Apocalipse 4
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 !Uarisɨg e natɨmnat mɨn u, emətag-pən əpəh, kən məplan toa kit təmerəh-pən əpəh e neai! Kən nəwian kitiəh əm itəm eməto aupən, inun itəm in iahgin iahgin tahmen əm e təwi, tɨnatəghat mɨn kəm io, kən tatən-ipa məmə, “Ər-tu muwa ikɨn-u, ekəgətun ik e natɨmnat mɨn un, itəm okəpanol.”
1 Depois destas coisas, olhei, e eis que havia uma porta aberta no céu. E a primeira voz que ouvi, que era como de trombeta ao falar comigo, disse:
2 E nian kitiəh əm, nəsanənən rəha Narmɨn Rəha Uhgɨn təmol kəm io, kən ekasɨpən əpəh aupən-in io matəplan kig, tatəpələh-pər e rəhan jea, matərəmərə e nego e neai.
2 Imediatamente eu me achei no Espírito, e eis que havia um trono armado no céu, e alguém estava sentado no trono.
3 Kən etəm tatəpələh ikɨn əh, eməplan in təwɨr matəlɨp, matɨpɨt-ɨpɨt, tahmen e kəpiel wɨr kəiu nərgɨlau un tiaspa ne kanilian. Kən mɨrai-mɨrai kit təmuwɨn mɨtəlau e jea rəhan, kən mɨrai mɨrai əh tətasiə təhag-əhag tahmen e kəpiel wɨr kit u, emɨral.
3 E esse que estava sentado era semelhante, no aspecto, à pedra de jaspe e ao sardônio, e ao redor do trono havia um arco-íris semelhante, no aspecto, à esmeralda.
4 Kən mɨtəlau-ɨtəlau e jea asol rəha kig əh, jea neen mɨn ilat tuente-fo, koatətul, kən netəm-iasol mɨn itəm kəmotəwiətən, ilat tuente-fo, koatəpələh-pər elat. Kəmotuwɨn e natɨmnat ruən, kən motəfauin hat mɨn rəha nɨsiaiiən, itəm kəmol e iaen u kol tatɨpɨt-ɨpɨt.
4 Ao redor do trono havia também vinte e quatro tronos, e neles estavam sentados vinte e quatro anciãos, vestidos de branco e com coroas de ouro na cabeça.
5 Kən ikɨn əh, jea rəha kig tətatɨg ikɨn, tatɨpɨt, kən kaluəluə tɨtatɨperəh matiet ikɨn. Aupən e jea rəha kig, noanɨsiə ilat sepɨn koatuəp. Inəh, narmɨn rəha Uhgɨn ilat sepɨn.
5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões, e, diante do trono, estavam acesas sete tochas de fogo, que são os sete espíritos de Deus.
6 Kən ikɨn əh aupən e jea rəha kig, nat kit mɨn əh-ikɨn tahmen e nɨtəhəi, məto tahmen e kɨlas, itəm tatəlɨp, matɨpɨt-ɨpɨt. Ilugɨn ikɨn əh, kən tɨtəlau e jea rəha kig u, nat neen əh-ikɨn, ilat kuwɨt, itəm koatəmegəh, koatətul. Kən nɨganəmtɨlat tepət tepət, tatəper-ipən əpnapɨn əm e nərpɨlat ne məntaalat ne.
6 Diante do trono havia algo como um mar de vidro, semelhante ao cristal. No meio do trono e à volta do trono havia também quatro seres viventes cheios de olhos por diante e por detrás.
7 In aupən, tahmen e laion, kən nampa tu lan, tahmen e kau iəwiər, kən nampa tri lan, rəhn-kapə tahmen e etəmim, kən nampa fo lan, tahmen e malɨkɨm itəm tatiwɨg.
7 O primeiro ser vivente era semelhante a um leão, o segundo era semelhante a um novilho, o terceiro tinha o rosto semelhante ao de ser humano e o quarto ser vivente era semelhante à águia quando está voando.
8 Nat mɨn əh itəm koatəmegəh, ilat kuwɨt, məto nɨməlməlɨlat ilat sikis, kən nɨganəmtɨlat tɨrəfin əpnapɨn əm ilat, muwɨn əpəh e nəwtain nɨməlməlɨlat ləhau ikɨn ne. Nian rafin ilat kotan napuən lapɨn ne lenian, məsotamegən, koatan məmə: “!Iərəmərə Uhgɨn Nahgin Tepət Pɨk Agɨn in tasim, tasim, tasim pɨk agɨn, itəm in tətatɨg roiu, təmətatɨg lilɨn, otəpanətatɨg lilɨn!”
8 E os quatro seres viventes, tendo cada um deles, respectivamente, seis asas, estavam cheios de olhos, ao redor e por dentro. Não tinham descanso, nem de dia nem de noite, proclamando: “Santo, santo, santo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, aquele que era, que é e que há de vir.”
9 Kən nat mɨn əh itəm koatəmegəh, koatən nɨpahrienən e nepətən rəha Uhgɨn, kən moatos-ipən nɨsiaiiən kəm in, kən moatən tagkiu kəm kig itəm tatəpələh-pər e rəhan jea, matərəmərə, mətatɨg lilɨn, namnun tɨkə.
9 Sempre que esses seres viventes davam glória, honra e ações de graças ao que está sentado no trono, ao que vive para todo o sempre,
10 Kən nian nat mɨn əh itəm koatəmegəh koatol nəhlan, kən netəm-iasol itəm kəmotəwiətən, ilat tuente-fo, koteiuaiu moatɨsin nulɨlat kəm in, itəm tatəpələh-pər e rəhan jea, matərəmərə, kən moatəfak kəm in itəm tətatɨg lilɨn, namnun tɨkə. Ilat kotɨsin nulɨlat kəm in, kən nɨpɨnəgɨlat taru nɨsɨp, kən ilat koatəpeg rəkɨs rəhalat hat mɨn rəha nɨsiaiiən, kən moatəlɨn aupən-in rəhan jea, kən moatən məmə,
10 os vinte e quatro anciãos se prostravam diante daquele que está sentado no trono, adoravam o que vive para todo o sempre e depositavam as suas coroas diante do trono, proclamando:
11 — ausente —
11 “Tu és digno, Senhor e Deus nosso, de receber a glória, a honra e o poder, porque criaste todas as coisas e por tua vontade elas vieram a existir e foram criadas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.