Lucas 2
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 E nian mɨn əh, suah kit etəm Rom, nərgɨn u Sisa Okastas, in tatərəmərə nɨtən mɨn rafin rəha Rom. In təmələhəu lou kit tətatɨg məmə okafin rafin netəmim itəm koatatɨg rafin əh-ikɨn.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Inu nafinən netəmim itəm kəmaupən kol, kən Kuarinias in kapman rəha Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Kən o nəghatən əh rəha nafinən, netəmim rafin kotəkəike moatɨtəlɨg-pən iməlat mɨn ikɨn itəm kəmotaiir ikɨn məmə okafin ilat, kən kəte rəkɨs nərgɨlat e naoa rəha kapman.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Kən Josep ne Meri kəmiaiet e nɨtən Kalili e taon kit, nərgɨn u Nasaret, mian əpəh nɨtən Jutia e taon kit, nərgɨn u Petlehem, imə Kig Tefɨt aupən. Ilau kəmian ikɨn əh məto-inu Josep in mipɨ Tefɨt rat.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Ilau Meri katian məmə okos nərgɨlau. Kɨnagətosɨg-in rəkɨs Meri məmə in otəpanətəu-pən Josep, kən Meri in tɨnəpək-əpək-in rəkɨs suakəku kit.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Nian ilau əpəh Petlehem, kən nian rəha Meri tɨnuwa məmə otemək-in nətɨn.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Kən suakəku itəm in təmaupən maiir, in iərman. Kən təmalpin e nɨməhan, mələhəu-pən e pokis kit itəm katələhəu-pən kras u nat megəh mɨn kotagwən-pən ikɨn. Təmol min-nəhlan məto-inu nimə tɨkə məmə okuapɨl ikɨn, kən ilau kətuapɨl əm əh e nimə rəha nat megəh mɨn.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Kən e nɨkalɨ Petlehem, iolwək e sipsip mɨn koatehm wɨr rəhalat sipsip mɨn lapɨn.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Kən nagelo kit rəha Iərəmərə təmiet-arəpa olat, kən nəhag-əhagən asol rəha Iərəmərə təmasiəgəpɨn ilat, kən kəmotəgɨn pɨk.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Məto nagelo təmən kəm ilat məmə, “Əsotəgɨnən, məto-inu io iatuwa məmə ekos-ipɨnə namnusən təwɨr kəm itəmat itəm otol nɨki netəmim kotagien pɨk, kən namnusən u in rəha netəmim rafin.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Əpəh e taon rəha Kig Tefɨt, suakəku kit təmaiir-pa u-roiu. In Iosmegəh, kən in Kristo itəm Uhgɨn təmən aupən məmə otahl-ipa otəmat, kən in Iərəmərə.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Inu nəmtətin rəhatəmat: onəkotehm suakəku kəmalpin e nɨməhan, kən kələhəu-pən e pokis kətagwən-pən nat megəh mɨn ikɨn.”
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Kən roiu agɨn-əh mɨn, nagelo mɨn tepət kəmotiet-arəpa moatətul ilat min, moatənwiwi Uhgɨn, moatən məmə,
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 — ausente —
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Nian nagelo mɨn kəmotapəs iolwək e sipsip mɨn motɨtəlɨg-pən əpəh e nego e neai, kən iolwək e sipsip mɨn kəmotən kəm ilat mɨn məmə, “Pəs kotuwɨn Petlehem motehm-tu nat əh itəm Iərəmərə təmən kəm kitat.”
