João 19
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Kən Pailat təmos-ipən Iesu e nelmɨ rəhan mopael mɨn, kən ilat kəmotalis-alis.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Kən kəmotəmɨk nol itəm tol nihlən-nihlən, motol hat lan, tahmen e hat rəha kig, kən motəfauin-pən e rəhn-kapə. Kən motuwɨn-in-pən kot əfəməh kit kəm in, tol nəguɨ-naris lan, tahmen e kot rəha kig.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Kən ilat motuwa ron, moatol mɨləh lan, kən moatən məmə, “Ik u inu, kig rəha netəm Isrel. Itɨmat ekotos-ipən nɨsiaiiən kəm ik.” Kən ilat moatem-pən əm nɨkapɨn.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Kən Pailat tiet mɨn muwɨn ihluə, kən matən-ipən kəm netəmim məmə, “Ei, netəmim. Io ekahl-iarəp mɨn suah u tuwa ihluə, məmə itəmat onəkotəplan-tu məmə io esehmən nolən rat lan ne.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Kən Iesu təmiet mɨn muwa ihluə. In tatəfauin hat u itəm kəmol e nol itəm tol nihlən-nihlən, tahmen e hat rəha kig, kən matuwɨn e kot əfəməh tol nəguɨ-naris, tahmen e kot rəha kig, kən Pailat tən-ipən kəm ilat məmə, “!Netəmim! !Otəplan-tu! !Suah u inu!”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Məto nian pris asol mɨn ne mopael mɨn itəm koatehm Nimə Rəha Uhgɨn kəmotəplan, ilat kəmotagət əfəməh moatən məmə, “!Okəht-ipən e nɨg kəməluau! !Okəht-ipən e nɨg kəməluau!”Kən Pailat təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəla, itəmat pɨsɨn əm, otɨləs motuwɨn, motəht-ipən in e nɨg kəməluau. Məto io esəplanən nolən rat kit ne lan.”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Məto ilat kotəmə, “Rəhatɨmat kit əh-ikɨn lou tatən məmə in otəkəike mɨmɨs, məto-inu in tatən məmə in Nətɨ Uhgɨn.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Kən nian Pailat təməto nəghatən u, in təməgɨn pɨk təhmɨn mɨn.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 Kən in təmatɨg muwɨn mɨn imə, mətapəh o Iesu məmə, “?Ik etəm hiə?”Məto Iesu təsuhalpɨnən rəhan nəghatən.
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Kən Pailat tən-ipən kəm in məmə, “?Təhrol nəsən-ipamən kəm io? ?Ik nəsɨtunən məmə io iatos nəsanənən məmə ekahl-iarəp ik, kən matos mɨn nəsanənən məmə okəht-ipən ik e nɨg kəməluau?”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Kən Iesu tən-ipən kəm in məmə, “Okəmə Uhgɨn təməsolən nat u, okol ik onəsos agɨn-əhən nəsanənən məmə onakakil io.Tol nəhlan, nolən rat rəha suah un itəm təmos-ipɨnə io e nelməm, in tərat maprəkɨs-in rəham.”
11 Jesus respondeu:
12 Kən tətuoun e nian əh, Pailat təmolkeike məmə otɨkɨs Iesu. Məto netəm-iasol mɨn rəha netəm Isrel koatagət əfəməh moatən məmə, “Okəmə nakɨkɨs suah u mahl-iarəp, kən ik sənəmə etəmim rəha Sisa. Etəmim u itəm tatən məmə in kig, in tɨkɨmɨr rəha Sisa.”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Kən nian Pailat təməto nəghatən u, kən təmit Iesu muwa mɨn ihluə. Kən in təmuwɨn e ikɨn kit, nərgɨn un, Lou Kəpiel Epin-Epin, e nəghatən Isrel, in Kapata,kən matəpələh-pər jea rəha nakilən.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Tɨnuəkɨr mɨtgar tətul e tina, e nian ətuatɨp rəha nol əpen-əpenəən o nolən lafet rəha Nuhagego-inən. Kən Pailat tən-ipən kəm netəm Isrel məmə, “!Ei netəm mɨn əpə! !Otəplan-tu! !Suah u in kig rəhatəmat!”
