Lucas 13
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Kən e nian əh, netəmim neen kəmotuwa kən-ipən kəm Iesu məmə netəm Kalili neen koatoh nat megəh mɨn məmə okotol sakrifais lan kəm Uhgɨn, kən nian kitiəh mɨn əm, mopael mɨn rəha kapman u Pailat kəmotuwa motohamnu ilat, kən nɨtalat nat megəh mɨn kəmotol əm kitiəh kətaiu.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Kən Iesu təmən-ipən məmə, “?Tahro? ?Nɨkitəmat təht məmə nɨmɨsən əskasɨk tol min-nulan rəha netəm Kalili əh, tatəgətun məmə ilat netəm rat taprəkɨs-in netəmim rafin rəha Kalili?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 !Kəp! Iatən kəm itəmat məmə təsol mihinən nəhlan. Məto okəmə itəmat nakəsotəuhlinən itəmat e nolən rat mɨn rəhatəmat, kən itəmat mɨn onəkotɨmɨs.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 ?Kən tahro e netəm eitin rəha Saeloam itəm nimə əfəməh təmiet məfətain ilat kotɨmɨs? ?Nɨkitəmat təht məmə natɨmnat mɨn əh tatəgətun məmə nəmegəhən rəhalat tərat taprəkɨs-in netəmim rafin əpəh Jerusalem?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 !Kəp! Iatən kəm itəmat məmə təsol mihinən nəhlan. Məto okəmə itəmat nakəsotəuhlinən itəmat e nolən rat mɨn rəhatəmat, kən itəmat mɨn onəkotɨmɨs.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Kən təmuəh nimaa nəghatən u məmə, “Etəmim kit təməfe nɨg kit əpəh e rəhan nasumən, nərgɨn u fik. Kən nian nup mɨn neen təmuwa mɨnuwɨn rəkɨs, suah u təmuwɨn nian tepət mateam-in noa nɨg u, məto tɨkə, məto-inu təsoeən.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Kən in təmən kəm suah u tatehm nasumən məmə, ‘Əplan-tu. Emuwa mateam-in noa fik u mɨnos nup kɨsɨl, məto esehmən noa nɨg kit ne. Ahtɨhl rəkɨs. Təsəwɨrən məmə tatətulosɨg e nɨməptən rəha nasumən.’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Kən suah u tatehm nasumən tuhalpɨn rəhan nəghatən məmə, ‘Etəm-iasol, əpəs əm tos nup kitiəh mɨn əm. Kən ekel nɨsɨp mɨtəlau e nəukətɨn, kən masitu lan məmki-pən nɨsɨp wɨr.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Kən okəmə tatoe e nup əh-ikɨn, kən təwɨr əm. Məto okəmə kəpə, ik nəkɨtun nəte rəkɨsən.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Kən e Sapat kit, Iesu tatəgətun netəmim əpəh imə e nimə kit rəha nuəfɨmɨnən.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Kən pətan kit əh-ikɨn itəm narmɨn rat tətatɨg lan e nup eitin, kən tatol məmə məntaan tatəfaiu e nian rafin, kən məsətul ətuatɨpən.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Kən nian Iesu təmehm in, kən təmaun-in məmə otuwa ron, kən tatən kəm in məmə, “Pətan. Io iatɨkɨs rəkɨs rəham nɨmɨsən, kol təsaskəlɨm mɨnən ik.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Kən Iesu təmələhəu-pən nelmɨn lan, kən əmun roiu agɨn-əh mɨn əm, təmətul ətuatɨp mɨnəwɨr, kən mɨnatənwiwi Uhgɨn.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Məto etəm-iasol rəha nimə rəha nuəfɨmɨnən, nɨkin təmahmə məto-inu Iesu təmol-wɨr pətan u e nian rəha Sapat. Kən in təmən-ipən kəm netəmim məmə, “Nian sikis rəhatəmat o nol wəkən. Nəkotɨtun nuwamən e nian mɨn əh məmə in otol-wɨr itəmat lan, məto e nian rəha Sapat, okol nəsotuwamən lan.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Kən Iərəmərə təmən-ipən kəm in məmə, “!Rəhatəmat nənən təwɨr, məto nɨkitəmat tamkɨmɨk! ?Pah u e nɨkitəmat e nian rəha Sapat, kən təsɨkɨsən rəhan pɨlɨk o togki itəm təməru ətain, masɨg muwɨn tətanəm nəhau? !Kəp! Itəmat rafin nəkoatol min-nəhlan.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Məto pətan əh, in noanol kit rəha Epraham, itəm Setan təməlis o nup eitin. Tətuatɨp əm məmə io ekəike mɨkɨs kən mosmegəh in e nian rəha Sapat.”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Kən nəghatən rəha Iesu təmol rəhan tɨkɨmɨr mɨn kəmotaulɨs. Kən netəmim rafin, nɨkilat tətagien o wək wɨr agɨn mɨn itəm Iesu tatol ilat.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Kən Iesu təmən məmə, “?Nərəmərəən rəha Uhgɨn in tahmen e naka? ?Kən io oekən nəghatən naka kən məgətun lan?