João 8
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Məto Iesu təmuwɨn əpəh e nɨtot u, nərgɨn un, Nɨtot Rəha Nɨg U Olif.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Kəmən lawɨgin, laulaugɨn agɨn-əh, kən Iesu təmɨtəlɨg-pən mɨn e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən netəmim tepət kəmotuwa, motuəfɨmɨn ilat mɨn ron, kən Iesu təməpələh mɨnətuoun matəgətun ilat.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Kən nəgətun mɨn rəha Lou ne Farisi mɨn kəmotɨləs pətan kit motuwa ron. Kən motol in tətul aupən e nɨganəmtɨlat. Pətan un, netəmim kəmotəplan məmə in tətapɨl ilau iərman kit sənəmə rəhan ətuatɨp iərman.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Kən ilat kəmotən-ipən kəm Iesu məmə, “Iəgətun, pətan u netəmim kəmotəhtɨmɨs in məmə in tətapɨl ilau iərman kit u, məto sənəmə rəhan iərman ətuatɨp.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 E Lou rəhatat, Moses təmələhəu nəghatən kit tatən məmə, pətan tol nulan, kitat kotəkəike motaht e kəpiel apɨn motahtɨmnu.?Məto ik, rəham nətəlɨgən təhrol?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Ilat kəmotətapəh nəhlan, məmə okotol noa eko-eko, pəs ilat motəplan-pən nolən rat neen lan, kən ilat kotɨtun nakilən nolən rəhan ron. Məto Iesu təpnapɨn əm, moeg-oeg matəte nat e nɨsɨp e noanelmɨn.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Ilat kəmoatətapəh-in nəghatən u kəm in, moatuwɨn moatuwɨn, kən in tətul, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə itəmat kit u ikɨn-u, in təsolən nolən rat nian kit ne, pəs in otaupən maht pətan u.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Kən in təmoeg-oeg mɨn, matəte nat e nɨsɨp e noanelmɨn.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Kən nian ilat kəmotəto nəghatən rəhan, kɨnotan kitiəh kitiəh, moatagɨm. Naguɨhl-aguɨhl mɨn kotaupən moatiet kitiəh kitiəh, motapəs əm Iesu ne pətan un.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Kən Iesu təməg-ətuatɨp mɨn mən-ipən kəm pətan un məmə, “?Pətan, netəm mɨn u kəmotahruwɨn? ?Kit təsuwamən məmə otən-iarəp rəham nalpɨnən?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Kən pətan un təmən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, ilat kotɨkə.” Kən Iesu tən-ipən məmə, “Io mɨn, okol esən-iarəpən rəham nalpɨnən. Məto atuwɨn, mol namnun e nolən rat mɨn.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Kən Iesu təmatəghat mɨn kəm ilat, matən məmə, “Io u, io Nəhag-əhagən rəha netəmim u e nətueintən.Etəmim itəm tatətəu-pa io, okol in təsaliwəkən e napinəpən nian kit ne, məto in otos nəhag-əhagən e nəmegəhən rəhan.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Kən Farisi mɨn kəmotən-ipən kəm in motəmə, “!Ik nəkatən-iarəp ik nulan, məto suah kit təsolən rəham nəfɨgəmən, kən tol nəhlan, rəham nəghatən okol təsətulən!”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Kən Iesu tən-ipən məmə, “Əwəh, nɨpahrienən məmə io atɨp əm iatən-iarəp io. Məto rəhak nəghatən in tatətul əh, məto-inun, io ekɨtun ikɨn iatɨsɨ-pən ikɨn, kən mɨtun mɨn ikɨn iatuwɨn mɨn ikɨn,məto itəmat nəkotəruru ikɨn iatuwɨn ikɨn, kən motəruru ikɨn iatɨsɨ-pən ikɨn.