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Kəmotəruməhlin uəhai əm motuwɨn motehm Meri ne Josep ne suakəku itəm kəmuələhəu-pən e pokis itəm kətagwən-pən nat megəh mɨn ikɨn.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Nian kəmotuwɨn motehm rəkɨs suakəku u, kən kəmotamnus-iarəp nəghatən rəha suakəku u itəm kəmotos o nagelo.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Kən netəmim rafin itəm kəmotəto nəghatən əh rəha iolwək e sipsip mɨn, ilat kəmotaut, narmɨlat təmiwɨg pɨk ron.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Məto Meri təmatos əm e nɨkin natɨmnat mɨn u rafin, matətəlɨg-in e nian mɨn.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Kən iolwək e sipsip mɨn kəmoatɨtəlɨg, moatɨləs-ipər nərgɨ Uhgɨn moatənwiwi in o natɨmnat rafin itəm kəmotəto kən motehm, tahmen-pən əm e inu nagelo təmən-ipən mihin kəm ilat.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Nian suakəku u tɨnos nian eit itəm təmaiir lan, kən kəhg-ipən in tatətəu-pən Lou rəhalat, kən kaun-in nərgɨn məmə Iesu, nərgɨn u itəm nagelo təmən-ipən kəm Meri aupən ikɨn, nian in təməsəpək-əpək-inən əh.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Nian suakəku kit tətaiir, rəhan mama ne tata okuəike mioal sakrifais rəha naruətuəhən tatətəu-pən Lou rəha Moses. Kən inəh, tɨnuwa ətuatɨp e nian rəha Josep ne Meri məmə okioal nəhlan. Kən kialəs suakəku un mian əpəh Jerusalem məmə okioas-ipən kəm Iərəmərə.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Inu tatətəu-pən əsas Lou rəha Iərəmərə itəm təmən məmə, “Suakəku iərman mɨn itəm kaupən katɨləs ilat, okəkəike katos-ipən ilat kəm Uhgɨn məmə rəhan.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Kən ilau kəmian Jerusalem o nat kit mɨn, məmə ilau okioas mak kəiu o iouen kəiu, kən mohamnu matioas-ipən kəm Uhgɨn o naruətuəhən, tahmen-pən əm e Lou rəha Iərəmərə tatən mihin.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Kən inəh etəmim kit tətatɨg əh Jerusalem, nərgɨn u Simeon. Rəhan nəmegəhən in tətuatɨp wɨr, kən nian rafin tatətəu-pən nəghatən rəha Uhgɨn. Kən in tatəsahgin nuwamən rəha Kristo itəm otuwa mosmegəh netəm Isrel lan. Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah e nɨkin.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnən rəkɨs kəm in məmə otəsɨmɨsən mətoarus in otehm Kristo itəm Iərəmərə təmən məmə in otahl-ipa.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təməuhlin nɨkin məmə in otuwɨn e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən Josep ne Meri kəmialəs suakəku u Iesu mian e Nimə Rəha Uhgɨn məmə ilau okioal natɨmnat rafin itəm Lou tatən.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Kən Simeon təməplan Iesu, kən təmɨləs məgəfəlin, kən matənwiwi Uhgɨn, mən-ipən məmə,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 — ausente —
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Kən tata ne mama rəha suakəku u, narmɨlau təmiwɨg o nəghatən mɨn itəm Simeon təmən lan.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Kən Simeon təməfak məmə nəwɨrən rəha Uhgɨn otuwɨn olau. Kən in təmən kəm Meri itəm in mama rəha suakəku məmə, “Onakatehm, Uhgɨn təmɨtəpun məmə suakəku u otol məmə netəmim tepət əpəh Isrel okoteiuaiu motorin, kən tepət mɨn okotər. Kən in otuwa nəmtətin kit itəm netəmim tepət okotəghat rat lan məmə,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 netəmim okotəplan nətəlɨgən mɨn e nɨki netəmim tepət. Kən ik Meri, nɨkim otɨtəgɨt tahmen e suah kit təmaru nɨkim e naip asol.”
