Lucas 4
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Narmɨn Rəha Uhgɨn təmərioah e nəmegəhən rəha Iesu, kən e nian in təmɨsɨ-pən e nəhau Jotan, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təməghat-pən e nɨki Iesu məmə in otuwɨn əpəh ikɨn taruən-aruən ikɨn.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Kən e nian foti, Setan təmos-ipən-os-ipən kəm Iesu. E nian mɨn rafin əh, in təməsagwənən, kən e namnun nian mɨn əh, nəumɨs təmus wɨr in.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Kən Setan təmən-ipən kəm Iesu məmə, “Okəmə ik Nətɨ Uhgɨn, ən-ipən kəm kəpiel u məmə otəuhlin muwa mol pɨret lan.”
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Kən Iesu təmuhalpɨn məmə, “Kəməte e Naoa Rəha Uhgɨn məmə, ‘Netəmim okol kəsotatɨgən e nagwənən əm’”
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Kən Setan təmit Iesu mian əpəh nɨtot əfəməh kit, kən roiu agɨn-əh mɨn əm, təməgətun in e kantri mɨn rafin e nətueintən, ne nəsanənən rəhalat,
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 kən təmən-ipən kəm in məmə, “Io ekələhəu-pɨnə e nelməm nərəmərəən e nɨməptən mɨn, ne nautə rəhalat mɨn rafin, məto-inu natɨmnat rafin əh tətatɨg e nelmək, kən ekɨtun negəhan-inən kəm etəmim pah itəm iakolkeike məmə ekos-ipən kəm in.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Məto okəmə ik onakəfak kəm io, kən natɨmnat rafin mɨn u, okotuwa rəham.”
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Kən Iesu təmuhalpɨn rəhan nəghatən məmə, “Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə, ‘Onəkotəfak əm kəm rəhatəmat Iərəmərə Uhgɨn, kən in əm, onəkotol əm rəhan nətəlɨgən.’”
8 Mas Jesus respondeu:
9 Kən Setan təmit in mɨnuwɨn əpəh Jerusalem e nətuei nimə əpəh ilɨs agɨn e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən təmən-ipən kəm in məmə, “Okəmə ik Nətɨ Uhgɨn, kən iwɨg ukɨn-u,
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 məto-inu kəməte-pən e Naoa Rəha Uhgɨn məmə, ‘In otahl-ipa nagelo mɨn rəhan okotuwa motehm wɨr ik,’
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 kən təməte-pən məmə, ‘Okotɨləs ik ilɨs e nelmɨlat məmə onəkəsorinən nelkəm e kəpiel.’”
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Kən Iesu təmuhalpɨn rəhan nəghatən məmə, “Naoa Rəha Uhgɨn tatən mɨn məmə, ‘Okol nəkəsotos-ipən-os-ipənən kəm rəhatəmat Iərəmərə Uhgɨn məmə otol nat kit, kən məmə onəkotəplan məmə in tətatɨg itəmat min, o kəp.’”
