Lucas 20
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Nian kit, Iesu təmatəgətun netəmim əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn, kən matən-iarəp namnusən təwɨr rəha Uhgɨn kəm netəmim. Kən pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəm-iasol mɨn rəha noanol rəha Isrel kəmotuwa kehm in,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 kən kəmotətapəh ron məmə, “?Ən-tu kəm itɨmat məmə pah təmegəhan-in ik nakatol natɨmnat mɨn əh? ?Kən pah təmegəhan-in nepətən əh, Uhgɨn o etəmim əm?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Təwɨr əm. Io ekətapəh-in mɨn nəghatən kit kəm itəmat, kən itəmat onəkotaupən motuhalpɨn-pa kəm io.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ?Pah təmegəhan-in nepətən kəm Jon məmə in otol baptais e netəmim, Uhgɨn o etəmim əm?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Kən kɨnoatən-ən nəghatən u kəm ilat mɨn, mɨnoatən məmə, “Okəmə kotən məmə Uhgɨn təmegəhan-in, kən in otən məmə, ‘?Məto tahro nəkəsotənən nɨpahrien e Jon?’
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Məto okəmə kitat kotən məmə netəmim əm kəmotegəhan-in, kən netəm mɨn əh okotaht kitat e kəpiel məto-inu ilat kɨnotən rəkɨs nɨpahrienən e Jon məmə in ien kit rəha Uhgɨn.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Kən ilat kəmotuhalpɨn məmə, “Itɨmat esotɨtunən məmə pah təmegəhan-in.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kən io mɨn, ko esənən məmə pah təmegəhan-in nepətən kəm io məmə ekatol natɨmnat mɨn u.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Kən Iesu təmuəh nimaa nəghatən kit kəm netəmim məmə, “Etəm-iasol kit təməfe nol u krep e nasumən asol rəhan. Kən in təmələhəu-pən nasumən u e nelmɨ netəmim neen, kən ilat okotol wək lan, kən nian rəha nəulək-inən, okotos-ipən məsɨn kəm in. Kən təmuwɨn əpəh e nɨməptən pɨsɨn kit matɨg mɨnos nian tepət.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Kən nian krep təmol noan kən kɨnotəmarəg, etəm-iasol in təmahl-ipa rəhan kit iolwək məmə in otuwɨn mehm netəm koatol wək e rəhan nasumən məmə okotəhl noa krep, kən motoor kos-ipən rəha etəm-iasol neen. Məto netəm mɨn əh kəmotətul motaht iolwək əh, kən motahl-ipən tɨtəlɨg məsotəmki-pənən noa krep neen ne kəm in.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Kən etəm-iasol təmahl-ipa mɨn rəhan kit iolwək mɨn. Kən ilat kotaht mɨn, motol naulɨsən rat kəm in, kən motahl-ipən tɨtəlɨg məsotəmki-pənən noa krep neen ne kəm in.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Kən in tahl-ipən mɨn kit mɨn, kən ilat kəmoatoh katoh kos-ipən nɨməgəm kəm in, kən motahl-iarəp.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 “Kən etəm-iasol rəha nasumən təmə, ‘?Ekol naka əh-roiu? Təwɨr məmə ekahl-ipən nətɨk ətuatɨp itəm iakolkeike pɨk, okəm-naka ilat okotɨsiai-in.’ Kən in təmahl-ipən.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 “Məto nian netəm mɨn əh kəmotehm, kəmotən kəm ilat mɨn məmə, ‘Nətɨ etəm-iasol ilouin tatuwa itəm o nian kit nasumən tuwa məmə rəhan. Pəs kotuwɨn motohamnu, kən kitat okotos nasumən rəhan məmə rəhatat.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Kən kəmotaskəlɨm motewkəkan motuwɨn əpəh ihluə e nasumən, kən motoh kohamnu. “?Kən iərəmərə otol naka kəm netəm mɨn əh?