Atos 17
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVI
1 Kən Pol ne Saelas kəmualiwək mian-pən əpəh e taon mil əh Amfipolis ne Apolonia, mueia miaet-pa e taon əh Tesalonaeka. Ikɨn əh, nimə rəha nuəfɨmɨnən kit əh-ikɨn rəha netəm Isrel.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Kən Pol təmol tahmen əm e itəm tatol nian mɨn, təmuwɨn əpəh imə e nimə əh. Kən e Sapat kɨsɨl ilat netəm əh noanol mɨn rəha Isrel kəmoatol nəghatən tepət o Naoa Rəha Uhgɨn.
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 In tatən kəm ilat məmə, “Naoa Rəha Uhgɨn tatən wɨr agɨn-əh məmə Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa, otəpanəto nahməən e nɨpətɨn, muwa mətoarus mɨmɨs, kən Uhgɨn otəpanosmegəh mɨn in e nɨmɨsən. Iesu u itəm iatən kəm itəmat, inu Kristo əh.”
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Ilat neen kəmotən nɨpahrienən e nəghatən əh, kən kəmotətəu-pən Pol ne Saelas. Kən netəm Kris tepət itəm koatəfak kəm Uhgɨn, ne nɨpɨtan asol tepət itəm koatərəmərə e nɨpɨtan mɨn, kəmotətəu-pən ilau.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Məto netəm-iasol rəha noanol mɨn rəha Isrel, kəmotetəhak, kən motuwɨn moategəs-in netəm nol təfagə, əpəh e nɨkal suatɨp mɨn ne ikɨn mɨn, motuwa mɨnoatos ilat mɨn, kən mɨnoatol nəratən tepət əpəh e taon əh. Kən kəmotuwɨn e nimə rəha suah kit nərgɨn u Jeson, moteatəp nafiluə e nimə, moategəs-in Pol ne Saelas. Kəmotolkeike məmə okotɨləs-ipən ilau e nelmɨ kaonsel əh-ikɨn əh.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Nian kəməsotəplanən ilau, kən kəmotaskəlɨm Jeson ne piatat mɨn neen motəmki-pən ilat məmə okotətul aupən in netəm-iasol mɨn rəha kaonsel. Kən kəmotagət əfəməh moatən məmə, “Suah mil əh Pol ne Saelas kətioal nat tərat tepət e ikɨn mɨn, kən mɨnuea e taon rəhatat.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Kən suah u Jeson təmaun-in ilau kian iman ikɨn, məto ilat koatətgəhl lou rəha Sisa itəm tatərəmərə e nɨtən mɨn. Ilat koatən məmə Iərəmərə kit mɨn əh-ikɨn tətatɨg, nərgɨn u Iesu.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Nian noanol mɨn rəha Isrel kəmotən nəghatən əh, motol netəmim ne netəm-iasol mɨn əh kɨnotəruru əfəməh məmə okotol naka.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Kən netəm-iasol mɨn əh kəmotol Jeson ne piatat mɨn kəmotos-ipən məni neen, məmə in nəniəkɨsən kit məmə okəsotol mɨnən nat əh, kən motahl-ipən ilat koatuwɨn.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Nian tɨnapinəp, kən piatat mɨn ikɨn əh kəmotahl-ipən Pol ne Saelas məmə okian e taon əh Perea. Nian kəmiaiet-pa ikɨn əh, kəmian e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Noanol mɨn rəha Isrel ikɨn əh nətəlɨgən rəhalat təwɨr, maprəkɨs-in netəm Tesalonaeka, məto-inu kotolkeike pɨk məmə okotətəlɨg-in nəghatən rəhalau. Kən nian rafin, koatafin wɨr e Naoa Rəha Uhgɨn, moategəs-in məmə nəghatən rəhalau tətuatɨp o kəp.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Məto-inu e nolən əh, kən tepət kəmotən nɨpahrienən e Iesu. Kən nɨpɨtan asol mɨn Kris tepət, ne netəm Kris tepət kəmotən nɨpahrienən e Iesu.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Məto nian noanol mɨn rəha Isrel əpəh Tesalonaeka kəmotəto məmə Pol tatən-iarəp mɨn nəghatən rəha Uhgɨn əpəh Perea, kən ilat kəmotuwa mɨn əpəh ikɨn mɨnoatol netəm Perea kɨnotol mɨn təməht kəm ilau.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Kən e nian əm əh, piatat mɨn kəmotahl-ipən mɨn Pol tuwɨn əpəh itəhəi muwɨn e nego muwɨn Atens, mapəs əm Saelas ne Timoti kətuatɨg əpəh Perea.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Kən netəmim itəm kəmotit Pol moatuwɨn Atens, kɨnoatɨtəlɨg-pa mɨn Perea, Pol tahləpis ilat məmə okotən-ipən kəm Saelas ne Timoti məmə okuaut uəhai əm mian muəplan mɨn in.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Nian Pol təmatəsahgin Saelas ne Timoti əpəh Atens, in təməto tərat pɨk məto-inu nian taliwək mətan ikɨn əh, məplan ikɨn əh tərioah e narmɨ nat mɨn.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Məto-inu o nat əh, kən in tuwɨn əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel ilat netəm Isrel ne Iaihluə mɨn itəm koatəfak kəm Uhgɨn, moatəghat pɨk o nat əh. Kən nian rafin in tatuwɨn ikɨn katol maket ikɨn matəghat kəm netəm əpnapɨn mɨn əm.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Kən iəgətun mɨn neen netəm Kris, kətaun-in ilat Epikiurien ne Sɨtoik,ilat mɨn koatəghat. Ilat neen koatən məmə, “?Suah əh təmɨləs əm nəghatən əpəh kit e suatɨp matən, kahrmə tatən naka əpəh?” Kən netəmim neen kotəmə, “Itɨmat ekotəto məmə tatəghat-in uhgɨn mɨn rəha ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn.” Koatəghat nəhlan məto-inu Pol tatəghat-in Iesu, matən məmə təmɨmɨs məto Uhgɨn təmosmegəh mɨn.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Kən kəmotaun-in-pən Pol məmə otuwa mətul e nɨganəmtɨ kaonsel rəha netəm koatəpələh e nɨtot əh Areopakus. Kən kaonsel əh təmən-ipən kəm in məmə, “Ekotolkeike məmə ekotɨtun nɨpətɨ nəghatən wi itəm nakatən.
