João 2
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Kəmən niəh in, katol marɨt kit əpəh Kena, latuənu kit e Kalili. Kən mama rəha Iesu in əpəh ikɨn ilat min.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Kən ilat kotaun-in-pən mɨn Iesu ne rəhan mɨn netəmim, məmə ilat mɨn okotuwɨn e marɨt əh.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Kən e nian əh, kəmotənɨm rafin wain, kən mama rəha Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Rəhalat wain təmɨkə.”
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Məto Iesu tən-ipən kəm in məmə, “?Pətan, təhrol nakatələhəu-pa nat u kəm io? Nian rəhak təsuwamən əh.”
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 Məto rəhan mama tən-ipən kəm iolwək mɨn rəha marɨt məmə, “Itəmat onəkotəkəike motol natɨmnat rafin itəm in otən.”
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Nuwigɨ nat asol ilat sikis, kəməlɨn əh-ikɨn əh o nəhau, məmə netəm Isrel ilat kotəike motaikuas e nelmɨlat məmə ilat okotaruətuəh e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Nuwigɨ nat mɨn un, kəmol e kəpiel, kən okəmə naka kitiəh tɨtun nosən wan-hanrɨt lita nəhau.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Kən Iesu tən-ipən kəm netəm koatol wək məmə, “Otətu-pən nəhau e nuwigɨ nat mɨn un.” Kən kəmotətu ilat kotərioah wɨr.
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Kən tən-ipən kəm ilat məmə, “Otətu rəkɨs nəhau neen motos motuwɨn kəm etəm tərəmərə e marɨt.” Kən ilat kəmotol mihin.
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Kən nian suah un təmənɨm asgəwɨn, məto nəhau tɨnol rəkɨs wain lan. Məto etəmim itəm tərəmərə e marɨt u, in təruru məmə kəmos hiə wain u. Netəm mɨn əm un itəm kəmotos nəhau motuwa, ilat əm kotɨtun. Kən etəm tərəmərə e marɨt təmaun-in etəm təmol marɨt,
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 mən-ipən məmə, “Nian rafin netəmim kotaupən motos-iarəp wain wɨr, kən uarisɨg netəmim kotənɨm tepət un, kənu kəpanos-iarəp itəm u təsəwɨr pɨkən. Məto ik natos əh itəm təwɨr muwa mətoarus-pa u-roiu.”
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Kən inu nəmtətin itəm Iesu təmətuoun agɨn-əh lan mol. Kən in təmol ikɨn Kena, latuənu kit e Kalili. Nəmtətin əh, in təməgətun nepətən rəha Uhgɨn lan, kən rəhan netəmim mɨn, kəmotahatətə əskasɨk lan.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Uarisɨg e marɨt əh, in təmeiuaiu muwɨn e taon əh Kapaneam ilat rəhan mama ne pian mɨn ne rəhan netəmim mɨn. Kən kəmotatɨg nian əkuəkɨr əm əh-ikɨn əh.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Kən tɨnuwa iuəhkɨr o nian rəha lafet kit rəha noanol mɨn rəha Isrel itəm katən məmə lafet rəha Nuhagego-inən.Kən Iesu təmər muwɨn əpəh Jerusalem.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 E Nimə Rəha Uhgɨn, Iesu təməplan netəmim itəm koatos məni e kau, ne sipsip, ne iouen, məmə netəmim okotos-nəmtɨn. Kən netəmim neen əh-ikɨn, ilat koatol senɨs e məni rəha netəm ik pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Kən in tos təulə neen, mətəl o nalis-alisən itəm. Kən in mɨtəp netəm mɨn un ilat rəhalat kau mɨn ne sipsip mɨn məmə okotiet e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən in təməhtəg məni rəha netəm mɨn u itəm koatol senɨs lan, kən təmahwin-ahwin rəhalat tepɨl mɨn.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Kən məhai ilat mɨn u itəm koatol-salɨm-in iouen mən-ipən məmə, “!Otəmɨk nat mɨn un motiet! !Itəmat sotolən Nimə Rəha Tata rəhak tuwa in nimə kit rəha nolən makɨt!”
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Kən netəmim rəhan, nɨkilat tuəh nəghatən kit e Naoa Rəha Uhgɨn, itəm tatən məmə, “Io ekolkeike pɨk Nimə Rəham e nɨkik, nɨkik tatɨmɨs-pən lan.”
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Kən netəm-iasol mɨn rəha netəm Isrel kotətapəh ron məmə, “?Pah təmol məmə nəkɨtun nolən nat u? !Ol nəmtətin məmə otəgətun ətuatɨp kəm itɨmat!”
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Məto Iesu təmə, “Okəmə itəmat nakotərəkɨn Nimə u Rəha Uhgɨn, kən nian kɨsɨl əm, io ekiləkɨn mɨn tətul.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Kən netəm-iasol mɨn un kotəmə, “!Ei, nəman! Netəmim kəmotol wək pɨk e nup ilat rafin foti-sikis motiləkɨn Nimə u Rəha Uhgɨn. ?Onakahrol nulan miləkɨn e nian kɨsɨl əm?”
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Məto Nimə əh Rəha Uhgɨn itəm Iesu tatəghat-in, in nɨpətɨn.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Kən uarisɨg, nian in tɨnɨmɨs rəkɨs, kən mɨnəmegəh mɨn, kən rəhan netəmim mɨn, nɨkilat tuəh nəghatən əh rəhan itəm təmən. Kən ilat kəmotahatətə e Naoa Rəha Uhgɨn, ne nəghatən itəm Iesu təmatən-ipən kəm ilat.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Nian əh Iesu təmətatɨg e Jerusalem e nian rəha lafet rəha Nuhagego-inən, netəmim tepət kəmotəplan nəmtətin mɨn itəm in təmol, kən kəmotahatətə e nərgɨn.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 Məto Iesu in təmɨtun nat itəm tətatɨg e nɨkilat, kən məsatahatətəən elat.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Okol suah kit təsətul-arəpən məghat rəha netəmim lan, məto-inu Iesu tɨtun rafin nətəlɨgən rəha netəmim.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.