tahl-ipa mɨn rəhan kit iolwək tuwa, kən kotoh rəhn-kapə motol naulɨsən kəm in.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Kən tahl-ipa mɨn rəhan kit iolwək tuwa, kən kotohamnu tɨmɨs. Ilat tepət kəmotuwa, kən netəm mɨn un kotoheain neen, kən motohamnu neen.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 “Kən kitiəh əm əh-ikɨn ilau min kətuatɨg, inu netɨn keike otəpanahl-ipa. Namnun, təmahl-ipa nətɨn, kən nɨkin tatəht məmə, ‘Ilat okotəkəike motɨsiai-in nətɨk.’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Məto təmuwɨn kən netəm mɨn un kotəmə, ‘Inu nətɨ etəm-iasol itəm otərəmərə e nasumən nian rəhan tata otɨmɨs. Pəs kotuwɨn motohamnu mɨn, kən motərəmərə e nasumən rəhan.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Kən kəmotaskəlɨm motohamnu, kən motɨləs nɨpətɨn motuwɨn motərakin-pən əpəh ihluə e nasumən.”
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Etəm-iasol un otol naka? Otuwɨn mohamnu ilat kən mos-ipən mɨn nasumən un kəm netəm pɨsɨn neen.”
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Nəmotafin Naoa Rəha Uhgɨn u, o kəp? Tatən məmə,
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 — ausente —
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Kən netəm-iasol kotolkeike məmə okotaskəlɨm Iesu məto-inu kotəmə tatəghat rat elat. Məto kɨnotəgin nɨmanin netəmim kən motapəs, kagɨm.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Farisi mɨn neen ne netəmim neen e pati rəha Kig Herot Antipas, rəhalat mɨn netəm-iasol komotahl-ipən ilat məmə okotuwa keiuə e Iesu pəs təme atɨp e rəhan nəghatən.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Kəmotuwa ron kən motən-ipən kəm in məmə, “Iəgətun, ekotɨtun məmə ik etəm ətuatɨp kən məsəgɨnən, məsaulɨs-inən netəmim, ne netəm-iasol ne, matən nɨpahrienən matəgətun netəmim e suatɨp rəha Uhgɨn. ?Ən-tu məmə tətuatɨp məmə ekotətou-pən takɨs kəm Sisa, kapman asol rəha netəm Rom, o kəp? ?Oekotəkəike motətou-pən, o kəp?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Məto Iesu tɨnɨtun əm məmə kotən əm e nohlɨlat məto nɨkilat tol pɨsɨn, kən məmə, “?Tahro nakotəmə onəkotol məmə ekəme e rəhak nəghatən? Otos-tu məni kit motuwa-tu pəs ekehm.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Kən kəmotos kit motuwa, kən təmətapəh olat məmə, “?Narmɨ pah u, kən nərgɨ pah u e məni u?” Məto kotəmə, “Sisa.”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Kən Iesu təmə, “Natɨmnat rəha Sisa, okos-ipən kəm Sisa. Məto natɨmnat rəha Uhgɨn okos-ipən kəm Uhgɨn.” Kən narmɨlat təmiwɨg məto-inu təmuhalpɨn wɨr rəhalat nəghatən.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Kən Satusi mɨn neen kəmotuwa o Iesu. E rəhalat nətəlɨgən, netəmim kotɨmɨs məsotəmegəh mɨnən. Kəmoatalkut o nolən məmə rəhalat nətəlɨgən in tətuatɨp, kən tol nəhlan, kəmotən kəm Iesu məmə,
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Iəgətun, Moses təməte rəkɨs lou kit u təmə, ‘Okəmə suah kit otɨmɨs, kən mapəs rəhan pətan, kən məsialəsən netɨlau kit ne, kən pian otəkəike mit nəutahlɨmɨs un, kən mialəs netɨlau kit un, kən suakəku un otos nəme rəhan tata asol əpəh tɨnɨmɨs rəkɨs.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 “Kən netəmim sepɨn ilat pialat mɨn. Etəm təmaupən maiir təmit pətan kit kən məsialəsən netɨlau kit u, kən tɨmɨs.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Kən itəm tuarisɨg tit nəutahlɨmɨs un, kən məsialəsən netɨlau kit ne un, kən tɨmɨs mɨn. Kən pialau itəm tatuarisɨg-in ilau tol əm nat kitiəh.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Matuwɨn, matuwɨn kən netəm mɨn un sepɨn ilat pialat mɨn kəmotit pətan un motuwɨn kən ilat rafin mɨnotɨmɨs, kən məsotɨləsən nətɨlat kit ne. Kən pətan apon tɨnɨmɨs mɨn.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 ?Kən o nian netəmim okotəmegəh mɨn e rəhalat nɨmɨsən, kən pətan əh rəha pah, u ilat rafin sepɨn kəmoatit?”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Məto Iesu təmə, “Itəmat nəmotəlue. ?Nəkotɨtun məmə nəmotahrəlue? Məto-inu itəmat nəkotəruru Naoa Rəha Uhgɨn, kən moatəruru mɨn nəsanənən rəha Uhgɨn.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Nian netəm kəmotɨmɨs okotəmegəh mɨn, ilat okotahmen e nagelo mɨn əpəh e neai, kən məsotit mɨnən pətan, ne məsotətəu-pən mɨnən iərman.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Kən oekəgətun itəmat e etəmim tatəmegəh mɨn e rəhan nɨmɨsən. Okəmə naka itəmat nakəsotafinən əh nəghatən əh kəməte-pən e naoa rəha Moses, tatən namnusən rəha Moses nian nɨg kit nɨgəm təmatus. Kən e nian əh, Uhgɨn təmən-ipən kəm Moses məmə, ‘Roiu əh, io Uhgɨn rəha Epraham, ne Uhgɨn rəha Aisak, ne Uhgɨn rəha Jekop.’
