Apocalipse 9
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Nagelo itəm tatol faif lan, tətahl rəhan təwi, kən eməplan məhau kit itəm tɨnəmɨsɨ-pər e neai miet-pən e nətueintən. Kəmos-ipən ki kit kəm məhau un, o nerəhən e nɨpəg asol itəm teiuaiu agɨn.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Nian təmerəh e nɨpəg əh, nəhaniəm təmər, tahmen e nəhaniəm rəha iohe. Mɨtgar ne napuə kəmuapinəp e nəhaniəm rəha nɨpəg asol.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 Kənu nat kit tahmen e pitɨp, ilat tepət agɨn-əh, kəmotiet rəkɨs e nəhaniəm əh, moteiuaiu e nəptən, kən kəmos-ipən nəsanənən kəm ilat o nusən itəm e nɨpikɨlat, kən tɨtahmə tɨtahmə.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Kəmən-ipən kəm pitɨp mɨn məmə kəsotərəkɨnən ma-kɨras ne nɨg mɨn, ne natɨmnat itəm kotəwiə e nətueintən, məto okotərəkɨn əm netəm mɨn un itəm kəsotosən mak rəha Uhgɨn e nɨpɨnəgɨlat.
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 Kən kəmegəhan-in nəsanənən kəm ilat məmə okotus netəmim motol nahməən kəm ilat o məwɨg faif, məto kəsotohamnuən ilat. Kən nahməən əh, itəm ilat okotəto tərat lan, taprəkɨs-in agɨn nəme nɨpikɨ welau itəhəi, nian tatus itəm, kətahmə.
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 E nian mɨn əh, netəmim okotegəs-in suatɨp o nɨmɨsən, məto okol kəsotehmən. Okotolkeike məmə okotɨmɨs, məto okol kəsotɨmɨsən.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Eməplan pitɨp asol mɨn əh, ilat kotahmen e hos mɨn itəm kəmotətul matɨp o nəluagɨnən. Ilat kəmotəfauin nat kit tahmen e hat rəha kig itəm kəmol e iaen u kol tatɨpɨt-ɨpɨt, kən rəhn-kapəlat tahmen e rəha etəmim.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 Noanulat kaifəməh tahmen e noanu pətan, kən nəluɨlat tasɨlə tahmen e nəluɨ laion.
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 Nuwilɨgɨlat tol məmə kəmotalpin manɨkɨləhalat e nat kit rəha nəluagɨnən, kəmol e iaen, kən nawin nɨməlməlɨlat tatuwa tahmen e hos tepət koatiuw kat mɨn moatuwɨn e nəluagɨnən.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Nɨpikɨlat tatus itəm kətahmə taprəkɨs-in agɨn welau itəhəi. Ilat koatos nəsanənən e nɨpikɨlat o nolən nahməən kəm netəmim o məwɨg faif.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Ilat, rəhalat kit əh-ikɨn etəm-iasol, in iərəmərə rəha nɨpəg asol itəm teiuaiu agɨn. E nəghatən rəha netəm Isrel, katən nərgɨn mə Apaton, kən e nəghatən Kris, kətaun-in məmə Apolion, nɨpətɨn u Iərəkɨn.
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 !Awe! Nəratən aupən tɨnol namnun, məto awe, awe, nəratən kəiu mɨn əh-ikɨn okəpanueia.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Kən əmun, nagelo itəm tatol sikis lan təmahl rəhan təwi. Kən eməto nəwian kit təmɨsɨ-pən əpəh e nɨki rəhnɨpat olta u,ilat kuwɨt, kəmol e iaen u kol tatɨpɨt-ɨpɨt, kən tatətul aupən e nɨganəmtɨ Uhgɨn.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Kən nəwian əh təmən-ipən kəm nagelo itəm tatol sikis lan u tatɨləs təwi, məmə, “Ɨkɨs nagelo mɨn un ilat kuwɨt itəm kəməlis ilat kəmki-pən əpəh e nəhau asol Iufretes.”
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 Tol nəhlan, təmɨkɨs ilat. Nagelo mɨn əh, ilat kuwɨt, kəməlɨn ilat kotətul matɨp u-roiu o aua ətuatɨp u, ne nian ətuatɨp u, ne məwɨg ətuatɨp u, ne nup ətuatɨp u, məmə okotohamnu netəmim rəha nətueintən nəwtain kitiəh, motapəs kəiu.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 Kən eməto nampa rəha mopael mɨn rəhalat, itəm kotasuə e hos, kən ilat rafin tu-hanrɨt-milian netəmim.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Kən e napɨlaiirən rəhak, eməplan hos mɨn əh ne netəm kotasuə elat kotol nulan. Rəhalat iaen itəm tatəfətain manɨkɨləhalat, in tasiə tahmen e nɨgəm, mol pɨlu wɨr, kənu mauiəh. Rəhn-kapə hos mɨn u, kotahmen e rəhn-kapə laion mɨn, kən nɨgəm ne nəpienən ratne nəhaniəm katəhalɨsɨ-pən e nɨpəgnoalat.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Kən nəratən asol miləhal u itəm kəməhaliet e nɨpəgnoalat, iləhal kəməhalohamnu netəmim e nətueintən nəwtain kitiəh, kapəs əm nəwtain kəiu.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 Nəsanənən rəha hos mɨn əh, tatɨsɨ-pən e nɨpəgnoalat, ne nɨpikɨlat, məto-inun nɨpikɨlat tahmen e sɨnek, itəm rəhn-kapə tətatɨg e malnɨpikɨn. Kən hos mɨn əh, koatus mɨn netəmim e mal-nɨpikɨlat.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 Kən netəm mɨn u, nəratən miləhal əh kəməsohamnuən ilat, ilat kəməsotəuhlinən nətəlɨgən rəhalat e natɨmnat mɨn itəm ilat koatol. Kəməsotapəsən nəfakən kəm iərmɨs mɨn ne narmɨ nat mɨn itəm kəmol e iaen u kol tatɨpɨt-ɨpɨt, ne silfa, ne pɨronsne kəpiel, ne nɨg. Ilat u narmɨ nat əm, itəm kəsotəplanən nat, ne məsotətoən nat, ne məsotaliwəkən.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Kən ilat kəməsotəuhlinən nətəlɨgən rəhalat o nohamnuən itəm, nəmɨkən nərɨk, nolən klefa, nolən masig, nɨtəpən iərman ne pətan, ne nakləhəən.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.