Lucas 9
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən Iesu təmuəfɨmɨn rəhan netəm tuelef kotuwa kitiəh, kən təmos-ipən nəsanənən kəm ilat kən mategəhan-in rəhan nepətən o nərəmərəən kəm ilat məmə ilat kotɨtun nəhg-iarəpən narmɨn rat mɨn, kən məmə ilat okotol-wɨr nɨmɨsən mɨn.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Kən Iesu təmahl-ipən ilat məmə okotən-iarəp nərəmərəən rəha Uhgɨn, kən məmə okotol-wɨr netəmim itəm koatɨmɨs.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Nian onəkotuwɨn, məsotosən natɨmnat neen rəha naliwəkən rəhatəmat, natɨmnat itəm kotahmen-pən e kasɨkɨn, o kətɨm, o nagwənən, o məni, kən məsotosən napən kəiu.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Kən e nian itəmat nakotuwɨn e latuənu kit motatɨg e nimə kit, nimə u inun onəkotatɨg əm lan mətoarus-pən nian itəmat onəkotiet lan.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Kən ikɨn pəhruən onəkotuwɨn ikɨn, okəmə netəmim nɨkilat təsagienən məmə nakotuwa motatɨg itəmat min ilat, kən otohapɨspɨs rəkɨs nɨmoulul e nelkɨtəmat motiet. Inu nəmtətin kit tatəgətun məmə nakotapəs ilat, kən nɨki Uhgɨn tərat olat.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Kən ilat kəmotiet motaliwək motuwɨn latuənu mɨn moatamnus-iarəp namnusən təwɨr, kən ikɨn mɨn rafin koatuwɨn ikɨn, moatəfak o netəmim tepət, kən kotəmegəh.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Kən Kig Herot Antipas u in iərəmərə e nɨtən Kalili, in təməto namnusən rəha natɨmnat mɨn u itəm Iesu tatol ilat. Kən təmətəlɨg-in muwɨn mɨnəruru əfəməh məto-inu netəmim neen kotən məmə Jon Baptais tɨnəmegəh mɨn,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 kən netəmim neen mɨn kəmotən məmə Elaija tɨnuwa mɨn, kən netəmim neen kəmotən məmə in ien kit rəha Uhgɨn aupən ikɨn itəm təməmegəh mɨn.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Kən Herot Antipas təmən məmə, “Jon u, io enəmohatɨp rəkɨs rəhn-kapə. ?Məto etəmim pah u iatəto rəhan namnusən?” Kən in təmategəs-in Iesu məmə otəplan.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Kən aposol mɨn rəha Iesu kəmotɨtəlɨg-pa mɨn ron, kən motən-ipən kəm in natɨmnat rafin itəm kəmotol. Kən in təmit ilat motiet rəkɨs e netəmim, motuwɨn əpəh e taon pɨsɨn kit mɨn, nərgɨn u Petsaeta.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Məto e nian netəmim kəmotəto namnusən məmə Iesu tɨnuwa, kən kəmotuwa motuarisɨg-in ilat. Kən Iesu nɨkin təmagien əm nian in təmehm ilat, kən in tatəgətun ilat e nərəmərəən rəha Uhgɨn, kən matol-wɨr netəm koatɨmɨs kotəmegəh mɨn.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Kən ehnaipən iuəhkɨr o napinəpən, netəm tuelef rəha Iesu kəmotuwa ron, moatən məmə, “Iərəmərə. Ahl-ipən netəmim rafin koatuwɨn əpəh e latuənu mɨn məmə okotegəs-in ikɨn təwɨr kit rəha napɨlən kən motegəs-in nagwənən itəm okotun məto-inu, ikɨn-u koatan ikɨn roiu, in lɨmɨnan.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Məto in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kəp, itəmat əm. Onəkotagwən netəm mɨn əh.” Kən ilat kotən məmə, “Itɨmat ekoatos əm pɨret faif ne nəm kəiu. ?Tahro? ?Nakolkeike məmə ekotuwɨn motos-nəmtɨn nagwənən kit mɨn nɨgɨ nɨmanin netəmim mɨn əh rafin?”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Kəmotəghat nəhlan məto-inu netəmim tepət tepət itəm kəmotuwa ikɨn əh, okəmə kafin nəman əm, kən ilat rafin faif-taosan. Məto Iesu tən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “Otuwɨn motoor ilat fifte fifte motən məmə okotəpələh.