João 20
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 E Sante, laulaugɨn agɨn, tɨtapinəp-apinəp əh, Meri u pətan Maktala,təmuwɨn e nɨpəg kəpiel, kən məplan məmə kəpiel asol itəm kəmahtosɨg-in nɨpəg kəpiel lan, in kəmahwin rəkɨs.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Tol nəhlan, kən in təmaiu mɨtəlɨg muwɨn o Saimon Pita ne etəmim u kit mɨn rəha Iesu, u Iesu tolkeike pɨk, kən mən-ipən kəm ilau məmə, “Ilat kəmotɨləs-irəkɨs nɨpətɨ Iərəmərə əpəh e nɨpəg kəpiel. Kən ekotəruru məmə kəmotələhəu hiə nɨpətɨn.”
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Kən Pita ne etəmim kit mɨn u rəha Iesu, kəmiaiet mətian məmə okuəplan nɨpəg əh.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Kəmuaiu əsanən mian, məto suah u kit in təmaiu maupən maprəkɨs-in Pita, maupən muwɨn əpəh nɨpəg u ikɨn.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Kən in təməməhl-əməhl mətag-pən əpəh imə, kən məplan nɨməhan wɨr u linen tatəməhl, məto in təməsuwɨnən imə.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Kən Saimon Pita in təmiet-arəpa mɨn, kən megupən uəhai əm imə e nɨpəg kəpiel u, kən təməplan nɨməhan u koatəməhl,
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 kən məplan mɨn nɨməhan u kəmotalpin rəhn-kapə Iesu lan aupən. Nɨməhan u, in təsəməhl-pənən ilat nɨməhan mɨn un neen, məto in kəmaiu-aiu wɨr kələhəu pɨsɨn.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Etəmim u rəha Iesu itəm təmaupən, in mɨn təmuwɨn imə e nɨpəg kəpiel, kən in təməplan natɨmnat mɨn u, kən in təmatahatətə məmə Iesu tɨnəmegəh mɨn.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 (Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə Iesu otəkəike məmegəh mɨn e nɨmɨsən, məto ilat kəsotɨtun wɨrən əh nəghatən əh.)
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Kən etəmim mil un rəha Iesu kəmiatəlɨg mətian iməlau ikɨn,
10 E os dois voltaram para casa.
11 məto Meri in tatətul iuəhkɨr e nɨpəg kəpiel u mətasək. Kən nian in təmətasək əh, kən məməhl-əməhl mətuag-pən əpəh e nɨpəg.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Kən əmun təməplan nagelo kəiu əpəh imə. Natɨmnat rəhalau in təruən təruən. Ilau katuəpələh u ikɨn-u kəmələhəu-pən Iesu ikɨn. Kitiəh tatəpələh e nəme rəhn-kapə, kən kitiəh e nəme nelkɨn.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Kən ilau kəmuətapəh ron məmə, “Pətan. ?Ik natasək o naka?” Kən in təmən-ipən kəm ilau məmə, “Ilat kəmotɨləs-irəkɨs nɨpətɨ Iərəmərə rəhak, kən ekəruru məmə kəmotələhəu-pən hiə.”
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Nian in tɨnən rəkɨs nəghatən u, kən meirair, kən təməplan Iesu tatətul əm u ikɨn-un, məto in təruru məmə Iesu.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Kən Iesu təmətapəh ron məmə, “Pətan. ?Nakətasək o naka? ?Ik nategəs-in pah?” Məto pətan u, nɨkin təht məmə okəmə naka suah u itəm tatɨtasɨlin nahwɨnuən, kən in təmən-ipən kəm in məmə, “Etəm-iasol, okəmə ik nəmɨləs-irəkɨs nɨpətɨn, kən mələhəu-pən əh kit, awi, ən-ipa-tu kəm io, pəs io ekuwɨn mɨləs.”
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Kən Iesu tən-ipən məmə, “Meri.” Kən Meri təmeirair, mətag-pən məplan, kən məmə, “!Raponi!” (Inu nəghatən rəha netəm Isrel u, nɨpətɨn təmə, “Rəhak Iəgətun.”)
