Lucas 10
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVI
1 Uarisɨg e natɨmnat mɨn əh, Iərəmərə təmɨtəpun rəkɨs sepɨnte-tu netəmim neen mɨn rəhan, kən təmahl-ipən ilat kəiu kəiu kotaupən-in moatuwɨn e taon mɨn ne ikɨn mɨn neen mɨn itəm Iesu təpanuarisɨg muwɨn ikɨn.
1 Depois disso o Senhor designou outros setenta e dois e os enviou dois a dois, adiante dele, a todas as cidades e lugares para onde ele estava prestes a ir.
2 Kən təmən-ipən kəm ilat məmə, “!Otəplan-tu! Nagwənən tepət əpəh e nasumən itəm kɨnotɨmətə, məto iolwək mɨn noan məsɨn əm kotəulək-in. Kən otəfak-pən o etəm-iasol rəha nasumən məmə otahl-ipa iolwək mɨn tepət məmə okotuwɨn kəulək-in nasumən rəhan.
2 E lhes disse: "A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Portanto, peçam ao Senhor da colheita que mande trabalhadores para a sua colheita.
3 Otuwɨn, məto nəkotəkəike motɨtun məmə io etahl-ipən itəmat məmə nakotuwɨn tahmen-pən e sipsip əlkələh mɨn itəm kotaliwək moatuwɨn ilugɨn e kuri iarupɨn mɨn.
3 Vão! Eu os estou enviando como cordeiros entre lobos.
4 Kən onəkəsotosən kətɨm əkəku rəha məni, ne kətɨm, ne put, kən əsotamegən e suatɨp katəghat kəm netəmim.
4 Não levem bolsa nem saco de viagem nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 “Nimə naka itəm onəkotuwɨn ikɨn, nakotaupən motən-iarəp məmə, ‘!Pəs nəməlinuən otətatɨg ikɨn!’
5 "Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Paz a esta casa’.
6 Okəmə etəm rəha nəməlinuən əh-ikɨn, kən rəham nəfakən otuwa mol nɨpahrienən, kən nəməlinuən otətatɨg ron. Məto okəmə etəm tol nəhlan tɨkə, kən noa rəham nəfakən otɨtəlɨg-pa mɨn ron ik.
6 Se houver ali um homem de paz, a paz de vocês repousará sobre ele; se não, ela voltará para vocês.
7 Kən otatɨg əm e nimə kitiəh əm, sotapɨlən e nimə pɨsɨn pɨsɨn mɨn. Kən nagwənən naka itəm okoatos-ipɨnə kəm itəmat, otun. Kən nənɨmən naka okotos-ipɨnə, otənɨm. Məto-inu in tətuatɨp əm məmə suah kit itəm tatol wək, in tətuatɨp məmə in otos nətouən lan.
7 Fiquem naquela casa, e comam e bebam o que lhes derem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Nian itəmat nakotuwɨn taon kit, okəmə nɨkilat tətagien otəmat, kən otun nagwənən naka itəm koatos-ipɨnə kəm itəmat,
8 "Quando entrarem numa cidade e forem bem recebidos, comam o que for posto diante de vocês.
9 kən otol-wɨr netəmim itəm koatɨmɨs motatɨg ikɨn, kən motən-iarəp kəm ilat məmə, ‘Nərəmərəən rəha Uhgɨn tatuwa iuəhkɨr otəmat.’
9 Curem os doentes que ali houver e digam-lhes: ‘O Reino de Deus está próximo de vocês’.
10 Məto okəmə nakotuwɨn e taon kit, kən netəmim nɨkilat təsagienən otəmat, kən otuwɨn motaliwək e suatɨp asol mɨn, kən motən məmə,
10 Mas quando entrarem numa cidade e não forem bem recebidos, saiam por suas ruas e digam:
11 ‘Nɨmoulul rəha nɨsɨp itəm tətatɨg e nelkɨtɨmat, ekoatoahapɨspɨs rəkɨs, in nəmtətin tatəgətun məmə nəmotol təsahmenən, kən Uhgɨn təmapəs itəmat. Məto nəkotəkəike motɨtun məmə nərəmərəən rəha Uhgɨn tɨnatuwa iuəhkɨr rəkɨs.’
11 ‘Até o pó da sua cidade, que se apegou aos nossos pés, sacudimos contra vocês. Fiquem certos disto: O Reino de Deus está próximo’.
