Atos 7
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Kən pris asol agɨn təmətapəh o Stipen məmə, “?Tahro, nəghatən mɨn əh nɨpahrienən?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Kən Stipen təmən məmə, “Piak mɨn ne tata mɨn. Otətəlɨg-in-tu io. Uhgɨn u itəm in ilɨs ilɨs pɨk, təmiet-arəpa o tɨpɨtat Epraham nian in təmətatɨg əpəh Mesopotemia, məsuwɨnən əh əpəh Haran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Uhgɨn təmən-ipən kəm in məmə, ‘Apəs rəham mɨn, ne ikɨn nətatɨg ikɨn, muwɨn e ikɨn kit itəm io epanəgətun kəm ik.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Kən Epraham təmiet əh Kaltia muwɨn mətatɨg əpəh Haran. Təmətatɨg ikɨn-u kən rəhan tata təmɨmɨs, kən Uhgɨn təmɨləs muwa e nəptən u itəmat noatatɨg lan əh-roiu.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Məto təmɨsos-ipənən nəptən məsɨn huə tahmen e nuwigɨ iar ne kəm in məmə in rəhan ətuatɨp. Məto Uhgɨn təmən-iəkɨs kəm in məmə otəpanos-ipən rafin nɨtən əh kəm in ne namipɨn rat mɨn. Kən in otuwa iməlat agɨn ikɨn, nat əpnapɨn e nian əh Epraham təmɨsɨləsən əh nətɨn kit.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Nəghatən itəm Uhgɨn təmən kəm in tol nulan, in təmən məmə, ‘O nian kit, noanol mɨn rəham okotuwɨn katɨg e nəptən pɨsɨn kit. Okol iapɨspɨs elat kotol wək kəm netəmim e nəptən pɨsɨn, okol nahməən kəm ilat kətoarus nup fo-hanrɨt.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Məto ekol nalpɨnən kəm netəmim itəm koatərəmərə elat. Kən uarisɨg, noanol mɨn rəham okotiet e nɨtən mɨn əh motuwa kəfak kəm io e nɨtən u.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Kən Uhgɨn təmən-iəkɨs məmə in otehm wɨr Epraham ne noanol mɨn rəhan. Kən mən-ipən kəm in məmə in otəhg-ipən nɨsualkələh nəman məmə in nəmtətin kit məmə ilat netəmim rəha Uhgɨn. Kən nian Epraham təmɨləs Aisak, kən məhg-ipən nian təmos nian eit.Kən nian Aisak təmɨləs Jekop, kən matɨg məhg-ipən mɨn. Kən nian Jekop təməmɨk nenətɨn ilat tuwelef, kən təməhg-ipən mɨn ilat. Ilat tuwelef əh, nəukətɨ nɨta rəhatat.”
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Kən Stipən təmən-ipən mɨn kəm ilat məmə, “Məto-inu netəm mɨn əh, nəukətɨ nɨta mɨn u rəhatat, kəmotetəhak e Josep, kəmotosalɨm-in-pən kəm netəm Ijip, məmə otuwa slef rəhalat, məto ilau Uhgɨn e nian rafin,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 kən Uhgɨn tɨləs-irəkɨs in e nəratən. Nian təmətul e nɨganəmtɨ kig rəha netəm Ijip, kən Uhgɨn təmos-ipən nenatɨgən kəm in kən matɨg mol mɨn məmə kig otolkeike in, kən mol in tatərəmərə e nɨtən Ijip ne netəmim ne natɨmnat rafin rəhan.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Kən əmun nəumɨs təman e nɨtən əpəh Ijip ne Kenan mol nagwənən tɨkə, kən nəumɨs natus asol netəmim, kən tɨpɨtat mɨn nɨgɨlat nagwənən təmɨkə.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Nian Jekop tɨnəto məmə nagwənən əpəh Ijip, təmahl-ipən tɨpɨtat mɨn əh kotuwɨn, kən inu nətuounən ilat kəmotuwɨn Ijip.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Kən uarisɨg ilat kəmotuwɨn mɨn, kən təmən-iarəp in kəm ilat, məto-inu ilat kəsotɨtunən məmə in Josep pialat. Kən kig rəha Ijip təməto namnusən rəha Josep ne pian mɨn.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Kən Josep təmahl-ipən nəghatən kəm rəhan tata Jekop ne rəhan mɨn məmə okotuwa motatɨg ilat min. E netəm əh, ilat rafin sepɨnte faif.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Kən Jekop ne rəhan mɨn kəmotuwɨn kətatɨg Ijip, kən nian kəmotatɨg kətatɨg kɨmɨs ikɨn.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Kən kəməmɨk ilat kan əpəh Sekem kɨtənɨm ilat ikɨn e nɨpəg kəpiel kit itəm Epraham tɨnos-nəmtɨn rəkɨs o noanol mɨn rəha Hamor.”