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Məto ilat kəmotagət əfəməh, motən məmə, “!Ohamnu! !Ohamnu! !Əht-ipən e nɨg kəməluau!” Kən Pailat təmən-ipən kəm ilat məmə, “?Itəmat nakotolkeike mə io ekəht-ipən kig rəhatəmat e nɨg kəməluau?” Məto pris asol mɨn kotəmə, “!Sisa əm un, in rəhatɨmat kig!”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Kən Pailat təmegəhan-in-pən Iesu tuwɨn e nelmɨlat, məmə mopael mɨn rəha Rom okotuwɨn motəht-ipən e nɨg kəməluau. Mopael mɨn kəmotətu-pər Iesu e nɨg kəməluau (Mat 27:32-44; Mak 15:21-32;Luk 23:26-43) Kən ilat kəmotɨləs Iesu motuwɨn.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 In tatɨləs nɨg kəməluau rəhan,matiet matuwɨn ikɨn kit mɨn, nərgɨn un, Kolkota e nəghatən rəha netəm Isrel. Nɨpətɨn u, “Louipɨl-uipɨl.”
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Kən ikɨn əh, kəmotəht-ipən Iesu e nɨg kəməluau. Kən kəmotatɨg motəht-ipən mɨn etəmim kəiu, kit e nɨkalɨn matɨp, kit e nɨkalɨn mol, kən Iesu in tatəkul ilugɨn elau.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Kən Pailat təmən kəte rəkɨs nəghatən kit, kɨləs kan kəht-ipən e rəhn-kapə nɨg kəməluau. Nəghatən u tatən məmə, Iesu, etəm Nasaret, kig rəha netəm Isrel.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Kən netəm Isrel tepət, ilat kotafin nəghatən u, məto-inu ikɨn əh kəmotəht-ipən Iesu ikɨn, in iuəhkɨr əm o taon.Kən nəghatən u, kəməte rəkɨs e nəghatən rəha netəm Isrel, ne nəghatən rəha netəm Rom, ne nəghatən rəha netəm Kris.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Kən pris asol mɨn rəha netəm Isrel, kəmotuwɨn motən-ipən kəm Pailat məmə, “Onəkəsəteən məmə, ‘Kig rəha netəm Isrel.’ Təwɨr mə onakəte ilə məmə, ‘Suah u in tatən məmə in kig rəha netəm Isrel.’”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Məto Pailat təmə, “Nat itəm eməte, eməte.”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Kən nian mopael mɨn kəmotəht-ipən rəkɨs Iesu e nɨg kəməluau, kən motəmɨk rəhan natɨmnat, kən kəmotoor ilat nəmtɨn kuwɨt, məto-inun mopael mɨn ilat kuwɨt. Məto kot əfəməh rəhan, etəmim itəm in təmol nɨməhan, in təmɨsɨlpɨn-ɨlpɨnən nɨməhan lan, in təmol apiəpiə əm nɨməhan əh.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Kən mopael mɨn u kɨnotən-ən kəm ilat mɨn məmə, “Ei, təsəwɨrən məmə okotearəsin nat u. Təwɨr məmə okotatɨpin əm tais ron. Kən etəm tatol win lan, in tɨtol rəhan u kot.” Nat u təmiet məmə otol nəghatən rəha Naoa Rəha Uhgɨn tuwa mol nɨpahrienən, u təmən məmə,Kən tol nəhlan, mopael mɨn kəmotol mihin pahrien.