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Kən nian Setan tɨnol namnun rafin nos-ipən-os-ipənən rəhan, in təmagɨm muwɨn isəu o Iesu matəsahgin məmə nian wɨr kit mɨn rəhan otəpanuwa mɨn.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Kən Iesu təmɨtəlɨg-pən Kalili, kən nəsanənən rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn təmərioah e nəmegəhən rəhan. Kən kəmamnus-amnus in tɨtəlau e nɨməptən əh.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Kən Iesu təməgətun e nimə rəha nuəfɨmɨnən mɨn, kən netəmim rafin koatənwiwi in.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Kən Iesu təmuwa Nasaret, ikɨn əh in təmepət ikɨn aupən. Kən e nian rəha Sapat, in təmuwɨn e nimə rəha nuəfɨmɨnən tahmen əm məmə in təmatol mihin nian mɨn. Kən in təmətul məmə otafin Naoa Rəha Uhgɨn,
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 kən kəmos-ipən naoa itəm kəmaiu-aiu rəha ien u Aesea. Kən in təmurapɨk itəm Aesea təməte-pən tatən nəhlan məmə,
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Narmɨn Rəha Uhgɨn tətatɨg lak məto-inu təmɨtəpun io məmə ekən-iarəp namnusən təwɨr kəm ian-rat mɨn. Kən təmahl-ipa io məmə ekuwɨn mən-ipən kəm netəm kotatɨg e kalapus məmə ekɨkɨs ilat, kən mahl-iarəp ilat, kən mən-ipən kəm iganəmtɨn əpɨs mɨn məmə okotehm mɨn nat. Kən təmahl-ipən io məmə ekuwɨn mɨkɨs nɨkin rat mɨn itəm kotatɨg e nelmɨn netəm pɨsɨn, itəm koatol tərat kəm ilat,
18 “O Espírito do Senhor
19 kən mən-iarəp məmə nian tɨnuwa rəkɨs məmə Iərəmərə otəgətun rəhan nəwɨrən kən mosmegəh netəmim.”
19 e proclamar o ano aceitável
20 Təmafin rəkɨs naoa un, kən maiuaiu mɨn mos-ipən tɨtəlɨg-pən o etəm tatehm wɨr naoa mɨn, kən təməpələh məmə otəgətun netəmim. Kən nɨganəmtɨ netəmim rafin e nimə rəha nuəfɨmɨnən təmatətul əm lan.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Kən in təmatəghat kəm ilat matən min-nulan məmə, “Roiu agɨn e nian itəm nakoatətəlɨg lan e Naoa Rəha Uhgɨn, Uhgɨn tatol əp nəghatən mɨn əh məmə tɨnatuwa otol nɨpahrienən.”
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Netəmim rafin koatənwiwi in, kən narmɨlat tatiwɨg o nəghatən wɨr mɨn itəm tatən, kən motən kəm ilat mɨn məmə, “?Nətɨ Josep u, o kəp?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Ekɨtun məmə onakoatən nəghatən oas u kəm io u tatən min-nulan məmə, ‘Tokita, ol-wɨr atɨp-tu nɨpətɨm,’ u nɨpətɨn məmə, ‘Natɨmnat mɨn əh itəm katən məmə nəmol rəkɨs ilat əpəh Kapaneam, təwɨr məmə nakuwa mol mɨn ilat ikɨn-u imam ikɨn.’
23 Então Jesus disse:
24 Nɨpahrienən, iakatən kəm itəmat məmə netəmim okol kəsotɨsiai-inən ien kit itəm təmɨsɨ-pən elat.
24 E Jesus prosseguiu:
25 E nian rəha Elaija, nuhuən təməsəfɨkən mos nup kɨsɨl ne məwɨg sikis, kən nəumɨs təman ikɨn mɨn rafin nagwənən təmɨkə. Kən ekən nɨpahrienən kəm itəmat məmə, e nian əh, nəutahlɨmɨs tepət ikɨn-u Isrel,
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 məto Uhgɨn təməsahl-ipənən Elaija məmə otuwɨn masitu elat. Kəp. In təmahl-ipən məmə otasitu əm e nəutahlɨmɨs kit əpəh ikɨn Saeton e taon Sarefat, kən pətan u in Iaihluə kit.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Kən e nian rəha ien Elisa, netəmim tepət kəmotatɨg Isrel itəm kəmoatos nɨmɨsən rəha nuwigɨtəm u leprosi, kən Elisa təməsol-wɨrən kit ne. Məto in təmol-wɨr əm Neman u etəm Siria, Iaihluə kit.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Kən e nian netəmim e nimə rəha nuəfɨmɨnən kəmotəto nəghatən əh, neməha təmol pɨk ilat.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Kən kəmotəruapɨk kətul motaskəlɨm Iesu, motɨləs motiet e taon, motuwɨn əpəh lekiəkɨs e nɨkalɨ taon məmə okotərakin-iarəp.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Məto Iesu təmaliwək əm miet ilugɨn-in ilat mɨnatuwɨn.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Kən Iesu təmeiuaiu muwɨn əpəh Kapaneam, taon kit mɨn rəha Kalili. Kən e nian rəha Sapat, in təmatəgətun netəmim.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Kən netəmim itəm kəmoatəto rəhan nəgətunən, narmɨlat təmiwɨg pɨk ron məto-inu rəhan nəghatən təfɨgəm, nepətən əh-ikɨn.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Kən in əpəh imə e nimə rəha nuəfɨmɨnən, kən suah kit əh-ikɨn itəm narmɨn rat kit tətatɨg lan. Kən in təmagət əfəməh məmə,
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “!Ei, Iesu etəm Nasaret! ?Tahro? ?Nəmatuwa məmə onakərəkɨn itɨmat? Ekɨtun rəkɨs ik. !Ik Etəm Asim rəha Uhgɨn!”