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Kən Iesu təmən-ipən kəm in məmə, “Saskəlɨmən io, məto-inu io esuwɨnən əh əpəh ilɨs o rəhak Tata. Məto ik, uwɨn, mehm piak mɨn kən mən-ipən kəm ilat məmə io enatɨtəlɨg-pən ilɨs o rəhak Tata, kən in mɨn rəhatəmat Tata. In Uhgɨn rəhak, kən in Uhgɨn mɨn rəhatəmat.”
17 Jesus disse:
18 Kən Meri Maktala təmuwɨn məplan netəmim mɨn rəha Iesu, kən tən-ipən kəm ilat məmə, “!Suah mɨn əpə! !Io eməplan Iərəmərə!” Kən in təmən-iarəp nəghatən mɨn itəm Iesu in təmən-ipən kəm in.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 E Santei ehnaipən, netəmim mɨn rəha Iesu kəmotargəfɨmɨn ilat mɨn əpəh e nimə kit, kən motahtosɨg e toa motol lok lan, məto-inu ilat koatəgin netəm-iasol rəha netəm Isrel. Kən əmun, Iesu təmuwa mətul ilugɨn elat, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Pəs nəməlinuən tətatɨg otəmat.”
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Kən in təmurapɨk nelmɨn kən mol-pən nɨkalɨn kəm ilat, kən nɨkilat təmagien pɨk məto-inu kɨnotəplan Iərəmərə.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Kən Iesu tən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “Pəs nəməlinuən tətatɨg otəmat.Tol mə rəhak Tata təmahl-ipa io,e nolən kitiəh əm io etahl-ipən itəmat nakoatuwɨn e nətueintən.”
21 Então Jesus disse de novo:
22 Kən nian in tɨnən rəkɨs nəghatən u, kən in təmehag-pən elat, kən məmə, “Itəmat, otos Narmɨn Rəha Uhgɨn.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Okəmə nəkotaluin nolən rat rəha etəmim, kən Uhgɨn mɨn in otafəl rəkɨs nolən rat rəhan. Məto okəmə itəmat nəsotaluinən nolən rat rəha etəmim, kən Uhgɨn otəsaluinən kən məsafəl rəkɨsən.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Kən etəm tuelef u kit rəha Iesu, nərgɨn u Tomas, u kətaun-in məmə, Mil Mil, in təmɨkə e nian Iesu təmiet-arəpa olat.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Kən in mɨn neen, ilat kəmotən-ipən kəm in məmə, “!Ei, emotəplan rəhatat Iərəmərə!” Məto Tomas təmən-ipən kəm ilat məmə, “Okəmə ekəplan nəme nil e nelmɨn mil, kənu ekek e noanelmɨk, kənu mea-pən e nəme nɨro e nɨkalɨn, kənu panahatətə lan. Məto okəmə esəplanən, okol esahatətəən lan.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Kən tɨnos wik kitiəh rəkɨs, netəmim mɨn rəha Iesu koatəpələh mɨn əpəh imə, e nimə kitiəh əm, kən motahtosɨg e toa, motol lok. Kən Tomas əh-ikɨn ilat min. Nat əpnapɨn kəmol lok e toa, məto Iesu tatɨg muwa mɨn mətul ilugɨn elat mən-ipən məmə, “Pəs nəməlinuən tətatɨg otəmat.”
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Kən mən-ipən kəm Tomas məmə, “Əplan-tu nelmək. Wa mek e noanelməm. Kən məg-ətuatɨp-in nelməm kən mea-pən e nəme nɨro u e nɨkalɨk. Səmɨk mətmətɨgən rəham nahatətəən rəun, məto ik onəkəike mətahatətə lak.”
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Kən Tomas tən-ipən kəm in məmə, “Ik rəhak Iərəmərə, kən ik rəhak Uhgɨn.”
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Ik nəmahatətə lak, məto-inu nəməplan io.Məto netəm mɨn un kəsotəplanən io, kən ilat kotahatətə lak, ilat okotos nəwɨrən pahrien, nɨkilat tagien pahrien.”
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Iesu təmol nəmtətin mɨn tepət e nɨganəmtɨ rəhan netəmim, itəm kəsəte rəkɨsən e naoa u.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Məto kəməte nəghatən mɨn u məmə itəmat onəkotahatətəməmə Iesu in Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa, inu Nətɨ Uhgɨn. Kəməte nəhlan, məmə itəmat onəkotos nəmegəhən e nərgɨn, məto-inu itəmat noatahatətə lan.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.