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Kən rəhan mɨn netəmim kəmotoor ilat mihin nəhlan, kən netəmim rafin kəmotəpələh.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Kən Iesu təmos pɨret əh faif ne nəm kəiu, masɨpər e neai, kən matəfak kəm Uhgɨn o nagwənən, kən məmkas matos-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə okotos-ipən kəm netəmim.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Kən netəmim rafin kəmotagwən motuwɨn nərpɨlat tasis. Kəmotapəs nɨmɨsmɨsɨ nagwənən, kən netəmim rəha Iesu kəmotaii-pən e kətɨm asol ilat tuelef itəm kəmotər kər wɨr.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Kən nian kit, Iesu ne rəhan mɨn əm kotatɨg, kən Iesu tatəghat kəm Uhgɨn e nəfakən. Kən in təmətapəh olat məmə, “?Netəmim koatəghat-in io məmə io pah?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Məto kotən məmə, “Neen koatən məmə ik Jon Baptais. Kən neen koatən məmə ik ien Elaija. Kən neen koatən məmə ik ien kit rəha Uhgɨn aupən ikɨn itəm tɨnəmegəh mɨn.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Kən Iesu təmətapəh olat məmə, “?Məto itəmat nakotəmə pah u io?” Kən Pita təmən məmə, “Ik Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Məto Iesu təmən-iəhau əskasɨk ilat məmə okəsotən-iarəpən nəghatən mɨn əh kəm netəmim.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Kən in təmatɨg mən mɨn kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “Nat kit itəm otəkəike muwa mol nɨpahrienən lan, məmə io, Nətɨ Etəmim, oekəto nahməən e natɨmnat tepət. Kən netəm-iasol mɨn rəha noanol rəha Isrel, ne pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ilat okotəuhlin məntaalat kəm io, kən motohamnu io, kən ekɨmɨs. Məto nian itəm tatol kɨsɨl lan, Uhgɨn otol ekəmegəh mɨn e nɨmɨsən.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Kən Iesu təmən-ipən kəm rəhan netəmim məmə, “Etəm u tolkeike məmə otuwa muarisɨg-in io, in otəkəike maluin atɨp in, kən e nian rafin in otəkəike mɨləs rəhan nɨg kəməluau muarisɨg-in io,
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 məto-inu etəmim itəm tolkeike məmə otosmegəh rəhan nəmegəhən e nətueintən u, kən otakiəh e rəhan nəmegəhən lilɨn. Məto etəmim itəm otɨmɨs o nərgək, kən in otos nəmegəhən lilɨn.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ?Okəmə suah kit tatos rafin natɨmnat rəha nətueintən u, kən otɨmɨs ron, in otɨləs nat wɨr naka?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Okəmə nətaulɨs-in io mətaulɨs-in mɨn rəhak nəghatən, kən Nətɨ Etəmim in otaulɨs-in mɨn ik e nian itəm in otatuwa e nepətən əhag-əhag ne nəsanənən rəhan, ne nepətən əhag-əhag ne nəsanənən rəha Tata rəhan ne nagelo mɨn itəm kotasim.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Məto iatən nɨpahrienən kəm itəmat məmə, itəmat neen itəm nəkoatətul ikɨn-u, uarisɨg nəpanotɨmɨs məto nakotaupən motehm nərəmərəən rəha Uhgɨn.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Uarisɨg e nəghatən əh rəha Iesu, kən iuəhkɨr nian eit tɨnuwa mɨnuwɨn rəkɨs, kən Iesu təmit Pita, ne Jon, ne Jemes kəmotuwɨn əpəh ilɨs e nɨtot məmə okotəghat kəm Uhgɨn e nəfakən.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Kən e nian in təmatəfak, kən rəhn-kapə tɨnuwa mɨnol pɨsɨn, kən napən rəhan təmuwa məruən matɨpɨt-ɨpɨt.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Kən əmun Moses ne Elaija kəmuet-arəpa muətul mətəhaləghat iləhal Iesu,