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 In Uhgɨn rəha netəm kotəmegəh, sənəmə rəha netəm kəmotɨmɨs kitiəh. Itəmat nəmotəlue pahrien.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Kən iəgətun kit rəha Lou təmatəpələh matəto ilat kotəghat, kən Iesu tatuhalpɨn wɨr nəghatən rəha Satusi mɨn. Kən tuwa o Iesu matətapəh ron məmə, “?Lou ahro u in ilɨs pɨk kən məwɨr məmə okotətəu-pən?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Lou u in ilɨs pɨk u okotətəu-pən təmə, ‘!Otətəlɨg wɨr-tu itəmat netəm Isrel! Uhgɨn u in rəhatat Iərəmərə, in əmun in Uhgɨn.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Onakolkeike Uhgɨn u in rəham Iərəmərə e nɨkim rafin, ne nəmegəhən rafin rəham, ne nətəlɨgən rafin rəham, ne nəsanənən rafin rəham.’
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Kən lou itəm tatuarisɨg-in itəm əh təmə, ‘Onakolkeike ik mɨn neen tahmen-pən əm məmə natolkeike atɨp ik.’ Lou kit tɨkə mɨn taprəkɨs-in lou mil əh.”
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Kən iəgətun əh rəha Lou təmə, “Iəgətun, rəham nəghatən tətuatɨp. Nəmən pahrien məmə Iərəmərə əmun in Uhgɨn. Uhgɨn kit mɨn tɨkə.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Kən okotolkeike Uhgɨn e nɨkitat rafin, ne nətəlɨgən rafin rəhatat, ne nəsanənən rafin rəhatat, kən motolkeike kitat mɨn neen məmə kotolkeike atɨp kitat mɨn. Təwɨr pɨk məmə okotətəu-pən lou mil əh taprəkɨs-in nuwaan atɨpən nat megəh ne sakrifais mɨn rafin itəm Lou tatən.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Kən Iesu təmehm məmə rəhan nəghatən tenatɨg pɨk, kən tən-ipən ron məmə, “Ik nɨnuwa iuəhkɨr o nərəmərəən rəha Uhgɨn.” Kən ilat rafin kɨnotəgin nətapəh-in mɨnən nəghatən ron.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Nian Iesu təmatəgətun netəmim əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn, kən matətapəh-in nəghatən kit kəm ilat məmə, “?Tahro iəgətun mɨn rəha Lou kotəmə Mesaea u in mipɨ Tefɨt?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Narmɨn Rəha Uhgɨn təmos-ipən nenatɨgən kəm Tefɨt məmə otən məmə,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 — ausente —
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Nian Iesu təmatəgətun ilat kən məmə, “Oatəto wɨr itəmat o iəgətun mɨn rəha Lou itəm kotolkeike nuwɨnən e kot əfəməh motaliwək e suatɨp, kən netəmim koatos-ipən nɨsiaiiən kəm ilat.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Kən motolkeike məmə okotəpələh aupən e nimə rəha nuəfɨmɨnən. Kən e nian rəha lafet, ilat koatolkeike məmə okotuwɨn kəpələh-pən aupən ikɨn rəha nɨsiaiiən.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Kən motakləh-in nimə mɨn rəha nəutahlɨmɨs mɨn, kən moteiuə əm katəfak kaifəməh məmə okotol pəs netəmim kotɨsiai-in ilat, məto okəpanol nalpɨnən kəm ilat taprəkɨs.”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Kən Iesu təmatəpələh əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn iuəhkɨr o pokɨs katərakin-pən məni ikɨn matehm netəmim tepət kotərakin-pən məni rəhalat. Kən netəm rəhalat nautə tepət kotərakin-pən məni asol mɨn.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Kən nəutahlɨmɨs kit ian-rat təmaii-pən məni əkəku kəiu əm.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Kən Iesu təmaun-in rəhan mɨn netəmim kotuwa kən məmə, “Iatən-ipɨnə kəm itəmat məmə nəutahlɨmɨs əh ian-rat pahrien, məto in təmərakin-pən məni asol taprəkɨs-in rəha netəmim mɨn rafin.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Ilat kəmotərakin-pən rəhalat məni, məto tepət mɨn əpəh latuənu. Məto nəutahlɨmɨs u itəm in ian-rat pahrien, in təmos-ipən rafin məni rəhan o nos-nəmtɨnən nɨgɨn nagwənən, kən tɨkə mɨn əh-ikɨn.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.