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Itəmat u, nakotakil nolən rəha etəmim e nətəlɨgən rəha etəmim əm. Məto io esakilən nolən rəha etəmim nəhlan.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Məto okəmə io, iakakil nolən rəha netəmim, oekol e nolən itəm tətuatɨp, məto-inu sənəmə ekakil e nətəlɨgən əm rəhak, məto itɨmlau Tata Uhgɨn itəm təmahl-ipa io, rəhatɨmlau nakilən in kitiəh əm.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 E Lou rəhatəmat, kəməte məmə, okəmə etəmim kəiu, kətioal nəfɨgəmən o nəghatən kit, kən nəghatən u, in otatətul.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Kən roiu əh, io iatən-iarəp io, məto rəhak Tata itəm in təmahl-ipa io iakuwa, in mɨn tatol nəfɨgəmən ron io.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Kən tol nəhlan, ilat kɨnotətapəh ron məmə, “?Məto rəham Tata in hiə?” Kən in təmə, “Itəmat nəkotəruru io, kən itəmat nəkotəruru mɨn rəhak Tata. Okəmə itəmat nəkotɨtun io un, kən nəkotɨtun mɨn rəhak Tata.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Iesu təmən nəghatən u, nian in təməgətun netəmim əpəh e ikɨn kit itəm katələhəu-pən məni ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn. Məto suah kit təməsuwɨnən maskəlɨm in, məto-inun təsolən əh nian rəhan.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Kən Iesu təmatən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “Io ekagɨm tənin itəmat, kən itəmat onakoategəs-in io. Məto itəmat onəkotɨmɨs, kən təfagə rat u rəhatəmatotatɨg əh etəmat. Ikɨn əh iakatuwɨn ikɨn, okol itəmat nəsotuwamən ikɨn.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Kən netəm Isrel, ilat kotəmə, “?Nəghatən əh Iesu tatən məmə, ikɨn əh in tatuwɨn ikɨn, okol kitat kəsotuwɨnən ikɨn, nɨpətɨn tatən naka? ?Okəm-naka in otohamnu atɨp in, o?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Imatəmat u ikɨn-u, məto io, io imak əh ilɨs ikɨn əh, kən emɨsɨ-pən ikɨn, meiuaiu-pa. Itəmat netəmim rəha nətueintən u. Məto io, sənəmə etəm rəha nətueintən u.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Tol nəhlan, iatən-ipɨnə kəm itəmat məmə, itəmat onəpanotɨmɨs e nolən rat mɨn rəhatəmat, məto-inu okəmə itəmat nəsotahatətəən lak məmə Io u inu,kən itəmat onəkotɨmɨs, kən nolən rat mɨn rəhatəmat okotatɨg agɨn-əh etəmat.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Kən ilat kəmotətapəh ron motəmə, “!Ei! ?Ik pah un?” Kən in təmən-ipən kəm ilat məmə, “Io ekahmen əm məmə inun ematən kəm itəmat aupən, mətoarus-pa u-roiu.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Natɨmnat tepət itəm ekɨtun nənən etəmat, kən mɨtun nakilən nolən mɨn rəhatəmat ron, məto etəmim itəm təmahl-ipa io, rəhan nəghatən in nɨpahrienən əm. Io iatən-iarəp əm natɨmnat mɨn itəm eməto ron, məmə netəmim rəha nətueintən ilat okotəto.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Məto ilat kəsotɨtunən məmə Iesu in tatəghat-in Tata Uhgɨn.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Tol nəhlan, in tən-ipən kəm ilat məmə, “Nian nəmotɨləs-ipər rəkɨs Netɨ Etəmim un,nəpanotɨtun məmə Io u inu.Kən onəpanotɨtun mɨn məmə esol atɨpən nat kit e rəhak əm nətəlɨgən. Iatən əm natɨmnat itəm Tata Uhgɨn təməgətun io lan.