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 kən nəhag-əhagən asol kit təmasiə mɨtəlau elau, kən katəhaləghat-in nɨmɨsən rəha Iesu əpəh Jerusalem itəm otol nəghatən rəha ien mɨn rəha Uhgɨn otuwa mol nɨpahrienən lan.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Məto Pita ne təs mil, napɨlən tɨnos rəkɨs iləhal, kən kəməhalapɨl məsɨn. Məto nian kəməhalaiir, kəməhalehm nəhag-əhagən asol tɨtəlau e Iesu, kən kəməhalehm Moses ne Elaija katuətul iləhal Iesu.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Kən nian suah mil kɨnətuagɨm mɨnatian isəu o Iesu, kən Pita təmən-ipən kəm Iesu məmə, “Iərəmərə, təwɨr məmə itɨməhal etəhalatɨg ukɨn-u. Pəs ekəhaliləkɨn makeen kɨsɨl, rəham kit, kən rəha Moses kit, kən rəha Elaija kit.” Məto in təmatəghat əpnapɨn əm, təsɨtunən məmə nəghatən naka in tatən.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Kən e nian in təmatəghat əh, nɨmal napuə təmuwa malpin ilat, kən nian napuə təməfətain iləhal, kəməhaləgɨn kəməhaləgɨn.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Kən ilat kəmotəto nəwia suah kit təmɨsɨ-pən e nɨmal napuə, tatən məmə, “Inu nətɨk itəm io emɨtəpun. !Əhalətəlɨg-in wɨr!”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Nian kɨnotəto rəkɨs nəwia Uhgɨn təməghat un, kən Pita ne Jon ne Jemes kəməhaləplan əm Iesu. Kən e nian mɨn əh, kəsəhalənən natɨmnat mɨn əh kəm suah kit mɨn, kəsəhaləghat-inən natɨmnat mɨn u itəm kəməhaləplan.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Kən kəmən lawɨg in, nian Iesu ne rəhan etəmim miləhal kəmotɨsɨ-pər ilɨs e nɨtot moteiuaiu-pa, kən motehm netəmim tepət kəmotuwa ron.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Kən netəm mɨn əh kit təmaun-in əfəməh Iesu məmə, “Iakolkeike məmə nakuwa masitu e rəhak suakəku iərman, məto-inu in noanahlɨ iouen kitiəh əm.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Nian tepət, narmɨn rat kit tatuwa lan, kən mol in tətagət pɨk, kən mol nɨpətɨn tətasiəp-asiəp matol matol, nahui noan ruən mɨn kotiet, kotahmen əm e sop. Narmɨn rat əh tatərəkɨn pɨk in, kən mətaskəlɨm in, iuəhkɨr təsapəsən in.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Kən io emətapəh o rəham mɨn netəmim məmə okotəhg-iarəp narmɨn rat u, məto okol kəsotəhg-iarəpən.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Kən Iesu in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat netəm roiu ne, rəhatəmat nahatətəən tɨkə. Kən rəhatəmat nətəlɨgən təsətuatɨpən. Enəpou-in itəmat. ?Oekatɨg kitat min itəmat nian kuwəh? It nətɨm muwa ukɨn-u.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Kən nian suakəku u təmatuwa əh o Iesu, kən narmɨn rat təmahtɨgəpis tiet morin-pən e nɨsɨp, mol nɨpətɨn tətasiəp-asiəp. Məto Iesu təməghat əskasɨk kəm narmɨn rat un, kən məhg-iarəp narmɨn rat tiet, kən mol suakəku təwɨr. Kən təmos-ipən suakəku tɨtəlɨg-pən mehm rəhan tata.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Kən ilat rafin, narmɨlat təmiwɨg o nəsanənən asol rəha Uhgɨn. Məto nian netəmim narmɨlat təmiwɨg o natɨmnat rafin itəm Iesu təmol ilat, kən in təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə,
