Marcos 10
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 Kən Iesu təmiet ikɨn-un kən muwɨn miet-pən əpəh entən əpəh Jutia entənɨpən-pən e nəhau əpəh Jotan. Kən nɨmanin netəmim kəmotuəfɨmɨn-pən mɨn ilat mɨn ron, kən tatəgətun ilat məmə inu tatəgətun əh mihin ilat ne nian mɨn.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Kən Farisi neen kəmotuwa keiuə əm katətapəh ron məmə, “?Tahro? ?Rəhatat Lou tategəhan-in məmə iərman tɨtun napəsən rəhan pətan, o kəp?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Məto Iesu təmətapəh olat məmə, “?Lou naka un Moses təmələhəu aupən kəm itəmat?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Kən məto kotəmə, “Moses təmegəhan-in məmə okəmə iərman tətapəs rəhan pətan un, təike məte naoa kit mos-ipən kəm rəhan pətan məmə in tɨnapəs, kən panahl-iarəp.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Məto Iesu təmə, “Moses təməte lou un məto-inu rəhatəmat-kapə tiəkɨs pɨk.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Məto e nətuounən, Uhgɨn təmol natɨmnat, kən mol iərman ne pətan.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 O nat əh in əh, iərman otəpanapəs rəhan tata ne mama, kən mətuatɨg ilau rəhan pətan.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Kən ilau okuea nɨpətɨlau kitiəh. Kən roiu, ilau sənəmə kəiu, məto kitiəh əm.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Uhgɨn tɨnɨlpɨn ilau kɨnuea mɨnioal kitiəh, kən o nat əh, pəs etəmim kit okol təsətatɨpən rəhalau natɨgən.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Kən Iesu ne rəhan mɨn netəmim kəmotuwɨn əpəh imə, kən rəhan mɨn netəmim kotətapəh ron o nat un.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “Etəm tatol tifos mətapəs rəhan pətan kən matit mɨn in pɨsɨn kit, in tategoafəl matol təfagə rat e rəhan ətuatɨp pətan.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Kən tahmen mɨn əm, okəmə pətan kit tətapəs rəhan iərman kən matətəu-pən in pɨsɨn kit, in mɨn tateguafəl matol təfagə rat e rəhan ətuatɨp iərman.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Kən netəmim neen kəmotəmɨk nɨsualkələh motuwa o Iesu məmə otələhəu-pən nelmɨn elat mawte-in nəwɨrən rəha Uhgɨn kəm ilat, məto rəhan mɨn netəmim kəmoatən-iəhau ilat.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Məto nian Iesu təməplan, kən neməha tol, matəhai ilat məmə, “Pəs nɨsualkələh okotuwa ron io. Əsotən-iəhauən nɨsualkələh mɨn un, məto-inu netəm mɨn u nɨkilat tahmen əm e nɨki nɨsualkələh, ilat u Uhgɨn tatərəmərə elat.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Iatən pahrien kəm itəmat məmə, okəmə suah kit təsolkeikeən məmə oteiuaiu mahmen e suakəku mapəs Uhgɨn tərəmərə lan, in okol təsatɨg ahginən nərəmərəən rəha Uhgɨn.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Kən məmɨk nɨsualkələh e nelmɨn, kən mələhəu-pən nelmɨn elat məmə, “Pəs Uhgɨn otawte-in rəhan nəwɨrən kəm itəmat.”
