Lucas 19
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən Iesu təmaliwək muwɨn imə e taon u Jeriko matuwɨn məmə otiet-arəpən e nəwtain məsɨn.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Kən e taon əh, suah kit əh-ikɨn, nərgɨn u Sakias. In etəm-iasol kit rəha netəm koatos məni rəha takɨs, kən rəhan nautə tepət.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Kən in tolkeike məmə otəplan-tu məmə Iesu in pah, məto təruru nəplanən məto-inu in natiəkuəkɨr, kən netəmim koatətulosɨg-in.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Kən in təmaiu aupən muwɨn maiu e nɨg kit, nərgɨn u sikamo, məmə otɨtun nəplanən Iesu nian in otuwa-pa ikɨn.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Kən nian Iesu təmuwa ətuatɨp əh in ikɨn, təmasɨpər məplan, kən mən-ipən kəm in məmə, “Sakias. Eiuaiu uəhai, məto-inu roiu ekəkəike muwɨn matɨg əpəh e rəham nimə.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Kən Sakias təmeiuaiu uəhai əm, kən mit Iesu mian əpəh iman ikɨn imə, kən nɨkin təmagien.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Məto nian netəmim kəmotəplan natɨmnat mɨn əh, kən koatasiwən-in nolən mɨn əh moatən nɨkalɨ Iesu məmə, “Suah əh tatuwɨn e nimə rəha iol təfagə rat.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Kən nian kɨnotuwɨn e nɨpəgnoa nimə rəha Sakias, in tətul mən-ipən məmə, “Iərəmərə, atətəlɨg-in-tu. Oekoor rəhak natɨmnat mol niel kəiu, kit rəhak, kən kit oekos-ipən kəm ian-rat mɨn. Kən natɨmnat itəm emakləh-in o suah kit, oekalpɨn mau kuwɨt.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Roiu Uhgɨn tɨnosmegəh rəkɨs ik ne rəham mɨn, məto-inu ik mɨn, nəmahatətə e Uhgɨn, kən ik noanol pahrien kit rəha Epraham.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Kən io, Nətɨ Etəmim, emuwa məmə ekeam-in netəmim itəm koatəlue, kən mosmegəh ilat.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nian netəmim koatətəlɨg-in Iesu, in təmatəkəike matuəh nimaa nəghatən kəm ilat məto-inu in tɨnatuwa iuəhkɨr o Jerusalem, kən nɨkilat təht məmə nərəmərəən rəha Uhgɨn otəsuwəhən tuwa.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “Etəm-iasol kit tolkeike məmə in otuwɨn isəu məplan kig asol agɨn məmə kig asol otɨləs-ipər in mol kig lan əpəh iman ikɨn, kən otəpanɨtəlɨg-pa mɨn.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Kən təmaun-in rəhan iolwək ten, kən moor məni kitiəh kitiəh kəm ilat.Kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, ‘Itəmat onəkotəkəike motol wək e məni u o nosən ətain mətoarus-pən io ekɨtəlɨg-pa mɨn.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Məto ilat əpəh iman ikɨn koatetəhau suah əh, kən motahl-ipən nəghatən kəm kig asol agɨn məmə, ‘Itɨmat esotolkeikeən məmə suah u otərəmərə etɨmat.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Məto kəmɨləs-ipər in kol kig lan, kən in təmɨtəlɨg-pa mɨn. Kən in təmaun-in rəhan iolwək mɨn itəm təmoor rəhan məni kəm ilat. In tolkeike məmə otɨtun məmə ilat kəmotol win e məni naka nian in təmətatɨg əpəh isəu.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 “Kən etəm tətaupən təmuwa mən-ipən kəm in məmə, ‘Iərəmərə, nəmələhəu-pa məni kitiəh e nelmək, kən emol win e məni ten mɨn.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Kən rəhan etəm-iasol təmən-ipən kəm in məmə, ‘Ik iolwək təwɨr, nəmol wək itəm in təwɨr. Məto-inu nəmol wək təwɨr o nehm wɨrən nat itəm natiəkəku, kən roiu oekegəhan-in mɨn ik məmə onakərəmərə taon ilat ten.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Kən etəm tatuarisɨg lan təmuwa mən-ipən məmə, ‘Iərəmərə, nəmələhəu-pa məni kitiəh e nelmək, kən emol win e məni faif mɨn.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Kən etəm-iasol təmən-ipən kəm in məmə, ‘Ik onakərəmərə e taon ilat faif.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Kən iolwək kit mɨn təmuwa mən-ipən kəm in məmə, ‘Iərəmərə, inu rəham məni. Eməlis ətain e napən, kən məhluaig-in wɨr,
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 məto-inu io iatəgin ik itəm rəham nolən tiəkɨs. Nakatos natɨmnat itəm kəsənəmə rəham, kən matəulək e nasumən mɨn itəm ik nəməsəfeən ilat.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Kən etəm-iasol təmən-ipən kəm in məmə, ‘!Ik iolwək rat! Nəghatən əm rəham tatəgətun məmə nəmol tərat agɨn. Nɨnɨtun rəkɨs məmə io etəm-iəkɨs, kən iakatos natɨmnat itəm kəsənəmə rəhak, kən iatəulək e nasumən mɨn itəm eməsəfeən ilat.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 ?Tahro nəməsosən rəhak məni muwɨn mələhəu-pən e pag, kən nian ekɨtəlɨg lan, ekɨtun nosən rəhak məni ilau profit rəhan?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Kən təmən-ipən kəm rəhan mɨn əh məmə, ‘Otos-irəkɨs rəhan məni, kən motos-ipən kəm suah u rəhan məni ten.