12 Kən iatən nɨpahrienən kəm itəmat məmə, Uhgɨn otol nalpɨnən asol kəm ilat taprəkɨs-in nalpɨnən rəha taon rat əh Sotom aupən.”
12 Eu lhes digo: Naquele dia haverá mais tolerância para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “!Itəmat netəm Korasin, kəsi, nahməən asol otuwa otəmat! !Itəmat netəm Petsaeta, kəsi, nahməən asol otuwa otəmat! Məto-inu emol pap nat pɨspɨs tepət e taon mil rəhatəmat! Kən okəmə emol natɨmnat mɨn əh əpəh Taea ne Saeton aupən, okol netəmim əh-ikɨn əh kəmotəuhlin rəhalat nətəlɨgən e nolən rat mɨn, kən ilat kəmotuwɨn e natɨmnat rat motuwɨn moatəpələh e nəmtap e nɨgəm motəgətun məmə koatəto tərat agɨn o rəhalat nolən rat mɨn.
13 "Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque se os milagres que foram realizados entre vocês o fossem em Tiro e Sidom, há muito tempo elas se teriam arrependido, vestindo roupas de saco e cobrindo-se de cinzas.
14 Məto e nian əh itəm Uhgɨn otol nalpɨnən kəm netəmim, nalpɨnən rəhatəmat in otəskasɨk, maprəkɨs-in nalpɨnən rəha netəm Taea ne Saeton aupən ikɨn.
14 Mas no juízo haverá menor rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 ?Kən itəmat netəm Kapaneam, nɨkitəmat təht məmə Uhgɨn otɨləs-ipər itəmat e ikɨn rəha nɨsiaiiən əpəh e nego e neai? !Kəp! Məto Uhgɨn otɨləs-iəhau itəmat nakotuwɨn ləhau agɨn, ikɨn itəmat onəkotaulɨs ikɨn.”
15 E você, Cafarnaum: será elevada até o céu? Não; você descerá até ao Hades!
16 Kən Iesu təmən-ipən kəm rəhan mɨn məmə, “Netəmim itəm koatətəlɨg-in itəmat, koatətəlɨg-in io. Kən netəmim itəm koatəuhlin məntaalat kəm itəmat, koatəuhlin məntaalat kəm io, kən netəmim itəm koatəuhlin məntaalat kəm io, koatəuhlin məntaalat kəm suah u itəm təmahl-ipa io.”
16 "Aquele que lhes dá ouvidos, está me dando ouvidos; aquele que os rejeita, está me rejeitando; mas aquele que me rejeita, está rejeitando aquele que me enviou".
17 Kən netəmim mɨn rəha Iesu ilat sepɨnte-tu kəmotɨtəlɨg-pa mɨn, kən nɨkilat tətagien moatən kəm Iesu məmə, “!Iərəmərə, nat əpnapɨn narmɨn rat mɨn, məto nian itɨmat ekotəghat e nərgəm, kən ilat koatol nəwiatɨmat!”
17 Os setenta e dois voltaram alegres e disseram: "Senhor, até os demônios se submetem a nós, em teu nome".
18 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Io emehm Setan təmɨsɨ-pər ilɨs e neai meiuaiu tahmen-pən e nɨpɨtən.
18 Ele respondeu: "Eu vi Satanás caindo do céu como relâmpago.
19 Otətəlɨg-tu. Io enos-ipɨnə rəkɨs nəsanənən kəm itəmat, inəh itəmat nəkotɨtun neguətainən sɨnek mɨn ne skopionmɨn. Kən nəsanənən itəm iatos-ipɨnə kəm itəmat, in taprəkɨs-in nəsanənən rəha tɨkɨmɨr rəhatat, Setan. Kən okol nat kit təsərəkɨnən itəmat.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; nada lhes fará dano.
20 Inəh nɨpahrienən. Məto nəsotagienən məmə narmɨn rat mɨn koatol nəwiatəmat, məto otagien əm məto-inu Uhgɨn təməte rəkɨs nərgɨtəmat əpəh e nego e neai.”
20 Contudo, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, mas porque seus nomes estão escritos nos céus".
21 Kən e nian əh, Iesu nɨkin tətagien pɨk e nagienən itəm tatɨsɨ-pən e Narmɨn Rəha Uhgɨn, kən in təməfak mən məmə, “Tata Uhgɨn, ik Iərəmərə rəha natɨmnat rafin ilɨs e neai ne ləhau e nətueintən. Iatənwiwi ik məto-inu nəməhluaig-in nɨpətɨ natɨmnat mɨn u e nɨganəmtɨ netəmim itəm kotenatɨg motɨtun wɨr nat. Kən nəmol-arəp kəm netəmim itəm kotahmen-pən əm e nɨsualkələh məmə okotɨtun wɨr. Əwəh, Tata, inu nat kit itəm nakolkeike.”