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Nian Iesu tɨnətaliwək matuwɨn, kən suah kit təmaiu muwa mɨsin-pən nulɨn ron məmə, “?Iəgətun wɨr, oekəkəike mol naka un məmə ekos nəmegəhən lilɨn?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Məto Iesu təmə, “?Tahro nakatən məmə io etəm təwɨr? Uhgɨn pɨsɨn əm un in təwɨr, suah kit mɨn tɨkə məmə in təwɨr.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ik nɨnəmɨtun rəkɨs lou mɨn rəha Moses məmə onəsohamnuən itəm, məsakləhən, məseiuəən, məsakləh-inən pətan, onəkəike mɨsiai-in rəham tata ne mama.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Məto suah un təmə, “Iəgətun, lou mɨn un, ematol rafin ilat nian ematəkəku mətoarus-pa u-roiu ne.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Kən Iesu təmehm suah un molkeike pɨk, kən məmə, “Nat kit mɨn əm əh-ikɨn onəkol. Uwɨn mol-salɨm-in rafin rəham nautə, kən mos-ipən məni lan kəm ian-rat mɨn, kən ik onakos nautə tepət əpəh e nego e neai. Kən muwa muarisɨg-in io.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Kən nian suah un təməto nəghatən un, kən nɨganəmtɨn təməpou, kən nɨkin təməpou pɨk ron matuwɨn məto-inu rəhan natɨmnat tepət.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Kən Iesu təmasɨpən məplan netəm mɨn əh-ikɨn, kən mən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “!Nəman! Tiəkɨs pahrien o netəm rəhalat nautə tepət məmə okotuwɨn ahgin nərəmərəən rəha Uhgɨn.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Kən rəhan mɨn netəmim kəmotaut pɨk o nəghatən rəhan, məto Iesu təmən mɨn məmə, “Nenetɨk mɨn, tiəkɨs pahrien məmə suah kit otuwɨn ahgin nərəmərəən rəha Uhgɨn.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Tiəkɨs o kamel asol məmə otuwɨn-pən e nɨpəg nitel, məto tiəkɨs pɨk agɨn o etəm rəhan nautə tepət məmə otuwɨn matɨg ahgin nərəmərəən rəha Uhgɨn.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Kən rəhan mɨn netəmim kəmotaut pɨk ron motəmə, “?Ei, məto pah tɨtun nosən nəmegəhən lilɨn?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Kən Iesu təmasɨpən məplan ilat, kən məmə, “Nat u, okol etəmim təsolən. Məto Uhgɨn, in tɨtun nolən natɨmnat rafin.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Kən Pita təmə, “Itɨmat emotapəs rafin rəhatɨmat natɨmnat məmə okotuarisɨg-in ik.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Məto Iesu təmə, “Iatən pahrien, etəm itəm otapəs rəhan nimə, o pian mɨn, o kaka mɨn, o mama, o tata, o nɨsualkələh, o rəhan nəptən ron io ne Namnusən Təwɨr,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 e nəmegəhən rəha nətueintən u, in otos nɨtailat wan-hanrɨt, inu nimə mɨn, ne pian mɨn, ne kaka mɨn, ne mama mɨn, ne nɨsualkələh, ne nəptən mɨn. Kən in otos mɨn nəratən mɨn itəm netəmim okotol kəm in. Kən e nəmegəhən wi itəm otəpanuwa, in otos nəmegəhən lilɨn.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Məto netəmim tepət u kotaupən u-roiu, okəpanotuarisɨg, kən netəm mɨn u kotuarisɨg u-roiu okəpanotaupən.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Kən Iesu ne kəmotaliwək e suatɨp katər-pən əpəh Jerusalem, kən Iesu təmataupən-in rəhan mɨn netəmim, əmun narmɨlat təmiwɨg pɨk ron, kən netəm kəmotuarisɨg-in ilat kəmotəgɨn. Kən Iesu tit-irəkɨs rəhan mɨn netəm tuelef motuwɨn, kən tatən-ipən nat naka itəm okəpanol lan,
