Apocalipse 7
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 Kən əmun ekəplan nagelo kuwɨt koatətul-pən e kona mɨn ilat kuwɨt e nətueintən. Kəmotəmkətain rafin nɨmətag kuwɨt e kona kuwɨt rəha nətueintən, məmə nɨmətag otɨkə e nətueintən, ne nɨtəhəi, ne nɨg mɨn.
1 Depois disso vi nos quatro cantos do mundo quatro anjos em pé. Eles estavam segurando os quatro ventos da terra a fim de que nenhum vento soprasse sobre ela, nem sobre o mar, nem sobre nenhuma árvore.
2 Kəmos-ipən nəsanənən kəm ilat o nərəkɨnən nəptən ne nɨtəhəi. Kən ekətag-pən məplan nagelo kit mɨn tatɨsɨ-pah, tatɨləs nat kit itəm Uhgɨn u, itəm tatəmegəh, otos o nolən mak rəhan lan. Kən in tətagət əfəməh-pən kəm nagelo mɨn u kuwɨt, məmə,
2 Então vi outro anjo, que subia do lado leste e que tinha na mão o sinete do Deus vivo. Ele gritou com voz bem forte para os quatro anjos que tinham recebido o poder de fazer estragos na terra e no mar.
3 “!Otəpəs pitən! Sotəhlmanən nɨmətag məmə otəsərəkɨnən nɨməptən ne nɨtəhəi ne nɨg mɨn, pəs ekotol-pən pitən mak rəha Uhgɨn rəhatat e nɨpɨnəgɨ iolwək mɨn rəhan.”
3 O anjo disse: — Não façam estragos na terra, nem no mar, nem nas árvores, até que marquemos com o sinete a testa dos
4 Kən eməto nampa rəha netəm kəmotos mak u rəha Uhgɨn. Netəmim wan-hanrɨt-foti-fo-taosan kəmotiet rəkɨs e noanol mɨn rəha Isrel, ilat kəmotos mak əh.
4 Aí me foi dito o número dos que foram marcados: eram cento e quarenta e quatro mil. Eles pertenciam a todas as tribos do povo de Israel, doze mil de cada tribo: de Judá, Rúben, Gade, Aser, Naftali, Manassés, Simeão, Levi, Issacar, Zebulom, José e Benjamim.
5 E noanol rəha Juta, netəmim ilat tuelef-taosen. E noanol rəha Rupen, netəmim ilat tuelef-taosen. E noanol rəha Kat, netəmim ilat tuelef-taosen. E noanol rəha Aser, netəmim ilat tuelef-taosen.
5 — ausente —
6 E noanol rəha Naptali, netəmim ilat tuelef-taosen E noanol rəha Manase, netəmim ilat tuelef-taosen.
6 — ausente —
7 E noanol rəha Simeon, netəmim ilat tuelef-taosen. E noanol rəha Lifae, netəmim ilat tuelef-taosen. E noanol rəha Isakar, netəmim ilat tuelef-taosen.
7 — ausente —
8 E noanol rəha Sepulun, netəmim ilat tuelef-taosen. E noanol rəha Josep, netəmim ilat tuelef-taosen. Kən e noanol rəha Benjamin, netəmim ilat tuelef-taosen kəmotos mak əh.
8 — ausente —
9 Uarisɨg e natɨmnat mɨn u, emətag-pən əpəh aupən-in io, məplan nɨmanin netəmim tepət tepət, okol kəruru nafinən.Ilat koatɨsɨ-pən e kantri mɨn rafin, ne noanol mɨn rafin, ne nəghatən mɨn rafin, kən nuwigɨlat tol pɨsɨn pɨsɨn mɨn. Ilat koatətul aupən e jea rəha kig, ne Nətɨ Sipsip. Ilat koatuwɨn e napən ruən mɨn, kən moatos nelmɨ nəmɨl e nelmɨlat.
9 Depois disso olhei e vi uma multidão tão grande, que ninguém podia contar. Eram de todas as nações, tribos , raças e línguas. Estavam de pé diante do trono e do Cordeiro, vestidos de roupas brancas, e tinham folhas de palmeira nas mãos.
10 Kən moatagət əfəməh moatən məmə
10 E gritavam bem alto: — Do nosso Deus, que está sentado no trono, e do Cordeiro vem a nossa salvação.
11 Nagelo mɨn rafin ilat kotətul motɨtəlau e jea rəha kig, kən mɨtəlau mɨn e netəm-iasol mɨn itəm kəmotos nəwiətən, ne nat koatəmegəh mɨn u, ilat kuwɨt. Ilat moatɨsin-pən nulɨlat aupən e jea rəha kig, moteiuaiu, nɨpɨnəgɨlat taru nɨsɨp, kən moatəfak kəm Uhgɨn,
11 Todos os anjos estavam de pé em volta do trono, dos líderes e dos quatro seres vivos. Então eles se jogaram diante do trono, encostaram o rosto no chão e adoraram a Deus,
12 moatən məmə:
12 dizendo: —
13 Kən əmun, netəm-iasol itəm kəmotos nəwiətən mɨn u kit tətapəh ron io məmə, “?Pah mɨn əh koatuwɨn e natɨmnat ruən? ?Kən ilat kəmotɨsɨ-pən hiə?”
13 Um dos líderes me perguntou: — Quem são estes que estão vestidos de branco? De onde foi que vieram?
14 Kən ekuhalpɨn məmə, “Etəm-iasol. Ik əm nəkɨtun.” Kən in təmə, “Netəm mɨn əh, ilat un kəmotiet rəkɨs e nahməən asol; ilat kɨnəmotaikuas e rəhalat napən kən motol təruən e nɨta Nətɨ Sipsip.
14 — Eu não sei. O senhor sabe! — respondi. Então ele me disse: — Estes são os que atravessaram sãos e salvos a grande perseguição. São as pessoas que lavaram as suas roupas no sangue do Cordeiro, e elas ficaram brancas.
15 Kən tol nəhlan,
15 É por isso que essas pessoas estão de pé diante do trono de Deus e o servem de dia e de noite no seu templo. E aquele que está sentado no trono as protegerá com a sua presença.
16 — ausente —
16 Elas nunca mais terão fome nem sede. Nem o sol nem qualquer outro calor forte as castigará.
17 — ausente —
17 Pois o Cordeiro, que está no meio do trono, será o pastor dessas pessoas e as guiará para as fontes das águas da vida. E Deus enxugará todas as lágrimas dos olhos delas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.