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 In otuwa moh netəm mɨn əh kotɨmɨs, kən in otələhəu-pən nasumən asol əh otuwɨn e nelmɨ netəm pɨsɨn.” Kən nian netəm kəmoatətəlɨg-in in kəmotəto nəghatən əh, kəmotən məmə, “!Pəs okol kəsol agɨn-əhən nat əh!”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Məto Iesu təmasɨpən ətuatɨp əm olat, kən mən məmə, “Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə,“?Məto nəghatən u nɨpətɨn naka?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Netəmim rafin itəm okotiet motorin-pən ilat e kəpiel əh, kən okotorapɨtpɨt ilat motol nɨmɨsmɨsɨn. Məto okəmə kəpiel əh otiet maht suah kit, kən in otawtəwɨtə mərat agɨn.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Kən iəgətun mɨn rəha Lou, ne pris asol mɨn kəmotɨtun məmə nimaa nəghatən rəhan tatən ilat, kən tol nəhlan, kəmoategəs-in suatɨp məmə okotaskəlɨm uəhai əm, kɨləs-ipən e kalapus, məto kɨnoatəgin netəmim, kən motapəs.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Kən iəgətun mɨn rəha Lou, ne pris asol mɨn koatalkəlɨk wɨr o Iesu, moatolkeike məmə okotətu-pən nɨpəgnəmtɨn mɨn neen e nəghatən kit rəhan məmə okotɨləs-ipən in e nelmɨ etəm Rom, kapman rəhalat. Kən kəmotahl-ipən netəmim neen məmə ilat okotuwɨn motol kəut kəsuə kəm Iesu.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kən kəut kəsuə mɨn kəmotuwɨn motətapəh o Iesu məmə, “Iəgətun. Itɨmat ekotɨtun natɨmnat mɨn itəm nakatən ne natɨmnat itəm nakəgətun netəmim lan, kotətuatɨp wɨr. Ik onakəsolən nolən pɨsɨn kəm suah kit, kən matɨg mol pɨsɨn mɨn kəm suah kit. Məto onəkol tahmen ahmen əm kəm ilat rafin. Kən ik nakatəghat-in əm nɨpahrienən matəgətun netəmim e suatɨp rəha Uhgɨn.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 ?Ən-tu kəm itɨmat məmə, tətuatɨp e Lou rəhatat məmə okotətou takɨs kəm Sisa u in kapman rəha Rom, o kəp?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Məto Iesu təmɨtun əm məmə koatol kəut kəsuə kəm in, kən in təmən-ipən kəm ilat məmə,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Otəgətun-tu məni kit kəm io. ?Narmɨ pah u tətatɨg e məni u? ?Kən nərgɨ pah u tətatɨg e məni u?” Kən kəmotən məmə, “Narmɨ Sisa, ne nərgɨ Sisa.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Inəh natɨmnat rəha Sisa, os-ipən kəm Sisa. Kən natɨmnat rəha Uhgɨn, os-ipən kəm Uhgɨn.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Kən e nɨganəmtɨ netəmim rafin, nəghatən mɨn itəm koatətapəh-in, okol kəsotɨləs-iəhauən Iesu lan. Məto narmɨlat təmiwɨg pɨk o nəghatən itəm Iesu təmuhalpɨn, kən kəməsotəghatən.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Kən Satusi mɨn neen kəmotuwa o Iesu. Ilat koatən məmə netəm kəmotɨmɨs, okol kəsotəmegəh mɨnən.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Kən kəmotətapəh-in nəghatən kit kəm Iesu məmə, “Iəgətun. Moses təməte-pən e Lou rəhatat məmə okəmə suah kit otɨmɨs, kən rəhan pətaguɨhl tətatɨg məto kəməsialəsən nətɨlau kit, kən inəh pian kit otəkəike mit nəutahlɨmɨs un. E nolən əh, ilau okuemək, kən nɨsualkələh mɨn okotaskəlɨm nərɨg mɨn rəha etəm tɨkə.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 “Tol nəhlan, pian ilat sepɨn. Kən itəm tepət elat təmaupən mit pətan kit, kən uarisɨg tɨmɨs, məto kəsialəsən nətɨlau kit.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Pian itəm tatuarisɨg in, təmit mɨn nəutahlɨmɨs un, məto in mɨn təmɨmɨs, kən kəsialəsən nətɨlau kit.