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nərəmərəən rəha Uhgɨn, in tahmen-pən e noa nəpɨkitəm natiəkəku, kən suah kit təmɨləs məfe e rəhan nasumən. Kən nɨkutin tɨnəwiə mɨnol iahgin, kən mənɨg ilɨs mɨn kotuwa moatol-pən nimaalat e nelmɨn mɨn.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Kən təmən mɨn məmə, “?Iatəgətun nərəmərəən rəha Uhgɨn məmə in tahmen-pən e naka?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 In tahmen-pən e is noan məsɨn itəm pətan kit tətalkin e flaoa tepət itəm kəmol-pən e pesɨn asol, kən tətahl flaoa rafin tətasis matol iahgin.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Kən nian Iesu təmaliwək matuwɨn Jerusalem, kən matəgətun netəmim e taon mɨn ne latuənu mɨn.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Kən suah kit təmətapəh ron məmə, “?Iərəmərə, netəmim noan məsɨn əm itəm Uhgɨn otosmegəh ilat?” Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə,
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Iatən kəm itəmat məmə onəkotəkəike motalkut pɨk məmə nakotuwɨn-pən e toa itəm natiəkəku tatuwɨn e nego e neai, məto-inu netəmim tepət itəm okotalkut məmə okotuwɨn imə, məto ko kəsotuwɨnən.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Məto o nian kit, iərəmərə rəha nimə əh in otətul mahtosɨg e rəhan toa. Kən itəmat itəm nəsotuwamən əh imə e toa itəm natiəkəku əh, onakoatətul ihluə moatəht-əht toa moatən məmə, ‘Awi, Iərəmərə. !Erəh e toa otɨmat!’ Məto in otən məmə, ‘Ekəruru agɨn-əh itəmat.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Kən itəmat nakotətuoun moatən məmə, ‘Iərəmərə, kitat kəmotagwən kələh, kən ik nəmatəgətun itɨmat əpəh e rəhatɨmat ikɨn.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Məto in otən-ipɨnə məmə, ‘Io ekatən kəm itəmat məmə ekəruru agɨn-əh itəmat. Itəmat rafin netəm nakotərat agɨn. !Otuwɨn isəu ron io!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 “E nian əh itəmat onəkotehm Epraham, ne Aisak, ne Jekop, ne ien mɨn aupən koatatɨg e nego e neai itəm Uhgɨn tatərəmərə lan, məto itəmat onakoatətul ihluə kən okərakin-iarəp itəmat, kən onəkotasək, moatəgətain nəluɨtəmat, moatəto tərat.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Kən netəmim okotɨsɨ-par, kən motɨsɨ-pah, kən motɨsɨ-pəhap, kən motɨsɨ-pis, məmə okotuwɨn motəpələh motagwən e nego e neai itəm Uhgɨn tatərəmərə lan.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Kən təwɨr məmə nəkotɨtun məmə, netəmim neen itəm koatuarisɨg əh-roiu, ilat okotuwa motətul aupən. Kən netəmim neen itəm koatətul aupən əh-roiu, ilat okəpanotuwa motətul uarisɨg.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Kən e nian əh, Farisi mɨn neen kəmotuwa motən-ipən kəm Iesu məmə, “Təwɨr məmə nakiet uəhai əm u ikɨn-u matuwɨn, məto-inu Herot Antipas tolkeike məmə otohamnu ik.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Herot Antipas in iol keko-eko, tahmen e kuri iarupɨn itəm tətagwən mɨtə. Otuwɨn motən-ipən kəm in məmə io ekatən məmə, ‘Ehm-tu. Nian əkuəkɨr əm əh-ikɨn tətatɨg itəm io ekəhg-iarəp narmɨn rat mɨn e netəmim, kən matol-wɨr nɨmɨsən rəha netəmim, kən uarisɨg e nian kɨsɨl lan, kən ekol namnun rəhak wək.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 “Nat əpnapɨn Herot təmən nəhlan, məto io ekəike matətəu-pən rəhak suatɨp matuwɨn u-roiu, ne olawɨg, ne oniəh muwɨn miet-pən Jerusalem. Inu ikɨn ətuatɨp itəm okotəkəike kɨsiai-in ien mɨn ikɨn. Məto Jerusalem əm, katohamnu ien mɨn rəha Uhgɨn ikɨn.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “!Awe, netəm Jerusalem, netəm Jerusalem! Itəmat nakotohamnu ien mɨn rəha Uhgɨn, kən netəmim itəm Uhgɨn təmahl-ipa kəm itəmat, nəkotahtɨmnu ilat e kəpiel apɨn, inəh netəm u rəha Uhgɨn itəm koatos nəghatən rəhan. Nian tepət iatəg-əfəməh-in nelmək məmə iatəmɨk-əfɨmɨn wɨr itəmat matos wɨr itəmat, tahmen-pən e mənɨg itəm tatu nenətɨn mɨn e nɨkwɨn, məto itəmat nɨkitəmat təsagienən ron kən motapəs io.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Kən nəkotɨtun məmə Uhgɨn təmapəs itəmat, kən iakatən kəm itəmat məmə okol nəkəsotehmən io matuwɨn matuwɨn mətoarus nakotən məmə, ‘!Iərəmərə Uhgɨn tətatɨg ilau suah u itəm tatuwa e nərgɨn!’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.