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Etəm təmahl-ipa io ekuwa, in tətatɨg itɨmlau min. In təsapəsən io ekan pɨsɨn,məto-inu, nian rafin, iatol natɨmnat mɨn itəm nɨkin tagien ron.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Nian Iesu təmatən nəghatən mɨn əh, netəmim tepət kəmotən nɨpahrienən lan.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Kən Iesu təmən-ipən kəm netəm Isrel mɨn itəm kəmotən nɨpahrienən lan məmə, “Okəmə nakotaskəlɨm əskasɨk nəghatən mɨn u rəhak, itəm iatən-ipɨnə kəm itəmat, itəmat ətuatɨp un, rəhak netəmim mɨn.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Kən itəmat onəkotɨtun nɨpahrienən, kən nɨpahrienən u, otɨkɨs itəmat məmə nakəsotuwa-mɨnən kol slef.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Kən ilat kəmotən-ipən kəm in məmə, “Itɨmat u noanol mɨn rəha Epraham,itɨmat u esotol agɨn-əhən slefmɨn rəha suah kit. ?Təhrol nəmən nəghatən u məmə, ‘Nɨpahrienən otɨkɨs itəmat, nakotapiə.’?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Kən Iesu tən-ipən kəm ilat məmə, “Nɨpahrienən agɨn u iatən-ipɨnə kəm itəmat, netəmim itəm koatol nolən rat, kən nolən rat u, in tatərəmərə elat, kən mətaskəlɨm ilat matol ilat koatuwa rəhan slef mɨn.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Kən slef, rəhan etəm-iasol təsegəhan-inən məmə otatɨg e nimə rəhan.Məto iərəmerə tategəhan-in məmə nətɨn otətatɨg e nimə rəhan nian rafin matuwɨn matuwɨn namnun tɨkə.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 !Tol nəhlan, okəmə Nətɨ Uhgɨn tatɨkɨs itəmat, kən tatɨkɨs agɨn pahrien itəmat, kən itəmat nakəsotuwa-mɨnən kol slef!
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ekɨtun məmə itəmat noanol mɨn rəha Epraham, məto noategəs-in suatɨp məmə onəkotohamnu io, məto-inu nəsotolkeikeən məmə onəkotətəlɨg-in rəhak nəghatən.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Io iatən natɨmnat mɨn un, itəm eməplan rəhak Tata təmol. Məto itəmat noatol natɨmnat mɨn u itəm rəhatəmat əm tata təmən kəm itəmat.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Kən ilat kəmotən-ipən kəm in məmə, “Məto tata rəhatɨmat, in Epraham.” Kən Iesu təmən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə itəmat noanol ətuatɨp mɨn rəha Epraham, kən itəmat onəkotos rəhan nolən mɨn, tahmen lan təmatol aupən. Məto itəmat sənəmə noanol ətuatɨp rəhan.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Io iatən-iarəp nəghatən pahrien kəm itəmat itəm iakatəto o Uhgɨn, məto itəmat nakotən məmə onəkotohamnu io. ?Nɨkitəmat təht məmə nolən rəha Epraham tol nəhlan?
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Itəmat nakotətəu-pən əm nolən rəha tata rəhatəmat əm.” Kən ilat kəmotən-ipən kəm in məmə, “Itɨmat u sənəmə nɨsualkələh lapɨn. Uhgɨn əm in Tata rəhatɨmat.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Kən Iesu tən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə Uhgɨn pahrien in Tata rəhatəmat, kən itəmat onəkotolkeike io, məto-inu io emɨsɨ-pən lan, muwa ikɨn-u.Məto in sənəmə rəhatəmat Tata. Io esuwamən ikɨn-u e rəhak atɨp əm nətəlɨgən, emuwa məto-inu in təmahl-ipa io.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 ?Məto təhrol nakəsotɨtunən nɨpətɨ nəghatən rəhak? !Məto-inun nəsotolkeike agɨn-əhən məmə onəkotəto rəhak nəghatən!