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Otos nəghatən u tatite mamnɨm e nɨkitəmat kən məsotaluinən. Io Nətɨ Etəmim, suah kit otegəhan-in-pən io e nelmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhak.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Məto rəhan mɨn netəmim kəsotɨtunən nɨpətɨ nəghatən u məto-inu Uhgɨn təməhluaig-in nɨpətɨ nəghatən u məmə ilat okəsotɨtunən, kən ilat kɨnotaulɨs-in nətapəh-inən nɨpətɨ nəghatən u o Iesu.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Kən netəmim rəha Iesu koatol nɨkilat mɨn məmə pah in iahgin etəm-iasol, etəm keike taprəkɨs-in ilat.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Məto Iesu təmɨtun rəhalat nətəlɨgən mɨn, kən in təmos suakəku kit mit muwa tətul e nɨkalɨn,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 kən tən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə suah kit, nɨkin tagien məmə otos suakəku kit mehm wɨr, kən in tatol min-nəhlan e nərgək, kən in tahmen-pən əm məmə in tatos io, matehm wɨr io. Kən etəm tatos io e nɨkin agien, in tatos Uhgɨn itəm təmahl-ipa io. Inu nɨpahrienən məto-inu etəm tatos-iəhau in ləhau agɨn, in otuwa in etəm-iasol, etəm keike.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Kən Jon təmən məmə, “Iərəmərə. Itɨmat emotehm suah kit tatəhg-iarəp narmɨn rat mɨn e nərgəm, kən emotən-iəhau məmə otəsol wəkən məto-inu sənəmə in rəhatat kit etəmim.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Məto Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Əsən-iəhauən in məto-inu, okəmə suah kit təsolən tɨkɨmɨr itəmat min, kən in iolɨtəmat.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Kən tɨnuwa iuəhkɨr o nian itəm Uhgɨn otos Iesu lan muwɨn əpəh e nego e neai, kən Iesu təmən-ipən atɨp kəm in məmə otəkəike muwɨn Jerusalem, kən nat kit tɨkə məmə otahtosɨg-in.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Kən in təmahl-ipən netəmim neen kotos rəhan nəghatən motaupən-in motuwɨn əpəh latuənu kit Sameria məmə okotol əpen-əpenə rəhan.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Məto netəm əh-ikɨn əh, kəsotolkeikeən məmə in otuwɨn matɨg iməlat ikɨn məto-inu, ilat kotɨtun wɨr məmə tatuwɨn Jerusalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Kən nian rəhan etəmim mil, Jemes ne Jon, ilau kəmuehm natɨmnat mɨn əh, kən kəmuən məmə, “?Iərəmərə, nakolkeike məmə ekuaun-in nɨgəm tɨsɨ-pən əpəh ilɨs e nego e neai meiuaiu muwa mus ilat?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Məto Iesu təmeirair məhai ilau.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Kən kəmotuwɨn mɨn latuənu pɨsɨn kit mɨn.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Kən e nian Iesu ne rəhan mɨn netəmim kəmotaliwək moatuwɨn e suatɨp, kən suah kit təmən-ipən kəm in məmə, “Io ekuarisɨg-in ik, ikɨn pəhruən onəkuwɨn ikɨn.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Kuri iarupɨn mɨn, rəhalat nɨpəg tatɨg məmə okotapɨl ikɨn. Kən mənɨg mɨn, nimaalat tatɨg məmə okotapɨl ikɨn. Məto io Nətɨ Etəmim, nimə rəhak tɨkə o napɨlən.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Kən Iesu təmən-ipən kəm suah kit mɨn məmə, “Wa, kilau min ik, muwa ik rəhak etəmim.” Məto suah un tən-ipən məmə, “Iərəmərə, awi. Egəhan-in io ekuwɨn pitən mɨtənɨm rəhak tata.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Məto Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Kəp, apəs-pən. Pəs netəm kɨnotɨmɨs rəkɨs e nɨkilat, koatɨtənəm atɨp ilat mɨn. Məto ik, uwɨn mən-iarəp nərəmərəən rəha Uhgɨn.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Kən kit mɨn tatən məmə, “Iərəmərə, ekətəu-pən ik muwa io etəmim rəham, məto awi, əpəs pitən ekɨtəlɨg-pən mɨn imak ikɨn mauiatɨpin rəhak mɨn netəmim.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Məto Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Okəmə suah kit tətuoun matol wək rəha Uhgɨn, məto rəhan nətəlɨgən tatuwɨn o nat pɨsɨn pɨsɨn mɨn neen, kən suah u təsahmen-pənən məmə Uhgɨn otərəmərə lan.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.