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Məto Iesu təməghat əskasɨk lan məmə, “!Ahh, sagətən! !Iet magɨm e suah un!” Kən narmɨn rat əh təmol suah un tiet morin-pən e nɨməptən ilugɨn-in ilat, kən in təmiet magɨm lan, məto təməsərəkɨnən suah un.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Kən netəmim rafin ikɨn əh, narmɨlat təmiwɨg kən moatən-ipən kəm ilat mɨn məmə, “!Ei! ?Nəgətunən naka u? Suah əh, in tatəghat əskasɨk e narmɨn rat mɨn e nəghatən rəha nepətən ne nəsanənən, kən ilat koatiet e netəmim.”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Kən namnusən rəha Iesu təmaiu mɨtəlau e nɨtən əh.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Iesu təmətul kən miet e nimə rəha nuəfɨmɨnən muwɨn əpəh e nimə rəha Saimon.E nian əh, uhu Saimon tatɨmɨs tatətəp-ətəp asol, kən ilat kəmotən-ipən kəm Iesu məmə otol-wɨr.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Kən Iesu təmətul-pən iuəhkɨr ron məghat əskasɨk kəm nətəp-ətəpən, kən nətəp-ətəpən təmɨkə. Kən roiu agɨn-əh mɨn əm, pətaguɨhl u təmətul mɨnatol nagwənən nɨgɨlat.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Nian mɨt tɨniwɨg rəkɨs,netəmim kəmotos netəmim rafin itəm koatɨmɨs e nɨmɨsən pɨsɨn pɨsɨn mɨn moatuwa o Iesu. Kən təmələhəu-pən nelmɨn elat kitiəh kitiəh, kən ilat rafin kəmotəmegəh.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Kən iərmɨs mɨn kəmotiet motagɨm e netəmim tepət motagət əfəməh məmə, “!Ik Nətɨ Uhgɨn!” Məto Iesu təmagət əskasɨk elat mahtosɨg-in ilat o nəghatən məto-inu ilat kotɨtun məmə in Kristo itəm Uhgɨn təmahl-ipa.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Kən kəmən lawɨgin, Iesu təmiet ikɨn əh muwɨn əpəh ikɨn kit itəm netəmim kotɨkə ikɨn. Məto netəmim kəmoteam-in, kən nian kəmotehm, kən kəmotuwa ron motalkut məmə okotən-iəhau məmə in otəsagɨmən mapəs ilat.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Məto in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kəp. Io ekəkəike muwɨn latuənu pɨsɨn mɨn neen, mən-iarəp namnusən təwɨr rəha nərəmərəən rəha Uhgɨn, məto-inu Uhgɨn təmahl-ipa io məmə ekol mihin.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Kən in təmatuwɨn mətan nɨtən Jutia matən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn e nimə rəha nuəfɨmɨnən mɨn.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.