Lucas 24
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən e Sante laulaugɨn agɨn, nɨpɨtan kəmotuwɨn əpəh e suwɨt, motəmɨk nat pien-pien mɨn u nəmiəwɨlat təwɨr itəm kəmotol əpen-əpenə rəkɨs lan.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Nian kəmotuwa e suwɨt, kəmotehm kəpiel itəm kətahtosɨg-in nɨpəg kəpiel lan, məto kəmahwin rəkɨs.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 E nian kəmotuwɨn e nɨpəg kəpiel, məto kəsotehmən nɨpətɨ Iərəmərə Iesu.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kən ilat kɨnotəruru əfəməh moatətəlɨg-in natɨmnat mɨn əh. Kən əmun etəmim kəiu əh-ikɨn, katuətul ilat min nɨpɨtan, kəmian e napən itəm tatɨpɨt-ɨpɨt.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Kən nɨpɨtan kəmotəgɨn pɨk, kəmotɨsin nulɨlat motasɨl-iəhau moatehm nɨməptən, kən suah mil kuəmə, “?Tahro nakoategəs-in etəm tatəmegəh u ikɨn-u ima netəm kəmotɨmɨs?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 In tɨkə ukɨn-u. !In tɨnəmegəh mɨn! Nɨkitəmat otəkəike matəht nəghatən itəm təmən kəm itəmat nian in təmətatɨg əh əpəh Kalili məmə,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 ‘Natɨmnat mɨn u okotəkəike motuwa motol nɨpahrienən lan. Okegəhan-in-pən Nətɨ Etəmim tuwɨn e nelmɨ iol təfagə rat mɨn, kən okətu-pər e nɨg kəluau tɨmɨs, məto e nian tatol kɨsɨl lan, kən in otəmegəh mɨn.’”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Kən nɨkilat tɨnəht nəghatən rəha Iesu.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Kən kəmotiet e suwɨt motuwɨn motən-ipən natɨmnat mɨn əh kəm netəm lefen rəha Iesu, ne rəhan mɨn rafin.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Kən nɨpɨtan mɨn əh itəm kəmotən-iarəp natɨmnat mɨn u kəm aposol mɨn, inəh Meri Maktala, Joana, Meri mama rəha Jemes, ne nɨpɨtan neen mɨn itəm kəmotuwɨn e suwɨt.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Məto aposol mɨn kəmotəto nəghatən əh tahmen-pən əm e nəghatən alməl kit itəm nɨpətɨn tɨkə, kən məsotənən nɨpahrienən lan.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Məto Pita təmətul maiu muwɨn əpəh suwɨt ikɨn, moeg-oeg masɨpən e nɨpəg kəpiel kən təmehm əm napən itəm kəmalpin nɨpətɨ Iesu lan, məto nat kit mɨn tɨkə əh-ikɨn. Kən in təmaliwək mɨtəlɨg mɨnatuwɨn latuənu, kən matətəlɨg-in pɨk natɨmnat mɨn əh.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 E nian əm əh inəh, suah mil kəiu rəha Iesu kəmualiwək mətian latuənu kit, nərgɨn u Emeas. Latuənu un mətoarus-pən Jerusalem, in iuəhkɨr o lepen kilometa.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Kən e nian ilau kəmualiwək mətian, kən ilau kəmatuəghat-in natɨmnat mɨn itəm kəmol ilat.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Nian ilau kəmatuəghat nəhlan, kən Iesu təmuwa iuəhkɨr olau, məhlaliwək kələh mətəhaluwɨn.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Məto kəməsiatunən məmə pah əh iləhal min kəmətəhlaliwək məto-inu Uhgɨn təmahtosɨg-in nətəlɨgən rəhalau.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilau məmə, “Təs mil. ?Naka un nakatuən?” Kən əmun kəmuelahl muətul, nɨganəmtɨlau təməpou.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Kən suah mil əh kit, nərgɨn u Kleopas, təmən-ipən kəm in məmə, “Okəm-naka ik əm un iapɨspɨs kit u Jerusalem itəm nəsɨtunən natɨmnat mɨn itəm kəmol ilat e nian mɨn itəm kɨnotuwɨn rəkɨs.”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Kən in təmən-ipən kəm ilau məmə, “?Natɨmnat naka mɨn əh?” Kən kəmuən-ipən kəm in məmə, “Natɨmnat mɨn itəm kəmol e etəm Nasaret əh Iesu. In ien kit rəha Uhgɨn, kən rəhan wək təsanən wɨr ne rəhan mɨn nəghatən kotəfɨgəm, kən nɨki Uhgɨn ne nɨki netəmim tətagien lan.