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Itəmat, rəhatəmat nolən tahmen əm e nolən rəha tata rəhatəmat, Setan. Kən nian rafin itəmat nakotolkeike nolən noan.Nolən rəhan itəm təmatol e nətuounən,tatol əh, in etəmim rəha nohamnuən itəm. In tatetəhau nɨpahrienən, məto-inu nɨpahrienən tɨkə lan. Nian in tateiuə, in tatol əm rəhan nolən, məto-inu in etəmim rəha neiuəən, kən in tata rəha neiuə mɨn.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Məto io iatən nɨpahrienən əm kəm itəmat, kən tol nəhlan, itəmat nəsotahatətəən e rəhak nəghatən.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 ?Təhrol? ?Itəmat kit u ikɨn-u tɨtun nəgətunən məmə io emol nolən rat kit? ?Okəmə io ekatən əm nəghatən pahrien mɨn, kən təhrol itəmat nəsotahatətəən lak?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Etəmim rəha Uhgɨn, in tatətəlɨg-in nəghatən rəha Uhgɨn, məto itəmat sənəmə netəmim rəha Uhgɨn. Tol nəhlan, nəsotətəlɨg-inən nəghatən rəha Uhgɨn.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Kən netəm Isrel kəmotəhai Iesu motəmə, “!Nəman! !Itɨmat enotəplan ətuatɨp ik! Ik etəm Sameria kit. !Ik, narmɨn rat kit tətatɨg lam!”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Məto Iesu təmə, “Narmɨn rat tɨkə lak, məto io iatɨləs-ipər nərgɨ rəhak Tata, kən məto itəmat, nakotərəkɨn nərgək.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Io esalkutən o rəhak nərɨg asol, məto suah kit in tətalkut ron io. Kən in otəpanakil netəmim rafin.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Nɨpahrienən agɨn u iatən-ipɨnə kəm itəmat məmə, etəmim itəm tatol nəwiak, okol in təsɨmɨsən nian kit ne.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Kən netəm mɨn un kotən-ipən kəm in məmə, “!Roiu enotɨtun məmə narmɨn rat kit tətatɨg lam! Epraham təmɨmɨs, kən ien mɨn kəmotɨmɨs mɨn, məto ik nakatən məmə, etəmim itəm tatol nəwiam, in okol təsɨmɨsən nian kit. ?Nəghatən naka u?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 ?Ik nakaprəkɨs-in Epraham u tɨpɨtɨmat tɨnəmɨmɨs rəkɨs? ?Kən ne ien mɨn u kəmotɨmɨs? ?Ik nakəmə ik etəmim naka?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Kən Iesu tən-ipən məmə, “Okəmə io əm iatɨləs-ipər atɨp io, kən rəhak nɨsiaiiən in nat əpnapɨn əm. Məto rəhak Tata u itəmat nakoatən məmə in Uhgɨn rəhatəmat, inun in tatɨləs-ipər io matos-ipən nɨsiaiiən kəm io.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Itəmat nəkotəruru in, məto io ekɨtun. Okəmə ekən məmə ekəruru in, kən in otol io məmə io etəmim rəha neiuəən, tahmen əm etəmat. Məto io ekɨtun in, kən io matol nəwian.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Tɨpɨtəmat u Epraham, nɨkin təmagien pɨk məmə in otəpanəplan nian rəhak otuwa. Kən nian in təmɨtun məmə rəhak nian otəkəike muwa, kən nɨkin təmagien təmagien.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Kən netəm mɨn u kəmotəhai motəmə, “!Nəman! !Ik nəsosən əh nup fifti ne! ?Nəmahrol məplan Epraham?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Kən Iesu təmə, “Nɨpahrienən agɨn u iatən-ipɨnə kəm itəmat məmə, nian Epraham təməsaiirən əh, məto Io Etatɨg.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Kən əmun, ilat kəmotəmɨk kəpiel apɨn, motəmə okotaht Iesu lan;məto Iesu təməhluaig, kən miet e Nimə Rəha Uhgɨn, mɨnatuwɨn.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.