Lucas 16
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ACF
1 Kən Iesu təmən kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “Suah kit rəhan nautə tepət, kən in təmos suah kit tuwa etəm-iasol o rəhan iolwək mɨn. Kən rəhan iolwək mɨn neen kəmotuwa moatən-ipən nəratən rəha etəm-iasol əh kəm iərəmərə, moatən məmə, ‘Ei, suah əh tatərəkɨn rəham natɨmnat.’
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Kən təmaun-in suah əh tuwa tatəghat kəm in məmə, ‘?Ei, nəghatən naka mɨn u iakatəto katən lam? Ekolkeike məmə nakos rafin nəghatən mɨn rəha wək rəham muwa, məto-inu roiu ekahl-iarəp ik e wək.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Kən etəm-iasol əh təmuwɨn matətəlɨg-in məmə, ‘Awe. Rəhak iərəmərə tolkeike məmə otərakin io e rəhak wək u-roiu. ?Kən ekol naka əh-roiu? Nahgik təsahmenən məmə ekel nɨsɨp mos məni ikɨn, kən io iaulɨs pɨk o neasiə-inən məni o netəmim.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 !Ei! Roiu əh enɨtun nat naka itəm io ekol pəs netəmim okotit io motuwɨn iməlat ikɨn moatehm wɨr io nian rəhak iərəmərə otərakin io e rəhak wək.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Kən in təmaun-in rafin netəmim itəm kəmotol kaon kəm iərəmərə kotuwa ron kitiəh kitiəh. Kən təmən-ipən kəm itəm təmaupən muwa məmə, ‘?Ik nəmol kaon e naka?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Kən suah əh təmən məmə, ‘Eməmɨk tram rəha oel o noahən ilat wan-hanrɨt.’Kən etəm-iasol təmən kəm in məmə, ‘Inu ma pepe rəha kaon rəham. Əpələh uəhai əm-tu, kən əte-pən fifti tram əm e rəham pepe.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 “Kən təmən-ipən kəm suah kit mɨn məmə, ‘?Ik nəmol kaon e naka?’ Kən in təmə, ‘Emol kaon e wan-taosan pak wit.’ Kən etəm-iasol təmə, ‘Os ma pepe rəha kaon rəham, kən əte-pən əm eit-hanrɨt pak wit.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “Kən uarisɨg lan, iərəmərə rəha etəm-iasol apon itəm təmatol tərat kəm in, təmatənwiwi in o rəhan nolən rəha neiueiuəən məmə in otehm wɨr atɨp in. Nat u tatəgətun məmə netəmim rəha nətueintən, ilat kotenatɨg wɨr o nolən mɨn rəha nətueintən nian ilat koatəghat kəm ilat mɨn, taprəkɨs-in nenatɨgən rəha netəmim rəha nəhag-əhagən.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 “Kən iatən kəm itəmat məmə, otasitu wɨr e netəmim e məni rəha nətueintən məmə ilat okotuwa iolɨtəmat mɨn. Kən nian məni rəha nətueintən otɨkə, kən Uhgɨn otos itəmat muwɨn əpəh e nego e neai itəm otətatɨg lilɨn.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Okəmə nəkɨtun məmə suah kit tatehm wɨr nat əkəku kit, kən nəkɨtun məmə in tɨtun nehm wɨrən nat itəm iahgin. Kən okəmə nəkɨtun məmə suah kit tatol nolən itəm təsətuatɨpən e nat əkəku kit, kən nəkɨtun məmə in otol nolən təsətuatɨpən e nat itəm iahgin.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 ?Kən tol nəhlan, okəmə itəmat nəkəsotehm wɨrən məni rəha nətueintən u, kən pah otegəhan-in itəmat məmə nakotos nat itəm təwɨr pahrien, inəh natɨmnat rəha Uhgɨn?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kən okəmə itəmat nəkəsotehm wɨrən natɨmnat rəha suah kit mɨn, kən nɨkitəmat təsəhtən məmə okos-ipən əh mɨn kəm itəmat rəhatəmat atɨp natɨmnat məto-inu, katəplan məmə onəkəsotehm wɨr mɨnən natɨmnat mɨn əh.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Etəmim tɨkə itəm tɨtun nuwamən in slef rəha etəm-iasol kəiu. Okəmə in tətalkut məmə otol nəhlan, kən otolkeike kit mol nəwian, kən metəhau kit məsolən nəwian. Okol nəsolən slef rəha Uhgɨn ne məni e nian kitiəh əm.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Farisi mɨn kotolkeike pɨk məni, kən nian kəmotəto nəghatən mɨn u, kən kəmotalah-əsan e Iesu.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Məto in təmən kəm ilat məmə, “Itəmat nəkoatol nolən mɨn itəm koatol netəmim koatən məmə nəkotətuatɨp. Məto Uhgɨn tɨtun nɨkitəmat məmə kotərat. Iatən nəhlan məto-inu nat naka itəm netəmim koatɨləs-ipər məmə in nat keike, məto e nɨganəmtɨ Uhgɨn in nat əpnapɨn əm.”