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Məto rəhatɨmat pris asol mɨn ne iəgətun mɨn rəha Lou kəmotɨləs-ipən e nelmɨ netəm Rom məmə okotakil məmə in otɨmɨs. Kən kəmotətu-pər e nɨg kəluau tɨmɨs.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 “Məto itɨmat emotələhəu-pən pap rəhatɨmat nətəlɨgən tətatɨg əskasɨk lan məmə in otɨləs-irəkɨs itɨmat noanol mɨn rəha Isrel e nelmɨ tɨkɨmɨr mɨn rəhatɨmat. Kən roiu in nian tatol kɨsɨl lan.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Kən nat kit mɨn, nɨpɨtan neen itəm emotan, kəmotol məmə narmɨtɨmat təmiwɨg o nəghatən kit. Roiu laulaugɨn agɨn-əh, kəmotuwɨn əpəh e suwɨt itəm kəmɨtənɨm Iesu ikɨn,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 məto kəməsotehmən nɨpətɨn. Kən kəmotɨtəlɨg-pa moatən məmə, ‘Emotehm nat kit tahmen e napɨlaiirən, inəh nagelo mil kəiu katuən-ipa kəm itɨmat məmə Iesu tatəmegəh.’
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Kən rəhatɨmat neen netəmim kəmotuwɨn e suwɨt, kəmotehm natɨmnat rafin agɨn tətuatɨp tahmen-pən əm e nəghatən əh nɨpɨtan mɨn əh kəmotən mihin ne, məto kəsotehmən Iesu.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Kən in təmən-ipən kəm ilau məmə, “Təs mil. !Rəhatəmlau-kapə tɨkə, kən nakatiaiuw nɨfagə matialəs pɨk o nənən nɨpahrienən o natɨmnat itəm ien mɨn rəha Uhgɨn kəmotən!
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ?Nəkiatun o kəp məmə, Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa otəkəike mos nahməən e nɨpətɨn, kən uarisɨg lan, in təpanuwɨn əpəh e nego e neai mos nərgɨn rəha nɨsiaiiən?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Kən Iesu təmən-ipən wɨr kəm ilau Naoa Rəha Uhgɨn itəm koatəghat-in in, təmətuoun e naoa rəha Moses kən muwɨn mətoarus-pən naoa mɨn rəha ien mɨn rəha Uhgɨn.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Kən kɨnətəhaluwa iuəhkɨr o latuənu itəm suah mil katian ikɨn. Kən kənuəplan məmə Iesu tɨnətaliwək mɨnatuwɨn məsətulən,
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 məto ilau kətiauəh nɨkin məmə, “Ei, təwɨr məmə nəkətatɨg kitəhal min ik, məto-inu tɨnapinəp rəkɨs, otəsuwəhən roiu mɨt taht.” Kən təmuwɨn mɨnehm ilau mətəhaləpələh.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Kən kɨnatəhaləpələh məmə okəhlagwən, kən in təmos pɨret mən tagkiu ron kəm Uhgɨn, kən məmkas mos-ipən kəm ilau.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Kən əmun Uhgɨn təmol kəniatun məmə in Iesu, kən əmun in təmɨkə mɨn, kən kənəsuəplanən.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Kən kəmuən-ipən kəm ilau mɨn məmə, “!Ei! ?Nian in təmatən-ipa wɨr Naoa Rəha Uhgɨn kəm kilau e suatɨp, kən katuəto təwɨr lan nɨkilau tətagien pɨk, o kəp?”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Kən roiu agɨn-əh mɨn, kəmuətul miaiet ikɨn əh miatəlɨg-pən mɨn Jerusalem. Kən ikɨn əh, ilau kəmuehm netəm lepen rəha Iesu ne netəmim neen mɨn rəhan kəmotuwa kuəfɨmɨn rəkɨs ilat mɨn katəpələh,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 kən moatən məmə, “!Nɨpahrienən! !Iərəmərə təməmegəh mɨn, kən Saimon Pitatəmehm rəkɨs!”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Kən ilau kəmuən-ipən rafin natɨmnat itəm kəmol kəm ilau e suatɨp, kən muən-ipən nian ilau kəmatiatun Iesu lan e nian itəm in təmatəmkas pɨret matos-ipən kəm ilau.