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “Kən ilat kəmotən məmə, ‘!Iərəmərə, təsətuatɨpən məto-inu rəhan məni ten rəkɨs!’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “Kən etəm-iasol təmən-ipən kəm ilat məmə, ‘Iatən kəm itəmat məmə, etəmim itəm tatos nat kit, kəpanos-ipən mɨn neen mɨn. Məto etəm rəhan nat kit tɨkə, kəpanos-irəkɨs rəhan natɨmnat rafin.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Kən roiu, rəhak tɨkɨmɨr mɨn itəm kəməsotolkeikeən məmə ekuwa kig rəhalat, onəkotit ilat motuwa, kən onəkotohamnu ilat e nɨganəmtək.’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Kən nian Iesu təməghat rəkɨs un, kən in təmaliwək maupən matuwɨn Jerusalem, kən netəmim koatuarisɨg in.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Nian kɨnotuwa iuəhkɨr o latuənu mil u kəiu, Petfas ne Petani e Nɨtot Rəha Nɨg U Olif, kən in təmən-ipən kəm rəhan mil etəmim kəiu məmə,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Ian əpəh latuənu itəm kotɨsɨ-pən ikɨn. Ikɨn əh, onakuehm nətɨ togki kit itəm kəsasuəən əh lan. Iakɨs nol lan muasɨg muea ikɨn-u.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Kən okəmə suah kit tətapəh otəmlau məmə, ‘?Nakətiakɨs togki o naka?’ kən onəkuən-ipən kəm in məmə, ‘Iərəmərə rəhatat, in tolkeike məmə otol nat kit lan.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Kən kəmian muehm natɨmnat rafin tol əm məmə inu Iesu təmən mihin ne.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Kən nian kəmətiakɨs nətɨ togki, kən netəmim mɨn rəha togki kəmotətapəh olau məmə, “!Ei! ?Nətiakɨs nətɨ togki o naka?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Kən ilau kəmuən-ipən məmə, “Kəp. Iərəmərə tolkeike məmə otol nat kit lan.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Kən kəmuasɨg muea kəm Iesu, kən kəmuapeg rəhalau kot muəfətain məntaa nətɨ togki lan, kən muasitu e Iesu tər masuə e nətɨ togki.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Nian təmasuə lan mɨnatuwɨn, kən rəhan netəmim kotapeg rəhalat mɨn kot motəpen-pən e suatɨp.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nian Iesu tɨnatuwa iuəhkɨr o Jerusalem mətasuə e togki mateiuaiu e Nɨtot Rəha Nɨg U Olif, kən netəmim rafin rəhan nɨkilat tətagien, kən mɨnətuoun moatənwiwi Uhgɨn motagət əfəməh o nat pɨspɨs mɨn itəm kəmoatehm in təmatol.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Kən koatən məmə,
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Kən Farisi mɨn neen itəm kəmotatɨg əh-ikɨn kəmotən-ipən kəm in məmə, “Iəgətun. Ən-iəhau rəham mɨn netəmim məmə okotakəm nohlɨlat.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Məto in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə netəm mɨn u kəsotagətən, kən kəpiel mɨn u, ilat okotagət əfəməh.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Kən nian Iesu təmuwa iuəhkɨr təmehm taon əh Jerusalem, kən təmasək o netəm mɨn əh-ikɨn əh.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Kən tatən məmə, “Ei, nat əpnapɨn nəmotapəs natɨmnat itəm tatos-ipa nəməlinuən mətoarus-pa u-roiu, məto okəmə nəkotɨtun ilat roiu əm, kən Uhgɨn otos-ipɨnə kəm itəmat. Məto kəp. Natɨmnat mɨn əh koatəhluaig okol nəkəsotehmən.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Məto e nian mɨn itəm tatuwa otəmat, rəhatəmat tɨkɨmɨr mɨn okotuwa kətul kɨtəlau-in itəmat, okotel nɨməptən kətu-pər kol əpətɨn rəhatəmat taon, kən motahtosɨg-in itəmat lan məmə nəkəsotietən.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Kən ilat okotərəkɨn rafin nimə e taon rəhatəmat, kən okotohamnu itəmat rafin təlmin nɨsualkələh mɨn rəhatəmat. Okol kəpiel kit ne rəha nimə mɨn osətətulən. Natɨmnat rafin u otatuwa məto-inu itəmat nəmotəruru nian itəm Uhgɨn təmuwa məmə in otosmegəh itəmat lan.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Kən Iesu təmuwɨn mɨnatəhg-iarəp netəmim itəm koatol maket e Nimə Rəha Uhgɨn.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Kəməte rəkɨs e Naoa Rəha Uhgɨn məmə, ‘Rəhak nimə, in nimə rəha nəfakən kəm io,’ məto itəmat nɨnoatol tɨnuwa in ‘nimə kit itəm iakləh mɨn koatəhluaig ikɨn.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Kən uarisɨg lan, e nian mɨn rafin, Iesu təmatəgətun əpəh imə e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən pris asol mɨn, ne iəgətun mɨn rəha Lou, ne netəm-iasol mɨn rəha noanol mɨn rəha Isrel, kəmotegəs-in suatɨp məmə okotohamnu Iesu,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 məto kəməsotehmən suatɨp kit məto-inu netəmim rafin kotolkeike pɨk məmə okoatəto nəghatən mɨn rəhan, kən nəghatən rəhan tətaskəlɨm wɨr rəhalat nətəlɨgən.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.