Lucas 5
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Nian kit, Iesu təmatətul e nɨkalɨ nəhau asol, nərgɨn u Lek Kalili.Kən nɨmanin netəmim kəmotuwa kətul kɨtəlau lan məmə okotəto nəghatən rəha Uhgɨn.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Kən in təmehm pot kəiu itəm netəm rəha niuwən nəm kəmotapəs katuəməhl e noa nɨməkləkɨl, məto-inu ilat kotaikuas e rehalat net mɨn.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Kən Iesu təmər e pot rəha Saimon, kən in təmətapəh o Saimon məmə otiuw-iarəp pot tuwɨn ihluə məsɨn. Nian Saimon təmətɨg-iarəp pot, kən Iesu təməpələh lan matəgətun netəmim.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Nian Iesu təməghat rəkɨs kəm netəmim, kən mən-ipən kəm Saimon məmə, “Saimon, otasuə kotuwɨn əpəh lokamnɨm, kən nakotərakin rəhatəmat net məmə nakotos nəm neen.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Kən Saimon təmən məmə, “Etəm-iasol, lapɨn itɨmat emotalkut pɨk o nat u mətoahgin-pa tɨnian, məto eməsotosən nəm kit ne. Məto ik nɨnən mɨn məmə okotuwɨn, kən tol nəhlan, pəs okotuwɨn mɨn motərakin rəhatɨmat net mɨn.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Kən e nian kəmotol min-nəhlan, kəmotos nəm tepət tepət e rəhalat net, kən net mɨn rəhalat kəmotər kasis wɨr e nəm mɨn, kən net mɨn kɨnotətuoun mɨnotəhap-əhap.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Kən ilat kəmotaun-in-pən ilat mɨn neen e pot kit mɨn məmə okotuwa kasitu elat. !Kən kəmotuwa kəmki-pən nəm e pot kərən mil kuər mərioah e nəm, iuəhkɨr əm pot mil kətuamnɨm!
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Nian Saimon Pita təmehm nat u, kən təmɨsin-pən nulɨn o Iesu e nɨsiaiiən matən məmə, “!Iərəmərə, uwɨn isəu ron io məto-inu, io esahmenən, io iol təfagə rat!”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 In tatəghat min-nulan məto-inu in ne netəm mɨn əh e pot mil, kəmotaut pɨk narmɨlat tiwɨg o nəm mɨn itəm kotepət pɨk nəhlan.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Kən Jemes ne Jon, nətɨ Sepeti mil itəm kətəhalol wək iləhal Saimon, ilau mɨn kəmuaut pɨk narmɨlau tiwɨg o nəm mɨn u. Məto Iesu təmən-ipən kəm Saimon məmə, “Əsəgɨnən. Ik etəmim rəha niuwən nəm, məto roiu əh matuwɨn, ik onakiuw-pa netəmim.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Kən e nian ilat kəmotiuw-par rəhalat pot mɨn, kən moatapəs natɨmnat rafin motuarisɨg-in əm Iesu, kən motuwa rəhan mɨn netəmim.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Nian Iesu təmətaliwək e taon kit, suah kit itəm tatos nɨmɨsən u leprosi təmaliwək muwa. Nɨmɨsən u leprosi təmɨrəfin nɨpətɨn. Kən nian in təmehm Iesu, təmeiuaiu mɨsin-pən nɨpɨnəgɨn e nɨsɨp matos-ipən nɨsiaiiən kəm in, kən in təmətasək matəkəike ron matən məmə, “Iərəmərə, okəmə nakolkeike, kən nəkɨtun nol-wɨrən io, kən mafəl rəkɨs namkɨmɨkən lak.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Kən Iesu təməg-əfəməhin-pən nelmɨn mələhəu-pən lan mən məmə, “Əwəh. Iakolkeike. !Əwɨr-ta!” Kən roiu agɨn-əh əm, nɨmɨsən u leprosi təmagɨm mɨkə lan.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Kən Iesu təmən-iəhau məmə otəsən-iarəpən natɨmnat mɨn u kəm netəmim, məto in təmən-ipən kəm in məmə, “Uwɨn mehm pris kit pəs in otehm məmə nɨpətɨm tɨnol min-nulan, kən os-ipən sakrifais kəm Uhgɨn itəm Lou rəha Moses təmən o suah kit itəm rəhan leprosi tatɨkə, kən netəmim okotɨtun məmə nɨpahrienən nɨnəwɨr, kən rəham namkɨmɨkən tɨnɨkə.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Məto namnusən rəha Iesu tatiet matuwɨn ikɨn mɨn rafin, kən nɨmanin netəmim kəmotuwa məmə okotətəlɨg-in rəhan nəgətunən kən məmə in otol-wɨr nɨmɨsən mɨn rəhalat.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Məto nian tepət, tatuwɨn ikɨn taruən-aruən ikɨn, in pɨsɨn əm, məmə otatəfak.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Nian kit, Iesu təmatəgətun əpəh imə e nimə kit, kən Farisi mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ilat əh-ikɨn koatəpələh, kəmotɨsɨ-pən əpəh latuənu mɨn e nɨtən Kalili, ne nɨtən Jutia, ne taon Jerusalem. Kən nəsanənən rəha Iərəmərə tətatɨg o Iesu məmə in otol-wɨr netəmim u koatɨmɨs.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 E nian əh, netəmim neen kəmotɨləs suah kit motuwa itəm tətapɨl əm e nɨmɨtiwɨn rəhan məto-inu nɨpətɨn məsɨn təmɨmɨs. Kən ilat kotolkeike məmə okotɨləs motələhəu-pən e nelkɨ Iesu.