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Kən nian katuən əh nəghatən mɨn əh, Iesu təmuwa mətul ilugɨn-in ilat matən kəm ilat məmə, “Nəməlinuən tətatɨg otəmat.”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Məto ilat kəmotaut lan kən mɨnoatəgin, nɨkilat təht məmə kɨnotəplan narmɨn kit.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Məto in təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Tahro rəhatəmat nətəlɨgən tatərat nəhlan? ?Tahro rəhatəmat nətəlɨgən tatətul pagpag?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Otehm-tu nelmək ne nelkək məmə io əm u. Otea-pa motek nɨpətɨk kən motɨtun məmə io. Narmɨ etəmim nɨpətɨn ne nɨkɨlkɨlin tɨkə, təsolən məmə inu nakoatehm io, nɨpətɨk ne nɨkɨlkɨlik əh-ikɨn.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Təmən nəghatən əh, kən təməgətun nelmɨn ne nelkɨn kəm ilat.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ilat kəsotən wɨrən nɨpahrienən lan məto-inu nɨkilat tətagien pɨk, kən narmɨlat tatiwɨg. Kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Nagwənən kit un nakoatos, o?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kən kəmotos nəm məsɨn itəm kəmwaan rəkɨs motos-ipən kəm in,
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 kən e nɨganəmtɨlat, təmos mun.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Aupən ikɨn, nian emətatɨg əh kitat min itəmat, emən nəghatən u kəm itəmat məmə, natɨmnat rafin itəm koatəghat-in io e Naoa Rəha Uhgɨn, okotəkəike motuwa motol nɨpahrienən lan, inəh nəghatən mɨn e naoa rəha Moses, ne naoa mɨn rəha ien mɨn rəha Uhgɨn, ne Naoa Rəha Napuən Mɨn.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Kən in təmerəh e rəhalat nətəlɨgən məmə okotɨtun nəghatən mɨn itəm tətatɨg e Naoa Rəha Uhgɨn.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “Nəghatən itəm tətatɨg e Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə netəmim okotol tərat kəm Kristo itəm Uhgɨn təmahl-ipa, motol tatəto nahməən e nɨpətɨn matuwɨn matuwɨn tɨmɨs, məto e nian itəm tatol kɨsɨl lan, in otəmegəh mɨn e nɨmɨsən.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Kən e nərgɨ Kristo itəm Uhgɨn təmahl-ipa, netəmim okotəkəike motən-iarəp nəghatən əh məmə netəmim okotəkəike motəuhlin kən motɨtəlɨg e rəhalat təfagə rat mɨn, kən Uhgɨn in otəsalpɨnən nɨtai təfagə, kən maluin rəhalat nolən rat mɨn. Nəghatən u otəkəike muwɨn kəm noanol mɨn rafin əpəh ikɨn mɨn rafin, otətuoun Jerusalem kən muwɨn mətoahgin-pən ikɨn mɨn rafin e nətueintən.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Itəmat nəmotehm natɨmnat mɨn u, kən onəkotən-iarəp ətuatɨp nəghatən mɨn lan.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Kən ekahl-ipa suah u itəm rəhak Tata təmən-iəkɨs məmə in otahl-ipa kəm itəmat, inu rəhan Narmɨn. Məto onakoatəsahgin e taon əh mətoahgin-pən nakotos nəsanənən rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn, kən tərioah e nəmegəhən rəhatəmat.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kən Iesu təmit ilat motiet e taon motuwɨn əh latuənu Petani. Kən təmɨləs-ipər nelmɨn məfak olat.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Kən nian təmatəfak olat, kən təmapəs ilat nian Uhgɨn təmɨləs mɨnatuwɨn əpəh ilɨs e nego e neai.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Kən kəmoteiuaiu motəfak-pən kəm in, kən uarisɨg lan, kotɨtəlɨg-pən Jerusalem nɨkilat tətagien.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Kən nian rafin, koatuwɨn e Nimə Rəha Uhgɨn moatənwiwi Uhgɨn.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.