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Kən Stipen təmatəkəike matən-ipən kəm ilat məmə, “Tɨnatuwa iuəhkɨr məmə Uhgɨn otosmegəh rəhan netəmim itəm təmən-iəkɨs kəm Epraham, kən noanol mɨn rəhatat itəm kəmotatɨg Ijip aupən, roiu əh tɨnepət-nepət.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kən kig kit mɨn rəha Ijip təmətul, in təruru agɨn Josep.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 In təmos-iəhau tɨpɨtat mɨn e neiuəən, matol nahməən kəm ilat. Kən in təmol lou kit məmə okotəmki-arəp nenətɨlat mɨn ihluə məmə okotɨmɨs.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Kən e nian əh, Moses təmaiir, kən in suakəku wɨr kit e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Rəhan mama ne tata kəmuəhluaig-in anion əpəh imə mios məwɨg kɨsɨl.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Nian kəmɨləs-iarəp ihluə, nətɨ kig pətan təməplan, kən tɨləs məmə otehm wɨr rəhan.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Kəmotəgətun in e nenatɨgən rafin rəha netəm Ijip, kən nian in təmepət, in təsanən e nəghatən ne nolən nat.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Nian tɨnos nup foti, nɨkin təht məmə otuwɨn-tu muag natiman mɨn, netəm Isrel,
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 kən məplan kit etəm Ijip kit tatoh. Kən in təmuwɨn məmə otasitu e in kit əmun mohamnu etəm Ijip apon.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kən Moses nɨkin təməht məmə kəm-naka in mɨn neen netəm Isrel okotɨtun məmə Uhgɨn təmahl-ipən in məmə otuwɨn məmki-rəkɨs ilat e nahməən katol elat. Məto ilat kotəruru.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Kən lawɨgin təməplan mɨn noanol kəiu rəha Isrel kətioh ilau mɨn, kən tuwɨn məghat kəm ilau məmə otoor rəkɨs ilau, kən məmə otol ilau kioal-wɨr ilau mɨn. Kən mən-ipən kəm ilau məmə, ‘Suah mil. Itəlau piatəlau agɨn mil. ?Tahro natioh itəlau mɨn?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Məto suah u təmətuoun nəmohən təmətgi-pən Moses isəu, kən mən-ipən kəm in məmə, ‘?Pah təmɨləs-ipər ik məmə nakatərəmərə kən matiuw-iarəp itɨmat?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 !Okəm-naka nakolkeike məmə onakohamnu mɨn io tahmen e etəm Ijip u nəmoh nəniəp!’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Nian Moses təməto nəghatən əh, kən təməgɨn miet Ijip magɨm muwɨn əpəh Mitian mətatɨg ikɨn mahmen e iapɨspɨs kit. Nian təmətatɨg mətatɨg mit pətan ikɨn kit, kən mialəs nətɨlau kəiu iərman mil.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Nian təmətatɨg Mitian mɨnos nup foti, kən nian kit tuwɨn mətan iuəhkɨr o nɨtot asol əh Sinae əpəh ikɨn taruən-aruən ikɨn. Kən nagelo kit təmiet-arəpa ron e nɨgəm itəm tatuəp e nɨg əkəku kit.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Nian təməplan nɨgəm əh, narmɨn təmiwɨg pɨk ron, kən muwɨn iuəhkɨr məmə otəplan wɨr, kən məto Iərəmərə Uhgɨn təməghat kəm in məmə,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Io Uhgɨn rəha tɨpɨm mɨn, Uhgɨn rəha Epraham, ne Aisak, ne Jekop.’ Kən Moses təməgɨn mɨnətasiəp mɨnatəgin nətag-pənən əh nɨgəm ikɨn.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Kən Iərəmərə Uhgɨn təmən-ipən kəm in məmə, ‘Oh-rəkɨs rəham put e nelkəm məto-inu nəptən ik natətul ikɨn in tol pɨsɨn agɨn, məto-inu io əh-ikɨn.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Eməplan nəratən itəm katol e rəhak netəmim əpəh Ijip, eməto nasəkən rəhalat, kən mɨnatite muwa məmə ekəmki-rəkɨs ilat o netəm Ijip. Wa. Roiu əh ekahl-ipən ik nakɨtəlɨg muwɨn mɨn Ijip.’”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Kən Stipen təmatəkəike matən məmə, “Inu etəm kitiəh əm Moses itəm ilat kəmotapəs nəwian nian ilat kəmotən-ipən kəm in məmə, ‘?Pah təmɨləs-ipər ik məmə nakatərəmərə kən matiuw-iarəp itɨmat?’ Məto Uhgɨn pɨsɨn əm təmahl-ipən suah əh Moses məmə otərəmərə kən mosmegəh ilat. Təmahl-ipən nian nagelo təmiet-pa ron e nɨgəm itəm tatuəp e nɨg əkəku kit.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Kən Moses təmit ilat motiet Ijip, kən in təmol nat pɨspɨs ne nəmtətin tepət, təmol əpəh Ijip, ne nian kəmoateguəfɨmɨn e nɨtəhəi u katən məmə Nɨtəhəi Asiə, ne nup foti e ikɨn taruən-aruən ikɨn.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Inu etəm kitiəh əm Moses u təmən-ipən kəm netəm Isrel məmə, ‘Uhgɨn otɨləs-ipər ien kit mɨn etəmat tahmen lak.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 “Inu Moses itəm noanol mɨn rəha Isrel kəmoatan kitiəh ilat min, kən nagelo təməghat kəm in e Nɨtot Sinae, kən ilat tɨpɨtat mɨn kəmoatan. Kən Uhgɨn təmos-ipən nəghatən keike mɨn itəm koatəmegəh, kən in otəhlman tuwa kəm kitat.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Məto nian in təmətatɨg əh əpəh e Nɨtot Sinae, tɨpɨtat mɨn kəmotəht nəwian, motapəs nətəlɨg-inən məto nɨkilat təmɨtəlɨg-pən o nat Ijip.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Kən kəmotən-ipən kəm Eron məmə, ‘Ol narmɨ nat kit məmə in otuwa uhgɨn rəhatat. ?Məto Moses əh inəh, itəm təməmɨk itat kotiet Ijip, kɨnotəruru məmə in tɨnahruwɨn?’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Kən e nian əh, ilat kəmotol narmɨ nətɨ kau kit məmə in otuwa uhgɨn rəhalat, kən kəmotol sakrifais e nat megəh mɨn məmə okotəfak kəm in. Kən kəmotol lafet rəha narmɨ nətɨ kau itəm ilat əm kəmotol.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Məto Uhgɨn təməuhlin-pən məntaan kəm ilat, kən megəhan-in ilat məmə okotəfak kəm mɨtgar ne məwɨg ne məhau mɨn e napuə. Kən nat əh tatəgətun əsas əm nəghatən rəha Uhgɨn itəm kəməte e naoa rəha ien mɨn rəha Uhgɨn. Tatən məmə, ‘!Netəm Isrel! ?Nian rafin e nup foti e ikɨn taruən-aruən ikɨn, itəmat nakoatoh nat megəh mɨn məmə nakoatol-pa sakrifais kəm io? !Kəp!
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Məto itəmat nəmoatɨləs nimə tapolen rəha uhgɨn eiuə u Molek, ne narmɨ məhau rəha uhgɨn eiuə u Refan. Nat mil u nəmoatol məmə onokotəfak kəm ilau. O nat əh ekahl-iarəp itəmat nakotuwɨn isəu motaprəkɨs-in Papilon.’”