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Kən in təmatəkəike matən məmə, “Kəmən-iarəp Lou ne nəghatən rəha ien mɨn rəha Uhgɨn mətoarus-pa Jon Baptais, kən uarisɨg lan, katən-iarəp namnusən təwɨr rəha nərəmərəən rəha Uhgɨn, kən netəmim rafin kotalkut pɨk məmə okotuwɨn motatɨg ahgin.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Məto kəsənən məmə wək rəha Lou ne nəsanənən rəhan təmɨkə. Nəghatən rafin rəhan kotatɨg, in asol mɨn mətoarus-pən in əkəku agɨn. Lou otətatɨg taprəkɨs-in neai ne nətueintən.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Kən tahmen-pən əm nulan: okəmə suah kit tatol tifos mətapəs rəhan pətan, kən matit pətan pɨsɨn kit mɨn mətuatɨg, kən in tategoafəl rəhan pətan matol təfagə rat. Kən okəmə suah kit tatit pətan kit itəm rəhan iərman təmapəs kən ilau mətuatɨg, kən in tatol təfagə rat məto-inu in tətakləh-in pətan rəha suah pɨsɨn kit.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Kən Iesu təmən məmə, “Suah kit rəhan nautə tepət tatuwɨn e napən wɨr mɨn nəguɨ-naris itəm nəmtɨn tiəkɨs, kən nian rafin tatun pɨk nagwənən wɨr mɨn.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Kən ian-rat kit, nərgɨn u Lasaros, nɨməgəm təmɨrafin nɨpətɨn. Kən kəmɨləs kan kələhəu əpəh e nafiluə rəha latuənu.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 In tolkeike pɨk məmə otun nɨmɨsmɨsɨ nagwənən itəm təmɨsas e tepɨl rəha etəm-iasol əh. Kən nat kit tərat mɨn, kuri mɨn kotuwa moatəpəh-əpəh nɨməgəm mɨn rəhan.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Kən ian-rat əh təmɨmɨs, kən nagelo mɨn kəmotɨləs motuwɨn əpəh e nɨkalɨ Epraham, ikɨn rəha nɨsiaiiən. Suah un rəhan nautə tepət, in təmɨmɨs mɨn, kən kəmɨtənɨm.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Kən in tuwɨn əpəh e nɨgəm asol, kən tatəto nahməən asol, kən nian təmasɨpər, təməplan Epraham əpəh isəu. Kən Lasaros əpəh e nɨkalɨn.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Kən təmaun-in əfəməh məmə, ‘!Tata Epraham! Awi, asəkitun io. Ahl-ipən Lasaros məmə oteer əm noanelmɨn e nəhau kən mos muwa mek namək lan məmə otətəp, məto-inu iatəto nahməən asol e nɨgəm ukɨn-u roiu.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Məto Epraham təmə, ‘Nətɨk, nɨkim təht-tu rəham nəmegəhən aupən. Ik nəmatos natɨmnat wɨr rəham tepət, məto Lasaros təmatəto nahməən tepət e nɨpətɨn. Məto roiu əh, in tatəto təwɨr ikɨn-u, kən ik, natəto nahməən tepət e nɨpətɨm.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Kən nat kit mɨn. Ilugɨn-in kitat, noakɨmɨl asol itəm tatoor kitat, ik un, kən itɨmat u. Okəmə itɨmat kit tolkeike məmə otɨmnə mehm ik, məto okol təsɨmnəən. Kən okəmə itəmat kit tolkeike məmə otuwa mehm itɨmat, məto okol təsuwamən.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Kən etəm rəhan nautə tepət təmən məmə, ‘Tata. Iakatəkəike kəm ik, awi, kəsi. Ahl-ipən Lasaros tuwɨn e nimə rəha tata rəhak,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 məto-inu piak faif əh-ikɨn. Təwɨr məmə in otuwɨn məghat mem əskasɨk ilat məmə okoatəto ilat məmə okəsotuwamən ukɨn-u itəm iatəto nahməən asol agɨn ikɨn.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Məto Epraham təmə, ‘Kəp. Nəghatən rəha Moses ne ien mɨn rəha Uhgɨn tətatɨg. Pəs piam mɨn okotəto nəghatən mɨn əh.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Kən etəm rəhan nautə tepət təmən məmə, ‘Kəp, Tata Epraham. Təsahmenən. Məto okəmə suah kit otəmegəh mɨn e nɨmɨsən otuwɨn məghat kəm ilat, kən nɨpahrienən, ilat okotəuhlin rəhalat nətəlɨgən kən motapəs təfagə rat mɨn rəhalat.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Kən Epraham təmə, ‘Okəmə kəsotətəlɨg-inən nəghatən rəha Moses ne ien mɨn rəha Uhgɨn, kən in nat əpnapɨn okəmə suah kit təmegəh pap e nɨmɨsən kən muwɨn matəghat kəm ilat, məto okol kəsotən mɨnən nɨpahrienən lan.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.