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Məto ilat kotəruru nuwɨnən imə məto-inu netəmim tepət əh-ikɨn. Kən kəmotuwɨn əpəh ilɨs e nimə motos-irəkɨs nəhgɨ nimə məsɨn,kən motəhlman-əhlman suah un tatite e nɨmɨtiwɨn rəhan muwɨn iuəhkɨr əm o Iesu.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Nian Iesu təmehm rəhalat nahatətəən, kən təmən məmə, “Iolɨk. Rəham nolən rat mɨn, io emos-irəkɨs.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Kən iəgətun mɨn rəha Lou ne Farisi mɨn nɨkilat təht məmə, “?Etəmim naka u tatəghat ausit məmə in Uhgɨn? Uhgɨn əm in tɨtun nos-irəkɨsən nolən rat mɨn rəha netəmim.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Iesu in tɨtun əm rəhalat nətəlɨgən, kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Tahro nakoatətəlɨg min-nulan?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 ?Naka in tɨmətɨg məmə ekən, ‘Ekos-irəkɨs rəham tefagə rat mɨn,’ o ‘Ətul maliwək’?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Kən roiu onəkotehm məmə Nətɨ Etəmim tatos nepətən o nos-irəkɨsən təfagə rat mɨn ikɨn-u e nətueintən.” Kən in təmən kəm suah u tatɨmɨs məmə, “Ətul, mɨləs rəham nɨmɨtiwɨn maliwək matuwɨn imam ikɨn.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Kən roiu agɨn-əh mɨn, suah u təmətul mɨləs rəhan nɨmɨtiwɨn mɨnataliwək matənwiwi Uhgɨn mɨnatuwɨn.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Kən ilat rafin kəmotaut pɨk ron narmɨlat tiwɨg, kən moatənwiwi nərgɨ Uhgɨn, kən motasiəp kən moatəgɨn məsɨn moatən məmə, “Nəman, roiu kitat kəmotehm nat pɨspɨs agɨn.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Uarisɨg e natɨmnat mɨn u, Iesu təmiet maliwək matuwɨn, kən in təmehm suah kit itəm tatos məni rəha takɨs, nərgɨn u Lifae, tatəpələh ikɨn katətou takɨs ikɨn. Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Wa, muarisɨg-in io muwa rəhak etəmim.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Kən in təmapəs natɨmnat mɨn rafin rəhan, mətul muarisɨg-in Iesu.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Kən Lifae təmol nagwənən asol kit rəha Iesu əpəh e rəhan nimə. Kən netəmim tepət itəm koatos məni rəha takɨs, ne netəmim əpnapɨn mɨn kəmotuwa moatəpələh kələh ilat min ilat məmə okotagwən.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Kən Farisi mɨn ne netəmim neen mɨn rəhalat itəm iəgətun mɨn rəha Lou, nɨkilat təsagienən kən moatən-ən kəm netəmim rəha Iesu məmə, “?Tahro itəmat nakotagwən kələh əm itəmat netəmim itəm koatos məni rəha takɨs ne netəm nol təfagə rat?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Etəmim itəm in təsɨmɨsən, təsuwɨnən mehm tokita. Məto etəm tatɨmɨs, in otəkəike muwɨn mehm tokita.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Io eməsuwamən məmə ekaun-in netəm itəm nɨkilat təht məmə kotətuatɨp rəkɨs məmə okotəuhlin nətəlɨgən rəhalat o nolən tərat mɨn itəm koatol. Məto emuwa məmə ekaun-in netəm kotərat məmə okotəuhlin rəhalat nətəlɨgən.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Kən ilat kəmotən-ipən kəm Iesu məmə, “Netəmim rəha Jon Baptais, nian rafin koatapəs nagwənən kən katəfak kəm Uhgɨn, kən netəmim rəha Farisi mɨn koatol əm nat kitiəh, məto rəham netəmim mɨn kotagwən əm katɨlpɨn. ?Tahro?”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Nian itəmat nəkoatol nagwənən rəha etəmim itəm təmol əm marɨt, məto nakotən kəm rəhan mɨn məmə okotəkəike motapəs nunən nagwənən, o kəp? !Kəp!
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Məto nian tatuwa itəm netəmim okotɨləs-irəkɨs suah u itəm təmol əm marɨt motɨləs kan isəu o rəhan mɨn netəmim. Kən e nian əh inəh, ilat okotapəs nagwənən lan.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Kən Iesu təmuəh mɨn nimaa nəghatən kit tol min-nulan məmə, “Okol suah kit təsosən napən wi rəhan məhap məsɨn, kən məhl-pən e napən oas məmə otəhlosɨg-in itəm təmerəh. Məto okəmə tatol nəhlan, kən otərəkɨn rəhan napən wi, kən napən wi məsɨn okol təsəhl-pən wɨrən ilau napən oas.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 “Kən okol suah kit təsosən wain wi miuw-pən e pətəl oas u təskasɨk, pətəl itəm kəmol e nuwigɨ nəni.Okəmə suah kit tatol min-nəhlan, kən wain wi otahləpɨk kən mol pətəl oas in otasis kən mɨmerəh mahtɨperəh, kən wain in otaiu meləg, kən pətəl mɨn, in otərat.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Məto wain wi okəkəike kiuw-pən e pətəl wi.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Kən etəmim itəm təmənɨm wain oas rəkɨs, in təsolkeikeən məmə otənɨm mɨn wain wi, məto-inu in otən məmə, ‘Wain oas in təwɨr.’”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.