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Nəghatən mɨn əh neen, ekotəto məmə tol pɨsɨn agɨn-əh, kən ekotolkeike məmə ekotɨtun nɨpətɨn.”
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 Kəmotəghat nəhlan məto-inu netəm Atens ne netəm ik pɨsɨn mɨn itəm kəmotuwa Atens, kotolkeike məmə okotəpələh əm katətəlɨg-in nəghatən wi mɨn əh, kən motəuhlin wɨr nənən lan.
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Kən Pol tətul e nɨganəmtɨ netəm rəha kaonsel əh məmə, “Netəm Atens. Io enəplan rəkɨs məmə rəhatəmat nətəlɨgən tepət tatuwɨn o uhgɨn mɨn.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Nian io etaliwək ikɨn-u imatəmat ikɨn, matəplan ikɨn nəkoatəfak mɨn ikɨn ne narmɨ nat mɨn, kən eməplan nəghatən kit itəm itəmat nəmotəte-pən rəkɨs e kəpiel kit məmə, Inu ikɨn katəfak-pən kəm uhgɨn kit itəm itɨmat ekotəruru. Məto uhgɨn itəm itəmat nəkoatəfak kəm in, itəm nəkotəruru, Uhgɨn əh inəh itəm io iatən-ipɨnə kəm itəmat.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 Uhgɨn əh inəh təmol nəptən u, ne natɨmnat rafin itəm koatatɨg lan, kən in matərəmərə e neai ne nəptən, in təsatɨgən e niməfak mɨn itəm kitat əm netəmim kəmotol.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Nat kit təsɨkəən ron itəm kitat netəmim kotɨtun nolən kos-ipən kəm in. Məto-inu in pɨsɨn əm tatos-ipa nəmegəhən kəm kitat kitiəh kitiəh, matos-ipa natɨmnat rafin kəm kitat.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Aupən, aupən agɨn-əh, in təmol əm suah kitiəh əm. Kən netəm rafin ikɨn mɨn kəmotiet əm e suah əh, kən in pɨsɨn əm təmələhəu ilat rafin e ikɨn mɨn, kən in pɨsɨn əm təmən nian itəm ilat okotan lan, ne nuantən mɨn rəhalat.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Uhgɨn əh təmol nəhlan məmə kitat rafin okotəkəike kegəs-in məmə okotehm, tahmen e etəmim itəm tateameam əpnapɨn əm məmə otehm nat kit. Məto nɨpahrienən məmə Uhgɨn əh, sənəmə in isəu o kitat.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Tahmen e itəm suah kit təmən aupən məmə, ‘Məto-inu kitat koatəkul-pən əm e Uhgɨn, kən moatos nəmegəhən, moataliwək, moatol natɨmnat rafin.’ Kən mahmen e suah kit rəhatəmat itəm təməte rəkɨs napuən kit məmə, ‘Kitat mɨn kitat nenətɨn mɨn.’
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 “Məto-inu kitat nenətɨ Uhgɨn, okol kitat kəsotənən məmə in tahmen e natɨmnat itəm netəmim koatol ilat e iaen u kol tatɨpɨt-ɨpɨt, ne silfa ne kəpiel. In sənəmə nat kit itəm suah kit tɨtun nol əmən e nelmɨn o e rəhan nenatɨgən. !Kəp!
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 “E nian əh aupən itəm netəmim kotəruru Uhgɨn, tahmen e itəm Uhgɨn təmahtosɨg-in nɨganəmtɨn məmə otəsəplanən nolən rat mɨn əh. Məto roiu tatən kəm kitat rafin e ikɨn mɨn rafin məmə, ‘Itəmat rafin onəkotəuhlin itəmat e rəhatəmat mɨn nolən rat mɨn.’
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 In təmən nəhlan, meto inu in tɨnəmɨtəpun rəkɨs nian itəm in otakil nolən lan rəha netəmim, kən in otol əm e suatɨp itəm tətuatɨp. Uhgɨn tɨnɨtəpun rəkɨs etəmim itəm otakil nolən mɨn rəha netəmim, kən in tɨnəmol rəkɨs kəm netəmim məmə in otol nəhlan, məto-inu tɨnol rəkɨs suah əh təmegəh e nɨmɨsən.”
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Nian ilat kəmotəto nəghatən məmə Uhgɨn təmol suah kit təmegəh mɨn e nɨmɨsən, neen kəmotalah-əmnu, məto neen katən məmə, “Itɨmat ekotolkeike məmə ekotəto mɨn rəham nəghatən.”
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Kən Pol təmiet e nəghatən əh rəha kaonsel.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Kən netəmim neen kotuwɨn kəkul-pən lan, moatən nɨpahrienən e Iesu. Netəm əh kit nərgɨn u Taionisiəs, in etəm kit rəha kaonsel əh, ne pətan kit mɨn nərgɨn u Tamaris, ne netəmim neen mɨn.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.