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Kən uarisɨg lan, pialat kit mɨn tit mɨn nəutahlɨmɨs un, məto təmɨmɨs mɨn. Kən pian mɨn əh ilat rafin sepɨn kəmotit pətan un, məto kəsotɨləsən nətɨlat kit, kən kəmotɨmɨs rafin.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Kən uarisɨg lan, nəutahlɨmɨs təmɨmɨs mɨn.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Inəh netəm sepɨn, ilat pialat mɨn kəmotit pətan əh. ?Məto e Namnun Nian, nian netəmim okotəmegəh mɨn e nɨmɨsən, pətan əh in rəha pah lan?”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “E nətueintən u, nəman ne nɨpɨtan koatol marɨt.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Məto e nian rəha natɨgən wi, netəmim itəm Uhgɨn nɨkin tətagien olat məmə ilat okotəmegəh mɨn e nɨmɨsən kən mos ilat muwɨn kotatɨg e natɨgən wi, ko ilat kəsotol mɨnən marɨt.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ilat okol kəsotɨmɨs mɨnən məto-inu ilat okotahmen əm e nagelo mɨn. Kən ilat nenətɨ Uhgɨn məto-inu in təmol ilat kotəmegəh mɨn e nɨmɨsən.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kən kotɨtun məmə inu otuwa mol nɨpahrienən lan məto-inu, naoa rəha Moses tatəgətun mɨn məmə nian netəmim okotɨmɨs, ilat okotəmegəh mɨn. E namsu rəha nɨg itəm nɨgəm təmatuəpən lan, Moses tətaun-in Iərəmərə Uhgɨn məmə in ‘Uhgɨn rəha Epraham, Uhgɨn rəha Aisak, ne Uhgɨn rəha Jekop,’ nat əpnapɨn iləhal kəməhalɨmɨs rəkɨs nuwəh məsɨn.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Uhgɨn u, in Uhgɨn rəha netəm koatəmegəh, məto sənəmə in Uhgɨn rəha netəm kəmotɨmɨs, məto-inu in tatehm netəmim rafin məmə ilat koatəmegəh, nat əpnapɨn okəmə kəmotɨmɨs rəkɨs o koatəmegəh əh.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Kən iəgətun mɨn rəha Lou neen kəmotən-ipən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, nəmuhalpɨn wɨr pahrien.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Kən kəmotəgɨn o nətapəh-inən nəghatən kit mɨn tol min-nəhlan.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Tahro netəmim koatən məmə Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa, in mipɨ Kig Tefɨt rat?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Məto-inu e Naoa Rəha Napuən Mɨn,Kig Tefɨt atɨp əm təmən məmə,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Kig Tefɨt atɨp təmən məmə Mesaea in rəhan Iərəmərə. ?Kən okəmə mipɨ Tefɨt atɨp əm, kən tahro matol rəhan Iərəmərə?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Nian netəmim kəmoatətəlɨg, Iesu təmən-ipən kəm rəhan mɨn netəmim məmə,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Itəmat onəkotəkəike moatəto wɨr itəmat kən məsotətəu-pənən nolən mɨn rəha iəgətun mɨn rəha Lou. Nɨkilat tətagien məmə okoatuwɨn-in napən əfəməh mɨn rəha nausitən məmə netəmim okoatehm ilat ron. Kən nɨkilat tətagien nian netəmim koatos-ipər nelmɨlat e maket e nɨsiaiiən kəm ilat. Kən əpəh imə e nimə rəha nuəfɨmɨnən, kotolkeike məmə okotəpələh aupən əpəh təwɨr ikɨn. Kən e nian rəha lafet, ilat koatolkeike məmə okotuwɨn kəpələh-pən aupən ikɨn rəha nɨsiaiiən.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Kən ilat koatol tərat kən motakləh-in nimə mɨn rəha nəutahlɨmɨs mɨn. Kən ilat koatəfak əfəməh moateiuə əm məmə netəmim okoatəplan ilat ron. Nalpɨnən rəha netəm mɨn u in otəskasɨk maprəkɨs.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.