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 məmə, “Otətəlɨg-in wɨr-tu io. Roiu kɨnoatər mɨnoatuwɨn əpəh Jerusalem, kən okegəhan-in-pən io Neti Etəmim e nelmɨ pris asol mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou. Kən okotən məmə oekɨmɨs, kən okotəhlman-pən io e nelmɨ Iaihluə mɨn.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Kən okotol mɨlə lak, kən motagəh io, motalis io, kən motohamnu io. Məto e nian tatol kɨsɨl lan u, epanəmegəh mɨn.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Kən Jemes ne Jon, netɨ Sepeti mil, kəmuea o Iesu, kən muən-ipən ron məmə, “Iəgətun, ekioalkeike nat kit məmə onəkol kəm itɨmlau.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Kən Iesu təmə, “?Nakioalkeike naka məmə ekol kəm itəmlau?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Məto kuəmə, “O nian nakatuwa məmə onakərəmərə e nəhag-əhagən rəha nəsanənən rəham, kən ekioalkeike məmə onakegəhan-in itɨmlau kit təpələh e rahm-matɨp kən kit təpələh e rahm-mol, ikɨn mil rəha nəsanənən ne nɨsiaiiən.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilau məmə, “Itəmlau nəkuəruru nat u nakatuən. ?Tahro? ?Itəmlau, nɨkitəlau təht məmə nəkuahmen məmə kitəhal kəhalətul e nɨgəm rəha nuwigɨ nien itəm io ekəike mətul lan??Kən muahmen-in mɨn məmə okol baptais etəmlau e nahməən məmə okol mihin lak?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Kən kuəmə, “!Əwəh, ekuahmen in!” Məto Iesu təmə, “Pahrien, onakuəkəike muətul e nɨgəm rəha nuwigɨ nien itəm io ekəike mətul lan. Kən okol baptais etəmlau e baptais itəm okol baptais lak lan.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Məto o nəpələhən e nɨkalɨk matɨp ne mol, sənəmə rəhak məmə ekən. Ikɨn mil əh, ilau rəha netəm mɨn u itəm Uhgɨn təmol əpen-əpenə olat.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Nian rəhan netəm ten kəmotəto nəghatən un, kən neməha təmol ilat o Jemes ne Jon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Kən Iesu təmaun-in rəhan mɨn netəmim kotuwa, kən tən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat nəkotɨtun məmə netəm mɨn u kotəmə okotepət e Iaihluə mɨn, kotos-ipər atɨp ilat, kən netəm-iasol rəhalat koatalɨkiamtə rəhalat mɨn netəmim.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 “Məto itəmat onəkəsotolən min-nəhlan. Okəmə itəmat kit tolkeike məmə in otepət etəmat, in otəkəike muwa məmə in iolwək əm kit rəhatəmat.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Kən okəmə itəmat kit tolkeike məmə in otit itəmat, kən in otəkəike muwa məmə in slef kit rəhatəmat.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Kən io mɨn, Netɨ Etəmim, eməsuwamən məmə netəmim okotol wək kəm io, məto emuwa məmə ekol wək kəm netəmim kən mos-ipən rəhak nəmegəhən məmə ekɨkɨs ilat e rəhalat nolən rat mɨn.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Kən Iesu ne rəhan mɨn netəmim, kəmotuwa əpəh Jeriko. Kən nian kɨnotiet moatuwɨn, kən netəmim tepət kəmotuarisɨg-in ilat. Kən suah kit nɨganəmtɨn təpɨs, tatəpələh e nɨkalɨ suatɨp, nərgɨn u Patimeas netɨ Timeas. Nian rafin tatətapəh-in məni o netəmim.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Nian təməto məmə Iesu etəm Nasaret tətaliwək e suatɨp matuwa, kən təmagət əfəməh məmə, “!Awi, Iesu Mipɨ Tefɨt, asəkitun io, masitu lak!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Kən netəmim neen kotəmərɨt lan motəmə, “!Ei, əsagətən!” motən pap məto in təməha magət əfəməh pɨk mɨn məmə, “!Mipɨ Tefɨt, asəkitun io, masitu lak!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Kən Iesu tətul kən mən məmə, “Otaun-in-pən-tu suah un məmə tuwa.” Kən motən-ipən kəm in məmə, “Ei, agien, mətul, məto-inu Iesu tətaun-in ik.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Kən suah un təmatɨpin rəhn kot, mətɨp mər muwɨn o Iesu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Kən Iesu təmətapəh ron məmə, “?Nakolkeike naka?” Məto təmə, “Iəgətun, ekolkeike məmə nakol-wɨr nɨganəmtək pəs ekehm nat.”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Kən Iesu təmə, “Atuwɨn. Rəham nahatətəən tɨnol-wɨr ik.” Kən roiu agɨn mɨn nɨganəmtɨn təməwɨr, tɨnatehm nat. Kən mɨnatətəu-pən Iesu moatan.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.