21 Naquela hora Jesus, exultando no Espírito Santo, disse: "Eu te louvo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas dos sábios e cultos e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, pois assim foi do teu agrado.
22 Kən Iesu təmatəkəike matəghat kəm ilat məmə, “Rəhak Tata təmegəhan-in-pa rəkɨs natɨmnat rafin e nelmək. Tata əm tɨtun Netɨn. Kən Nətɨn əm ne netəmim neen, ilat mɨn əm kotɨtun Tata. Ilat u netəmim itəm Nətɨn təmɨtəpun ilat məmə in otol-arəp Tata rəhan kəm ilat.”
22 "Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho o quiser revelar".
23 Kən Iesu təmeirair məghat əm kəm rəhan mɨn netəmim məmə, “!Nəkotatɨg e nəwɨrən pahrien məto-inu itəmat nakoatehm e nɨganəmtɨtəmat natɨmnat mɨn əh!
23 Então ele se voltou para os seus discípulos e lhes disse em particular: "Felizes são os olhos que vêem o que vocês vêem.
24 Iatən kəm itəmat məmə, aupən ikɨn ien mɨn tepət, ne kig mɨn tepət, kəmotolkeike pɨk məmə okotehm natɨmnat mɨn u itəm itəmat nakoatehm, məto kəməsotehmən. Kən ilat kəmotolkeike məmə okotəto natɨmnat mɨn itəm nakoatəto, məto kəməsotətoən.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram".
25 Kən e nian əh, ienatɨg kit e Lou təmətul meiuə əm e nətapəhən kit kəm Iesu məmə otehm-tu okəmə Iesu in tenatɨg wɨr o kəp. In təmən məmə, “?Iəgətun, oekahro min-nulan mos nəmegəhən lilɨn?”
25 Certa ocasião, um perito na lei levantou-se para pôr Jesus à prova e lhe perguntou: "Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna? "
26 Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “?Lou rəha Moses tatən məmə naka? ?Nian ik nətafin, kən nɨpətɨn tatən naka kəm ik?”
26 "O que está escrito na Lei? ", respondeu Jesus. "Como você a lê? "
27 Kən suah un tən-ipən məmə, “Onakəkəike molkeike Iərəmərə rəham Uhgɨn e nɨkim rafin, ne nəmegəhən rafin rəham, ne nəsanənən rafin rəham, ne nətəlɨgən rafin rəham; kən molkeike mɨn ik mɨn neen tahmen-pən əm məmə nakatolkeike atɨp ik.”
27 Ele respondeu: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todas as suas forças e de todo o seu entendimento’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’".
28 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “In ətuatɨp un. Okəmə nakatol nəhlan, kən ik onakos nəmegəhən lilɨn.”
28 Disse Jesus: "Você respondeu corretamente. Faça isso, e viverá".
29 Məto suah əh, in tolkeike əm məmə otəgətun rəhan nolən məmə in etəm ətuatɨp, kən in təmətapəh o Iesu məmə, “?Məto pah mɨn u ilat io mɨn neen?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: "E quem é o meu próximo? "
30 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Suah kit təmiet Jerusalem kən maliwək meiuaiu matuwɨn əpəh Jeriko. Kən e suatɨp, iakləh neen kəmotaskəlɨm motəmki-rəkɨs rəhan natɨmnat, kən motoh kələhəu tɨmɨseah mətaməhl e suatɨp, kən kotagɨm motapəs.
30 Em resposta, disse Jesus: "Um homem descia de Jerusalém para Jericó, quando caiu nas mãos de assaltantes. Estes lhe tiraram as roupas, espancaram-no e se foram, deixando-o quase morto.
31 Kən təpəwɨr əh, pris kit tatɨtəp suatɨp əh matuwa, məto nian in təməplan suah əh, in təmaliwək mawɨlək-in matuwɨn.
31 Aconteceu estar descendo pela mesma estrada um sacerdote. Quando viu o homem, passou pelo outro lado.
32 Kən Lifaetkit tɨtəp mɨn əm suatɨp kitiəh muwa, kən nian təməplan suah əh tətaməhl, in təmol əm nat kitiəh mɨn mawɨlək-in.