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Kən iuəhkɨr əm o nɨg kəməluau rəha Iesu, nɨpɨtan kuwɨt kəmoatətul əh-ikɨn. Mama rəha Iesu, ne pia rəhan mama, ne Meri kit mɨn, pətan rəha Klopas, kən iahunin kit mɨn Meri pətan Maktala.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Kən nian Iesu təməplan rəhan mama ne suah un itəm in tolkeike pɨkkatuətul e nɨkalɨn, kən tən-ipən kəm rəhan mama məmə, “!Pətan, nətɨm un!”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Kən mən-ipən kəm suah u məmə, “Ik rəham u mama.” Kən tətuoun e nian əh, suah u təmit pətan un mian iman ikɨn, kən in təmatehm wɨr in, tahmen e rəhan mama ətuatɨp.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Kən uarisɨg lan, Iesu təmɨtun məmə wək mɨn itəm in təmuwa məmə otol, tɨnol namnun rəkɨs.Kən o nolən nəghatən mɨn e Naoa Rəha Uhgɨn tuwa mol nɨpahrienən lan, in təmən məmə, “Enoaoa.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Kən pesɨn əkəku kit əh-ikɨn tatəpələh, kəmiuw-pən wain lan u tagɨn. Kən ilat kəmotɨləs nat kit tame-ame tahmen e katən, kən moteer-pən e wain un, kən motatu-pən e nelmɨ nɨg katən mə hisop, kən motɨləs-ipər tuwɨn iuəhkɨr o nohlɨ Iesu, məmə otɨrɨm.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Kən nian in təmənɨm wain u məsɨn, kən məmə, “!Natɨmnat rafin tɨnol namnun!”Kən təmətag-iəhau, megəhan-in-pən rəhan namegən tiet, kən mɨmɨs.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nian əh rəha nol əpen-əpenəən, məto-inu okən lawɨgin un, nian rəha Sapat. (Kən Sapat u, in Sapat keike kit.)Kən netəm-iasol rəha netəm Isrel kəsotolkeikeən məmə nɨpətɨ suah miləhal əh okətəhaləkul e nɨg kəməluau mətoarus-pən nian əh. Kən o nat əh, ilat kəmotuwɨn motətapəh o Pailat məmə otahl-ipa rəhan mɨn netəmim, kotuwɨn, motətgəhl nelkɨləhal, pəs iləhal kəhalɨmɨs uəhai əm. Kənu ilat kotɨləs-irəkɨs nɨpətɨləhal.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Kən mopael mɨn kəmotaupən motətgəhl nelkɨ suah mil un kəiu itəm kəmotəht-ipən ilau e nɨg kəməluau iləhal Iesu.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Məto nian kəmotuwa o Iesu, motəplan məmə in tɨnɨmɨs rəkɨs. Kən əmun, ilat kəsotətgəhlən nelkɨn.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Kən mopael kit təmaru əm nɨkalɨn e rəhan nɨro,kən roiu agɨn-əh, nɨta ne nəhau kəmuaiəh ahmen-ahmen əm, mətuatite e nɨpətɨn.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Kən suah kit əh-ikɨn tatətul,in təmehm natɨmnat mɨn u e nɨganəmtɨn. Kən nəghatən mɨn rəha suah u, in tətuatɨp, kən in tɨtun məmə in tatən pahrien. Kən in tatən-iarəp məmə itəmat mɨn onəkotɨtun motahatətə lan.)
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Natɨmnat mɨn u kəmotuwa məmə okotol nəghatən e Naoa Rəha Uhgɨn tuwa mol nɨpahrienən lan,u tatən məmə, “Okol nɨkɨlɨkɨlin kit təsɨtəgɨtən.”
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Kən nəghatən kit mɨn e Naoa Rəha Uhgɨn tatən məmə, “Ilat okotəplan suah u itəm kəmotaru.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Kən uarisɨg e natɨmnat mɨn u, etəm Aramatia kit, nərgɨn u, Josep. Josep u, in etəmim kit rəha Iesu, məto tatəhluaig-in nat u, məto-inun tatəgin netəm-iasol rəha netəm Isrel.In təmuwɨn məplan Pailat, kən tətapəh ron məmə otegəhan-in pəs tɨləs-irəkɨs nɨpətɨ Iesu. Kən əmun, Pailat təmegəhan-in, kən in təmuwɨn mɨləs-irəkɨs.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Kən Nikotimas, u aupən in təmuwɨn məplan Iesu lapɨn,in təmuwɨn ilau Josep. In tatɨtol kətɨm kit, təmərioah e nat pien-pien mɨn u mɨr ne alos. Kətɨm u təfɨgəm tahmen e tate kilo.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Kən ilau kəmialəs-irəkɨs nɨpətɨ Iesu, mualpin e nɨməhan wɨr kit, nərgɨn u linen. Kən ilau kəmioal-pən mɨr ne alos e nɨməhan u, tahmen ətuatɨp əm mə inun netəm Isrel kotalpin mihin nɨpətɨ etəmim, moatɨtənɨm.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Kən ikɨn əh kəməht-ipən Iesu ikɨn e nɨg kəməluau, kəmahwɨnu ikɨn, kən e ikɨn əh, nɨpəg kəpiel kit əh-ikɨn, itəm katɨtənɨm itəm ikɨn. Kən ikɨn əh, kəsɨtənɨm-pənən əh suah kit ikɨn.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Kən ilau kəmuələhəu-pən nɨpətɨ Iesu e nɨpəg kəpiel u, məto-inu nian əh in nian rəha netəm Isrel koatol əpen-əpenə lan o Sapat,kən nɨpəg kəpiel itəm katɨtənɨm itəm ikɨn, in iuəhkɨr əm.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.