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Kən pətaguɨhl kit əh-ikɨn tətatɨg, nərgɨn u Ana, kən in ien kit. In nətɨ Fanuel, etəmim kit itəm təmɨsɨ-pən e noanol rəha Aser aupən ikɨn. Pətaguɨhl əh, rəhan nup tepət. Nian təmatetəm-aluə əm, kən mətəu-pən rəhan iaguɨhl. Kən ilau kəmuan o nup sepɨn əm, kən rəhan iaguɨhl təmɨmɨs.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Kən pətan u təmətatɨg əm nulan mətoarus-pa nian əh in tɨnuwa pətaguɨhl kit. Kən roiu mɨnos nup eiti-fo. Nian rafin in tətatɨg e Nimə Rəha Uhgɨn matəfak, inəh laulaugɨn ne ehnaipən tatətuakəm mətapəs nagwənən matəfak kəm Uhgɨn.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Kən in təmuwa ikɨn əh e nian ətuatɨp itəm Simeon tatəghat-in suakəku əh. Kən pətaguɨhl u tatənwiwi Uhgɨn ron, kən matəghat-in suakəku əh kəm netəmim rafin itəm kəmoatəsahgin məmə Kristo in otɨkɨs netəm Isrel.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Nian Josep ne Meri, ilau kəmioal natɨmnat rafin u itəm Lou rəha Iərəmərə təmən, kən kəməhalɨtəlɨg-pən Kalili e taon Nasaret, imələhal ikɨn.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Kən suakəku təmatepət muwa məskasɨk, kən in tenatɨg tenatɨg wɨr, kən nian rafin nəwɨrən rəha Uhgɨn təmərioah e rəhan nəmegəhən.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 E nup mɨn rafin, tata ne mama rəha Iesu katian Jerusalem məmə okotol lafet rəha Nuhagego-inən.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Nian Iesu tɨnos nup tuelef, təmətəu-pən ilau məhaluwɨn əpəh ilɨs e lafet əh, tahmen-pən əm e nolən rəha netəm Isrel.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Nian lafet tɨnol namnun, kən rəhan mɨn kɨnotɨtəlɨg mɨnoatuwɨn iməlat ikɨn, məto etəm aluə Iesu in təməsətəu-pənən rəhan tata ne mama, in mətatɨg əm Jerusalem, məto ilau kəməsiatunən.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Nɨkilau tatəht məmə kətah in tətaliwək ilat nɨmanin netəmim rəhalat, kən ilat kəmotaliwək o nian apiəpiə kit. Kən ilau kəmuətuoun matueam-in o rəhalau mɨn, ne netəmim itəm kiatun ilat.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Məto nian ilau kəməsuehmən in, kən kəmiatəlɨg mueam-in mian Jerusalem.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Kəmueam-in nian kɨsɨl, kən muəplan e Nimə Rəha Uhgɨn, tatəpələh ilat iəgətun mɨn matətəlɨg-in ilat, kən matətapəh olat o natɨmnat neen.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Kən netəmim rafin itəm kəmotəto in, narmɨlat təmiwɨg pɨk o rəhan nɨtunən ne rəhan nuhalpɨnən nəghatən mɨn.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Kən nian rəhan tata ne mama kəmuehm, kən narmɨlau təmiwɨg pɨk ron. Kən rəhan mama təmən-ipən kəm in məmə, “Nətɨk. ?Nəmahro mol min-nulan etɨmlau? !Əplan-tu! Itɨmlau rəham tata nɨkitɨmlau təməht pɨk ik, kən iakatuegəs-in pɨk ik.”
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Kən in təmən kəm ilau məmə, “?Natuegəs-in io o naka? ?Nakəsiatunən məmə io ekəkəike mətatɨg e nimə rəha rəhak Tata?”
49 Ele respondeu:
50 Məto ilau kəməsiatunən nɨpətɨ nəghatən itəm təmən kəm ilau.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Kən in təmətəu-pən ilau məhaleiuaiu məhaluwɨn əpəh Nasaret. Kən in təmatɨsiai-in ilau matol nəwialau. Məto nian rafin rəhan mama tatətəlɨg-in natɨmnat rafin mɨn əh e nɨkin.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Kən Iesu təmatepət e nɨpətɨn, kən rəhan nenatɨgən tatol iahgin, kən e nian mɨn rafin, Uhgɨn ne netəmim, nɨkilat tətagien əm ron.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.