32 E assim também um levita; quando chegou ao lugar e o viu, passou pelo outro lado.
33 Məto etəmim kit rəha Sameria, itəm koatol tɨkɨmɨr ilat netəm Isrel, in mɨn tɨtəp suatɨp əh matuwa, kən məplan suah əh tətaməhl. Nian təməplan, nɨkin təmahmə ron,
33 Mas um samaritano, estando de viagem, chegou onde se encontrava o homem e, quando o viu, teve piedade dele.
34 kən təmaliwək muwɨn iuəhkɨr ron, mafəl rəhan nɨməgəm mɨn e oel ne wain, kən malpin wɨr ilat. Kən təmɨləs-ipər suah əh mahtu-pər e rəhan togki, kən mɨləs mian əpəh e hotel matehm wɨr.
34 Aproximou-se, enfaixou-lhe as feridas, derramando nelas vinho e óleo. Depois colocou-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Kən kəmən lawɨgin, in təmos məni neenmuwɨn mos-ipən kəm etəm-iasol rəha hotel, kən mən-ipən kəm in məmə, ‘Onakatehm wɨr suah u, kən okəmə nəkətuatin rəham neen məni, kən onakən-ipa kəm io nian ekɨtəlɨg-pa mɨn, pəs io ekos-ipɨnə nɨtain.’”
35 No dia seguinte, deu dois denários ao hospedeiro e disse-lhe: ‘Cuide dele. Quando voltar lhe pagarei todas as despesas que você tiver’.
36 Kən nian Iesu tɨnol namnun nəghatən u, kən təmətapəh o ienatɨg e Lou məmə, “?E rəham nətəlɨgən, suah miləhal əh, nəkɨtun məmə iləhal pah təmol təwɨr kəm suah əh kəmoh, tahmen məmə in in kit?”
36 "Qual destes três você acha que foi o próximo do homem que caiu nas mãos dos assaltantes? "
37 Kən ienatɨg e Lou təmən-ipən məmə, “Etəmim itəm in təmasəkitun suah əh.” Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Ita. Ik uwɨn mol mɨn tahmen-pən əm məmə inu suah əh təmol mihin ne.”
37 "Aquele que teve misericórdia dele", respondeu o perito na lei. Jesus lhe disse: "Vá e faça o mesmo".
38 Nian Iesu ne rəhan mɨn netəmim kotaliwək e suatɨp, kən kəmotiet-arəpən latuənu kit. Kən pətan kit, nərgɨn u Mata, təmos Iesu e nɨkin agien muwɨn əpəh e rəhan nimə.
38 Caminhando Jesus e os seus discípulos, chegaram a um povoado, onde certa mulher chamada Marta o recebeu em sua casa.
39 Pətan əh, pian kit əh-ikɨn, nərgɨn u Meri. Kən Meri təmuwa matəpələh iuəhkɨr o nelkɨ Iərəmərə matətəlɨg-in nəgətunən mɨn rəhan.
39 Maria, sua irmã, ficou sentada aos pés do Senhor, ouvindo-lhe a palavra.
40 Məto Mata, rəhan nətəlɨgən tatuwɨn pɨk o nolən nagwənən, kən wək tɨnatoh in. Kən təmuwɨn o Iesu mən-ipən kəm in məmə, “?Iərəmərə, tahro? ?Nɨkim təht məmə tətuatɨp əm, o kəp, məmə pətan u piak təsasituən lak ne o nolən wək u, kən io pɨsɨn əm iatol? Ahl-ipa məmə otuwa masitu lak.”
40 Marta, porém, estava ocupada com muito serviço. E, aproximando-se dele, perguntou: "Senhor, não te importas que minha irmã tenha me deixado sozinha com o serviço? Dize-lhe que me ajude! "
41 Məto Iərəmərə təmən-ipən kəm in məmə, “Ei, Mata. Əsətəlɨg-in pɨkən natɨmnat mɨn tepət nəhlan.
41 Respondeu o Senhor: "Marta! Marta! Você está preocupada e inquieta com muitas coisas;
42 Məto nat kitiəh əm in nat keike, kən Meri in tɨnɨtəpun rəkɨs nat u itəm in təwɨr taprəkɨs, kən okol io esɨləs-irəkɨsən nat əh ron.”
42 todavia apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.