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Stipen təmatəkəike matən məmə, “Nian tɨpɨtat mɨn kəmotatɨg ikɨn taruən-aruən ikɨn aupən, ilat kəmotos rəhalat nat kit, Nimə Tapolən rəha Uhgɨn itəm tatəgətun məmə Uhgɨn tətatɨg ilat min. Kən Moses təmol Nimə Tapolən əh tətəu-pən əm nətəlɨgən rəha Uhgɨn u təmən-ipən rəkɨs kəm in.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Kən nup tepət uarisɨg, e nian Josua təmit ilat motuwa məmə okotos-irəkɨs nɨtən əh o netəm Kenan, kən kəmotɨləs Nimə Tapolən u motuwɨn e nɨtən u Uhgɨn təməhg-irəkɨs netəmim ikɨn. Kən ilat kəmotɨləs motuwɨn motatɨg ilat min kətoarus-pa e nian rəha Tefɨt təmol kig lan.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Uhgɨn təmol təwɨr kəm Tefɨt, kən Tefɨt təmətapəh ron məmə Uhgɨn otegəhan in pəs tol nimə kit itəm Uhgɨn otətatɨg ikɨn.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Məto nimə əh, Kig Tefɨt təməsolən, məto nətɨn Kig Solomon təmol.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Məto Uhgɨn itəm ilɨs agɨn, təsatɨgən e nimə itəm etəmim əm təmol, tahmen e nəghatən rəha Uhgɨn itəm ien rəhan təmən məmə,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Kən Stipen təmatəkəike matən məmə, “!Itəmat u! Rəhatəmat-kapə təskasɨk. Rəhatəmat nətəlɨgən tapinəp tahmen e rəha netəm kəsotəfakən. Itəmat nəsotolkeikeən məmə onəkotol nəwia Uhgɨn. !Itəmat nəkotahmen e tɨpɨtat mɨn itəm koatəht nəwia Narmɨn Rəha Uhgɨn!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 ?Ien mɨn rəha Uhgɨn aupən, pah tɨpɨtəmat mɨn kəməsotolən nəratən kəm in? !Tɨkə! Kəmotol nəratən kəm ilat rafin. Kəmotohamnu mɨn itəm mɨn u koatən-iarəp nuwamən rəha Etəm Ətuatɨp. Kən itəmat nəmotegəhan-in-pən Etəm Ətuatɨp u e nelmɨ rəhan tɨkɨmɨr mɨn kən kotohamnu.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Itəmat nəmotos rəkɨs Lou rəha Uhgɨn u aupən nagelo mɨn kəmotos motuwa, məto itəmat nəməsotətəu-pən agɨnən Lou əh.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Nian kəmoatəto nəghatən mɨn rəha Stipen, nɨganəmtɨlat təmapinəp, nɨkilat nahmə nahmə, kən moatəgətain-pən nəluɨlat kəm in məto-inu nɨkilat nahmə agɨn.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Məto Narmɨn Rəha Uhgɨn təmərioah e Stipen, kən tɨtagpər e Nego e Neai məplan nəhag-əhagən itəm təsanən pɨk təmiet imə Uhgɨn ikɨn, kən məplan Iesu tatətul e nɨkalɨ Uhgɨn matɨp, ikɨn rəha nərəmərəən ne nəsanənən.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Kən Stipen təmən-ipən kəm ilat məmə, “!Ei, nəman! Iatəplan Nego e Neai rəha Uhgɨn taterəh, kən Nətɨ Etəmim tatətul e nɨkalɨ Uhgɨn matɨp, ikɨn rəha nərəmərəən ne nəsanənən.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Nian netəm-iasol rəha kaonsel kəmotəto nəghatən əh, kəmotasitɨg matəlgɨlat mɨn e noanelməlat, kən motearɨg e Stipen e nəwialat rafin motaut motaiu motuwɨn kea-pən ahmən-ahmen əm ron,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 motewkəkan ka kərakin-iarəp e taon, kən mɨnoatətuoun kətaht e kəpiel apɨn. Kən ilat kəmotapeg rəhalat sot asol mɨn, motəlɨn-pən iuəhkɨr o nelkɨ etəm aluə kit, nərgɨn u Sol.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nian kəmotaht Stipen e kəpiel apɨn, in təməfak məmə, “Iərəmərə Iesu, os narmək.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kən təmeiuaiu mɨsin nulɨn kən masək əfəməh məmə, “Iərəmərə, afəl nolən rat itəm ilat koatol lak.” Nian təmol namnun rəhan nəfakən, kən rəhan namegən tiet.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.